The Message

1 Chronicles 17

David Submits and Prays

1After the king had made himself at home, he said to Nathan the prophet, “Look at this: Here I am comfortable in a luxurious palace of cedar and the Chest of the Covenant of God sits under a tent.”

Nathan told David, “Whatever is on your heart, go and do it; God is with you.”

3-6 But that night, the word of God came to Nathan, saying, “Go and tell my servant David, This is God’s word on the matter: You will not build me a ‘house’ to live in. Why, I haven’t lived in a ‘house’ from the time I brought up the children of Israel from Egypt till now; I’ve gone from one tent and makeshift shelter to another. In all my travels with all Israel, did I ever say to any of the leaders I commanded to shepherd Israel, ‘Why haven’t you built me a house of cedar?’

7-10 “So here is what you are to tell my servant David: The God-of-the-Angel-Armies has this word for you: I took you from the pasture, tagging after sheep, and made you prince over my people Israel. I was with you everywhere you went and mowed your enemies down before you; and now I’m about to make you famous, ranked with the great names on earth. I’m going to set aside a place for my people Israel and plant them there so they’ll have their own home and not be knocked around anymore; nor will evil nations afflict them as they always have, even during the days I set judges over my people Israel. And finally, I’m going to conquer all your enemies.

10-14 “And now I’m telling you this: God himself will build you a house! When your life is complete and you’re buried with your ancestors, then I’ll raise up your child to succeed you, a child from your own body, and I’ll firmly establish his rule. He will build a house to honor me, and I will guarantee his kingdom’s rule forever. I’ll be a father to him, and he’ll be a son to me. I will never remove my gracious love from him as I did from the one who preceded you. I will set him over my house and my kingdom forever; his throne will always be there, rock solid.”

15 Nathan gave David a complete and accurate report of everything he heard and saw in the vision.

16-27 King David went in, took his place before God, and prayed:

Who am I, my Master God, and what is my family, that you have brought me to this place in life? But that’s nothing compared to what’s coming, for you’ve also spoken of my family far into the future, given me a glimpse into tomorrow and looked on me, Master God, as a Somebody. What’s left for David to say to this—to your honoring your servant, even though you know me, just as I am? O God, out of the goodness of your heart, you’ve taken your servant to do this great thing and put your great work on display. There’s none like you, God, no God but you, nothing to compare with what we’ve heard with our own ears. And who is like your people, like Israel, a nation unique on earth, whom God set out to redeem as his own people (and became most famous for it), performing great and fearsome acts, throwing out nations and their gods left and right as you saved your people from Egypt? You established for yourself a people—your very own Israel!—your people forever. And you, God, became their God.

So now, great God, this word that you have spoken to me and my family, guarantee it forever! Do exactly what you’ve promised! Then your reputation will be confirmed and flourish always as people exclaim, “The God-of-the-Angel-Armies, the God over Israel, is Israel’s God!” And the house of your servant David will remain rock solid under your watchful presence. You, my God, have told me plainly, “I will build you a house.” That’s how I was able to find the courage to pray this prayer to you. God, being the God you are, you have spoken all these wonderful words to me. As if that weren’t enough, you’ve blessed my family so that it will continue in your presence always. Because you have blessed it, God, it’s really blessed—blessed for good!

Ang Pulong Sang Dios

1 Cronica 17

Ang Promisa sang Dios kay David

1Sang nagaestar na si David sa iya palasyo, nagsiling siya kay Propeta Natan, “Ari ako nagaestar sa matahom nga palasyo nga hinimo halin sa kahoy nga sedro, pero ang Kahon sang Kasugtanan sang Ginoo ara lang sa tolda.” Nagsabat si Natan kay David, “Himua ang gusto mo nga himuon, kay ang Dios nagaupod sa imo.”

Pero sadto mismo nga gab-i nagsiling ang Dios kay Natan, “Lakat, kag silinga ang akon alagad nga si David nga amo ini ang akon ginasiling: ‘Indi ikaw ang magapatindog sang templo nga pagaestaran ko. Wala pa ako makaestar sa templo halin sang tion nga ginpaguwa ko ang mga Israelinhon sa Egipto hasta subong. Nagasaylo-saylo lang ako nga ang akon ginaestaran tolda. Sa akon pagsaylo-saylo upod sa akon katawhan nga mga Israelinhon, wala ako magreklamo sa ila mga pangulo nga akon ginsugo sa pag-atipan sa ila nga wala nila ako pagpatindugi sang matahom nga templo nga hinimo halin sa kahoy nga sedro.’ ”

“Silinga pa gid si David nga ako, ang Ginoo nga Makagagahom, nagasiling, ‘Manugbantay ka sang una sang mga karnero, pero ginpili ko ikaw nga magdumala sa akon katawhan nga mga Israelinhon. Gin-updan ko ikaw bisan diin ka nagkadto, kag ginpapierdi ko sa imo ang tanan mo nga kaaway. Karon, pabantugon ko ikaw pareho sa iban nga bantog nga mga tawo sa kalibutan. Ginhatagan ko na sang permanente nga lugar ang akon katawhan nga mga Israelinhon. May kaugalingon na sila nga elistaran kag wala na sing may magtublag sa ila. Indi na sila pagpiguson sang malaot nga mga tawo pareho sang una, 10 halin sang tion nga nagbutang ako sang mga pangulo sa akon katawhan nga mga Israelinhon. Pierdihon ko man ang tanan mo nga kaaway. Ako, ang Ginoo, nagasugid sa imo nga magahari permi ang isa sang imo mga kaliwat. 11 Kon mapatay ka na kag ilubong upod sa imo mga katigulangan, pabuslon ko sa imo ang isa sa imo mga anak, kag palig-unon ko ang iya ginharian. 12 Siya ang magapatindog sang templo para sa akon, kag siguraduhon ko nga ang iya mga kaliwat amo ang magahari hasta san-o. 13 Mangin pareho ako sa isa ka amay sa iya, kag mangin pareho siya sa isa ka anak sa akon. Magapabilin ang akon gugma sa iya, indi pareho sa akon ginhimo kay Saul nga imo ginbuslan nga hari. 14 Padumalahon ko siya sa akon katawhan kag ginharian, kag ang iya mga kaliwat magahari hasta san-o.’ ”

15 Ginsugid ni Natan kay David ang tanan nga ginpahayag sang Dios sa iya.

Ang Pangamuyo ni David

16 Dayon nagsulod si Haring David sa Tolda nga sa diin ara ang Kahon sang Kasugtanan. Nagpungko siya didto sa presensya sang Ginoo kag nagpangamuyo, “Ginoong Dios, sin-o gid bala ako kag ang akon pamilya nga ginpakamaayo mo ako sing pareho sini? 17 Kag karon, O Dios, may promisa ka pa gid parte sa palaabuton sang akon pamilya. Ginkabig mo ako nga daw pinakadungganon nga tawo. O Ginoong Dios, 18 ano pa bala ang akon mahambal sa imo parte sa imo pagpadungog sa akon? Kay nahibaluan mo naman kon sin-o gid ako nga imo alagad. 19 O Ginoo, tungod sa akon nga imo alagad kag suno sa imo kabubut-on, ginhimo mo ining dalagko nga mga butang kag ginpahibalo sa akon. 20 Wala gid sing pareho sa imo, Ginoo, kag wala na sing iban pa nga Dios magluwas sa imo. Wala kami sing may nabatian nga may dios nga pareho sa imo. 21 Kag wala na sing katawhan nga pareho sa imo katawhan nga Israelinhon. Amo lang ini nga nasyon sa kalibutan nga imo ginhilway sa pagkaulipon agod mangin imo katawhan. Nangin bantog ka tungod sang gamhanan kag makatilingala nga mga butang nga ginhimo mo sang gintabog mo ang mga nasyon paagi sa imo katawhan nga ginpaguwa mo sa Egipto. 22 Ginhimo mo ang mga Israelinhon nga imo katawhan sa wala sing katapusan, kag ikaw, Ginoo, nangin ila Dios.

23-24 “Kag karon, Ginoo, tumana ang imo promisa sa akon nga imo alagad kag sa akon pamilya, agod matabo ini kag agod mangin bantog ka sa wala sing katapusan. Dayon magasiling ang mga tawo, ‘Ang Ginoo nga Makagagahom amo ang Dios sang Israel.’ Kag ang akon pamilya magapadayon hasta san-o sa imo presensya. 25 May kaisog ako sa pagpangamuyo sini sa imo nga akon Dios, tungod kay ginpahayag mo sa akon nga imo alagad nga magahari permi ang isa sa akon mga kaliwat.

26 “O Ginoo, matuod ka nga Dios. Ginpromisa mo ining maayo nga mga butang sa akon nga imo alagad. 27 Kag karon nalipay ka sa pagpakamaayo sa akon pamilya agod magapadayon ini hasta san-o sa imo presensya. Kay kon magpakamaayo ka Ginoo, ang imo pagpakamaayo wala sing katapusan.”