New International Version

Psalm 50

Psalm 50

A psalm of Asaph.

The Mighty One, God, the Lord,
    speaks and summons the earth
    from the rising of the sun to where it sets.
From Zion, perfect in beauty,
    God shines forth.
Our God comes
    and will not be silent;
a fire devours before him,
    and around him a tempest rages.
He summons the heavens above,
    and the earth, that he may judge his people:
“Gather to me this consecrated people,
    who made a covenant with me by sacrifice.”
And the heavens proclaim his righteousness,
    for he is a God of justice.[a][b]

“Listen, my people, and I will speak;
    I will testify against you, Israel:
    I am God, your God.
I bring no charges against you concerning your sacrifices
    or concerning your burnt offerings, which are ever before me.
I have no need of a bull from your stall
    or of goats from your pens,
10 for every animal of the forest is mine,
    and the cattle on a thousand hills.
11 I know every bird in the mountains,
    and the insects in the fields are mine.
12 If I were hungry I would not tell you,
    for the world is mine, and all that is in it.
13 Do I eat the flesh of bulls
    or drink the blood of goats?

14 “Sacrifice thank offerings to God,
    fulfill your vows to the Most High,
15 and call on me in the day of trouble;
    I will deliver you, and you will honor me.”

16 But to the wicked person, God says:

“What right have you to recite my laws
    or take my covenant on your lips?
17 You hate my instruction
    and cast my words behind you.
18 When you see a thief, you join with him;
    you throw in your lot with adulterers.
19 You use your mouth for evil
    and harness your tongue to deceit.
20 You sit and testify against your brother
    and slander your own mother’s son.
21 When you did these things and I kept silent,
    you thought I was exactly[c] like you.
But I now arraign you
    and set my accusations before you.

22 “Consider this, you who forget God,
    or I will tear you to pieces, with no one to rescue you:
23 Those who sacrifice thank offerings honor me,
    and to the blameless[d] I will show my salvation.”

Notas al pie

  1. Psalm 50:6 With a different word division of the Hebrew; Masoretic Text for God himself is judge
  2. Psalm 50:6 The Hebrew has Selah (a word of uncertain meaning) here.
  3. Psalm 50:21 Or thought the ‘I am’ was
  4. Psalm 50:23 Probable reading of the original Hebrew text; the meaning of the Masoretic Text for this phrase is uncertain.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 50

Ang Matuod nga Pagsimba

1Ang Ginoo, nga makagagahom nga Dios, nagahambal kag nagapanawag sa mga tawo sa bisan diin nga parte sang kalibutan.
Nagasilak siya halin sa Zion,[a] ang siyudad nga wala gid deperensya ang iya katahom.
Magaabot ang Dios kag indi siya maghipos lang.
Sa una niya may makahalalit nga kalayo kag sa iya palibot may mabaskog nga bagyo.
Ginatawag niya ang kalangitan kag ang kalibutan nga magsaksi sa iya nga paghukom sa iya katawhan.
Nagasiling siya, “Patipuna sa akon ang akon matutom nga katawhan nga naghimo sing kasugtanan sa akon paagi sa paghalad.”
Nagapahayag ang kalangitan sang pagkamatarong sang Dios,
kay siya ang nagahukom.
Nagasiling pa ang Dios, “Kamo nga akon katawhan, pamatii ninyo ang akon isiling.
Ako ang Dios, nga inyo Dios;
magasaksi ako kontra sa inyo nga mga taga-Israel.
Wala ko kamo ginasaway sa inyo mga paghalad,
ukon sa inyo mga halad nga ginasunog nga inyo permi ginahalad.
Pero wala ako nagakinahanglan sang inyo turo nga mga baka kag mga kanding,
10 kay akon ang tanan nga sapat:
ang mga sapat sa kagulangan,
ang mga baka sa linibo ka mga bukid,
11 ang tanan nga pispis sa mga bukid,
kag ang mga sapat sa latagon.
12 Kon gutumon ako indi ko kamo pagpangayuan sang pagkaon,
tungod kay akon ang kalibutan kag ang tanan nga ara sa sini.
13 Nagakaon bala ako sang karne sang turo nga baka ukon nagainom sang dugo sang kanding? Siyempre wala.
14 Ang ihalad ninyo sa akon, nga Labing Mataas nga Dios, amo ang pagpasalamat,
kag tumana ninyo ang inyo mga promisa sa akon.
15 Magpanawag kamo sa akon sa tion sang kalisod,
kay luwason ko kamo,
kag dayawon ninyo ako.”
16 Pero sa mga malaot amo ini ang ginasiling sang Dios,
“Wala kamo sang kinamatarong sa pagmitlang sang akon mga sugo kag kasugtanan.
17 Ginakaugtan ninyo ang akon pagdisiplina sa inyo;
wala ninyo ginasapak ang akon mga ginahambal.
18 Kon may makita kamo nga makawat nagapakig-abyan kamo sa iya,
kag nagapakig-upod man kamo sa mga nagapanginbabayi kag nagapanginlalaki.
19 Nagahambal kamo sing malain
kag maabtik kamo maghambal sing binutig.
20 Ginapakalain ninyo permi ang inyo mga utod.
21 Sang ginhimo ninyo ini nga mga butang, naghipos lang ako,
kag naghunahuna kamo nga pareho lang ako sa inyo.
Pero sabdungon ko kamo kag ipakita ko sa inyo kon daw ano kamo kalaot.

22 “Pamatii ninyo ini, kamo nga nalipat sa Dios,
kay kon indi, laglagon ko kamo nga wala sing may makaluwas sa inyo.
23 Ang nagahalad sa akon sing pagpasalamat nagapadungog sa akon,
kag ang nagabantay sang iya pagginawi luwason ko.”

Notas al pie

  1. 50:2 Zion: ukon, Jerusalem.