Het Boek

Hooglied 1:1-17

1Het allermooiste lied van Salomo.

2Ik verlang ernaar dat hij mij kust. Zijn liefde is mij meer waard dan de heerlijkste wijn.

3Uw zalfolie geurt verrukkelijk, nog heerlijker is de klank van uw naam. Daarom houden de jonge meisjes van u.

4Voer mij met u mee, laten we ons haasten.

De koning nam mij mee naar zijn vertrekken.

Wij willen jubelen en blij zijn met u. Uw liefde gaat de vreugde van de wijn ver te boven. Het is terecht dat men zoveel van u houdt!

5Ik ben bruin en charmant om te zien. Meisjes van Jeruzalem, ik ben zo bruin als de tenten van Kedar en de gordijnen van Salomo.

6Let er maar niet op dat ik zo bruin ben, de zon heeft mij verbrand. Mijn broers hebben mij ruw behandeld, ik moest hun wijngaarden bewaken. Maar mijzelf heb ik niet goed bewaakt.

7Mijn liefste, zeg me waar je je kudden weidt en waar ʼs middags je schapen rust houden. Er is immers geen reden mij te sluieren, zoals wanneer ik bij de kudden van je vrienden kom?

8Jij bent de mooiste van alle vrouwen. Als je niet weet waar ik weid, volg dan gewoon het spoor van de kudde. Laat je geiten maar grazen bij de nachtverblijven van de herders.

9Allerliefste, ik vergelijk je met de mooiste merrie voor de wagen van de farao.

10Je wangen komen mooi uit tussen de sieraden die je draagt. En je hals rijst zo fraai op boven de halssieraden.

11Ik zal gouden sieraden voor je laten maken met zilveren ballen erin.

12Zolang de koning aan tafel zit, kun je de geur van mijn nardusparfum ruiken.

13Mijn liefste rust tussen mijn borsten als een bundel mirre.

14Mijn liefste lijkt in mijn ogen op een tros bloemen in de wijngaarden van Engedi.

15Wat vind ik je mooi, mijn allerliefste! Je bent zo mooi, je ogen zijn zo teer als duiven.

16Ik vind jou ook mooi, mijn liefste. Het is heerlijk om met jou samen te zijn. Wij liggen samen tussen het gebladerte.

17De ceders om ons heen zijn de balken van ons huis en de cipressen vormen een muur om ons heen.

Bíbélì Mímọ́ Yorùbá Òde Òn

Orin Solomoni 1:1-17

1Orin àwọn orin tí í ṣe orin Solomoni.

Olólùfẹ́

2Fi ìfẹnukonu ìfẹ́ kò mí ní ẹnu,

nítorí ìfẹ́ rẹ dára ju ọtí wáìnì lọ.

3Òórùn ìkunra rẹ fanimọ́ra.

Orúkọ rẹ rí bí ìkunra tí a tú jáde

abájọ tí àwọn wúńdíá fi fẹ́ ọ.

4Fà mí lọ pẹ̀lú rẹ, kí a lọ kíákíá

ọba ti mú mi wá sínú yàrá rẹ̀.

Ọ̀rẹ́

Àwa yọ̀ inú wa sì dùn sí ọ;

a gbé ìfẹ́ rẹ ga ju ọtí wáìnì lọ.

Olólùfẹ́

Wọ́n fẹ́ ọ nítòótọ́!

5Èmi dúdú mo sì ní ẹwà.

Ẹ̀yin ọmọbìnrin Jerusalẹmu

dúdú bí àgọ́ Kedari,

bí aṣọ títa ti Solomoni

6Má ṣe wò mí nítorí wí pé mo dúdú,

nítorí oòrùn mú mi dúdú,

ọmọkùnrin ìyá mi bínú sí mi

ó sì fi mí ṣe olùtọ́jú ọgbà àjàrà;

ọgbà àjàrà tèmi ni èmi kò tọ́jú.

7Wí fún mi, ìwọ ẹni tí ọkàn mí fẹ́,

níbo ni ìwọ ń da agbo ẹran lọ.

Níbi tí ìwọ mú agbo ẹran rẹ sinmi ní ọ̀sán,

kí ni ìdí tí èmi yóò fi jẹ́ obìnrin asán

ní ẹ̀bá agbo ẹran àwọn ọ̀rẹ́ rẹ.

Ọ̀rẹ́

8Bí ìwọ kò bá mọ̀,

ìwọ arẹwà jùlọ nínú àwọn obìnrin.

Bá ọ̀nà tí agbo ẹran rìn lọ,

kí o sì bọ́ àwọn ọmọ ewúrẹ́ rẹ.

Ní ẹ̀bá àgọ́ àwọn olùṣọ́-àgùntàn.

Olùfẹ́

9Olùfẹ́ mi,

mo fi ọ́ wé ẹṣin mi nínú kẹ̀kẹ́ Farao.

10Ẹ̀rẹ̀kẹ́ rẹ dára ní ohun ọ̀ṣọ́,

ọrùn rẹ sì yẹ ọ̀ṣọ́ ìlẹ̀kẹ̀

11A ó fi wúrà ṣe òrùka etí fún ọ,

a ó fi fàdákà ṣe ìlẹ̀kẹ̀.

Olólùfẹ́

12Nígbà tí ọba wà ní orí ìjókòó rẹ̀,

òróró ìkunra mi tú òórùn jáde.

13Ìdì òjìá ni olùfẹ́ mi jẹ sí mi,

òun ó sinmi lé àárín ọmú mi.

14Bí ìdì ìtànná Henina ni olùfẹ́ mi rí sí mi

láti inú ọgbà àjàrà ti En-Gedi.

Olólùfẹ́

15Báwo ni o ti lẹ́wà tó, olólùfẹ́ mi!

Háà, Báwo ni o ṣe lẹ́wà tó!

Ìwọ ní ojú ẹyẹlé.

Olólùfẹ́

16Báwo ni o ṣe dára tó, olùfẹ́ mi!

Háà, Báwo ni o ṣe wu ni!

Ibùsùn wa ní ìtura.

Olùfẹ́

17Ìtànṣán ilé wa jẹ́ ti igi kedari

ẹkẹ́ ilé wa jẹ́ ti igi firi.