The Message

1 Kings 9

11-2 After Solomon had completed building The Temple of God and his own palace, all the projects he had set his heart on doing, God appeared to Solomon again, just as he had appeared to him at Gibeon.

3-5 And God said to him, “I’ve listened to and received all your prayers, your ever-so-passionate prayers. I’ve sanctified this Temple that you have built: My Name is stamped on it forever; my eyes are on it and my heart in it always. As for you, if you live in my presence as your father David lived, pure in heart and action, living the life I’ve set out for you, attentively obedient to my guidance and judgments, then I’ll back your kingly rule over Israel, make it a sure thing on a solid foundation. The same guarantee I gave David your father I’m giving you: ‘You can count on always having a descendant on Israel’s throne.’

6-9 “But if you or your sons betray me, ignoring my guidance and judgments, taking up with alien gods by serving and worshiping them, then the guarantee is off: I’ll wipe Israel right off the map and repudiate this Temple I’ve just sanctified to honor my Name. And Israel will become nothing but a bad joke among the peoples of the world. And this Temple, splendid as it now is, will become an object of contempt; visitors will shake their heads, saying, ‘Whatever happened here? What’s the story behind these ruins?’ Then they’ll be told, ‘The people who used to live here betrayed their God, the very God who rescued their ancestors from Egypt; they took up with alien gods, worshiping and serving them. That’s what’s behind this God-visited devastation.’”

10-12 At the end of twenty years, having built the two buildings, The Temple of God and his personal palace, Solomon rewarded Hiram king of Tyre with a gift of twenty villages in the district of Galilee. Hiram had provided him with all the cedar and cypress and gold that he had wanted. But when Hiram left Tyre to look over the villages that Solomon had given him, he didn’t like what he saw.

13-14 He said, “What kind of reward is this, my friend? Twenty backwoods hick towns!” People still refer to them that way. This is all Hiram got from Solomon in exchange for four and a half tons of gold!

15 This is the work record of the labor force that King Solomon raised to build The Temple of God, his palace, the defense complex (the Millo), the Jerusalem wall, and the fortified cities of Hazor, Megiddo, and Gezer.

16-17 Pharaoh king of Egypt had come up and captured Gezer, torched it, and killed all the Canaanites who lived there. He gave it as a wedding present to his daughter, Solomon’s wife. So Solomon rebuilt Gezer.

17-19 He also built Lower Beth Horon, Baalath, and Tamar in the desert, back-country storehouse villages, and villages for chariots and horses. Solomon built widely and extravagantly in Jerusalem, in Lebanon, and wherever he fancied.

20-23 The remnants from the original inhabitants of the land (Amorites, Hittites, Perizzites, Hivites, and Jebusites—all non-Israelites), survivors of the holy wars, were rounded up by Solomon for his gangs of slave labor, a policy still in effect. But true Israelites were not treated this way; they were used in his army and administration—government leaders and commanders of his chariots and charioteers. They were also the project managers responsible for Solomon’s building operations—550 of them in charge of the workforce.

24 It was after Pharaoh’s daughter ceremonially ascended from the City of David and took up residence in the house built especially for her that Solomon built the defense complex (the Millo).

25 Three times a year Solomon worshiped at the Altar of God, sacrificing Whole-Burnt-Offerings and Peace-Offerings, and burning incense in the presence of God. Everything that had to do with The Temple he did generously and well; he didn’t skimp.

26-28 And ships! King Solomon also built ships at Ezion Geber, located near Elath in Edom on the Red Sea. Hiram sent seaworthy sailors to assist Solomon’s men with the fleet. They embarked for Ophir, brought back sixteen tons of gold, and presented it to King Solomon.

Thai New Contemporary Bible

1 พงศ์กษัตริย์ 9


1เมื่อโซโลมอนทรงสร้างพระวิหารขององค์พระผู้เป็นเจ้า พระราชวัง และสิ่งอื่นๆ ทั้งหมดเสร็จสิ้นตามที่ประสงค์แล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปรากฏแก่โซโลมอนเป็นครั้งที่สอง เหมือนที่ได้ปรากฏมาแล้วที่กิเบโอน องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโซโลมอนว่า

“เราได้ยินคำอธิษฐานและคำวิงวอนของเจ้าต่อเราแล้ว เราได้ชำระวิหารที่เจ้าสร้างขึ้นนี้ให้บริสุทธิ์ โดยสถาปนานามของเราไว้ที่นั่นชั่วนิรันดร์ ตาและใจของเราจะอยู่ที่นั่นเสมอไป

“ส่วนเจ้า หากเจ้าดำเนินอยู่ต่อหน้าเราด้วยใจซื่อสัตย์สุจริตและชอบธรรมเหมือนอย่างดาวิดราชบิดาของเจ้า ทำตามคำบัญชาทั้งสิ้นของเรา และรักษากฎหมายกับบทบัญญัติของเรา เราก็จะสถาปนาราชบัลลังก์ของเจ้าเหนืออิสราเอลตลอดไปตามที่เราได้สัญญาไว้กับดาวิดราชบิดาของเจ้าว่า ‘เจ้าจะไม่ขาดคนครองบัลลังก์อิสราเอลเลย’

“แต่หากเจ้าหรือลูกหลานของเจ้าละทิ้งเรา ไม่ได้ปฏิบัติตามคำบัญชาและกฎหมายที่เราได้ให้แก่เจ้า[a] หันไปปรนนิบัตินมัสการพระอื่นๆ เราก็จะตัดอิสราเอลออกจากดินแดนซึ่งเราได้ยกให้เขา เราจะทิ้งวิหารแห่งนี้ซึ่งเราได้ชำระให้บริสุทธิ์เพื่อนามของเรา อิสราเอลจะกลายเป็นที่เย้ยหยันและคำเปรียบเปรยในหมู่ประชาชาติ ถึงแม้ว่าบัดนี้วิหารจะตั้งเด่นตระหง่าน คนทั้งปวงที่ผ่านไปมาก็จะตกตะลึงและจะเยาะเย้ยว่า ‘ทำไมหนอองค์พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงกระทำต่อวิหารและดินแดนนี้ถึงเพียงนี้?’ ผู้คนจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาได้ละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขา ผู้ทรงนำบรรพบุรุษของพวกเขาออกจากอียิปต์ หันไปฝักใฝ่ปรนนิบัตินมัสการพระอื่นๆ แทน ดังนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงนำเหตุร้ายทั้งหมดนี้มาสู่พวกเขา’ ”

พระราชกิจอื่นๆ ของโซโลมอน

10 ในตอนปลายของช่วงยี่สิบปีที่โซโลมอนทรงก่อสร้างพระวิหารขององค์พระผู้เป็นเจ้าและพระราชวังของพระองค์เอง 11 กษัตริย์โซโลมอนทรงมอบเมืองยี่สิบแห่งในกาลิลีให้กษัตริย์ฮีรามแห่งไทระเป็นค่าตอบแทนสำหรับไม้สนซีดาร์ ไม้สนอื่นๆ และทองคำซึ่งกษัตริย์โซโลมอนทรงประสงค์ 12 แต่เมื่อฮีรามเสด็จจากไทระมาทอดพระเนตรเมืองเหล่านี้ที่โซโลมอนมอบให้ก็ไม่พอพระทัยเลย 13 ฮีรามตรัสว่า “น้องเอ๋ย เอาเมืองอะไรมายกให้พี่กันนี่” เมืองเหล่านั้นจึงได้ชื่อว่าดินแดนคาบูล[b] มาจนทุกวันนี้ 14 ฮีรามได้ส่งทองคำมาให้โซโลมอนถึงประมาณ 4 ตัน[c]

15 โซโลมอนทรงเกณฑ์แรงงานโยธามาก่อสร้างพระวิหารขององค์พระผู้เป็นเจ้า พระราชวัง ป้อมมิลโล[d] กำแพงกรุงเยรูซาเล็ม เมืองฮาโซร์ เมกิดโด และเกเซอร์ 16 (ฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ทรงโจมตีและเข้ายึดเกเซอร์แล้วเผาทิ้ง ประหารชาวคานาอันผู้อาศัยอยู่ในเมือง ต่อมาได้ประทานเมืองนี้เป็นสินสมรสแก่ราชธิดาซึ่งเป็นมเหสีของโซโลมอน 17 และโซโลมอนทรงซ่อมแซมเมืองเกเซอร์) ทรงสร้างเบธโฮโรนล่าง 18 บาอาลัทและทัดโมร์[e]ในถิ่นกันดารในดินแดนยูดาห์ 19 ทั้งยังทรงสร้างเมืองต่างๆ เพื่อเป็นคลังเสบียงของพระองค์ และสร้างเมืองสำหรับรถม้าศึกและม้า[f] พระองค์ทรงสร้างทุกๆ สิ่งที่ทรงประสงค์ในเยรูซาเล็ม เลบานอน และที่ต่างๆทั่วอาณาเขตที่พระองค์ทรงปกครอง

20 ส่วนบรรดาคนที่เหลืออยู่ที่เป็นชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสซี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส (คนเหล่านี้ไม่ใช่ชาวอิสราเอล) 21 คือลูกหลานที่เหลืออยู่ของคนเหล่านี้ซึ่งชนอิสราเอลไม่สามารถทำลายล้าง[g]ให้หมดสิ้นได้ โซโลมอนทรงเกณฑ์คนเหล่านี้มาเป็นแรงงานทาสจนถึงทุกวันนี้ 22 แต่โซโลมอนไม่ได้ทรงเกณฑ์ให้พลเมืองอิสราเอลคนใดเป็นทาส แต่ให้เป็นพลรบ ข้าราชการ เจ้าหน้าที่ นายทัพ ผู้บัญชาการรถรบ และพลรถรบ 23 และมีเจ้าหน้าที่ 550 คน เป็นผู้ควบคุมดูแลแรงงานโยธาในโครงการต่างๆ ของโซโลมอน

24 หลังจากราชธิดาของฟาโรห์เสด็จจากเมืองดาวิดมายังพระราชวังที่โซโลมอนทรงสร้างให้ โซโลมอนก็ทรงสร้างป้อมมิลโล

25 โซโลมอนทรงถวายเครื่องเผาบูชา และเครื่องสันติบูชาปีละสามครั้ง บนแท่นซึ่งทรงสร้างขึ้นถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า และเผาเครื่องหอมต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วย ก็เป็นอันเรียบร้อยตามภาระหน้าที่ซึ่งมีต่อพระวิหาร

26 กษัตริย์โซโลมอนยังได้ทรงสร้างกองเรือขึ้นที่เอซีโอนเกเบอร์ ซึ่งใกล้เอลัทในเอโดม บนชายฝั่งทะเลแดง[h]ด้วย 27 และกษัตริย์ฮีรามประทานกะลาสีผู้ช่ำชองให้ร่วมทำงานในกองเรือกับคนของโซโลมอน 28 พวกเขาเดินเรือไปที่เมืองโอฟีร์ แล้วนำทองคำกลับมาถวายกษัตริย์โซโลมอนหนักถึงประมาณ 14.5 ตัน[i]

Notas al pie

  1. 9:6 ภาษาฮีบรูเป็นพหูพจน์ทั้งสามครั้งในข้อนี้
  2. 9:13 คำว่าคาบูลมีเสียงคล้ายคำภาษาฮีบรูที่มีความหมายว่าไร้ค่า
  3. 9:14 ภาษาฮีบรูว่า120 ตะลันต์
  4. 9:15 หรือแนวเนินดินด้านตะวันออกเช่นเดียวกับข้อ 24
  5. 9:18 คำภาษาฮีบรูอาจอ่านว่าทามาร์ก็ได้
  6. 9:19 หรือพลรบ
  7. 9:21 คำนี้ในภาษาฮีบรูหมายถึง สิ่งของหรือบุคคลที่ถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าแล้วไม่อาจเรียกคืนได้ มักจะต้องทำลายให้หมดสิ้นไป
  8. 9:26 คือ ทะเลต้นกก
  9. 9:28 ภาษาฮีบรูว่า420 ตะลันต์