Hoffnung für Alle

Joel 1:1-20

Joel kündigt den Gerichtstag des Herrn an

(Kapitel 1–4)

Heuschrecken, die Vorboten von Gottes Strafgericht

1In diesem Buch ist die Botschaft aufgeschrieben, die Joel, der Sohn Petuëls, vom Herrn empfing.

2Hört zu, ihr Anführer des Volkes, passt gut auf, ihr Bewohner dieses Landes! Hat sich jemals so etwas Schreckliches zu euren Lebzeiten oder zur Zeit eurer Vorfahren ereignet? 3Erzählt euren Kindern davon, damit sie es ihren eigenen Kindern weitersagen, und diese sollen den folgenden Generationen darüber berichten: 4Riesige Heuschreckenschwärme sind über unser Land hergefallen und haben alles kahl gefressen. Was die einen übrig ließen, haben die anderen vertilgt.1,4 Der hebräische Text verwendet in diesem Vers vier verschiedene Begriffe für Heuschrecken, die nicht sicher zu deuten sind. So auch in Kapitel 2,25.

5Kommt endlich zu euch, ihr Betrunkenen! Jammert und weint, ihr fröhlichen Zecher, denn mit dem Weintrinken ist es nun vorbei! 6Ein ganzes Heer von Heuschrecken hat sich in Israel breitgemacht, sie sind mächtig und nicht zu zählen. Sie haben Zähne wie Löwen und sind genauso gefräßig! 7Nun sind unsere Weinstöcke kahl und die Feigenbäume abgestorben. Die Heuschrecken haben die Rinde abgenagt bis auf das nackte, weiße Holz.

8Weint und klagt wie eine junge Frau, die um ihren Bräutigam Trauer trägt! 9-10Die Felder sind eine trostlose Wüste, der Boden ist ausgetrocknet. Es gibt kein Getreide, keinen Most und kein Öl mehr, darum können im Tempel keine Speise- und Trankopfer dargebracht werden. Trauer erfüllt die Priester, die Diener des Herrn.

11Seid entsetzt, ihr Bauern! Klagt und weint, ihr Winzer! Ihr könnt keinen Weizen und keine Gerste mehr ernten. 12Die Weinstöcke und Feigenbäume sind nur noch kahles Gestrüpp; Dattelpalmen, Apfel- und Granatapfelbäume sind verdorrt und vertrocknet, genauso wie alle wild wachsenden Bäume im Land. Mit ihnen ist auch alle Freude der Menschen dahin.

13Legt Trauergewänder an, ihr Priester Gottes! Jammert und klagt, die ihr den Dienst am Altar verrichtet! Zieht auch in der Nacht die Trauerkleidung nicht aus, denn am Tempel gibt es nichts zu opfern, keine Speise- und keine Trankopfer mehr. 14Ruft die Menschen zum Fasten auf! Sie sollen sich alle zum Gottesdienst versammeln! Die führenden Männer und das ganze Volk sollen zum Tempel des Herrn, eures Gottes, kommen und laut zu ihm um Hilfe schreien!

15Ein Tag des Schreckens wartet auf uns! Denn jetzt naht der Gerichtstag des Herrn! Der Allmächtige kommt, um uns ins Verderben zu stürzen. 16Wir haben nichts mehr zu essen, vor unseren Augen wurde die Ernte vernichtet. Nun herrschen auch im Haus unseres Gottes kein Jubel und keine Freude mehr. 17Die Saatkörner liegen ausgedörrt in der Erde, die Vorratsspeicher stehen leer, die Scheunen verfallen, weil alles Korn vertrocknet ist. 18Das Vieh schreit nach Futter, die Rinder irren umher, denn sie können keine Weide mehr finden; auch die Schafe gehen elend zugrunde.

19Zu dir, Herr, rufe ich! Ein Feuer hat das Gras verzehrt und die Bäume versengt. 20Die Tiere in der Steppe lechzen nach Wasser, sie schreien zu dir um Hilfe! Die Bäche sind versiegt und die Weideplätze verbrannt.

Kurdi Sorani Standard

یۆئێل 1:1-20

1پەیامی یەزدان کە بۆ یۆئێلی کوڕی پەتوئێل هات:

هێرشی کوللە

2ئەی پیران، گوێ لەمە بگرن،

ئەی هەموو دانیشتووانی خاکەکە، گوێ شل بکەن.

ئایا ئەمە لە سەردەمی ئێوە

یان لە سەردەمی باوباپیرانتان ڕوویداوە؟

3ئەمە بۆ کوڕەکانتان بگێڕنەوە،

کوڕەکانیشتان بۆ کوڕەکانیان،

کوڕەکانیشیان بۆ نەوەی دوای خۆیان.

4ئەوەی لەبەر کوللەی قرتێنەر مایەوە

کوللەی گەورە لووشیان دا،

ئەوەی لەبەر کوللەی گەورە مایەوە

پێکوڕە لووشیان دا،

ئەوەش کە لەبەر پێکوڕە مایەوە

وردە کوللەی لووشیان دا.

5ئەی سەرخۆشەکان، بەئاگا بێن و بگریێن!

ئەی هەموو ئەوانەی شەراب دەخۆنەوە،

واوەیلا بۆ شەرابی شیرین بکەن،

چونکە لە دەمتان بڕاوە.

6نەتەوەیەک پەلاماری خاکەکەمی دا،

بەهێز و بێشومارە،

ددانەکانی ددانی نەڕە شێرە و

کەڵبەی شێرە مێی هەیە.

7دار مێوەکەمی وێران کردووە و

دار هەنجیرەکەمی تێکشکاندووە،

توێکڵەکەی داتاشیوە و فڕێیداوە،

لقەکانی سپی بوونەوە.

8شین بگێڕە وەک پاکیزەیەکی جلوبەرگی گوش1‏:8 لە کاتی ماتەمگێڕان و تۆبەکردندا جلوبەرگی لە گوش دروستکراویان لەبەرکردووە کە ئەزیەتی پێستیانی داوە.‏ پۆشیو،

بۆ مێردی گەنجییەتی کە نەماوە.

9پێشکەشکراوی دانەوێڵە و شەراب

لە ماڵی یەزدان بڕایەوە،

کاهینەکان دەلاوێننەوە،

ئەوانەی خزمەتکاری یەزدانن.

10کێڵگەکان وێران بوون،

خاک شیوەنی گێڕا،

چونکە دانەوێڵە فەوتا،

شەرابی نوێ نەما،

ڕۆن لە هیزە بڕا.

11ئەی جوتیارەکان، نائومێد بن،

ڕەزەوانەکان، واوەیلا بکەن،

بۆ گەنم و جۆ،

چونکە دروێنەی کێڵگە لەناوچوو.

12دار مێو وشک هەڵگەڕا و

دار هەنجیر سیس بوو،

دار هەنار و خورما و سێو،

هەموو درەختەکانی کێڵگە وشک هەڵگەڕان.

بە دڵنیاییەوە شادی و خۆشی بۆ گەل نەما.

بانگەوازی تۆبەکردن

13ئەی کاهینەکان، گوش بپۆشن و بلاوێننەوە،

ئەی خزمەتکارانی قوربانگا، واوەیلا بکەن.

ئەی خزمەتکارانی خوداکەم،

وەرن و شەو بە بەرگی ماتەمەوە بمێننەوە،

چونکە پێشکەشکراوی دانەوێڵە و شەراب

لە ماڵی خوداتان ڕاگیراوە.

14ڕۆژووگرتنێک ڕابگەیەنن،

بۆ کۆبوونەوەیەکی پیرۆز بانگیان بکەن،

پیران کۆبکەنەوە،

هەموو دانیشتووانی خاکەکەش

بێنە ماڵی یەزدانی پەروەردگارتان،

هاوار بکەن بۆ یەزدان.

15ئای بۆ ئەو ڕۆژە!

چونکە ڕۆژی یەزدان1‏:15 لێرەدا مەبەست لە ڕووداوێکە کە دەبێتە سزای ئیسرائیل لەلایەن خوداوە لەسەر ستەمکاری و خراپەکارییان.‏ نزیک بووەتەوە،

وەک وێرانبوون لەلایەن خودای هەرە بە تواناوە دێت.

16ئایا لەبەرچاومان خواردن نەبڕاوە؟

ئایا لە ماڵی خودامان خۆشی و شادی ماوە؟

17تۆوی دانەوێڵەکان

لەژێر باڕستی خاکدا ڕزین،

کۆگاکان چۆڵ کران،

ئەمبارەکان وێران کران،

چونکە دانەوێڵە وشک بوو.

18ماڵاتەکان چۆن دەناڵێنن!

مێگەلەکان بەڕەڵا بوون،

چونکە لەوەڕگایان نییە،

تەنانەت ڕانە مەڕەکانیش ماندوون.

19ئەی یەزدان، هاوار بۆ تۆ دەکەم،

چونکە ئاگر لەوەڕگاکانی دەشتودەری خوارد،

گڕێک هەموو درەختەکانی کێڵگەی سووتاند.

20تەنانەت ئاژەڵە کێوییەکانیش چاویان لە دەستی تۆیە،

چونکە جۆگەلە ئاوەکان وشکیان کردووە و

ئاگر لەوەڕگاکانی دەشتودەری خواردووە.