Het Boek

Psalmen 104

1Met hart en ziel wil ik de Here prijzen.
Here, mijn God, wat bent U groot!
U bent omringd door pracht en majesteit.
God kleedt Zich in het licht alsof het een mantel is.
De hemel wordt door Hem als een tent opgezet.
In de wateren maakt Hij zijn zalen.
De wolken zijn de wagen waarop Hij rijdt
en Hij wandelt op de vleugels van de wind.
De windrichtingen zijn zijn boodschappers
en het vlammende vuur dient Hem.
De aarde werd door Hem vast neergezet,
zij zal niet omvallen.
U hebt de diepten van het water bedekt als met een kleed.
Het water reikte zelfs tot boven de bergen.
Het stroomde weg op uw gezag.
Voor uw stem, die klonk als de dreiging van de donder,
vloeide het snel weg.
De hoge bergen en de diepe dalen
ontstonden precies waar U ze hebben wilde.
U hebt aan het water grenzen gesteld,
die niet worden overschreden.
De aarde heeft niets meer te vrezen.
10 God laat de bronnen ontspringen
en het water als kleine beekjes
langs de berghellingen naar beneden stromen.
11 Alle dieren lessen hun dorst daaraan,
ook de wilde ezels.
12 De vogels nestelen in de bomen langs de oevers
en zingen het hoogste lied.
13 God voorziet de bergen van water.
De aarde kan alleen maar vrucht dragen dankzij U.
14 God laat het gras groeien als voedsel voor het vee.
Ook andere gewassen voor de mensen,
zodat zij brood kunnen eten.
15 Ook de wijn komt zo uit de aarde voort,
die doet de mensen goed.
Ja, door brood en wijn worden de mensen gezond en sterk.
16 De ceders in de Libanon zijn van de Here.
Ook zij ontvangen ruim voldoende water.
17 De vogels nestelen erin.
De ooievaars hebben hun nesten in de cipressen.
18 Hoog in de bergen leven de steenbokken
en de klipdassen kunnen veilig wonen op de rotsen.
19 God laat de maan en de zon op hun vaste tijden
opgaan en ondergaan.
20 Wanneer U de duisternis laat invallen,
begint de nacht en alle dieren laten van zich horen.
21 Jonge leeuwen willen op jacht naar voedsel,
zij vragen God hun eten te geven.
22 Wanneer het ʼs morgens licht wordt,
gaan zij slapen in hun hol.
23 Dan beginnen de mensen te leven
en te werken tot de avond valt.
24 U hebt zo geweldig veel gemaakt, Here.
U hebt alles met wijsheid gemaakt.
De hele aarde is vol van uw schepping.
25 De zee bijvoorbeeld,
groot en uitgestrekt ligt zij daar
vol kleine en grote dieren,
ontelbaar zijn ze.
26 Er varen schepen op.
Het grote zeemonster Leviatan
leeft in de zee,
hij is als speelgoed voor U.
27 Alles wacht op U.
U geeft elk dier op zijn tijd te eten.
28 Als U hun dat geeft,
bewaren zij het.
Als U eten geeft,
zullen zij allemaal genoeg hebben.
29 Maar als U niet verschijnt,
worden zij vernietigd.
Als zij geen adem meer krijgen,
sterven zij.
Dan worden zij weer stof.
30 Maar als U uw Geest stuurt,
worden zij gemaakt
en alles op aarde lijkt nieuw te worden.
31 De macht en majesteit van de Here
blijven tot in eeuwigheid.
De Here is blij met alles
wat Hij heeft gemaakt.
32 Als Hij naar de aarde kijkt,
begint die te trillen.
Als Hij de bergen aanraakt,
roken de vulkanen.
33 Mijn leven lang zal ik zingen voor de Here.
Zolang ik adem heb,
zal ik lofliederen zingen voor mijn God.
34 Ik bid dat Hij Zich verheugt over mijn gedachten.
Ik zal altijd met vreugde aan de Here denken.
35 Eens zullen alle zondaars en ongelovigen
niet meer bestaan op deze aarde.
Met hart en ziel prijs ik de Here.
Halleluja!

Священное Писание (Восточный Перевод)

Забур 104

1Славьте Вечного, призывайте Его имя,
    возвещайте народам о Его делах.
Воспойте Ему, пойте Ему хвалу,
    рассказывайте о всех Его чудесах.
Хвалитесь Его святым именем;
    пусть веселятся сердца ищущих Вечного.
Ищите Вечного и силу Его,
    всегда ищите Его лица.

Помните чудеса, которые Он сотворил,
    знамения Его и суды, что Он произнёс,
о потомки Ибрахима, раба Его,
    о сыны Якуба, избранные Его!

Он – Вечный, наш Бог,
    суды Его по всей земле.
Он помнит вечно Своё соглашение –
    слово, данное Им для тысяч поколений, –
соглашение, заключённое с Ибрахимом,
    помнит клятву, данную Исхаку.
10 Он поставил его Якубу законом,
    Исраилу – вечным соглашением,
11 сказав: «Я отдам тебе ханаанскую землю
    в удел твоего наследия».[a]

12 Когда они были малочисленны и незначительны,
    и были чужеземцами на этой земле,
13 то скитались от народа к народу
    и из царства в царство.
14 Он никому не давал их притеснять
    и укорял за них даже царей,
15 говоря: «Не трогайте помазанников Моих
    и пророкам Моим не делайте зла».[b]

16 Он послал голод на землю,
    уничтожил все запасы пищи.
17 Он послал перед ними человека:
    в рабство был продан Юсуф.
18 Стеснили оковами его ноги,
    надели на шею железное ярмо,
19 пока не исполнилось его предсказание,
    пока слово Вечного не доказало его правоту.
20 Царь приказал, и развязали его,
    владыка народов освободил его.
21 Он сделал его господином над своим домом
    и правителем над всем своим владением,
22 чтобы он наставлял[c] его приближённых
    и старейшин его учил мудрости.[d]

23 Тогда пришёл Исраил в Египет,
    и жил Якуб в земле Хама[e] как чужеземец.
24 И умножил Всевышний Свой народ
    и сделал его сильнее его врагов.
25 Возбудил в сердцах их ненависть к Его народу
    и хитрость против Его рабов.[f]
26 Он послал Мусу, Своего раба,
    и Харуна, которого избрал.
27 Они показали среди них Его чудеса
    и Его знамения – в земле Хама.
28 Он послал тьму, и стало темно,
    и не воспротивились Его слову.
29 Он обратил воды Египта в кровь
    и погубил в них рыбу.
30 Земля их закишела множеством жаб,
    которые вошли даже в покои царей.
31 Он произнёс слово, и налетели тучи мух,
    и комары заполонили все их земли.
32 Он послал на них град вместо дождя
    и пылающий огонь – на их землю.
33 Побил их виноград и инжир,
    поломал деревья в их земле.
34 Сказал, и пришла саранча,
    целые тучи без числа,
35 и съели всю траву в их земле
    и плоды на их полях.
36 Затем Он поразил всех первенцев в их земле –
    первые плоды их мужской силы.[g]

37 Он вывел Исраил с серебром и золотом,
    и не было ни одного среди родов, кто бы споткнулся.
38 Египет обрадовался их уходу,
    потому что устрашился их.[h]
39 Всевышний простёр облако, чтобы укрыть их,
    и огонь, чтобы светить ночью.[i]
40 Народ попросил, и Он послал перепелов,
    и насытил людей хлебом с небес.[j]
41 Рассёк скалу, и полились воды,
    рекой потекли в пустыне.[k]

42 Ведь Он вспомнил Своё святое обещание
    Ибрахиму, рабу Своему.[l]
43 Он вывел Свой народ в радости,
    избранных Своих в веселии.
44 Дал им земли народов,
    и они унаследовали то, над чем трудились другие,
45 Он сделал это, чтобы они соблюдали Его установления
    и хранили Его законы.

Славьте Вечного!

Славьте Вечного!

Notas al pie

  1. 104:9-11 См. Нач. 15:18-21; 26:3-4; 28:13-14.
  2. 104:12-15 См. Нач. 12:10-20; 20.
  3. 104:22 Или: «удерживал в известных пределах».
  4. 104:16-22 См. Нач. 37; 39–41.
  5. 104:23 То есть в Египте. Египтяне были потомками Хама (см. Нач. 10:6-10).
  6. 104:23-25 См. Исх. 1:1-14.
  7. 104:26-36 См. Исх. 3; 4; 7–12.
  8. 104:37-38 См. Исх. 12:35-36.
  9. 104:39 См. Исх. 13:21-22.
  10. 104:40 См. Исх. 16.
  11. 104:41 См. Исх. 17:1-7.
  12. 104:42 См. Нач. 12:1-3; 15; 17.