Het Boek

Leviticus 5

Te arm voor een offer

1‘Als iemand getuige is van een misdaad of een vervloeking heeft gehoord en dit niet vertelt, zal hij zelf schuldig zijn. Ieder die iets onreins aanraakt—zoals het kadaver van een wild dier of een stuk vee dat niet mag worden gegeten of het kadaver van een onrein kruipend dier—is schuldig, ook al beseft hij niet dat hij het heeft aangeraakt. Ook als hij de onreinheid van een mens aanraakt, ongeacht de oorzaak van die onreinheid, is hij schuldig zodra hij zich realiseert dat hij het heeft aangeraakt. Als iemand onbezonnen een eed zweert—ten goede of ten kwade—en hij beseft dat hij dom heeft gehandeld, is hij schuldig. 5,6 Als hij een van deze zonden heeft begaan, moet hij die zonde belijden en een zondoffer aan de Here brengen in de vorm van een schaap of een geit. De priester zal zijn schuld verzoenen en hij zal van zijn zonde zijn verlost. Als hij te arm is om een schaap aan de Here te offeren, moet hij twee tortelduiven of jonge duiven als zondoffer brengen, de ene duif als zondoffer en de andere als brandoffer. De priester zal de eerste duif die hem wordt gegeven, als zondoffer beschouwen en hem de nek omdraaien, zonder de kop van het lichaam te scheiden. Een deel van het bloed zal hij tegen de zijden van het altaar sprenkelen. De rest zal hij aan de voet van het altaar uitdrukken, dit is een zondoffer. 10 De tweede vogel zal hij als brandoffer behandelen, precies volgens de voorschriften. Zo zal de priester zijn zonde verzoenen en het zal hem worden vergeven. 11 Als de man te arm is om twee tortelduiven of jonge duiven als zondoffer te brengen, moet hij 2,2 liter fijn meel offeren. Hij mag er geen olie of wierook aan toevoegen, want het is een zondoffer. 12 Hij moet het meel naar de priester brengen en die zal een handvol meel op het altaar verbranden, net als bij andere offers die met vuur aan de Here worden gebracht. Dit zal zijn zondoffer zijn. 13 Op die manier zal de priester de zonde die hij in een van deze dingen heeft begaan, verzoenen en het zal hem worden vergeven. De rest van het meel zal voor de priester zijn, net als bij het spijsoffer.’

14 De Here zei verder tegen Mozes: 15 ‘Als iemand zondigt door onopzettelijk iets te ontheiligen wat de Here als heilig beschouwt, moet hij een ram zonder gebreken, met een waarde uitgedrukt in zilveren sikkels, aan de Here als schuldoffer brengen. 16 Het heilige dat hij heeft ontheiligd, moet hij vergoeden en bovendien een vijfde daarvan als boete erbij betalen. Hij moet dit bij de priester brengen en die zal zijn zonde verzoenen met de ram van het schuldoffer. Zo zal zijn zonde hem worden vergeven.

17,18 Ieder die ongehoorzaam is aan de wet van God zonder het zich bewust te zijn, is toch schuldig en moet een offer brengen, waarvan de waarde is geschat. Dit moet een ram zonder gebreken zijn, dat als een schuldoffer naar de priester moet worden gebracht. Met die ram zal de priester de zonde verzoenen, zodat hem wordt vergeven wat hij, zonder het te beseffen, heeft misdaan. 19 De ram moet worden geofferd als een schuldoffer, want de overtreder is zonder meer schuldig in de ogen van de Here.’

New Russian Translation

Leviticus 5

1Если человек согрешит, промолчав, когда его приведут к присяге, чтобы свидетельствовать о том, что он видел или знал, – он подлежит наказанию.

2Или если человек прикоснется к нечистому: к трупам нечистых диких зверей, или нечистого скота, или нечистых пресмыкающихся – даже если не заметит этого, – он станет нечистым и будет виновен.

3Или если он прикоснется к человеческой нечистоте – любой нечистоте, которая его осквернит – даже если не заметит этого, то когда поймет, он будет виновен.

4Или если человек произносит опрометчивую клятву сделать что-либо хорошее или злое, о чем только можно безрассудно поклясться – то даже если он не осознает этого, когда поймет, он будет виновен.

5Если кто-то виновен в этом, пусть открыто признает, в чем согрешил, 6и в расплату за свой грех приведет к Господу для жертвы за грех самку из отары – овцу или козу. Тогда священник совершит для него отпущение за грех.

7Если ему не по средствам принести овцу, пусть принесет Господу двух горлиц или двух молодых голубей как расплату за свой грех: одного в жертву за грех, а другого в жертву всесожжения. 8Пусть он отдаст их священнику, который сначала принесет жертву за грех. Он свернет птице голову, не отрывая ее до конца, 9и окропит кровью жертвы за грех сторону жертвенника. Остальную кровь нужно выцедить к основанию жертвенника. Это – жертва за грех. 10Потом священник принесет другую птицу в жертву всесожжения, как велит обычай, и совершит для него отпущение за грех, который он совершил, и будет прощен.

11Если ему не по средствам принести двух горлиц или двух молодых голубей, он должен принести за свой проступок десятую часть ефы[a] лучшей муки в жертву за грех. Пусть он не льет на муку масло и не кладет сверху ладана, ведь это – жертва за грех. 12Пусть он принесет ее к священнику, который возьмет из нее пригоршню как памятную часть и сожжет на жертвеннике вместе с огненными жертвами Господу. Это – жертва за грех. 13Так священник совершит для него отпущение за любой из грехов, которыми он согрешил, и он будет прощен. Остаток жертвы принадлежит священнику, как в случае с хлебным приношением».

Жертва повинности

14Господь сказал Моисею:

15– Если человек совершит проступок, согрешив по неведению против какой-либо из Господних святынь, он должен привести к Господу в расплату барана из отары без изъяна, имеющего соответствующую стоимость в серебре, по установленной мере святилища[b]. Это жертва повинности. 16Он должен возместить за святыню, против которой согрешил, добавить к этому пятую часть ее стоимости и отдать священнику, который совершит для него отпущение бараном жертвы повинности, и он будет прощен.

17Если человек согрешит и сделает то, что запрещено в какой-либо из Господних заповедей, даже если он не знает этого, он виновен и подлежит наказанию. 18Он должен привести к священнику барана из отары, должной стоимости и без изъяна для жертвы повинности. Тогда священник совершит для него отпущение за проступок, который он совершил по неведению, и он будет прощен. 19Это жертва повинности – человек провинился перед Господом.

Footnotes

  1. 5:11 Вероятно, около 2 л.
  2. 5:15 Букв.: «в серебряных шекелях, шекелях святилища». Шекель святилища – стандартная мера, которой пользовались священники шатра и храма, то есть около 11,5 г.