Ang Pulong Sa Dios

Deuteronomio 12:1-32

Ang Usa ka Dapit nga Pagasimbahan

1“Mao kini ang mga tulumanon ug mga lagda nga kinahanglang tumanon ninyo pag-ayo samtang nagakinabuhi kamo didto sa yuta nga ginahatag kaninyo sa Ginoo, ang Dios sa inyong mga katigulangan. 2Kon papahawaon na ninyo ang mga katawhan nga nagapuyo didto, panggub-a ninyo sa hingpit ang tanang mga dapit nga ginasimbahan nila sa ilang mga dios sa tag-as nga mga bukid, sa mga bungtod, ug sa ilalom sa matag labong nga kahoy. 3Panggub-a ninyo ang ilang mga halaran, pangdugmoka ang ilang handomanan nga mga bato, pangsunoga ang ilang mga poste nga simbolo sa ilang diosa nga Ashera, ug panggub-a ang mga imahen sa ilang mga dios aron dili na kini hinumdoman pa nianang mga lugara.

4“Ayaw ninyo simbaha ang Ginoo nga inyong Dios sama sa ilang paagi sa pagsimba sa ilang dios-dios, 5hinuon dangop kamo sa Ginoo nga inyong Dios didto sa dapit nga iyang pagapilion gikan sa tanang teritoryo sa mga tribo sa Israel. Didto kamo magsimba sa Ginoo, kay mao kana ang dapit nga iyang gipili diin pasidunggan ang iyang ngalan. 6Didto ninyo dad-a ang inyong mga halad nga sinunog ug uban pang mga halad, ang inyong ikapulo, ang inyong mga gasa, ang inyong gisaad nga mga ihalad, ang inyong kabubut-ong mga halad, ug ang kamagulangan sa inyong mga kahayopan. 7Ug didto, mangaon kamo ug ang inyong pamilya sa presensya sa Ginoo nga inyong Dios, ug maglipay sa tanan nga inyong nahimo tungod kay gipanalanginan kamo sa Ginoo.

8“Karon nagapatuyang kamo sa pagbuhat sa inyong gusto, apan ayaw na ninyo kana buhata 9kon moabot na kamo sa dapit diin makapahulay na kamo—didto sa dapit nga ginahatag sa Ginoo nga inyong Dios ingon nga inyong panulondon. 10Kon makatabok na kamo sa Suba sa Jordan ug magpuyo na sa yuta nga ginahatag kaninyo sa Ginoo nga inyong Dios ingon nga panulondon, magakinabuhi kamong malinawon kay dili tugotan sa Ginoo nga samokon kamo sa inyong mga kaaway sa palibot. 11Unya dad-on ninyo ang inyong mga halad didto sa dapit nga pilion sa Ginoo nga inyong Dios diin pasidunggan ang iyang ngalan. Mao kini ang mga halad nga gisugo ko kaninyo: mga halad nga sinunog ug ang uban pang mga halad, ang inyong ikapulo, ang inyong mga gasa, ug ang tanang pinakamaayong halad nga inyong gisaad sa Ginoo. 12Didto maglipay kamo sa presensya sa Ginoo nga inyong Dios, apil ang inyong mga kabataan, mga sulugoon, ug ang mga Levita nga nagapuyo sa inyong mga lungsod, kay wala man silay yuta nga panulondon. 13Ayaw ninyo ihalad ang inyong mga halad nga sinunog sa bisan asang dapit nga gusto ninyo, 14kondili ihalad kini didto lang sa dapit nga pilion sa Ginoo sa usa sa inyong mga tribo, ug didto himoa ninyo ang tanang gisugo ko kaninyo.

15“Apan mahimo kamong moihaw ug mokaon ug mananap bisan asa kamo nagapuyo.12:15 mahimo kamong moihaw ug mokaon ug mananap bisan asa kamo nagapuyo: Ang buot ipasabot, ang mga mananap nga wala ginahalad. Magpagusto kamog kaon sa karne niini, sama sa pagkaon ninyo sa usa ug sa gasela,12:15 gasela: sa English, gazelle. Mananap nga morag usa. sumala sa panalangin nga gihatag kaninyo sa Ginoo nga inyong Dios. Ang matag tawo mahimong mokaon niini, giisip man siyang hinlo o hugaw sumala sa kasugoan. 16Apan ayaw ninyo kan-a ang dugo; ibubo ninyo kini sa yuta sama sa tubig. 17Ayaw usab ninyo kan-a o imna kining mga mosunod: ang ikapulo sa inyong ani, duga sa ubas, lana, ang kamagulangan sa inyong mga kahayopan, ang bisan unsa nga inyong gisaad nga ihalad, ug ang inyong kabubut-on nga mga halad ug gasa. 18Kaonon lang ninyo kini sa presensya sa Ginoo nga inyong Dios didto sa dapit nga iyang pilion, uban sa inyong mga kabataan, mga sulugoon, ug sa mga Levita nga nagapuyo sa inyong mga lungsod. Maglipay kamo diha sa presensya sa Ginoo nga inyong Dios sa tanan nga inyong buhaton. 19Ayaw gayod ninyo pasagdi ang mga Levita samtang nagapuyo kamo sa inyong yuta.

20“Kon palapdon sa Ginoo nga inyong Dios ang inyong teritoryo sumala sa iyang gisaad kaninyo, ug unya gusto ninyong mokaon ug karne, mahimo kamong mokaon taman sa inyong gusto. 21Kon ang dapit nga pilion sa Ginoo nga inyong Dios diin siya pasidunggan layo sa inyo, mahimo kamong moihaw ug mokaon sa inyong mga baka o karnero sa inyong mga dapit. Ug sumala sa gisugo ko kaninyo, makapagusto kamog kaon sa mga mananap nga gihatag sa Ginoo kaninyo, 22sama sa gasela ug sa usa. Ang tanan mahimong makakaon niini, hinlo man siya o hugaw. 23Apan siguroha gayod ninyo nga dili ninyo kan-on ang dugo, kay ang kinabuhi anaa sa dugo. Ayaw ninyo kan-a ang kinabuhi uban sa karne. 24Ibubo ninyo ang dugo sa yuta sama sa tubig. 25Ayaw ninyo kini kan-a aron mamaayo ang inyong kahimtang ug sa inyong mga kaliwat, kay ang paglikay sa pagkaon sa dugo maayo atubangan sa Ginoo.

26“Dad-a ninyo sa dapit nga pilion sa Ginoo ang inyong balaang mga halad ug ang mga halad nga inyong gisaad kaniya. 27Ihalad ninyo ang dugo ug karne sa inyong mga halad nga sinunog ngadto sa halaran sa Ginoo nga inyong Dios. Kinahanglan nga ibubo ninyo ang dugo diha sa halaran sa Ginoo nga inyong Dios, apan mahimo ninyong kaonon ang karne. 28Tumana gayod ninyo kining tanang mga katudloan nga gihatag ko kaninyo, aron mamaayo gayod kanunay ang inyong kahimtang ug sa inyong mga kaliwat hangtod sa kahangtoran. Kay ang pagtuman niini maayo ug husto atubangan sa Ginoo nga inyong Dios.

29“Kon laglagon na sa Ginoo nga inyong Dios ang mga nasod nga inyong panag-iyahon, ug papahawaon na ninyo ang mga lumulupyo niini ug puy-an ang ilang dapit, 30pagbantay kamo nga dili kamo malit-agan pinaagi sa pagpangutana bahin sa ilang paagi sa pagsimba sa ilang mga dios. Ayaw kamo pag-ingon, ‘Giunsa nila pag-alagad ang ilang mga dios? Sundon usab namo ang ilang ginahimo.’ 31Ayaw gayod ninyo kini himoa sa inyong pagsimba sa Ginoo nga inyong Dios, kay sa ilang pagsimba gihimo nila ang tanang matang sa mangil-ad nga butang nga gikapungtan sa Ginoo. Bisan ang ilang mga kabataan ilang sunogon ingon nga halad sa ilang mga dios.

32“Tumana gayod ninyo ang tanang gisugo ko kaninyo. Ayaw ninyo kini dugangi o kulangi.”

King James Version

Deuteronomy 12:1-32

1These are the statutes and judgments, which ye shall observe to do in the land, which the LORD God of thy fathers giveth thee to possess it, all the days that ye live upon the earth. 2Ye shall utterly destroy all the places, wherein the nations which ye shall possess served their gods, upon the high mountains, and upon the hills, and under every green tree:12.2 possess: or, inherit 3And ye shall overthrow their altars, and break their pillars, and burn their groves with fire; and ye shall hew down the graven images of their gods, and destroy the names of them out of that place.12.3 overthrow: Heb. break down 4Ye shall not do so unto the LORD your God.

5But unto the place which the LORD your God shall choose out of all your tribes to put his name there, even unto his habitation shall ye seek, and thither thou shalt come: 6And thither ye shall bring your burnt offerings, and your sacrifices, and your tithes, and heave offerings of your hand, and your vows, and your freewill offerings, and the firstlings of your herds and of your flocks: 7And there ye shall eat before the LORD your God, and ye shall rejoice in all that ye put your hand unto, ye and your households, wherein the LORD thy God hath blessed thee. 8Ye shall not do after all the things that we do here this day, every man whatsoever is right in his own eyes. 9For ye are not as yet come to the rest and to the inheritance, which the LORD your God giveth you. 10But when ye go over Jordan, and dwell in the land which the LORD your God giveth you to inherit, and when he giveth you rest from all your enemies round about, so that ye dwell in safety; 11Then there shall be a place which the LORD your God shall choose to cause his name to dwell there; thither shall ye bring all that I command you; your burnt offerings, and your sacrifices, your tithes, and the heave offering of your hand, and all your choice vows which ye vow unto the LORD:12.11 your choice…: Heb. the choice of your vows 12And ye shall rejoice before the LORD your God, ye, and your sons, and your daughters, and your menservants, and your maidservants, and the Levite that is within your gates; forasmuch as he hath no part nor inheritance with you. 13Take heed to thyself that thou offer not thy burnt offerings in every place that thou seest: 14But in the place which the LORD shall choose in one of thy tribes, there thou shalt offer thy burnt offerings, and there thou shalt do all that I command thee. 15Notwithstanding thou mayest kill and eat flesh in all thy gates, whatsoever thy soul lusteth after, according to the blessing of the LORD thy God which he hath given thee: the unclean and the clean may eat thereof, as of the roebuck, and as of the hart. 16Only ye shall not eat the blood; ye shall pour it upon the earth as water.

17¶ Thou mayest not eat within thy gates the tithe of thy corn, or of thy wine, or of thy oil, or the firstlings of thy herds or of thy flock, nor any of thy vows which thou vowest, nor thy freewill offerings, or heave offering of thine hand: 18But thou must eat them before the LORD thy God in the place which the LORD thy God shall choose, thou, and thy son, and thy daughter, and thy manservant, and thy maidservant, and the Levite that is within thy gates: and thou shalt rejoice before the LORD thy God in all that thou puttest thine hands unto. 19Take heed to thyself that thou forsake not the Levite as long as thou livest upon the earth.12.19 as long…: Heb. all thy days

20¶ When the LORD thy God shall enlarge thy border, as he hath promised thee, and thou shalt say, I will eat flesh, because thy soul longeth to eat flesh; thou mayest eat flesh, whatsoever thy soul lusteth after. 21If the place which the LORD thy God hath chosen to put his name there be too far from thee, then thou shalt kill of thy herd and of thy flock, which the LORD hath given thee, as I have commanded thee, and thou shalt eat in thy gates whatsoever thy soul lusteth after. 22Even as the roebuck and the hart is eaten, so thou shalt eat them: the unclean and the clean shall eat of them alike. 23Only be sure that thou eat not the blood: for the blood is the life; and thou mayest not eat the life with the flesh.12.23 be…: Heb. be strong 24Thou shalt not eat it; thou shalt pour it upon the earth as water. 25Thou shalt not eat it; that it may go well with thee, and with thy children after thee, when thou shalt do that which is right in the sight of the LORD. 26Only thy holy things which thou hast, and thy vows, thou shalt take, and go unto the place which the LORD shall choose: 27And thou shalt offer thy burnt offerings, the flesh and the blood, upon the altar of the LORD thy God: and the blood of thy sacrifices shall be poured out upon the altar of the LORD thy God, and thou shalt eat the flesh. 28Observe and hear all these words which I command thee, that it may go well with thee, and with thy children after thee for ever, when thou doest that which is good and right in the sight of the LORD thy God.

29¶ When the LORD thy God shall cut off the nations from before thee, whither thou goest to possess them, and thou succeedest them, and dwellest in their land;12.29 succeedest…: Heb. inheritest, or, possessest them 30Take heed to thyself that thou be not snared by following them, after that they be destroyed from before thee; and that thou enquire not after their gods, saying, How did these nations serve their gods? even so will I do likewise.12.30 by…: Heb. after them 31Thou shalt not do so unto the LORD thy God: for every abomination to the LORD, which he hateth, have they done unto their gods; for even their sons and their daughters they have burnt in the fire to their gods.12.31 to the: Heb. of the 32What thing soever I command you, observe to do it: thou shalt not add thereto, nor diminish from it.