Ang Pulong Sang Dios

Zacarias 1

Ang Panawagan sa Pagbalik sa Dios

1May ginhambal ang Ginoo kay Propeta Zacarias sang ikawalo nga bulan sang ikaduha nga tuig sang paghari ni Darius sa Persia. Si Zacarias nga ini anak ni Berekia kag apo ni Ido. 2-3 Ginsugo sang Ginoo nga Makagagahom si Zacarias nga ihambal ini sa katawhan sang Israel:

“Akig gid ako sa inyo mga katigulangan. Karon, magbalik kamo sa akon kag magabalik[a] ako sa inyo. Indi ninyo pagsunda ang ginhimo sang inyo mga katigulangan. Ginsugo ko sadto ang mga propeta nga hambalan sila nga talikdan na nila ang ila malaot nga mga ginahimo, pero wala sila nagpati. Wala gid sila nagtuman sa akon. Ang inyo mga katigulangan kag ang ato nga mga propeta nagkalamatay na. Natabo gid man sa inyo mga katigulangan ang akon mga pulong kag mga paandam nga ginpasugid ko sa akon mga alagad nga mga propeta. Dayon naghinulsol sila kag nagsiling, ‘Ginsilutan kita sang Ginoo nga Makagagahom suno sa aton mga ginhimo, subong sang iya ginplano nga himuon sa aton.’ ”

Ang Palanan-awon Parte sa mga Kabayo

7-8 May ginhambal ang Ginoo kay Zacarias paagi sa isa ka palanan-awon. Natabo ini sang gab-i sang ika-24 nga adlaw sang bulan sang Shebat (ika-11 nga bulan), sadtong ikaduha nga tuig sang paghari ni Darius. Kag amo ini ang pahayag ni Zacarias:

Nakita ko ang isa ka tawo nga nagasakay sa pula nga kabayo nga nagapundo sa isa ka patag nga may mga kahoy nga mirto. Sa likod niya may mga tawo nga nagasakay sa pula, kaki, kag puti nga mga kabayo. Nagpamangkot ako sa anghel nga nagapakigsugilanon sa akon, “Sir, ano ang buot silingon sang sini nga mga manugkabayo?” Nagsabat siya, “Ipaathag ko sa imo ang buot silingon sini.”

10 Dayon ang tawo nga ara sa may mga kahoy nga mirto amo ang nagpaathag sini sa akon. Siling niya, “Inang mga manugkabayo ginpadala sang Ginoo sa paglibot sa bug-os nga kalibutan.”

11 Dayon nagpanugid ang mga manugkabayo sa anghel sang Ginoo nga ara sa may mga kahoy nga mirto. Siling nila, “Nalibot namon ang bug-os nga kalibutan kag nakita namon nga malinong ini.”[b]

12 Dayon nagsiling ang anghel sang Ginoo, “Ginoo nga Makagagahom, sa sulod sang 70 ka tuig akig ka sa Jerusalem kag sa iban pa nga mga banwa sang Juda. Hasta san-o mo pa bala sila nga indi pagkaluoyan?” 13 Nagsabat ang Ginoo sa anghel nga nagapakigsugilanon sa akon. Ang iya sabat maayo kag makapalipay.

14 Ini nga anghel nagsiling sa akon nga isugid ko ining ginsiling sang Ginoo nga Makagagahom: “Nagakabalaka gid ako sa Jerusalem nga ginatawag man nga Zion, 15 pero akig gid ako sa mga nasyon nga nagapatawhay-tawhay lang.[c] Sadto indi masyado ang akon kaakig sa ila, pero gindabukan nila ini. 16 Gani magabalik[d] ako sa Jerusalem nga may kaluoy, kag patindugon ko liwat[e] ini nga siyudad pati na ang akon templo. Ako, ang Ginoo nga Makagagahom, ang nagasiling sini.”

17 Nagsiling ang anghel nga isugid ko pa gid ining ginsiling sang Ginoo nga Makagagahom: “Magauswag liwat ang akon mga banwa sa Juda. Kag lipayon ko liwat ang Zion, ang siyudad sang Jerusalem, kag kabigon ko ini liwat nga akon pinili nga siyudad.”

Ang Palanan-awon Parte sa Apat ka Sungay kag Apat ka Panday

18 Dayon nakita ko ang apat ka sungay. 19 Nagpamangkot ako sa anghel nga nagapakigsugilanon sa akon, “Ano ang buot silingon sang sini nga mga sungay?” Nagsabat siya sa akon, “Ini nga mga sungay amo ang mga nasyon nga nagpalapta sa mga taga-Israel kag taga-Juda, pati na sa mga taga-Jerusalem.”

20 Dayon ginpakita sang Ginoo sa akon ang apat ka panday. 21 Nagpamangkot ako, “Ano ang ila himuon?” Nagsabat siya, “Pahadlukon nila kag wasakon ang mga sungay. Ini nga mga sungay amo ang mga nasyon nga naglaglag sing bug-os sa Juda kag nagpalapta sang iya mga pumuluyo.”

Notas al pie

  1. 1:2-3 magabalik: ukon, magabulig.
  2. 1:11 kag nakita namon nga malinong ini: ukon, kag nakita namon ang mga nasyon nga nagapatawhay-tawhay lang.
  3. 1:15 nagapatawhay-tawhay lang samtang ginapabudlayan nila ang iban nga mga nasyon labi na ang siyudad sang Jerusalem.
  4. 1:16 magabalik: ukon, magabulig.
  5. 1:16 patindugon ko liwat: sa literal, pagatakson sang higot nga inugtakos.

O Livro

Zacarias 1

Uma chamada ao arrependimento

1Estas mensagens, da parte do Senhor, foram comunicadas ao profeta Zacarias (filho de Baraquias e neto de Ido), nos primeiros dias de Novembro, do segundo ano de reinado de Dario. O Senhor dos exércitos do céu zangou-se em extremo com vossos pais. Mas agora voltar-se-á a vosso favor novamente se se voltarem para ele. Não sejam como os vossos pais! Os primeiros profetas em vão insistiram com eles para que se arrependessem dos seus maus caminhos. Venham, tornem-se para mim, dizia o Senhor Deus. Mas não, não quiseram ouvir; não deram ouvidos.

5/6 Os vossos antepassados e os profetas, há muito que já faleceram; mas lembrem-se da lição que eles tiveram que aprender — é que a palavra de Deus é persistente! Apanhou-os e castigou-os. Por fim arrependeram-se. Tivemos o que merecíamos, reconheceram eles. Deus fez-nos aquilo que nos avisou que faria.

No dia quinze de Fevereiro — era ainda o segundo ano do reinado de Dario, o Senhor comunicou outra mensagem ao profeta Zacarias (filho de Baraquias e neto de Ido), numa visão dada durante a noite:

Vi um homem sentado num cavalo vermelho, que estava parado entre murtas, num vale. Atrás dele estavam outros cavalos, vermelhos, castanhos e brancos, cada um com o seu condutor. Um anjo pôs-se ao meu lado e perguntei-lhe: “Para que servem todos esses cavalos?”

“Vai ser-te dito.”

10 Então o condutor do cavalo vermelho respondeu-me: “O Senhor enviou-os para patrulharem a Terra.”

11 Nessa altura os outros cavaleiros dirigiram-se ao anjo do Senhor: “Acabámos de percorrer a Terra inteira; por toda a parte há prosperidade e paz.”

12 Após ter ouvido isto, o anjo do Senhor fez esta oração: “Ó Senhor dos exércitos celestiais, durante setenta anos a tua ira se derramou sobre Jerusalém e sobre as cidades de Judá. Quando mostrarás enfim a tua misericórdia sobre elas?”

13 O Senhor respondeu ao anjo que estava de pé ao meu lado, falando-lhe palavras de conforto e confiança.

14 Então o anjo disse: “Clama esta mensagem da parte do Senhor Deus dos exércitos celestiais: Pensas que não me preocupo com o que aconteceu em Judá e em Jerusalém? Sinto um grande zelo por elas. 15 É grande a minha ira contra os povos pagãos que as rodeiam e que vivem desafogadamente. Foi apenas durante certo tempo que estive voltado contra o meu povo, mas outros os afligiram mais do que deviam.

16 Por isso o Senhor declara: Voltei-me para Jerusalém cheio de bondade. O meu templo tornará a ser reconstruído, diz o Senhor dos exércitos celestiais, e o mesmo acontecerá com Jerusalém. 17 Repete o que disseste: O Senhor dos exércitos celestiais declara que as povoações de Israel tornarão a transbordar de prosperidade. O Senhor confortará novamente Jerusalém, abençoá-la-á, e viverá nela.”

Quatro chifres e quatro ferreiros

18 Então reparei em quatro chifres. 19 “Que são estes?”, perguntei ao anjo.

Respondeu-me: “Representam quatro forças mundiais que dispersaram Judá, Israel e Jerusalém.”

20 Depois o Senhor mostrou-me quatro ferreiros. 21 “Que vieram estes homens fazer?”, perguntei.

O anjo respondeu: “Vieram para derrubar as quatro forças que dispersaram Judá, tão terrivelmente; vieram para os triturar na bigorna e os lançarem para longe.”