King James Version

Isaiah 1

1The vision of Isaiah the son of Amoz, which he saw concerning Judah and Jerusalem in the days of Uzziah, Jotham, Ahaz, and Hezekiah, kings of Judah.

Hear, O heavens, and give ear, O earth: for the Lord hath spoken, I have nourished and brought up children, and they have rebelled against me.

The ox knoweth his owner, and the ass his master's crib: but Israel doth not know, my people doth not consider.

Ah sinful nation, a people laden with iniquity, a seed of evildoers, children that are corrupters: they have forsaken the Lord, they have provoked the Holy One of Israel unto anger, they are gone away backward.

Why should ye be stricken any more? ye will revolt more and more: the whole head is sick, and the whole heart faint.

From the sole of the foot even unto the head there is no soundness in it; but wounds, and bruises, and putrifying sores: they have not been closed, neither bound up, neither mollified with ointment.

Your country is desolate, your cities are burned with fire: your land, strangers devour it in your presence, and it is desolate, as overthrown by strangers.

And the daughter of Zion is left as a cottage in a vineyard, as a lodge in a garden of cucumbers, as a besieged city.

Except the Lord of hosts had left unto us a very small remnant, we should have been as Sodom, and we should have been like unto Gomorrah.

10 Hear the word of the Lord, ye rulers of Sodom; give ear unto the law of our God, ye people of Gomorrah.

11 To what purpose is the multitude of your sacrifices unto me? saith the Lord: I am full of the burnt offerings of rams, and the fat of fed beasts; and I delight not in the blood of bullocks, or of lambs, or of he goats.

12 When ye come to appear before me, who hath required this at your hand, to tread my courts?

13 Bring no more vain oblations; incense is an abomination unto me; the new moons and sabbaths, the calling of assemblies, I cannot away with; it is iniquity, even the solemn meeting.

14 Your new moons and your appointed feasts my soul hateth: they are a trouble unto me; I am weary to bear them.

15 And when ye spread forth your hands, I will hide mine eyes from you: yea, when ye make many prayers, I will not hear: your hands are full of blood.

16 Wash you, make you clean; put away the evil of your doings from before mine eyes; cease to do evil;

17 Learn to do well; seek judgment, relieve the oppressed, judge the fatherless, plead for the widow.

18 Come now, and let us reason together, saith the Lord: though your sins be as scarlet, they shall be as white as snow; though they be red like crimson, they shall be as wool.

19 If ye be willing and obedient, ye shall eat the good of the land:

20 But if ye refuse and rebel, ye shall be devoured with the sword: for the mouth of the Lord hath spoken it.

21 How is the faithful city become an harlot! it was full of judgment; righteousness lodged in it; but now murderers.

22 Thy silver is become dross, thy wine mixed with water:

23 Thy princes are rebellious, and companions of thieves: every one loveth gifts, and followeth after rewards: they judge not the fatherless, neither doth the cause of the widow come unto them.

24 Therefore saith the Lord, the Lord of hosts, the mighty One of Israel, Ah, I will ease me of mine adversaries, and avenge me of mine enemies:

25 And I will turn my hand upon thee, and purely purge away thy dross, and take away all thy tin:

26 And I will restore thy judges as at the first, and thy counsellors as at the beginning: afterward thou shalt be called, The city of righteousness, the faithful city.

27 Zion shall be redeemed with judgment, and her converts with righteousness.

28 And the destruction of the transgressors and of the sinners shall be together, and they that forsake the Lord shall be consumed.

29 For they shall be ashamed of the oaks which ye have desired, and ye shall be confounded for the gardens that ye have chosen.

30 For ye shall be as an oak whose leaf fadeth, and as a garden that hath no water.

31 And the strong shall be as tow, and the maker of it as a spark, and they shall both burn together, and none shall quench them.

Kurdi Sorani Standard

ئیشایا 1

1خودا لە ماوەی پاشایەتی عوزیا و یۆتام و ئاحاز و حەزقیای پاشایانی یەهودا، دەربارەی یەهودا و ئۆرشەلیم ئەم بینینانەی بۆ ئیشایای کوڕی ئامۆچ ئاشکرا کرد.

نەتەوەیەکی یاخی

ئەی ئاسمان گوێ بگرە و ئەی زەوی گوێ شل بکە،
    چونکە یەزدان دەفەرموێت:
«چەند کوڕێکم گەورە کرد و پێم گەیاندن،
    بەڵام ئەوان لێم یاخی بوون.
گا خاوەنەکەی خۆی دەناسێت و
    گوێدرێژیش ئاخوڕی خاوەنی خۆی،
بەڵام ئیسرائیل من ناناسێت،
    گەلی من تێناگات.»

قوڕبەسەر نەتەوەی گوناهبار،
    بەسەر ئەو گەلەی تاوانی قورسە،
توخمی بەدکاران،
    کوڕانی گەندەڵین!
وازیان لە یەزدان هێنا،
    بە سووکییەوە تەماشای خودا پیرۆزەکەی ئیسرائیلیان کرد،
    پشتیان لێی کرد.

بۆچی دووبارە لێتان بدرێتەوە؟
    بۆچی بەردەوامن لە یاخیبوونتان؟
تەواوی سەر نەخۆشە و
    هەموو دڵ بیمارە.
لە بنی پێ هەتا تەوقی سەر
    کوا تەندروستی تێیدا؟
بەڵکو برین و شین و مۆر بوونەوەیە،
    لێدانی تەڕ و تازە
کە نەگوشراوە و نەبەستراوە و
    بە ڕۆن نەرم نەکراوە.

خاکەکەتان وێرانە،
    شارەکانتان سووتاوە،
لەبەرچاوتان زەوییەکەتان
    بێگانەکان دەیخۆن،
    وێرانە وەک ئەوەی بێگانە هەڵاوگێڕی کردبێت.
سییۆنی کچ[a] ماوەتەوە،
    وەک کەپر لەناو ڕەزەمێودا،
وەک خۆخ لەناو بێستانی خەیاردا،
    وەک شارێکی ئابڵوقەدراو.
ئەگەر یەزدانی سوپاسالار
    کەمێک دەربازبووی بۆ نەهێشتباینایەوە،
وەک سەدۆممان لێ دەهات،
    لە عەمۆرا دەچووین.

10 گوێ لە فەرمایشتی یەزدان بگرن،
    ئەی فەرمانڕەوایانی سەدۆم!
گوێ شل بکەن بۆ فێرکردنەکانی خودامان،
    ئەی گەلی عەمۆرا!
11 یەزدان دەفەرموێت:
    «بۆچیمە، زۆری قوربانییە سەربڕدراوەکانتان؟
تێربووم لە قوربانی سووتاندنی بەرانەکان و
    لە چەوری دابەستەکان،
دڵخۆش نیم
    بە خوێنی جوانەگا[b] و بەرخ و تەگەکان[c].
12 کە دێن بۆ بینینی ڕووم،
    کێ داوای ئەمەی لێکردوون،
    کە پێ بنێنە ناو حەوشەکانم؟
13 چیتر پێشکەشکراوی دانەوێڵەی بێ کەڵک مەهێنن!
    بخوور قێزەونە بۆ من.
سەرەمانگ و شەممە و بانگەوازی کۆبوونەوە،
    تاوان و ئاهەنگگێڕان[d] پێکەوە، بەرگەی ئەمە ناگرم.
14 سەرەمانگ و جەژنەکانتان
    گیانم ڕقی لێیانە.
بوون بە بارگرانی بۆم،
    لێیان بێزار بووم.
15 کاتێک دەستتان پان دەکەنەوە،
    چاوم لادەدەم لەسەرتان،
تەنانەت ئەگەر نوێژیش زۆر بکەن،
    من گوێ ناگرم.

«دەستتان بە خوێن سوور بووە!

16 «خۆتان بشۆن، پاک ببنەوە.
    خراپەی کردەوەکانتان
    لەبەرچاوم لاببەن!
وازبهێنن لە خراپەکاری،
17     فێری چاکە بن!
بەدوای دادپەروەریدا بگەڕێن،
    ستەملێکراوان هانبدەن.
دادوەری هەتیو بکەن،
    پارێزەری بۆ بێوەژن بکەن.»

18 یەزدان دەفەرموێت:
    «ئێستا وەرن یەکلایی بکەینەوە.
ئەگەر گوناهەکانتان سووری ئاڵ بێت،
    وەک بەفر سپی دەبێتەوە؛
ئەگەر وەک قرمز سوور بێت،
    وەک خوری لێدێت.
19 ئەگەر قایل بن و گوێ بگرن،
    خێروبێری خاکەکە دەخۆن.
20 بەڵام ئەگەر قایل نەبن و یاخی بن،
    بە شمشێر دەخورێن،»
            چونکە دەمی یەزدان فەرمووی.

21 «چۆن شارە دڵسۆزەکە
    بوو بە لەشفرۆش!
پڕ دادوەری بوو،
    ڕاستودروستی تێیدا دەمایەوە،
    بەڵام ئێستا پیاوکوژان!
22 زیوت بوو بە خڵت و
    شەرابت ئاوی تێکراوە.
23 میرەکانت یاخین و
    دۆستی دزانن،
هەموو حەزیان لە بەرتیلە و
    دوای پاداشت کەوتوون.
دادوەری بۆ هەتیو ناکەن،
    سکاڵای بێوەژن ناگاتە لایان.»

24 لەبەر ئەوە یەزدان، پەروەردگاری سوپاسالار،
    توانادارەکەی ئیسرائیل، دەفەرموێت:
«ئای، لە ناحەزانم دەحەسێمەوە و
    تۆڵە لە دوژمنانم دەکەمەوە.
25 دژ بە تۆ دەستم درێژ دەکەم،
    بە تەواوەتی خڵتەکەت پاک دەکەمەوە،
    هەموو خڵت و پیسییەکەت لێ دەکەمەوە.
26 ڕابەرانت دەگەڕێنمەوە وەک یەکەم جار و
    ڕاوێژکارانت وەک لە سەرەتا.
پاش ئەمە پێت دەگوترێت
    ”شاری ڕاستودروستی“،
    ”شاری دڵسۆز“.»

27 بە دادپەروەری سییۆن دەکڕدرێتەوە،
    تۆبەکارەکانیشی بە ڕاستودروستی.
28 بەڵام تێکشکانی یاخیبووان و گوناهباران پێکەوە دەبێت،
    وازهێنەران لە یەزدانیش دەفەوتێن.

29 «شەرمەزار دەبن بەو دار بەڕووانەی
    ئارەزووتان کرد،
تەریق دەبنەوە بەو باخچانەی
30 چونکە وەک دار بەڕووێکتان لێدێت کە گەڵاکانی وەریبێت و
    وەک باخچەیەک ئاوی نەبێت.
31 مرۆڤی بەهێز دەبێت بە پەڕۆ و
    ئیشوکارەکەشی بە پریشکی ئاگر،
جا هەردووکیان پێکەوە دەسووتێن و
    کەس نابێت بیانکوژێنێتەوە.»

Notas al pie

  1. 1‏:8 مەبەست لە وڵاتی یەهودایە.‏
  2. 1‏:11 لەو کاتەوەی کە گوێرەکەی نێر لە شیر دەبڕدرێتەوە پێی دەگوترێت نۆبەن یان جوانەگا.‏
  3. 1‏:11 نێری، سابرێن.‏
  4. 1‏:13 بڕوانە سەرژمێری 29‏:35‏‏.‏