New International Version

Nahum 3:1-19

Woe to Nineveh

1Woe to the city of blood,

full of lies,

full of plunder,

never without victims!

2The crack of whips,

the clatter of wheels,

galloping horses

and jolting chariots!

3Charging cavalry,

flashing swords

and glittering spears!

Many casualties,

piles of dead,

bodies without number,

people stumbling over the corpses—

4all because of the wanton lust of a prostitute,

alluring, the mistress of sorceries,

who enslaved nations by her prostitution

and peoples by her witchcraft.

5“I am against you,” declares the Lord Almighty.

“I will lift your skirts over your face.

I will show the nations your nakedness

and the kingdoms your shame.

6I will pelt you with filth,

I will treat you with contempt

and make you a spectacle.

7All who see you will flee from you and say,

‘Nineveh is in ruins—who will mourn for her?’

Where can I find anyone to comfort you?”

8Are you better than Thebes,

situated on the Nile,

with water around her?

The river was her defense,

the waters her wall.

9Cush3:9 That is, the upper Nile region and Egypt were her boundless strength;

Put and Libya were among her allies.

10Yet she was taken captive

and went into exile.

Her infants were dashed to pieces

at every street corner.

Lots were cast for her nobles,

and all her great men were put in chains.

11You too will become drunk;

you will go into hiding

and seek refuge from the enemy.

12All your fortresses are like fig trees

with their first ripe fruit;

when they are shaken,

the figs fall into the mouth of the eater.

13Look at your troops—

they are all weaklings.

The gates of your land

are wide open to your enemies;

fire has consumed the bars of your gates.

14Draw water for the siege,

strengthen your defenses!

Work the clay,

tread the mortar,

repair the brickwork!

15There the fire will consume you;

the sword will cut you down—

they will devour you like a swarm of locusts.

Multiply like grasshoppers,

multiply like locusts!

16You have increased the number of your merchants

till they are more numerous than the stars in the sky,

but like locusts they strip the land

and then fly away.

17Your guards are like locusts,

your officials like swarms of locusts

that settle in the walls on a cold day—

but when the sun appears they fly away,

and no one knows where.

18King of Assyria, your shepherds3:18 That is, rulers slumber;

your nobles lie down to rest.

Your people are scattered on the mountains

with no one to gather them.

19Nothing can heal you;

your wound is fatal.

All who hear the news about you

clap their hands at your fall,

for who has not felt

your endless cruelty?

Ang Pulong Sa Dios

Nahum 3:1-19

Alaot ang Nineve

1Alaot ang siyudad sa dugo, puno sa bakak, puno sa kawat, walay higayon nga walay biktima. 2Ang liki sa witik, ang kagay sa mga ligid, nagdagan nga mga kabayo ug makakurat nga mga karwahi. 3Mihasmag nga mga kabalyero, misilaw nga mga espada, nagpangidlap nga mga bangkaw Daghan ang mga angol, nagbuy-od nga mga patayng lawas, lawas nga dili na maihap, katawhan nangapandol sa mga minatay. 4Tanan tungod sa pagpatuyang sa kaulag, sa buring, nga makadani, kerida sa mubarang. Nagaulipon sa kanasuran ang iyang prostitusyon ug mga tawo sa iyang pangabat.

5Ako batok kanimo, nagaingon ang Ginoo nga Makagagahum. Akong ipataas ang imong saya sa imong nawong. Ako ipakita sa kanasuran ang imong pagkahubo ug ang mga gingharian sa imong kaulawan. 6Ako kang labayon ug hugaw, itrato ko ikaw nga talamayon ug talan-awon sa kaulawan. 7Ang tanan nga makakita kanimo mopahilayo ug moingon; Ang Nineve nalumpag na kinsa man ang magbangutan alang kaniya? Asa man ko mangita ug usa nga mohupay kanimo?

8Mas maayo pa ba ikaw sa Tebes, nahimutang Nil, uban sa tubig nga nagpalibut kaniya? Ang sapa maoy iyang panalipod, ug ang tubig maoy iyang paril. 9Kusi ug ang Ehipto mao ang iyang walay Kinutobang kusog; Ang Put ug ang Libya mao ang mga kaanib. 10Apan gidala siya nga binilanggo, ug mibiya sila nga binihag; ang iyang mga masuso gidugmok nga pino sa matag eskinita. Giripahan ang iyang mga tinamod, ug ang tanan niyang bantugan gipang-kadinahan. 11Ikaw usab mahimong hubog; motago ikaw ug mangita ug dalangpanan batok sa kaaway. 12Ang tanan nimong kota mahisama sa kahoyng igera uban sa ilang nahaunang hinog nga mga bunga; kon kini paga-uyogon, nga mangahulog sa baba sa makaon niini. 13Lantawa ang imong mga tropa sila puros walay kusog. Ang ganghaan sa imong kayutaan bukas alang sa imong mga kaaway; ang kalayo milamoy sa mga rehas sa imong ganghaan.

14Pagkuhag tubig ug pangandam sa paglikos; lig-ona ang imong depensa! Trabahoa ang kolonon, igiok ang hulmahan, ayoha ang batong tisa. 15Didto ang kalayo mout-ot nimo; ug ang espada moputol kanimo. Sila molamoy sama sa duot sa mga dulon. Mosanay sama sa mga apan-apan, mosanay sama sa mga dulon.

Midaghan kamo sama sa mga dulon! 16Imong gipasanay ang gidaghanon sa mga tigpatigayon hangtud nga midaghan sila labaw pa sa mga kabituonan sa kalangitan, apan sama sa mga dulon, huboan nila ang yuta ug molupad sila pahilayo. 17Ang imong mga gwardiya sama sa dulon, ang imong mga opisyales sama sa panon sa dulon nga nagpahiluna sa mga paril sa mabugnaw nga adlaw apan sa dihang mipakita ang adlaw manglupad sila, ug walay usa ang nasayud hain sila.

18Hari sa Asiria, ang imong mga magbalantay nangatulog lang; ang imong mga halangdon mihigda sa pagpahulay, ang imong katawhan nagkatibulaag sa kabukiran ng walay usa nga motigom kanila. 19Walay makatambal kanimo; kay ang imong samad makamatay. Ang tanan nga makadungog sa balita mopakpak sailang mgakamot sa imong pagtumba; kay kinsa man ang wala makabati sa imong walay kinutoban nga kabangis.