Ang Pulong Sang Dios

Malakias 1

1Amo ini ang mensahi sang Ginoo para sa mga taga-Israel paagi kay Malakias.

Ginahigugma sang Dios ang mga Israelinhon

Nagsiling ang Ginoo, “Ginahigugma ko kamo. Pero nagapamangkot pa kamo, ‘Paano mo kami ginahigugma?’ Dumduma ninyo nga bisan mag-utod si Esau kag si Jacob, ginhigugma[a] ko si Jacob pero si Esau iya wala. Ginlaglag ko ang iya mga kabukiran, gani nangin elistaran na lang ini sang talunon nga mga ido.

“Kon magsiling ang mga Edomnon nga mga kaliwat ni Esau, ‘Bisan naguba ang amon lugar patindugon namon ini liwat,’ ako, ang Ginoo nga Makagagahom, magasiling nga, ‘Bisan patindugon pa nila ang ila lugar gub-on ko man ini gihapon. Pagatawgon sila nga “malaot nga nasyon” kag “katawhan nga permi ginakaugtan sang Ginoo.” Makita gid ninyo ang ila pagkalaglag kag magasiling kamo, “Gamhanan ang Ginoo bisan sa guwa sang Israel.” ’ ”

Ginsabdong sang Dios ang mga Pari

Nagsiling ang Ginoo nga Makagagahom sa mga pari, “Ang anak nagatahod sa iya amay, kag ang ulipon nagatahod sa iya agalon. Pero ngaa ako nga inyo amay kag agalon wala ninyo ginatahod? Ginapasipalahan pa ninyo ako. Pero nagapamangkot pa kamo, ‘Paano ka namon ginapasipalahan?’ Ginapasipalahan ninyo ako paagi sa paghalad sang mahigko[b] nga mga halad sa akon halaran. Pero nagapamangkot pa kamo, ‘Paano namon ginhigkuan ang amon mga halad?’[c] Ginhigkuan ninyo ang inyo mga halad paagi sa pagsiling nga wala sing pulos ang akon halaran. Amo gani nga nagahalad kamo sang mga sapat nga bulag, piang, ukon masakiton. Indi ina husto! Tilawi bala ninyo nga hatagan ang inyo gobernador sang pareho sina nga klase sang mga sapat. Sigurado gid nga indi siya malipay sa inyo kag indi niya kamo pagpakitaan sang kaayo.” Amo ini ang ginsiling sang Ginoo nga Makagagahom.

Nagsiling si Malakias, “Karon, kamo nga mga pari, pangabaya ninyo ang Dios nga kaluoyan niya kita. Pero sa sina nga klase sang mga halad nga ginahalad ninyo sa iya, sigurado gid nga indi niya kamo pagpakitaan sang kaayo. Amo ini ang ginasiling sang Ginoo nga Makagagahom.”

10 Nagsiling ang Ginoo nga Makagagahom, “Kuntani may isa sa inyo nga mga pari nga magsira sang mga puwertahan sang akon templo, agod indi na kamo magpadukot sang wala sing pulos nga kalayo sa akon halaran. Indi ko pagbatunon ang inyo mga halad, tungod kay wala ako malipay sa inyo. 11 Sa pagkamatuod, ginadayaw ang akon ngalan sang mga nasyon, halin sa sidlangan hasta sa nakatundan.[d] Bisan diin nga lugar nagasunog ang mga tawo sang insenso kag nagahalad[e] sang matinlo[f] nga mga halad sa akon, ang Ginoo nga Makagagahom. 12 Pero kamo iya ginapakahuy-an ninyo ang akon ngalan paagi sa pagsiling nga mahigko ang akon halaran[g] kag wala sing pulos ang mga ginahalad dira. 13 Kag nagasiling pa kamo nga natak-an na kamo sa paghalad sa akon, ang Ginoo nga Makagagahom, kag ginapakawalay pulos ninyo ang akon halaran.[h] Amo gani nga ginahalaran ninyo ako sang mga sapat nga pilason,[i] piang ukon masakiton. Nagahunahuna bala kamo nga batunon ko ina? 14 Pakamalauton ko ang dayaon sa inyo, nga nagpromisa nga maghalad sang maayo nga sapat pero ang iya ginhalad sa akon may deperensya. Pakamalauton ko siya kay ako ang gamhanan nga hari kag ginatahod ako sang mga nasyon. Ako, ang Ginoo nga Makagagahom, ang nagasiling sini.”

Notas al pie

  1. 1:2 ginhigugma: ukon, ginpili.
  2. 1:7 mahigko: buot silingon, indi takos nga ihalad sa Dios.
  3. 1:7 Paano… halad?: Amo ini sa Septuagint. Sa Hebreo, Paano ka namon ginhigkuan?
  4. 1:11 halin sa sidlangan hasta sa nakatundan: sa literal, halin sa pagbutlak hasta sa pagsalop sang adlaw.
  5. 1:11 ginadayaw… nagasunog… nagahalad: ukon, dayawon… magasunog… magahalad.
  6. 1:11 matinlo: buot silingon, takos nga ihalad sa Dios.
  7. 1:12 mahigko ang akon halaran kay ginahalaran sang mahigko nga mga halad.
  8. 1:13 ang akon halaran: ukon, ako.
  9. 1:13 pilason: ukon, kinawatan.

O Livro

Malaquias 1

O amor de Deus pelo seu povo

1Esta é a mensagem do Senhor a Israel, comunicada pela boca do profeta Malaquias: 2/3 “Eu amei-vos!”, diz o Senhor.

Responderam vocês: “Como e quando é que nos amaste?”

“Mostrei-vos o meu amor amando o vosso pai Jacob. Rejeitei o seu próprio irmão Esaú, e destruí a montanha e a herança de Esaú para a dar aos chacais no deserto. Ainda que os seus descendentes digam: ‘Tornaremos a reconstruir sobre ruínas’, o Senhor dos exércitos celestiais retorquir-lhes-á: Tentem, se assim quiserem, mas tornarei a destruí-la. Porque a sua terra foi chamada pelo Senhor terra da maldade, e o povo chama-se povo sob a cólera de Deus.

Ó Israel, levanta os olhos e vê o que Deus está a fazer em todo o mundo. Então dirão vocês: ‘Verdadeiramente o grande poder do Senhor manifestou-se para além das nossas fronteiras!’

Sacrifícios imundos

Um filho honra o seu pai; um servo honra o seu senhor. Eu sou vosso pai e vosso Senhor e contudo os sacerdotes não me prestam honra nenhuma; antes desprezam o meu nome. Dizem vocês: ‘Quando é que desprezámos o teu nome?’

Quando oferecem sacrifícios imundos no meu altar.

‘Sacrifícios imundos? Alguma vez fizemos uma coisa dessas?’

Sim, sempre que dizem: ‘Não se incomodem em trazer qualquer coisa de muito valiosa para oferecer ao Senhor!’ Vocês aconselham ao povo: ‘Um animal coxo chega bem para oferecer no altar do Senhor mesmo que seja doente ou cego’. E ousam ainda afirmar que isto não é mal? Façam o mesmo com o vosso governador — tentem dar-lhe de presente um animal assim — e verifiquem se fica satisfeito!

‘Deus tenha piedade de nós’, suplicam vocês. ‘Seja a sua misericórdia sobre nós!’ Mas quando trazem ofertas desse tipo, como vos poderá ele mostrar algum favor?

10 Oh, quem me dera encontrar no vosso meio um sacerdote que feche as portas e recuse aceitar esse tipo de sacrifício. Não tenho prazer em vocês, diz o Senhor dos exércitos celestiais, e não aceitarei as vossas ofertas.

11 Mas o meu nome será honrado pelas nações, do Oriente ao Ocidente. Em todo o mundo oferecerão sacrifícios agradáveis de incenso e ofertas puras em honra do meu nome, o qual se tornará grande entre nações, diz o Senhor dos exércitos celestiais. 12 Mas vocês desonram-no dizendo que o meu altar não é digno de muita importância, e encorajam o meu povo a trazer-me animais aleijados, doentes, para mos oferecer nele.

13 Dizem vocês: ‘Oh, é tão difícil servir o Senhor e fazer o que ele pede’. E viram a cara aos mandamentos que vos deu para cumprirem. Ponderem! Animais roubados, coxos e doentes, oferecidos a Deus! Poderia eu aceitar tais ofertas?, pergunta o Senhor. 14 Maldito o homem que promete um belo animal do seu rebanho e acaba por substituí-lo por outro, doente, para o sacrificar a Deus. Eu sou um grande rei, diz o Senhor dos exércitos celestiais. O meu nome é para ser profundamente reverenciado entre os gentios.