The Message

Esther 4

11-3 When Mordecai learned what had been done, he ripped his clothes to shreds and put on sackcloth and ashes. Then he went out in the streets of the city crying out in loud and bitter cries. He came only as far as the King’s Gate, for no one dressed in sackcloth was allowed to enter the King’s Gate. As the king’s order was posted in every province, there was loud lament among the Jews—fasting, weeping, wailing. And most of them stretched out on sackcloth and ashes.

4-8 Esther’s maids and eunuchs came and told her. The queen was stunned. She sent fresh clothes to Mordecai so he could take off his sackcloth but he wouldn’t accept them. Esther called for Hathach, one of the royal eunuchs whom the king had assigned to wait on her, and told him to go to Mordecai and get the full story of what was happening. So Hathach went to Mordecai in the town square in front of the King’s Gate. Mordecai told him everything that had happened to him. He also told him the exact amount of money that Haman had promised to deposit in the royal bank to finance the massacre of the Jews. Mordecai also gave him a copy of the bulletin that had been posted in Susa ordering the massacre so he could show it to Esther when he reported back with instructions to go to the king and intercede and plead with him for her people.

9-11 Hathach came back and told Esther everything Mordecai had said. Esther talked it over with Hathach and then sent him back to Mordecai with this message: “Everyone who works for the king here, and even the people out in the provinces, knows that there is a single fate for every man or woman who approaches the king without being invited: death. The one exception is if the king extends his gold scepter; then he or she may live. And it’s been thirty days now since I’ve been invited to come to the king.”

12-14 When Hathach told Mordecai what Esther had said, Mordecai sent her this message: “Don’t think that just because you live in the king’s house you’re the one Jew who will get out of this alive. If you persist in staying silent at a time like this, help and deliverance will arrive for the Jews from someplace else; but you and your family will be wiped out. Who knows? Maybe you were made queen for just such a time as this.”

15-16 Esther sent back her answer to Mordecai: “Go and get all the Jews living in Susa together. Fast for me. Don’t eat or drink for three days, either day or night. I and my maids will fast with you. If you will do this, I’ll go to the king, even though it’s forbidden. If I die, I die.”

17 Mordecai left and carried out Esther’s instructions.

Ang Pulong Sang Dios

Ester 4

Nagpangayo sang Bulig si Mordecai kay Ester

1Sang mahibaluan ni Mordecai ang ginaplano kontra sa ila, gin-gisi niya ang iya bayo sa kasubo. Dayon nagsuksok siya sang sako, nagbutang sang abo sa iya ulo, kag nagsulod sa siyudad nga nagahilibion sing tudo gid. Pero hasta lang siya sa guwa sang puwertahan sang palasyo tungod kay wala sing bisan sin-o nga ginatugutan nga magsulod sa palasyo nga nagasuksok sang sako. Ang mga Judio sa kada probinsya nga nakabati sang mando sang hari naghilibion sing tudo gid. Nagpuasa sila kag naghinibi nga nagapanalambiton. Madamo sa ila ang nagsuksok sang sako kag naghigda sa abo.

Sang ginsugiran si Ester sang iya mga suluguon nga babayi kag sang mga opisyal nga nagaatipan sa iya parte kay Mordecai, natublag gid siya. Gani ginpadal-an niya sang bayo si Mordecai agod ilisan ang sako nga iya ginasuksok. Pero wala ini ginbaton ni Mordecai. Tungod sadto, ginpatawag ni Ester si Hatac, nga isa sa mga opisyal sang hari nga gintugyanan sa pag-atipan sa iya. Ginsugo niya siya nga hibaluon kon ano ang problema ni Mordecai ngaa nagaamo siya sina.

Gani ginkadtuan ni Hatac si Mordecai sa may plasa sang siyudad, sa atubangan sang puwertahan sang palasyo. Ginsugid ni Mordecai sa iya ang tanan nga natabo kag kon pila nga kuwarta ang ginpromisa ni Haman nga ihatag sa talaguan sang manggad sang ginharian, sa paglaglag sa mga Judio. Ginhatagan siya ni Mordecai sang isa ka kopya sang mando sang hari nga ginbantala sa Susa, agod ipakita kay Ester. Ginsilingan man siya ni Mordecai nga isaysay kay Ester ang tanan nga natabo kag pangabayon si Ester nga magkadto sa hari sa pagpakitluoy nga kaluy-an ang iya mga kasimanwa.

Nagbalik si Hatac kay Ester kag ginsugid niya ang tanan nga ginsiling ni Mordecai. 10 Dayon ginpabalik ni Ester si Hatac kay Mordecai kag ginpasiling ini: 11 “Nahibaluan sang tanan nga opisyal sang hari kag sang tanan nga tawo sa bug-os nga ginharian nga ang bisan sin-o nga magpalapit sa hari sa sulod nga lagwerta, lalaki man ukon babayi, nga wala ginpatawag pagapatyon, luwas lang kon untayon sang hari ang iya bulawan nga bulobaston sa sina nga tawo. Kag ako mismo isa na ka bulan nga wala ginpatawag sang hari.”

12 Sang ginsugiran si Mordecai sang ginpasiling ni Ester, 13 amo ini ang sabat nga ginpasiling niya: “Indi ka maghunahuna nga ikaw lang ang maluwas sa tanan nga Judio tungod kay dira ka nagaestar sa palasyo. 14 Kay bisan maghipos-hipos ka lang sa sini nga tion, may iban nga magbulig kag magluwas sa mga Judio, pero ikaw iya kag ang imo mga paryente malaglag. Pero basi pa lang nahimo ka nga rayna para maluwas mo ang imo kapareho nga mga Judio.”

15 Amo ini ang ginpasiling ni Ester kay Mordecai, 16 “Lakat ka, kag tipuna ang tanan nga Judio diri sa Susa kag magpuasa kamo para sa akon. Indi kamo magkaon ukon mag-inom adlaw-gab-i, sa sulod sang tatlo ka adlaw. Mapuasa man ako kag ang akon mga suluguon nga babayi. Pagkatapos makadto ako sa hari bisan pa nga kontra ini sa kasuguan. Bahala na kon patyon ako.”

17 Gani naglakat si Mordecai kag gintuman niya ang tanan nga ginsiling ni Ester.