New International Reader's Version

Psalm 90

BOOK IV

Psalms 90–106

Psalm 90

A prayer of Moses, the man of God.

Lord, from the very beginning
    you have been like a home to us.
Before you created the whole world and the mountains were made,
    from the beginning to the end you are God.

You turn human beings back to dust.
    You say to them, “Return to dust.”
To you a thousand years
    are like a day that has just gone by.
    They are like a few hours of the night.
Yet you sweep people away, and they die.
    They are like new grass that grows in the morning.
In the morning it springs up new,
    but by evening it’s all dried up.

Your anger destroys us.
    Your burning anger terrifies us.
You have put our sins right in front of you.
    You have placed our secret sins where you can see them clearly.
You have been angry with us all of our days.
    We groan as we come to the end of our lives.
10 We live to be about 70.
    Or we may live to be 80, if we stay healthy.
But even our best days are filled with trouble and sorrow.
    The years quickly pass, and we are gone.

11 If only we knew the power of your anger!
    It’s as great as the respect we should have for you.
12 Teach us to realize how short our lives are.
    Then our hearts will become wise.

13 Lord, please stop punishing us!
    How long will you keep it up?
    Be kind to us.
14 Satisfy us with your faithful love every morning.
    Then we can sing for joy and be glad all our days.
15 Make us glad for as many days as you have made us suffer.
    Give us joy for as many years as we’ve had trouble.
16 Show us your mighty acts.
    Let our children see your glorious power.

17 May the Lord our God always be pleased with us.
    Lord, make what we do succeed.
    Please make what we do succeed.

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 90

บรรพ 4

(คำอธิษฐานของโมเสส คนของพระเจ้า)

1ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงเป็นที่พักพิงของข้าพระองค์ทั้งหลาย
ตลอดทุกชั่วอายุ
ก่อนภูเขาถือกำเนิด
ก่อนที่พระองค์จะทรงให้แผ่นดินและโลกเกิดขึ้น
พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าตั้งแต่นิรันดร์กาล ตลอดชั่วนิรันดร์กาล

พระองค์ทรงทำให้มนุษย์กลับคืนสู่ธุลีดิน
โดยตรัสว่า “บรรดาบุตรของมนุษย์เอ๋ย จงคืนสู่ธุลีดินเถิด”
เพราะพันปีในสายพระเนตรของพระองค์เป็นเหมือนวันเดียวที่เพิ่งผ่านไป
หรือเหมือนชั่วยามเดียวในเวลากลางคืน
พระองค์ทรงกวาดมนุษย์ไปในความตาย
พวกเขาเป็นเหมือนหญ้าเขียวสดในยามเช้า
แม้รุ่งเช้ามันงอกขึ้นมาใหม่
แต่เมื่อตกเย็นก็เหี่ยวเฉาโรยราไป

ข้าพระองค์ทั้งหลายถูกเผาผลาญโดยพระพิโรธของพระองค์
และอกสั่นขวัญแขวนโดยความกริ้วของพระองค์
พระองค์ทรงตีแผ่ความชั่วช้าต่างๆ ของข้าพระองค์ทั้งหลายต่อหน้าพระองค์
บาปต่างๆ ที่ซ่อนเร้นประจักษ์แจ้งในความสว่างต่อหน้าพระองค์
วันคืนทั้งสิ้นของข้าพระองค์ทั้งหลายหมดไปภายใต้พระพิโรธของพระองค์
ปีเดือนของข้าพระองค์ทั้งหลายจบลงด้วยการครวญคราง
10 ช่วงชีวิตของข้าพระองค์ทั้งหลายคือเจ็ดสิบปี
หรือแปดสิบปีแล้วแต่กำลัง
กระนั้นชั่วชีวิต[a]ก็มีแต่ความเดือดร้อนโศกเศร้า
เพราะไม่ช้าก็ผ่านพ้นและเราก็จากไป
11 ผู้ใดเล่าที่ทราบถึงอานุภาพแห่งพระพิโรธของพระองค์?
เพราะพระพิโรธของพระองค์นั้นใหญ่หลวงพอๆ กับความน่ายำเกรงของพระองค์
12 ขอทรงสอนข้าพระองค์ทั้งหลายให้นับวันคืนของตน
เพื่อจะได้มีจิตใจที่กอปรด้วยสติปัญญา

13 ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า! ขอทรงกรุณาเถิด จะเป็นอย่างนี้ไปอีกนานสักเท่าใด?
ขอทรงเอ็นดูสงสารบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์
14 ขอให้ข้าพระองค์ทั้งหลายอิ่มเอมด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ในยามเช้า
เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะร้องเพลงด้วยความชื่นชมยินดีและปลื้มปีติตลอดชั่วชีวิต
15 โปรดประทานวันเวลาอันผาสุกยืนยาว
ชดเชยกับปีเดือนที่พระองค์ได้ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายทุกข์โศก
16 ขอทรงสำแดงพระราชกิจของพระองค์แก่ผู้รับใช้ของพระองค์
สำแดงพระบารมีของพระองค์แก่บรรดาลูกหลานของพวกเขา

17 ขอให้ความโปรดปราน[b]ขององค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลายอยู่เหนือข้าพระองค์ทั้งหลาย
ขอทรงสถาปนาการงานที่มือของข้าพระองค์ทั้งหลายทำเถิดพระเจ้าข้า
ขอทรงสถาปนาการงานที่มือของข้าพระองค์ทั้งหลายทำ

Notas al pie

  1. 90:10 หรือแม้แต่เวลาที่ดีที่สุดของเขา
  2. 90:17 หรือความงาม