Het Boek

Psalmen 35:1-28

1Een lied van David.

Here, als sommigen met mij argumenteren,

wilt U dan voor mij antwoorden?

Als iemand mij aanvalt,

vecht U dan voor mij terug.

2Neem uw wapens op

en kom mij te hulp!

3Val mijn achtervolgers aan.

Laat mij weten dat U mij zult verlossen!

4Laat hen die mij willen doden,

voor schut staan.

Laat hen die slechte plannen tegen mij beramen,

beschaamd afdruipen.

5Verstrooi hen als kaf in de wind,

op het moment dat uw Engel hen neerslaat.

6Zij gaan op donkere, glibberige wegen

en de Engel van de Here achtervolgt hen daarop.

7Want zonder aanleiding spanden zij een net voor mij

en groeven een valkuil om mij te vangen.

8Ik hoop dat zij zonder het te merken zelf omkomen.

Dat zij in hun eigen kuil zullen vallen.

9Ik verheug mij in de Here,

ik zing een loflied over zijn hulp en bevrijding.

10Alles in mij juicht:

Here, wie kan U evenaren?

U bevrijdt arme en beproefde mensen

van hun onderdrukkers en berovers.

11Leugenachtige getuigen nemen het woord

en vragen mij dingen die ik helemaal niet weet.

12Zij vergelden goed met kwaad.

Mijn ziel is eenzaam geworden.

13Zelf heb ik mij direct in rouwkleding gestoken

toen zij ziek waren.

Ik vernederde mij voor U met vasten

wanneer mijn gebed niet verhoord werd.

14Ik liep rond alsof het mijn broer of mijn vriend betrof,

ik ging in het zwart alsof mijn moeder was gestorven.

15Maar toen ík een keer in problemen zat,

lachten zij om mij en liepen te hoop om mij te zien.

Zelfs onbekenden begonnen mij te slaan

en maakten mij onophoudelijk bespottelijk.

16Een heel stel ongelovige, spotlustige lieden

bedreigde mij.

17Here,

hoelang laat U hen nog hun gang gaan?

Verlos mij toch, ik ben eenzaam.

Laten zij mij niet verslinden.

18Dan zal ik U te midden van alle gelovigen loven,

U prijzen waar iedereen bij is.

19Laten mijn valse tegenstanders toch geen plezier over mij hebben!

Er zijn er die mij zonder reden haten!

20Zij zijn niet op vrede uit.

Zij maken slechte plannen,

gericht tegen hen die in rust en stilte leven.

21Zij bedreigen mij en zeggen:

‘Ha! Wij hebben het wel gezien!’

22U ziet alles, Here, wilt U optreden?

Och Here, laat mij niet in de steek!

23Sta op en vecht voor mijn recht.

God, mijn Here, voert U voor mij het woord in de rechtzaal.

24Laat uw recht over mij beslissen, Here, mijn God,

zodat zij geen leedvermaak over mij kunnen hebben.

25Dat zij niet kunnen denken:

‘Ha! Nu gebeurt wat wij willen!

Wij hebben hem eronder gekregen!’

26Laten zij zich maar schamen,

al die mensen die op mijn ondergang zitten te wachten.

Ik hoop dat allen die mij verachten, te schande worden gemaakt.

27Maar ik wil dat alle mensen

die verlangen naar mijn vrijspraak,

zullen juichen en zich verheugen.

Dat zij voortdurend de Here zullen grootmaken en zeggen:

‘De Here trekt Zich het lot van zijn geliefde dienaar aan.’

28Zelf zal ik dag in, dag uit

over uw rechtvaardigheid spreken

en U loven en prijzen.

Asante Twi Contemporary Bible

Nnwom 35:1-28

Dwom 35

Dawid dwom.

1Ao Awurade wo ne wɔn a wɔne me di asie no nni asie;

ko tia wɔn a wɔko tia me.

2Fa wʼakokyɛm ne wo nkatanimu;

na sɔre bra bɛboa me.

3Twe pea ne abonnua

wɔ wɔn a wɔtaa me so

ka kyerɛ me kra sɛ,

“Mene wʼagyenkwa.”

4Wɔn a wɔpɛ sɛ wɔkum me no

ma wɔn anim ngu ase;

wɔn a wɔbɔ me sɛeɛ ho pɔ no

ma wɔmfa aniwuo nsane wɔn akyi.

5Ma wɔnyɛ sɛ ntɛtɛ a mframa bɔ guo

wɔn a Awurade ɔbɔfoɔ repam wɔn.

6Ma wɔn akwan so nnuru sum na ɛso nyɛ toro,

na Awurade ɔbɔfoɔ ntaa wɔn so.

7Esiane sɛ wɔde atena sum me afidie kwa

na wɔtuu amena maa me a menyɛɛ wɔn hwee no enti

8ma ɔsɛeɛ mmɛfu wɔn mu

na atena no a wɔde hintaaeɛ nyi wɔn,

na ma wɔnhwe amena no mu nsɛe.

9Afei me kra ani bɛgye wɔ Awurade mu

na wasɛpɛ ne ho wɔ ne nkwagyeɛ mu.

10Me onipadua nyinaa bɛteam aka sɛ,

“Hwan na ɔte sɛ wo, Ao Awurade?

Wogye ohiani firi ahoɔdenfoɔ nsam

ne deɛ ɔnnibie firi apoobɔfoɔ nsam.”

11Adansekurumfoɔ sɔre;

wɔbisa me nneɛma a mennim ho hwee ho asɛm.

12Wɔde bɔne tua papa a meyɛ so ka

na wɔma me kra yɛ basaa.

13Nanso, ɛberɛ a wɔyareeɛ no, mefiraa ayitoma

na mede akɔnkyene brɛɛ me ho ase.

Ɛberɛ a me mpaeɛbɔ ho mmuaeɛ nnya mmaeɛ no,

14mekɔɔ so twaa adwo

sɛdeɛ meyɛ ma mʼadamfo anaa onuabarima.

Mede awerɛhoɔ sii me ti ase

te sɛ deɛ meregyam me maame.

15Nanso, ɛberɛ a mesuntiiɛ no, wɔde anigyeɛ boaa wɔn ho ano;

ntohyɛsofoɔ twaa me ho hyiaaɛ a mennim

na wɔdii me ho nsekuro a wɔantwa so da.

16Wɔde adwemmɔne dii me ho fɛ te sɛ nnipa a wɔnni nyamesu;

wɔtwɛree wɔn se guu me so.

17Ao Awurade, wobɛhwɛ wɔn akɔsi da bɛn?

Gye me nkwa firi wɔn sɛeɛ mu,

gye me nkwa a ɛsom bo no firi saa agyata yi nsam.

18Na mɛda wo ase wɔ dwabɔ kɛseɛ ase;

wɔ nnipa dodoɔ mu na mɛkamfo woɔ.

19Mma mʼatamfoɔ a wɔtane me kwa no

nhwɛ me haa nsere.

Mma wɔn a menyɛɛ wɔn hwee nso wɔtane me no

mmfa adwene bɔne mmu me anikyeɛ.

20Wɔnnkasa asomdwoeɛ so,

na mmom, wɔde ntwatosoɔ

tia nnipa a wɔmpɛ wɔn ho asɛm wɔ asase yi so.

21Wɔhwɛ me haa ka sɛ, “Aane! Aane,

yɛde yɛn ankasa ani ahunu.”

22Ao Awurade, wahunu na mmua wʼano.

Nte wo ho nkɔ akyiri, Ao Awurade.

23Nyane, sɔre na bɛbɔ me ho ban!

Ka bi ma me, me Onyankopɔn ne mʼAwurade.

24Di mʼasɛm ma me wɔ wo tenenee no mu, Ao Awurade me Onyankopɔn;

mma wɔn nhwɛ me haa nsere.

25Mma wɔnnwene nka sɛ, “Aane, deɛ yɛpɛ ni!”

anaa wɔnnka sɛ, “Yɛanya no.”

26Ma wɔn a wɔhwɛ me haa sere me wɔ mʼahohiahia mu no

nyinaa anim ngu ase na wɔnyɛ basaa;

ma wɔn a wɔdi me so akokurokosɛm no

nhyɛ aniwuo ne animguaseɛ atadeɛ.

27Ma wɔn a wɔdi ahurisie wɔ me bembuo ho no

mfa anigyeɛ ne ahosɛpɛ nteam

ɛberɛ nyinaa mu ma wɔnka sɛ, “Momma Awurade so,

ɔno na nʼani gye ne ɔsomfoɔ yiedie ho.”

28Me tɛkrɛma bɛka wo tenenee

ne wʼayɛyie da mu nyinaa.