Słowo Życia

Dzieje Apostolskie 2

Przyjście Ducha Świętego

1Kilka dni później nadeszło święto Pięćdziesiątnicy. Wszyscy wierzący znowu byli razem w tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum jakby potężnego huraganu, który wypełnił cały dom. Ukazały się im także jakby języki ognia, które się rozdzieliły i osiadły na każdym z nich. Wszyscy zostali wtedy napełnieni Duchem Świętym i zaczęli mówić obcymi im językami, zgodnie z wolą Ducha.

W tym czasie przebywali w Jerozolimie pobożni Żydzi, pochodzący z wielu różnych krajów świata. Gdy usłyszeli hałas, tłumnie zbiegli się i stanęli oszołomieni. Każdy z nich słyszał bowiem, jak uczniowie mówią w ich własnym języku.

—Jak to możliwe?—dziwili się. —Przecież wszyscy ci ludzie pochodzą z Galilei? Dlaczego więc słyszymy swój własny język, język kraju, w którym się urodziliśmy? Partowie, Medowie i Elamici, mieszkańcy Mezopotamii, Judei, Kapadocji, Pontu, Azji, 10 Frygii, Pamfilii, Egiptu, mieszkańcy Libii z okolic Cyreny, przybysze z Rzymu (zarówno Żydzi, jak i poganie nawróceni na judaizm), 11 Kreteńczycy i Arabowie—wszyscy słyszymy, jak mówią w naszych ojczystych językach o wielkich dziełach Boga!

12 Oszołomieni i zdezorientowani pytali siebie nawzajem:

—Co to może znaczyć?

13 —Upili się niedojrzałym winem—drwili jednak niektórzy.

Piotr przemawia do tłumu

14 Wtedy wystąpił Piotr z pozostałymi jedenastoma apostołami i zawołał do zebranych:

—Posłuchajcie mnie uważnie mieszkańcy Jerozolimy i wszyscy przybysze! 15 Ci ludzie nie są pijani, jak niektórzy podejrzewają. Jest przecież dopiero dziewiąta rano! 16 To, co widzicie, zostało przed wiekami zapowiedziane przez proroka Joela:

17 „W ostatnich dniach—mówi Bóg
    —ześlę mojego Ducha na wielu ludzi:
wasi synowie i córki będą prorokować,
    młodzieńcy będą mieć widzenia, a starcy—sny.
18 Ześlę mojego Ducha na wszystkie moje sługi,
    na mężczyzn i kobiety, i będą prorokować.
19 I sprawię, że zobaczycie cudowne znaki,
    zarówno na niebie, jak i na ziemi.
Zobaczycie krew, ogień i kłęby dymu.
20     Na niebie zaś zgaśnie słońce,
a księżyc stanie się krwawoczerwony.
    Wszystko to poprzedzi nadejście
wielkiego i wspaniałego Dnia Pana.
21     Lecz każdy, kto wezwie imienia Pana,
będzie zbawiony”.

22 Posłuchajcie mnie, Izraelici!—kontynuował Piotr. —Bóg w oczywisty sposób udzielił poparcia Jezusowi z Nazaretu, przez którego uczynił wśród was wielkie cuda i znaki, o czym doskonale wiecie. 23 Zgodnie ze swoim odwiecznym zamiarem i postanowieniem pozwolił, aby Jezus został wam wydany przez bezbożnych Rzymian. A wy przybiliście Go do krzyża i zamordowaliście! 24 Bóg jednak wyrwał Go z rąk śmierci i ożywił, gdyż śmierć nie mogła Go pokonać. 25 Już król Dawid zapowiedział to, mówiąc:

„Zawsze widziałem obok siebie Pana.
    Jest blisko mnie, abym się nie zachwiał.
26 Dlatego z całego serca ucieszyłem się,
    i moje usta napełniły się radością.
Moje ciało będzie bowiem spoczywać z nadzieją!
27     Bo nie pozostawisz mojej duszy wśród umarłych
i nie pozwolisz,
    aby ciało Twojego Świętego uległo rozkładowi.
28 Pokazałeś mi ścieżkę życia,
    a Twoja obecność napełnia mnie radością”.

29 Przyjaciele!—mówił Piotr. —Mogę to wam otwarcie przypomnieć, że król Dawid umarł, miał pogrzeb, a jego grób po dziś dzień się tu znajduje. 30 Był jednak prorokiem i pamiętał, że Bóg złożył mu przysięgę, obiecując królewski tron jego potomkowi. 31 Gdy więc zobaczył przyszłe zmartwychwstanie Mesjasza, przepowiedział, że nie pozostanie On w grobie, a Jego ciało nie ulegnie rozkładowi. 32 My wszyscy jesteśmy świadkami tego, że to właśnie Jezusa Bóg wskrzesił z martwych. 33 Wyróżniony przez Boga najwyższą w niebie godnością, wypełnił obietnicę Ojca i posłał Ducha Świętego. To Jego cudowne działanie teraz widzicie i słyszycie. 34 I chociaż Dawid nie był w niebie, to jednak powiedział:

„Bóg rzekł do mojego Pana:
    Zasiądź po mojej prawej stronie,
35 dopóki nie rzucę Ci pod nogi Twoich nieprzyjaciół”.

36 Niech więc to będzie jasne dla całego Izraela—dodał Piotr—że Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście, Bóg uczynił Panem i Mesjaszem!

37 Słowa te tak wstrząsnęły słuchaczami, że zapytali Piotra i pozostałych apostołów:

—Przyjaciele! Co w takim razie mamy zrobić?

38 —Opamiętać się—odrzekł Piotr—i dać się zanurzyć w wodzie w imię Jezusa Chrystusa, na znak uwolnienia od grzechów. Wtedy otrzymacie dar Ducha Świętego, 39 bo został On obiecany właśnie wam i waszym dzieciom, a nawet poganom—wszystkim, których wezwie Pan, nasz Bóg!

40 I długo jeszcze Piotr mówił do nich, wzywając:

—Ratujcie się przez Bożym sądem, który spadnie na to złe pokolenie.

41 Ci, którzy dzięki słowom Piotra uwierzyli w Jezusa, zostali ochrzczeni. I tego dnia przyłączyło się do grupy wierzących około trzech tysięcy osób.

Wspólnota wierzących

42 Z oddaniem trzymali się oni nauki apostołów, żyli we wspólnocie, dzielili się chlebem i razem modlili się. 43 Mieszkańcy miasta odczuwali lęk, ponieważ apostołowie czynili wiele cudów. 44 Natomiast wszyscy wierzący przebywali razem i dzielili się tym, co mieli. 45 Często sprzedawali swoje posiadłości i wspomagali innych wierzących, w zależności od potrzeb. 46 Byli jednomyślni i codziennie zbierali się w świątyni. W domach zaś dzielili się chlebem i z radością oraz otwartością spożywali wspólnie posiłki. 47 W tym wszystkim oddawali chwałę Bogu i cieszyli się dobrą opinią ze strony innych mieszkańców. Pan zaś sprawiał, że codziennie nowi ludzie przyjmowali zbawienie i przyłączali się do wspólnoty.

Knijga O Kristu

Djela apostolska 2

Silazak Svetoga Duha

1Na Pedesetnicu, sedam tjedana nakon Isusova uskrsnuća, svi su bili okupljeni na istomu mjestu.

Odjednom se začuje šum s neba, poput silnoga vihora, te ispuni kuću u kojoj su bili.

Pojave se zatim plameni jezici te se razdijele i siđu na njih - na svakoga po jedan.

Svi nazočni napune se Svetoga Duha i počnu govoriti drugim jezicima, kako je komu Duh davao govoriti.

A u Jeruzalemu su u to doba boravili pobožni židovi koji su došli iz svakog naroda pod nebom.

Kad začuju huk vjetra, dotrče vidjeti što se zbiva i zaprepaste se - jer svatko od njih čuo je vjernike kako govore na njegovu jeziku.

Iznenađeni i zadivljeni, pitali su: 'Nisu li svi ti ljudi što govore Galilejci?

Kako ih onda svatko od nas čuje na svojemu materinskom jeziku?

Ima nas ovdje Parta, Međana, Elamljana, žitelja Mezopotamije, Judeje i Kapadocije, Ponta i Male Azije,

10 Frigije i Pamfilije, Egipta i libijskih krajeva oko Cirene. Ima Rimljana koji su u prolazu,

11 židova i obraćenika na židovsku vjeru, Krećana i Arapa, a svi mi čujemo te ljude kako na našim jezicima govore o veličanstvenim Božjim djelima!'

12 Stajali su zaprepašteni i pitali jedni druge: 'Što bi to moglo značiti?'

13 Drugi su se pak rugali: 'Pijani su od slatkoga vina!'

Petar propovijeda mnoštvu

14 Tada istupi Petar s jedanaestoricom apostola i glasno reče mnoštvu: 'Poslušajte me, židovi i svi što boravite u Jeruzalemu! Znajte:

15 nisu ovi ljudi pijani kao što mislite. Pa tko se još opija u devet sati ujutro?[a]

16 To što vidite ostvarenje je proročanstva proroka Joela:
17     "U posljednje ću vrijeme
18     U te ću dane izliti svojega Duha
            na svoje sluge i sluškinje
            te će oni proricati.
19     Dat ću čudesa na nebesima
            i znakove na Zemlji:
            krv, oganj i sukljanje dima.
20     Sunce će se pretvoriti u tamu,
            a Mjesec postati krvavocrven
            prije nego što dođe velik i slavan
            Dan Gospodnji.
21     I tko god prizove Gospodnje ime,
            bit će spašen.'[b]

22 Čujte me, Izraelci! Bog je pred vama potvrdio Isusa Nazarećanina silnim djelima i čudesnim znacima koje je, kao što znate, činio.

23 Vi ste ipak postupili prema unaprijed odlučenomu Božjem naumu: bezbožničkom ste ga rukom raspeli na križ i pogubili.

24 Ali Bog ga je oslobodio grozote smrti i uskrisio ga u život jer smrt nije mogla njime vladati.

25 Kralj David za njega je rekao:
    "Znam da je Gospodin uvijek sa mnom
            jer uvijek stoji pokraj mene
            da ne posrnem.
26     Stoga mi se srce raduje,
            a jezik kliče od veselja.
            Tijelo mi spokojno počiva.
27     Jer nećeš ostaviti moju dušu među mrtvima[c]
            ni dopustiti da tvoj svetac istrune.
28     Pokazao si mi put života.
            Tvoja će me nazočnost ispuniti radošću.'[d]

29 Braćo draga, dopustite mi da vam otvoreno kažem: David time nije mislio na sebe - jer on je odavno umro, pokopan je i grob mu je do danas ovdje.

30 Ali David je bio prorok i znao je da se Bog zakleo jednoga od njegovih potomaka posaditi na njegovo prijestolje kao Mesiju.

31 On je to unaprijed vidio i pretkazao Mesijino uskrsnuće. Rekao je da mu "duša neće ostati među mrtvima' i da mu tijelo neće "istrunuti'.

32 To proročanstvo govori o Isusu. Njega je Bog uskrisio - svi smo tomu svjedoci.

33 On sada sjedi na najuzvišenijemu mjestu u nebu, Bogu zdesna. I Otac mu je, kao što je i obećao, dao Svetoga Duha da ga izlije na nas. To ste danas čuli i vidjeli.

34 Jer David nikada nije uznesen u nebo, a ipak je rekao:
    'Jahve je rekao mojem Gospodinu:
    Sjedni mi s desne strane
35             dok ti ne bacim pod noge
            tvoje neprijatelje.'[e]

36 Neka dakle pouzdano znade sav Izrael da je Bog tog Isusa kojega ste raspeli učinio i Gospodinom i Mesijom!'

37 Te su ih riječi duboko potresle. Upitaju zato Petra i ostale apostole: 'Braćo, što da učinimo?'

38 Petar im odgovori: 'Obratite se Bogu i krstite se u ime Isusa Krista da vam grijesi budu oprošteni pa ćete primiti dar Svetoga Duha.

39 To je obećanje vama i vašoj djeci, pa čak i onima izdaleka koje naš Gospodin Bog pozove.'

40 Zatim je još dugo propovijedao zaklinjući i opominjući ih: 'Spasite se od ovoga pokvarenog naraštaja!'

41 Oni povjeruju njegovim riječima i krste se. Tako se u taj dan Crkvi pridružilo oko tri tisuće duša.

42 Bili su postojani u apostolskome učenju, zajedništvu, lomljenju kruha i molitvi.

Okupljanje vjernika

43 Sve je zahvatilo strahopoštovanje jer su apostoli činili mnoga čudesa i znakove.

44 Koji su prigrlili vjeru, živjeli su u zajedništvu i sve su dijelili.

45 Prodavali su imanja i dijelili svakome prema potrebi.

46 Svaki su dan jednodušno i postojano hrlili u Hram na bogoštovlje te se sastajali po kućama da lome kruh radosno i prostodušno,

47 hvaleći Boga i uživajući naklonost svega naroda. A Bog je svednevice zajednici pripajao nove spasenike.

Notas al pie

  1. Djela apostolska 2:15 U grčkome: tek je treća ura dana.
  2. Djela apostolska 2:21 Joel 3:1-5.
  3. Djela apostolska 2:27 U grčkome: u podzemlju.
  4. Djela apostolska 2:28 Psalam 16:8-11.
  5. Djela apostolska 2:35 Psalam 110:1.