New International Reader's Version

Psalm 18

Psalm 18

For the director of music. A psalm of David, the servant of the Lord. He sang the words of this song to the Lord. He sang them when the Lord saved him. He saved him from the power of all his enemies and of Saul. David said,

I love you, Lord.
    You give me strength.

The Lord is my rock and my place of safety. He is the God who saves me.
    My God is my rock. I go to him for safety.
    He is like a shield to me. He’s the power that saves me. He’s my place of safety.
I called out to the Lord. He is worthy of praise.
    He saved me from my enemies.

The ropes of death were almost wrapped around me.
    A destroying flood swept over me.
The ropes of the grave were tight around me.
    Death set its trap in front of me.
When I was in trouble, I called out to the Lord.
    I cried to my God for help.
From his temple he heard my voice.
    My cry for help reached his ears.

The earth trembled and shook.
    The base of the mountains rocked back and forth.
    It trembled because the Lord was angry.
Smoke came out of his nose.
    Flames of fire came out of his mouth.
    Burning coals blazed out of it.
He opened the heavens and came down.
    Dark clouds were under his feet.
10 He stood on the cherubim and flew.
    The wings of the wind lifted him up.
11 He covered himself with darkness.
    The dark rain clouds of the sky were like a tent around him.
12 Clouds came out of the brightness that was all around him.
    They came with hailstones and flashes of lightning.
13 The Lord thundered from heaven.
    The voice of the Most High God was heard.
14 He shot his arrows and scattered our enemies.
    He sent great flashes of lightning and chased the enemies away.
15 The bottom of the sea could be seen.
    The foundations of the earth were uncovered.
Lord, it happened when your anger blazed out.
    It came like a blast of breath from your nose.

16 He reached down from heaven. He took hold of me.
    He lifted me out of deep waters.
17 He saved me from my powerful enemies.
    He set me free from those who were too strong for me.
18 They opposed me when I was in trouble.
    But the Lord helped me.
19 He brought me out into a wide and safe place.
    He saved me because he was pleased with me.

20 The Lord has been good to me because I do what is right.
    He has rewarded me because I lead a pure life.
21 I have lived the way the Lord wanted me to.
    I am not guilty of turning away from my God.
22 I keep all his laws in mind.
    I haven’t turned away from his commands.
23 He knows that I am without blame.
    He knows I’ve kept myself from sinning.
24 The Lord has rewarded me for doing what is right.
    He has rewarded me because I haven’t done anything wrong.

25 Lord, to those who are faithful you show that you are faithful.
    To those who are without blame you show that you are without blame.
26 To those who are pure you show that you are pure.
    But to those whose paths are crooked you show that you are clever.
27 You save those who aren’t proud.
    But you bring down those whose eyes are proud.
28 Lord, you keep the lamp of my life burning brightly.
    You are my God. You bring light into my darkness.
29 With your help I can attack a troop of soldiers.
    With the help of my God I can climb over a wall.

30 God’s way is perfect.
    The Lord’s word doesn’t have any flaws.
He is like a shield
    to all who go to him for safety.
31 Who is God except the Lord?
    Who is the Rock except our God?
32 God gives me strength for the battle.
    He keeps my way secure.
33 He makes my feet like the feet of a deer.
    He causes me to stand on the highest places.
34 He trains my hands to fight every battle.
    My arms can bend a bow of bronze.
35 Lord, you are like a shield that keeps me safe.
    Your strong right hand keeps me going.
    Your help has made me great.
36 You give me a wide path to walk on
    so that I don’t twist my ankles.

37 I chased my enemies and caught them.
    I didn’t turn back until they were destroyed.
38 I crushed them so that they couldn’t get up.
    They fell under my feet.
39 Lord, you gave me strength to fight the battle.
    You made my enemies humble in front of me.
40 You made them turn their backs and run away.
    So I destroyed my enemies.
41 They cried out for help. But there was no one to save them.
    They called out to the Lord. But he didn’t answer them.
42 I beat them as fine as dust blown by the wind.
    I stomped on them like mud in the streets.

43 You saved me when my own people attacked me.
    You made me the ruler over nations.
    People I didn’t know serve me now.
44 People from other lands bow down to me in fear.
    As soon as they hear me, they obey me.
45 All of them give up hope.
    They come trembling out of their hiding places.

46 The Lord lives! Give praise to my Rock!
    Give honor to God my Savior!
47 He is the God who pays back my enemies.
    He brings the nations under my control.
48     He saves me from my enemies.
You have honored me more than them.
    You have saved me from a man who wanted to hurt me.
49 Lord, I will praise you among the nations.
    I will sing the praises of your name.
50 The Lord helps his king win great battles.
    He shows his faithful love to his anointed king.
    He shows it to David and to his family forever.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 18

Ang Kanta ni David sa Iya nga Pagdaog

1Ginahigugma ko ikaw, Ginoo. Ikaw ang akon kusog.
Ikaw, Ginoo, ang akon palalipdan nga bato,
ang akon mabakod nga palanaguan kag manughilway.
Bilang palalipdan nga bato, makapanago ako sa imo.
Ikaw ang akon taming, gamhanan nga manluluwas, kag dalangpan.
Dalayawon ka, Ginoo,
kay kon magpangayo ako sang bulig sa imo
ginaluwas mo ako sa akon mga kaaway.

4-5 Ang kamatayon daw pareho sa lubid nga nagburambod sa akon kag pareho sa siod sa akon alagyan.
Ang kalaglagan daw pareho sa mabaskog nga baha nga naglapaw sa akon.
Gani sa akon kalisod nagpanawag ako sa imo, Ginoo.
Nagpangayo ako sang bulig sa imo nga akon Dios,
kag ginpamatian mo ang akon pangamuyo sa imo templo.

Dayon naglinog, kag pati ang mga pundasyon sang mga bukid nag-uyog,
tungod kay naakig ka, Ginoo.
Nagguwa ang aso sa imo ilong,
kag sa imo baba nagguwa ang makahalalit nga kalayo kag nagadabadaba nga mga baga.
Ginbuksan mo ang langit,
kag nagpanaog ka nga nagatungtong sa madamol nga gal-om.
10 Nagsakay ka sa kerubin,
kag madasig ini nga naglupad samtang ginapalid sang hangin.
11 Ginhimo mo ang kadulom nga tabon sa imo palibot.
Nagpanago ka sa madamol nga gal-om.
12 Nagpangilat sa imo atubangan,
kag halin sa panganod nagguwa ang mga yelo kag ang nagadabadaba nga mga baga.
13 Ang tingog mo Ginoo, nga Labing Mataas nga Dios, nagdaguob sa langit.[a]
14 Ginpana mo sang kilat ang imo mga kaaway,
kag nagpalalagyo sila nga nagasalasala.
15 Sa imo nga pagsabdong kag puwerte nga kaakig nagakahubas ang dagat
kag makita ang duta sa idalom sini,
kag makita man ang pundasyon sang kalibutan.
16 Halin sa langit gindawat mo ako kag ginkuha sa madalom nga tubig.
17 Ginluwas mo ako sa akon gamhanan nga mga kaaway nga indi ko masarangan.
18 Ginsalakay nila ako sang nalisdan ako,
pero gin-apinan mo ako, Ginoo.
19 Gindala mo ako sa lugar nga wala sing katalagman;
ginluwas mo ako kay nalipay ka sa akon.
20 Ginapakamaayo mo ako tungod nga matarong ang akon kabuhi
kag wala ako sing may nahimo nga sala.
21 Kay ginasunod ko ang imo mga pamaagi
kag wala ako nagbiya sa imo Ginoo, nga akon Dios.
22 Ginatuman ko ang tanan mo nga sugo
kag wala ko ginalapas ang imo mga pagsulundan.
23 Nakahibalo ka nga wala sing kasawayan ang akon kabuhi
kag ginalikawan ko nga makasala.
24 Ginapakamaayo mo ako tungod nga nakita mo nga matarong ang akon kabuhi
kag wala ako sing may nahimo nga sala.
25 Matutom ka sa mga matutom sa imo,
kag maayo sa mga tawo nga maayo man.
26 Sinsero ka sa mga sinsero sa imo,
kag maayo ka magpadihot sa mga malaot.
27 Huo, ginaluwas mo ang mga mapainubuson,
pero ginapaubos mo ang mga matinaas-taason.

28 Ginoo nga akon Dios, ikaw ang akon kasanag.
Sa kadulom ikaw ang akon suga.
29 Sa imo bulig masarangan ko nga salakayon ang panong sang mga soldado,
kag masarangan ko nga sakaon ang pader nga nagapalibot sa siyudad.
30 Ang imo pamaagi, O Dios, wala sing sayop.
Ang imo pulong masaligan gid.
Pareho ka sa taming sa tanan nga nagapangayo sang proteksyon sa imo.
31 Ikaw lang, Ginoo, amo ang Dios;
ikaw lang ang amon palalipdan nga bato.
32 Ikaw ang nagahatag sa akon sang kusog
kag ang nagabantay sa akon dalanon.
33 Ginapabaskog mo ang akon tiil pareho sa tiil sang usa,
agod maagwanta ko ang pagtaklad sa mataas nga mga lugar.
34 Ginahanas mo ako sa pagpakig-away
pareho abi sa pagbinat sang mabakod nga pana.
35 Ginaprotektaran mo ako pareho sa taming,
gani luwas ang akon kabuhi.
Ginatipigan mo ako paagi sa imo gahom,
kag paagi sa imo bulig nangin bantog ako.
36 Ginahatagan mo ako sang matawhay nga alagyan,
gani wala nagakasandad ang akon mga tiil.
37 Ginlagas ko ang akon mga kaaway kag naabtan ko sila.
Kag wala gid ako magbalik hasta nga nalaglag ko sila.
38 Ginlaglag ko sila kag natumba sila sa akon tiilan
kag indi na sila makabangon pa.
39 Ginhatagan mo ako sang kusog sa pagpakig-away
kag ginpadaog sa akon mga kaaway.
40 Ginpatal-as mo ang akon mga kaaway
kag ginlaglag ko sila.
41 Nagpangayo sila sang bulig,
pero wala sing may nagluwas sa ila.
Nagpanawag sila sa imo,
pero wala mo sila ginsabat.
42 Gindugmok ko sila hasta nga daw pareho na lang sila sa yab-ok nga ginapalid sang hangin.
Gintasak-tasak ko sila pareho sa lunang sa dalan.
43 Ginluwas mo ako sa rebelde nga katawhan.
Ginhimo mo ako nga pangulo sang mga nasyon.
Ang mga taga-iban nga lugar nagaalagad sa akon.
44 Pagkabati nila sa akon, nagatuman dayon sila sang akon mando. Nagaluhod sila sa akon sa kahadlok.
45 Nadulaan sila sang kaisog,
gani nagaguwa sila sa ila mga palanaguan nga nagakurog sa kahadlok.
46 Buhi ka, Ginoo!
Dalayawon ka nga akon palalipdan nga bato!
Ginapakataas ko ikaw, O Dios nga akon manluluwas.
47 Ginabalusan mo ang akon mga kaaway,
kag ginapasakop mo ang mga nasyon sa akon.
48 Ginaluwas mo ako sa akon mapintas nga mga kaaway,
kag ginapadaog mo ako sa ila.
49 Gani padunggan ko ikaw sa mga nasyon.
Kantahan ko ikaw sang mga pagdayaw.
50 Ginahatagan mo sang dalagko nga mga kadalag-an ang imo pinili nga hari.
Ginahigugma mo si David kag ang iya mga kaliwat sa wala sing katapusan.

Notas al pie

  1. 18:13 Ang ini nga bersikulo sa Hebreo may sugpon pa, “nga may mga yelo kag nagadabadaba nga mga baga.” Pero wala ini sa iban nga mga kopya sang Hebreo kag sa Septuagint.