King James Version

Zephaniah 1

1The word of the Lord which came unto Zephaniah the son of Cushi, the son of Gedaliah, the son of Amariah, the son of Hizkiah, in the days of Josiah the son of Amon, king of Judah.

I will utterly consume all things from off the land, saith the Lord.

I will consume man and beast; I will consume the fowls of the heaven, and the fishes of the sea, and the stumbling blocks with the wicked: and I will cut off man from off the land, saith the Lord.

I will also stretch out mine hand upon Judah, and upon all the inhabitants of Jerusalem; and I will cut off the remnant of Baal from this place, and the name of the Chemarims with the priests;

And them that worship the host of heaven upon the housetops; and them that worship and that swear by the Lord, and that swear by Malcham;

And them that are turned back from the Lord; and those that have not sought the Lord, nor enquired for him.

Hold thy peace at the presence of the Lord God: for the day of the Lord is at hand: for the Lord hath prepared a sacrifice, he hath bid his guests.

And it shall come to pass in the day of the Lord's sacrifice, that I will punish the princes, and the king's children, and all such as are clothed with strange apparel.

In the same day also will I punish all those that leap on the threshold, which fill their masters' houses with violence and deceit.

10 And it shall come to pass in that day, saith the Lord, that there shall be the noise of a cry from the fish gate, and an howling from the second, and a great crashing from the hills.

11 Howl, ye inhabitants of Maktesh, for all the merchant people are cut down; all they that bear silver are cut off.

12 And it shall come to pass at that time, that I will search Jerusalem with candles, and punish the men that are settled on their lees: that say in their heart, The Lord will not do good, neither will he do evil.

13 Therefore their goods shall become a booty, and their houses a desolation: they shall also build houses, but not inhabit them; and they shall plant vineyards, but not drink the wine thereof.

14 The great day of the Lord is near, it is near, and hasteth greatly, even the voice of the day of the Lord: the mighty man shall cry there bitterly.

15 That day is a day of wrath, a day of trouble and distress, a day of wasteness and desolation, a day of darkness and gloominess, a day of clouds and thick darkness,

16 A day of the trumpet and alarm against the fenced cities, and against the high towers.

17 And I will bring distress upon men, that they shall walk like blind men, because they have sinned against the Lord: and their blood shall be poured out as dust, and their flesh as the dung.

18 Neither their silver nor their gold shall be able to deliver them in the day of the Lord's wrath; but the whole land shall be devoured by the fire of his jealousy: for he shall make even a speedy riddance of all them that dwell in the land.

Ang Pulong Sang Dios

Zefanias 1

1Amo ini ang mensahi nga ginpahayag sang Ginoo kay Zefanias sang panahon nga si Josia nga anak ni Amon amo ang hari sang Juda. Si Zefanias anak ni Cushi, si Cushi anak ni Gedalia, si Gedalia anak ni Amaria, kag si Amaria anak ni Hezekia.

Ang Palaabuton nga Kalaglagan

Nagsiling ang Ginoo, “Laglagon ko sing bug-os ang tanan nga ara sa duta— ang mga tawo, ang mga sapat pati na ang mga pispis kag mga isda. Dulaon ko ang mga nagatulod sa mga tawo sa pagpakasala pati man ang mga makasasala.[a] Laglagon ko gid ang tanan nga tawo sa duta. Ako, ang Ginoo, ang nagasiling sini.

“Silutan ko ang mga pumuluyo sang Juda pati na ang tanan nga pumuluyo sang Jerusalem. Laglagon ko ang mga nagkalabilin nga mga manugsimba sang dios-dios nga si Baal pati na ang mga pari nga nagaalagad sini, agod indi na sila madumduman pa. Laglagon ko man ang mga nagasaka sa atop sang ila balay sa pagsimba sa adlaw, bulan kag mga bituon. Laglagon ko ang mga nagasimba kag nagasumpa nga mag-alagad indi lang sa akon kundi sa dios-dios man nga si Molec.[b] Laglagon ko ang mga nagatalikod sa akon ukon ang mga wala nagadangop sa akon.

“Maglinong kamo sa akon presensya, kay malapit na ang adlaw nga magasilot ako. Ginpreparar ko na ang akon katawhan nga pamatyon pareho sang sapat nga inughalad. Ginseparar ko na ang mga kaaway nga akon gintawag nga magsalakay sa Juda. Sa sina nga adlaw, pamatyon ko ang mga taga-Juda pareho sang sapat nga inughalad. Silutan ko ang ila mga opisyal kag ang mga anak sang ila hari, kag ang tanan sa ila nga nagasunod sa malaot nga mga pangginawi sang mga taga-iban nga nasyon.[c] Silutan ko man sa sina nga adlaw ang tanan nga nagasunod sa mga seremonya sang mga wala nakakilala sa akon[d] kag ang mga nagapamintas kag nagapangdaya agod mapuno nila sang mga pagkabutang ang balay sang ila agalon.[e]

10 Ako, ang Ginoo, nagasiling nga sa sina nga adlaw mabatian ang paghinibi sa Puwertahan sang mga Isda[f] sang siyudad sang Jerusalem kag sa bag-o nga bahin sang siyudad. Mabatian man ang puwerte nga gahod sang mga nagkalarumpag nga mga balay sa mga bukid. 11 Maghibi kamo nga nagaestar sa ubos nga bahin[g] sang siyudad sang Jerusalem tungod kay magakalamatay ang tanan ninyo nga mga negosyante.

12 “Sa sina man nga tion usisaon ko sing maid-id[h] ang mga taga-Jerusalem kag silutan ko ang mga tawo nga nagapatawhay-tawhay lang nga nagasiling sa ila kaugalingon, ‘Wala sing himuon ang Ginoo nga maayo ukon malain.’ 13 Agawon ang ila mga pagkabutang kag bayaan nila ang ila mga balay. Indi sila ang magaestar sa mga balay nga ila ginpatindog. Kag indi sila ang magainom sang bino nga halin sa ila gintanom nga mga ubas.”

Ang Makahaladlok nga Adlaw nga Magasilot ang Ginoo

14 Malapit na lang gid ang makahaladlok nga adlaw nga magasilot ang Ginoo. Dali na lang ini mag-abot! Mapait ang ina nga adlaw, kay bisan gani ang mga soldado magasinggit sa pagpangayo sang bulig. 15 Amo ina nga adlaw nga ipakita sang Dios ang iya kaakig. Adlaw ina sang kalisod, kasakitan, kalaglagan, kag kapierdihan. Madulom kag magal-om ang ina nga adlaw, 16 kag mabatian ang pagpatunog sang mga budyong kag ang pagsininggit sang mga soldado samtang nagasalakay sila sa napaderan nga mga banwa kag sa mataas nga mga tore sini.

17 Nagasiling ang Ginoo, “Padal-an ko sang sina nga kalisod ang mga tawo kag magalakat sila nga daw sa mga bulag, tungod kay nakasala sila kontra sa akon. Magailig ang ila dugo pareho sang tubig,[i] kag magakaladunot ang ila mga bangkay pareho sang ipot.[j] 18 Indi makaluwas sa ila ang ila mga pilak kag mga bulawan sa sina nga adlaw nga ipakita ko ang akon kaakig nga pareho sang kalayo nga magalamon sang bug-os nga duta. Gulpi ko lang nga laglagon ang tanan nga nagaestar sa duta.”

Notas al pie

  1. 1:3 ang mga nagatulod… makasasala: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.
  2. 1:5 Molec: sa Hebreo, Malcam, nga amo ang isa ka ngalan ni Molec.
  3. 1:8 nagasunod… nasyon: sa literal, nagasuksok sang bayo sang taga-iban nga nasyon.
  4. 1:9 nagasunod… sa akon: sa literal, wala nagatapak sa may puwertahan dampi.
  5. 1:9 ang balay sang ila agalon: ukon, ang templo sang ila dios.
  6. 1:10 Puwertahan sang mga Isda: Siguro diri ginapaagi ang mga isda nga ginadala sa siyudad.
  7. 1:11 ubos nga bahin: ukon, merkado.
  8. 1:12 sing maid-id: sa literal, paagi sa mga suga.
  9. 1:17 tubig: sa Hebreo, balas.
  10. 1:17 magakaladunot… ipot: ukon, magaguwa ang ila mga tinai sa ila lawas pareho sang ipot.