Jeremiah 4 – KJV & KSS

King James Version

Jeremiah 4:1-31

1If thou wilt return, O Israel, saith the LORD, return unto me: and if thou wilt put away thine abominations out of my sight, then shalt thou not remove. 2And thou shalt swear, The LORD liveth, in truth, in judgment, and in righteousness; and the nations shall bless themselves in him, and in him shall they glory.

3¶ For thus saith the LORD to the men of Judah and Jerusalem, Break up your fallow ground, and sow not among thorns. 4Circumcise yourselves to the LORD, and take away the foreskins of your heart, ye men of Judah and inhabitants of Jerusalem: lest my fury come forth like fire, and burn that none can quench it, because of the evil of your doings.

5Declare ye in Judah, and publish in Jerusalem; and say, Blow ye the trumpet in the land: cry, gather together, and say, Assemble yourselves, and let us go into the defenced cities. 6Set up the standard toward Zion: retire, stay not: for I will bring evil from the north, and a great destruction.4.6 retire: or, strengthen4.6 destruction: Heb. breaking 7The lion is come up from his thicket, and the destroyer of the Gentiles is on his way; he is gone forth from his place to make thy land desolate; and thy cities shall be laid waste, without an inhabitant. 8For this gird you with sackcloth, lament and howl: for the fierce anger of the LORD is not turned back from us. 9And it shall come to pass at that day, saith the LORD, that the heart of the king shall perish, and the heart of the princes; and the priests shall be astonished, and the prophets shall wonder. 10Then said I, Ah, Lord GOD! surely thou hast greatly deceived this people and Jerusalem, saying, Ye shall have peace; whereas the sword reacheth unto the soul. 11At that time shall it be said to this people and to Jerusalem, A dry wind of the high places in the wilderness toward the daughter of my people, not to fan, nor to cleanse, 12Even a full wind from those places shall come unto me: now also will I give sentence against them.4.12 a full…: or, a fuller wind than those4.12 give…: Heb. utter judgments 13Behold, he shall come up as clouds, and his chariots shall be as a whirlwind: his horses are swifter than eagles. Woe unto us! for we are spoiled. 14O Jerusalem, wash thine heart from wickedness, that thou mayest be saved. How long shall thy vain thoughts lodge within thee? 15For a voice declareth from Dan, and publisheth affliction from mount Ephraim. 16Make ye mention to the nations; behold, publish against Jerusalem, that watchers come from a far country, and give out their voice against the cities of Judah. 17As keepers of a field, are they against her round about; because she hath been rebellious against me, saith the LORD. 18Thy way and thy doings have procured these things unto thee; this is thy wickedness, because it is bitter, because it reacheth unto thine heart.

19¶ My bowels, my bowels! I am pained at my very heart; my heart maketh a noise in me; I cannot hold my peace, because thou hast heard, O my soul, the sound of the trumpet, the alarm of war.4.19 my very…: Heb. the walls of my heart 20Destruction upon destruction is cried; for the whole land is spoiled: suddenly are my tents spoiled, and my curtains in a moment. 21How long shall I see the standard, and hear the sound of the trumpet? 22For my people is foolish, they have not known me; they are sottish children, and they have none understanding: they are wise to do evil, but to do good they have no knowledge. 23I beheld the earth, and, lo, it was without form, and void; and the heavens, and they had no light. 24I beheld the mountains, and, lo, they trembled, and all the hills moved lightly. 25I beheld, and, lo, there was no man, and all the birds of the heavens were fled. 26I beheld, and, lo, the fruitful place was a wilderness, and all the cities thereof were broken down at the presence of the LORD, and by his fierce anger. 27For thus hath the LORD said, The whole land shall be desolate; yet will I not make a full end. 28For this shall the earth mourn, and the heavens above be black: because I have spoken it, I have purposed it, and will not repent, neither will I turn back from it. 29The whole city shall flee for the noise of the horsemen and bowmen; they shall go into thickets, and climb up upon the rocks: every city shall be forsaken, and not a man dwell therein. 30And when thou art spoiled, what wilt thou do? Though thou clothest thyself with crimson, though thou deckest thee with ornaments of gold, though thou rentest thy face with painting, in vain shalt thou make thyself fair; thy lovers will despise thee, they will seek thy life.4.30 face: Heb. eyes 31For I have heard a voice as of a woman in travail, and the anguish as of her that bringeth forth her first child, the voice of the daughter of Zion, that bewaileth herself, that spreadeth her hands, saying, Woe is me now! for my soul is wearied because of murderers.

Kurdi Sorani Standard

یەرمیا 4:1-31

1یەزدان دەفەرموێت: «ئەی ئیسرائیل، ئەگەر گەڕایتەوە،

بگەڕێوە لای من.

ئەگەر بتە قێزەونەکانت لەبەردەمم لابدەی،

گومڕا نابیت،

2ئەگەر بە ڕاستی و دادپەروەری و ڕاستودروستییەوە

سوێند بخۆیت: ”بە یەزدانی زیندوو،“

ئەوسا نەتەوەکان بەو بەرەکەتدار دەبن و

شانازی بەوەوە دەکەن.»

3یەزدان ئەمە بە پیاوەکانی یەهودا و ئۆرشەلیم دەفەرموێت:

«زەوی بەیارتان بکێڵن و

لەناو دڕکوداڵدا مەچێنن.

4ئەی پیاوانی یەهودا و دانیشتووانی ئۆرشەلیم،

خۆتان بۆ یەزدان خەتەنە4‏:4 ‏مەبەستی لە تەرخانکردنی دڵە بۆ دڵسۆزی بەرامبەر بە یەزدان.‏ بکەن،

دڵتان خەتەنە بکەن،

نەوەک تووڕەییم بجۆشێت و وەک ئاگر بسووتێنێت،

لەبەر خراپی کردەوەکانتان،

بسووتێنێت و کەس ناتوانێت بیکوژێنێتەوە.»

بەڵایەک لە باکوورەوە

5«لە یەهودا ڕایبگەیەنن، لە ئۆرشەلیم دەنگتان ببیسترێت، بڵێن:

”لە خاکەکە فوو بە کەڕەنادا بکەن!“

بە دەنگی بەرز بانگەواز بکەن و بڵێن: ”کۆببنەوە!

با هەڵبێین بۆ شارە قەڵابەندەکان!“

6ئاڵا بەرز بکەنەوە بۆ چوونە سییۆن!

خۆتان بدەنە پەنا! ڕامەوەستن!

چونکە من لە باکوورەوە بەڵا دەهێنم،

تێکشکانێکی گەورە.»

7شێر لە لانەکەیەوە هاتە دەرەوە،

تێکشکێنەری نەتەوەکان بەڕێکەوت.

لە شوێنەکەی خۆی هاتە دەرەوە

بۆ ئەوەی خاکەکەت وێران بکات.

شارۆچکەکانت کاول دەبن

بێ ئاوەدانی دەبن.

8لەبەر ئەمە جلوبەرگی گوش4‏:8 لە کاتی ماتەمگێڕان و تۆبەکردندا جلوبەرگی لە گوش دروستکراویان لەبەرکردووە کە ئەزیەتی پێستیانی داوە.‏ لەبەر بکەن،

لە خۆتان بدەن و واوەیلا بکەن،

چونکە گڕی تووڕەیی یەزدان

هێشتا دانەمرکاوەتەوە.

9یەزدان دەفەرموێت: «جا ئەوە دەبێت لەو ڕۆژەدا،

پاشا و پیاوە گەورەکان جەرگبڕاو دەبن،

کاهینەکان دەحەپەسێن و

پێغەمبەرەکان واقیان وڕدەمێنێت.»

10جا گوتم: «ئای، ئەی یەزدانی باڵادەست، بێگومان ئەم گەلە و ئۆرشەلیمت بە تەواوی فریودا، فەرمووت: ”ئاشتیتان بۆ دەبێت،“ کەچی شمشێر گەیشتە گیانمان.»

11لەو کاتەدا بەم گەلە و بە ئۆرشەلیم دەگوترێت: «بای سووتێنەر لە گردۆڵکەکانی چۆڵەوانییەوە بەرەو گەلەکەم هەڵدەکات، نە بۆ شەن و نە بۆ جیاکردنەوە، 12بایەکی لەوە بەگوڕترە، لە منەوە دێت. ئێستاش من حوکمی خۆم بەسەریاندا ڕادەگەیەنم.»

13تەماشا بکەن! وەک هەورەکان سەردەکەوێت،

گالیسکەکانی وەک گەردەلوولە،

ئەسپەکانی لە هەڵۆ تیژڕەوترن.

قوڕبەسەرمان، وێران کراین!

14ئەی ئۆرشەلیم، دڵت لە خراپە بشۆوە بۆ ئەوەی ڕزگارت بێت.

هەتا کەی بیروڕا خراپەکانت لە ناوەڕاستت دەمێنێتەوە؟

15دەنگێک لە دانەوە ڕادەگەیەنێت،

کارەسات لە شاخەکانی ئەفرایمەوە دەبیسترێت.

16«نەتەوەکان ئاگادار بکەنەوە،

با خەڵکی ئۆرشەلیم بیبیستن:

”ئابڵوقەدەران لە خاکێکی دوورەوە دێن،

بەسەر شارەکانی یەهودا دەنگیان بەرز دەکەنەوە.

17لە چواردەوری وەک پاسەوانانی کێڵگەیان لێهاتووە،

چونکە لە من یاخی بوون.“»

ئەوە فەرمایشتی یەزدانە.

18«ڕەفتار و کردەوەکانت

ئەمەیان پێکردیت،

ئەمە سزاکەتە،

چەند تاڵە!

چونکە گەیشتە دڵت.»

19ئەی ئازارم، ئەی ئازارم!

من لەتاو ئێشم دەتوێمەوە.

دڵم ژان دەکات!

دڵەکوتێمە، بێدەنگ نابم،

چونکە گوێم لە دەنگی کەڕەنا و نەعرەتەی جەنگ بوو.

20کارەسات لەدوای کارەسات دێت،

هەموو خاکەکە وێران بوو.

لەپڕ خێوەتەکانم وێران بوون،

لە چرکەیەکدا پەناگاکانم.

21هەتا کەی ئاڵای جەنگ دەبینم و

گوێم لە دەنگی کەڕەنا دەبێت؟

22«گەلەکەم گێلە و

من ناناسێت.

ئەوان کوڕی دەبەنگن،

ئەوان تێنەگەیشتوون،

ئەوان دانان بۆ کاری خراپە،

بەڵام نازانن چۆن چاکە بکەن.»

23تەماشای زەویم کرد،

بێ شێوە و بەتاڵ بوو،

بەرەو ئاسمانیش،

ڕووناکییەکەی نەمابوو.

24تەماشای چیاکانم کرد دەهەژان،

هەموو گردەکانیش لەق بوون.

25تەماشام کرد، هیچ کەسێک دیار نەبوو،

باڵندەکانی ئاسمانیش هەموو هەڵاتبوون،

26تەماشام کرد، باخەکان چۆڵەوانین و

هەموو شارۆچکەکانی کاول بوون

لەبەردەم یەزدان، لە ڕووی گڕی تووڕەییەکەی.

27سەبارەت بەمەش یەزدان بەم جۆرە دەفەرموێت:

«هەموو زەوی وێران دەبێت،

بەڵام بە تەواوی کۆتایی پێ ناهێنم.

28لەبەر ئەمە زەوی شیوەن دەگێڕێت،

ئاسمانیش لە سەرەوە تاریک دادێت،

لەبەر ئەوەی من قسەم کرد و پاشگەز نەبوومەوە،

بڕیارم دا و بڕیارەکەم ناگۆڕم.»

29لە دەنگی سوار و تیرهاوێژ

هەموو شارۆچکەکان ڕایانکرد.

هەندێک چوونە ناو دارستانەکان،

هەندێک سەرکەوتنە سەر بەردەکان.

هەموو شارۆچکەکان بەجێهێڵراون،

هیچ کەسێک تێیاندا نیشتەجێ نییە.

30تۆش ئەی نەتەوە وێرانەکە، چی دەکەیت؟

بۆچی بەرگی ئاڵ لەبەر دەکەیت و

خشڵی زێڕ بە خۆتەوە دەکەیت؟

بۆچی بە کل چاوەکانت ڕەش دەکەیت؟

بێهوودە خۆت جوان دەکەیت،

لەبەرچاوی ئەوینداران کەوتووی،

ئەوان داوای گیانت دەکەن.

31هاوارێکم بیست وەک هاواری ژنێکی ژانگرتوو بوو،

لە ناخۆشیدا وەک یەکەم منداڵی بێت.

دەنگی سییۆنی کچ4‏:31 دەربڕینێکی خوازەیە بۆ پایتەخت، مەبەست لە هەموو دانیشتووانی شارەکەیە.‏ هەنسک دەدات،

دەست پان دەکاتەوە، دەڵێت:

«وەی لە من! دەبوورێمەوە،

گیانم لەبەر بکوژان دەردەچێت!»