Hoffnung für Alle

Amos 1:1-15

Amos kündigt Juda, Israel und den Nachbarvölkern Gottes Gericht an

(Kapitel 1–6)

Gott spricht sein Urteil über Israels Nachbarvölker

1In diesem Buch sind die Worte von Amos aufgeschrieben, einem Schafzüchter aus dem Dorf Tekoa. Zwei Jahre vor dem großen Erdbeben offenbarte ihm Gott, was er mit dem Nordreich Israel vorhatte. Damals regierte in Juda König Usija, und in Israel herrschte Jerobeam, der Sohn von Joasch.

2Amos verkündete dem Volk:

»Mächtig wie das Brüllen eines Löwen ertönt die Stimme des Herrn vom Berg Zion in Jerusalem. Da vertrocknen die saftigen Weiden der Hirten, und die Wälder auf dem Gipfel des Karmel verdorren.

3So spricht der Herr: Die Leute von Damaskus begehen ein abscheuliches Verbrechen nach dem anderen. Sie haben die Bewohner von Gilead wie mit einem eisernen Dreschschlitten niedergewalzt und zermalmt. Das werde ich nicht ungestraft lassen! 4Ich brenne die Paläste nieder, die König Hasaël und König Ben-Hadad errichtet haben. 5Ich zerschmettere die Riegel an den Stadttoren von Damaskus und töte die Herrscher von Bikat-Awen (›Unrechtstal‹) und Bet-Eden (›Freudenhaus‹). Die Bevölkerung von Syrien wird nach Kir verschleppt. Darauf gebe ich, der Herr, mein Wort!

6So spricht der Herr: Die Leute von der Philisterstadt Gaza begehen ein abscheuliches Verbrechen nach dem anderen. Sie haben die Einwohner ganzer Dörfer gefangen genommen und an die Edomiter verkauft. Das werde ich nicht ungestraft lassen! 7Ich brenne die Stadtmauern von Gaza nieder, seine Paläste werden ein Raub der Flammen. 8Die Herrscher von Aschdod und Aschkelon bringe ich um, und auch die Stadt Ekron bekommt meine Macht zu spüren. Die Philister, die dann noch übrig geblieben sind, finden den Tod. Darauf gebe ich, Gott, der Herr, mein Wort!

9So spricht der Herr: Die Leute von Tyrus begehen ein abscheuliches Verbrechen nach dem anderen. Sie haben ihren Freundschaftsbund mit Israel gebrochen und die Einwohner ganzer Dörfer an die Edomiter verkauft. Das werde ich nicht ungestraft lassen! 10Ich brenne die Stadtmauern von Tyrus nieder, seine Paläste werden ein Raub der Flammen.

11So spricht der Herr: Die Leute von Edom begehen ein abscheuliches Verbrechen nach dem anderen. Sie haben die Israeliten, ihr Brudervolk, erbarmungslos bekämpft und unschuldiges Blut vergossen. Ihr Hass kennt keine Grenzen, ständig führen sie Krieg gegen mein Volk. Das werde ich nicht ungestraft lassen! 12Ich brenne Teman nieder, und auch die Paläste der Hauptstadt Bozra werden ein Raub der Flammen.

13So spricht der Herr: Die Leute von Ammon begehen ein abscheuliches Verbrechen nach dem anderen. Sie führten Krieg, um ihre Herrschaft auszudehnen, sie ließen sogar schwangeren Frauen im Gebiet von Gilead den Bauch aufschlitzen. Das werde ich nicht ungestraft lassen! 14Die Mauern ihrer Hauptstadt Rabba lege ich in Schutt und Asche, ihre Paläste werden ein Raub der Flammen. Dann ertönt überall das Kriegsgeschrei, und die Schlacht tobt wie ein verheerender Sturm. 15Der König der Ammoniter und alle führenden Männer werden in die Verbannung geschickt. Darauf gebe ich, der Herr, mein Wort!

Kurdi Sorani Standard

ئامۆس 1:1-15

1ئەمە پەیامی ئامۆسە کە یەکێک بوو لە شوانەکانی شارۆچکەی تەقۆعە، دوو ساڵ پێش بوومەلەرزەکە لە سەردەمی عوزیای پاشای یەهودا و لە سەردەمی یارۆڤعامی کوڕی یەهۆئاشی پاشای ئیسرائیل، ئەم بینینەی دەربارەی ئیسرائیل بۆ ئاشکرا کرا.

2گوتی:

«یەزدان لە سییۆنەوە دەنەڕێنێت،

لە ئۆرشەلیمەوە دەنگی دێت،

لەوەڕگای شوانەکان شیوەن دەگێڕن و

لووتکەی کارمەل وشک دەبێت.»

حوکم بەسەردادانی وڵاتانی دەوروبەر

3یەزدان ئەمە دەفەرموێت:

«دیمەشق یاخی بوو، لە یاخیبوونەکەی بەردەوامە،

سزاکەتان بەسەردا تێناپەڕێنم،

لەبەر ئەوەی بە جەنجەڕی ئاسن گلعادیان شێلا،

4ئاگر دەنێرمە سەر ماڵی حەزائێل

قەڵاکانی بەن‌هەدەد دەخوات.

5شەوبەندی دەروازەکانی دیمەشق دەشکێنم،

فەرمانڕەواکە لە دۆڵی ئاڤەن ڕیشەکێش دەکەم،

هەروەها گۆچان بەدەست لە بێت‌عەدەن.

گەلی ئارام بۆ قییر ڕاپێچ دەکرێن.»

ئەوە فەرمایشتی یەزدانە.

6یەزدان ئەمە دەفەرموێت:

«غەزە یاخی بوو، لە یاخیبوونەکەی بەردەوامە،

سزاکەتان بەسەردا تێناپەڕێنم،

لەبەر ئەوەی چەند کۆمەڵگایەکی بە تەواوەتی بە دیل گرت و

بە ئەدۆمی فرۆشت،

7ئاگر دەنێرمە سەر شووراکانی غەزە،

قەڵاکانی دەخوات.

8فەرمانڕەواکە لە ئەشدۆد ڕیشەکێش دەکەم و

گۆچان بەدەست لە ئەسقەلان.

دەستم دەگەڕێنمەوە سەر عەقرۆن،

پاشماوەی فەلەستییەکان لەناودەچن.»

ئەوە فەرمایشتی یەزدانی باڵادەستە.

9یەزدان ئەمە دەفەرموێت:

«سور یاخی بوو، لە یاخیبوونەکەی بەردەوامە،

سزاکەتان بەسەردا تێناپەڕێنم،

لەبەر ئەوەی تەواوی چەند کۆمەڵگایەکی بە دیلگیراوی فرۆشتە ئەدۆم و

پەیمانی برایەتییان نەهێنایەوە یادیان،

10ئاگر دەنێرمە سەر شووراکانی سور

قەڵاکانی دەخوات.»

11یەزدان ئەمە دەفەرموێت:

«ئەدۆم یاخی بوو، لە یاخیبوونەکەی بەردەوامە،

سزاکەتان بەسەردا تێناپەڕێنم،

لەبەر ئەوەی بە شمشێرەوە دوای براکەی کەوت،

بەبێ دەربڕینی بەزەیی.

هەروەها چونکە تووڕەییەکەی بەردەوام لە جۆش بوو،

قینیشی بۆ هەتاهەتایە هەڵدەگرت،

12هەر لەبەر ئەوە ئاگر دەنێرمە سەر تێمان،

قەڵاکانی بۆزرا دەخوات.»

13یەزدان ئەمە دەفەرموێت:

«عەمۆن یاخی بوو، لە یاخیبوونەکەی بەردەوامە،

سزاکەتان بەسەردا تێناپەڕێنم،

لەبەر ئەوەی سکپڕەکانی گلعادیان هەڵدڕی،

بۆ ئەوەی سنوورەکانیان بەرفراوان بکەن،

14ئاگر لە شووراکانی ڕەبە بەردەدەم

قەڵاکانی دەخوات،

بە هاتوهاوارەوە لە ڕۆژی جەنگدا،

بە زریانەوە لە ڕۆژی باوباراندا.

15پاشاکەیان ڕاپێچ دەکرێت،

ئەو و هەموو کاربەدەستەکانی بە یەک جار.»

ئەوە فەرمایشتی یەزدانە.