The Message

Psalm 109

A David Prayer

11-5 My God, don’t turn a deaf ear to my hallelujah prayer.
    Liars are pouring out invective on me;
Their lying tongues are like a pack of dogs out to get me,
    barking their hate, nipping my heels—and for no reason!
I loved them and now they slander me—yes, me!—
    and treat my prayer like a crime;
They return my good with evil,
    they return my love with hate.

6-20 Send the Evil One to accuse my accusing judge;
    dispatch Satan to prosecute him.
When he’s judged, let the verdict be “Guilty,”
    and when he prays, let his prayer turn to sin.
Give him a short life,
    and give his job to somebody else.
Make orphans of his children,
    dress his wife in widow’s weeds;
Turn his children into begging street urchins,
    evicted from their homes—homeless.
May the bank foreclose and wipe him out,
    and strangers, like vultures, pick him clean.
May there be no one around to help him out,
    no one willing to give his orphans a break.
Chop down his family tree
    so that nobody even remembers his name.
But erect a memorial to the sin of his father,
    and make sure his mother’s name is there, too—
Their sins recorded forever before God,
    but they themselves sunk in oblivion.
That’s all he deserves since he was never once kind,
    hounded the afflicted and heartbroken to their graves.
Since he loved cursing so much,
    let curses rain down;
Since he had no taste for blessing,
    let blessings flee far from him.
He dressed up in curses like a fine suit of clothes;
    he drank curses, took his baths in curses.
So give him a gift—a costume of curses;
    he can wear curses every day of the week!
That’s what they’ll get, those out to get me—
    an avalanche of just deserts from God.

21-25 Oh, God, my Lord, step in;
    work a miracle for me—you can do it!
Get me out of here—your love is so great!—
    I’m at the end of my rope, my life in ruins.
I’m fading away to nothing, passing away,
    my youth gone, old before my time.
I’m weak from hunger and can hardly stand up,
    my body a rack of skin and bones.
I’m a joke in poor taste to those who see me;
    they take one look and shake their heads.

26-29 Help me, oh help me, God, my God,
    save me through your wonderful love;
Then they’ll know that your hand is in this,
    that you, God, have been at work.
Let them curse all they want;
    you do the blessing.
Let them be jeered by the crowd when they stand up,
    followed by cheers for me, your servant.
Dress my accusers in clothes dirty with shame,
    discarded and humiliating old ragbag clothes.

30-31 My mouth’s full of great praise for God,
    I’m singing his hallelujahs surrounded by crowds,
For he’s always at hand to take the side of the needy,
    to rescue a life from the unjust judge.

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 109

بۆ سەرۆکی کۆمەڵی مۆسیقاژەنان، زەبوورێکی داود.

1ئەی خودایە، ئەوەی ستایشت دەکەم،
    بێدەنگ مەبە،
چونکە دەمی بەدکار و دەمی فریودەر لێم کراونەتەوە،
    بە زمانی درۆ قسەم لەسەر دەکەن.
بە قسەی ڕقەوە دەوریان گرتووم،
    بەبێ هۆ لە دژم دەجەنگن.
لە جیاتی خۆشەویستییەکەم دژایەتیم دەکەن،
    بەڵام من تەنها نوێژم کردووە.
لە پاداشتی چاکە خراپەم لەگەڵ دەکەن،
    ڕقیش لە پاداشتی خۆشەویستیم.

بەدکارێکی لەسەر دابنێ،
    با سکاڵاکار لەلای دەستە ڕاستی ڕاوەستێت.
با لە دادگایی تاوانبار بکرێت،
    پاڕانەوەی ببێت بە گوناه بۆی.
با ڕۆژگاری کورت بێت،
    یەکێکی دیکە ئەرکەکەی ئەو وەربگرێت!
با کوڕەکانی هەتیو بن،
    ژنی بێوەژن بێت.
10 با کوڕەکانی سەرگەردان بن و سواڵ بکەن،
    لە ماڵە کاولەکانیان دەربکرێن.
11 با هەرچی هەیەتی خاوەن قەرز بیبات،
    بێگانەش بەری ڕەنجی تاڵان بکەن.
12 با کەس نەبێت دەستی خۆشەویستی بۆ درێژ بکات،
    کەس نەبێت دڵی بە هەتیوەکانی بسووتێت!
13 با نەوەکانی ببڕێتەوە،
    ناوی لە نەوەی داهاتوو بسڕێتەوە!
14 با تاوانەکانی باوباپیرانی بخرێنە بەردەم یەزدان،
    با گوناهەکانی دایکی نەسڕێنەوە!
15 با هەمیشە لەبەردەم یەزدان بن
    هەتا یادیان لەسەر زەوی ببڕێتەوە!

16 لەبەر ئەوەی بیری نەکردەوە کە خۆشەویستی نەگۆڕ بنوێنێت،
    بەڵکو کەسی هەژار و نەدار و دڵشکاوی ڕاوناوە و کوشتووە.
17 حەزی لە نەفرەت لێکردن بوو،
    با بۆی بێت!
    دڵشاد نەبوو بە داوای بەرەکەت بۆ کردن،
    با لێی دووربکەوێتەوە!
18 نەفرەتی وەک کراس لەبەرکردبوو،
    وەک ئاو چووە ناو لەشی،
    وەک ڕۆن چووە ناو ئێسقانەکانی.
19 با وەک بەرگێک بێ لە خۆی بیپێچێتەوە،
    هەمیشە وەک پشتێنێک بێ لە خۆی بیبەستێت!
20 با ئەمە کرێی یەزدان بێت بۆ سکاڵاکارانم،
    ئەوانەی بە خراپە لە دژی من دەدوێن.

21 بەڵام تۆ ئەی یەزدانی پەروەردگار،
    لە پێناوی ناوی خۆت چاکەم لەگەڵ بکە،
    دەربازم بکە چونکە خۆشەویستییە نەگۆڕەکەت چاکە.
22 لەبەر ئەوەی من هەژار و نەدارم،
    دڵم لە ناخمدا بریندارە.
23 وەک سێبەری ئێوارە دەڕۆم،
    وەک کوللە هەڵدەوەرێم.
24 ئەژنۆم شل بووە لەبەر ڕۆژووگرتن،
    لەشم لاواز بووە لە کەمی چەوری.
25 بووم بە سووکایەتی بۆیان،
    دەمبینن سەر بادەدەن.

26 ئەی یەزدان، خودای من، یارمەتیم بدە،
    بەگوێرەی خۆشەویستییە نەگۆڕەکەت ڕزگارم بکە.
27 با بزانن کە ئەمە دەستی تۆیە،
    ئەی یەزدان، کە تۆ ئەمەت کردووە.
28 ئەوان نەفرەت دەکەن، بەڵام تۆ بەرەکەت دەدەیت،
    هەستان و شەرمەزار بوون،
    بەڵام خزمەتکاری تۆ دڵخۆش بوو.
29 با سکاڵاکارانم بەرگی نامەردی بکەنە بەر،
    با شەرمەزاری وەک کەوا لە خۆیان بئاڵێنن.

30 بە دەمی خۆم زۆر سوپاسی یەزدان دەکەم،
    لەنێو خەڵکێکی زۆر ستایشی دەکەم.
31 چونکە ئەو لە دەستە ڕاستی نەدار ڕادەوەستێت،
    بۆ ڕزگارکردنی لەوانەی حوکمی بەسەردا دەدەن.