Ang Pulong Sa Dios

Hebreohanon 1

Ang Pulong sa Dios Pinaagi sa Iyang Anak

1Sa unang panahon, daghang higayon nga misulti ang Dios ngadto sa atong mga katigulangan pinaagi sa mga propeta ug sa nagkalain-lain nga pamaagi. Apan niining ulahing mga adlaw, nagsulti siya kanato pinaagi sa iyang Anak. Pinaagi kaniya, gimugna sa Dios ang tibuok nga kalibotan ug siya usab ang iyang gipili nga manag-iya sa tanan. Diha kaniya makita ang nagsidlak nga gahom sa Dios, ug kon unsa ang Dios mao usab siya. Siya mao ang nagabuot sa tanan nga mga butang sa tibuok nga kalibotan pinaagi sa iyang gamhanan nga pulong. Sa dihang nahinloan niya kita sa atong mga sala, milingkod siya sa tuong dapit sa Makagagahom nga Dios didto sa langit.

Ang Anak sa Dios Labaw kaysa mga Anghel

Busa mas gamhanan ang Anak sa Dios ug mas halangdon ang iyang ngalan kaysa mga anghel. Kay wala gayoy anghel nga giingnan sa Dios nga,

“Ikaw ang akong Anak,
Ug karon ipaila ko nga ako ang imong Amahan.”[a]

Ug wala usab moingon ang Dios bahin kang bisan kinsa nga anghel nga,

“Ako mahimong iyang Amahan,
Ug siya mahimong akong Anak.”[b]

Ug sa dihang ipadala na sa Dios ang iyang bugtong nga Anak dinhi sa kalibotan miingon siya,

“Ang tanan nga mga anghel sa Dios kinahanglan mosimba kaniya.”[c]

Mao kini ang giingon sa Dios bahin sa mga anghel,

“Ang mga anghel akong mga sulugoon, ug mahimo ko silang buhaton nga sama sa hangin o sama sa kalayo nga nagadilaab.”[d]

Apan ngadto sa iyang Anak, nag-ingon siya,

“Ang imong gingharian, O Dios, wala gayoy kataposan, ug matarong ang imong pagdumala niini.

Nalipay ikaw sa mga buhat nga matarong,

apan gikaligutgotan mo ang mga buhat nga daotan. Busa gipili ka sa Dios, nga imong Dios,
ug gihatagan ka ug kalipay nga labaw pa kaysa gihatag niya sa imong mga kauban.”[e]

10 Ug midugang siya pag-ingon ngadto sa iyang Anak,

“Ikaw, Ginoo, mao ang nagmugna sa kalibotan,
ug ang langit gibuhat usab sa imong mga kamot.

11 Kining tanan mahanaw, apan ikaw magapadayon sa gihapon.

Ang tanan magabok sama sa mga bisti. 12 Ug sama usab sa mga bisti, pil-on mo kining tanan ug imo dayong ilisdan. Apan ikaw magpabilin nga mao gihapon, dili mausab hangtod sa kahangtoran.”[f]

13 Bisan kanus-a, wala gayoy anghel nga giingnan sa Dios nga,

“Lingkod dinhi dapit sa akong tuo,
hangtod mapailalom ko kanimo ang imong mga kaaway.”[g]

14 Dili ba nga ang mga anghel mga espiritu lang nga ginasugo sa Dios nga motabang sa mga tawo nga modawat sa kaluwasan?

Notas al pie

  1. Hebreohanon 1:5 Tan-awa usab ang Salmo 2:7.
  2. Hebreohanon 1:5 Tan-awa usab ang 2 Sam. 7:14; 1 Cro. 17:13.
  3. Hebreohanon 1:6 Tan-awa usab ang Deu. 32:43.
  4. Hebreohanon 1:7 Tan-awa usab ang Salmo 104:4.
  5. Hebreohanon 1:9 Tan-awa usab ang Salmo 45:6-7.
  6. Hebreohanon 1:12 Tan-awa usab ang Salmo 102:25-27.
  7. Hebreohanon 1:13 Tan-awa usab ang Salmo 110:1.

King James Version

Hebrews 1

1God, who at sundry times and in divers manners spake in time past unto the fathers by the prophets,

Hath in these last days spoken unto us by his Son, whom he hath appointed heir of all things, by whom also he made the worlds;

Who being the brightness of his glory, and the express image of his person, and upholding all things by the word of his power, when he had by himself purged our sins, sat down on the right hand of the Majesty on high:

Being made so much better than the angels, as he hath by inheritance obtained a more excellent name than they.

For unto which of the angels said he at any time, Thou art my Son, this day have I begotten thee? And again, I will be to him a Father, and he shall be to me a Son?

And again, when he bringeth in the firstbegotten into the world, he saith, And let all the angels of God worship him.

And of the angels he saith, Who maketh his angels spirits, and his ministers a flame of fire.

But unto the Son he saith, Thy throne, O God, is for ever and ever: a sceptre of righteousness is the sceptre of thy kingdom.

Thou hast loved righteousness, and hated iniquity; therefore God, even thy God, hath anointed thee with the oil of gladness above thy fellows.

10 And, Thou, Lord, in the beginning hast laid the foundation of the earth; and the heavens are the works of thine hands:

11 They shall perish; but thou remainest; and they all shall wax old as doth a garment;

12 And as a vesture shalt thou fold them up, and they shall be changed: but thou art the same, and thy years shall not fail.

13 But to which of the angels said he at any time, Sit on my right hand, until I make thine enemies thy footstool?

14 Are they not all ministering spirits, sent forth to minister for them who shall be heirs of salvation?