ئەیوب 17 – KSS & BDS

Kurdi Sorani Standard

ئەیوب 17:1-16

1ڕۆحم شکا،

ڕۆژگارم کوژایەوە،

گۆڕ چاوەڕێی منە.

2بێگومان گاڵتەجاڕان لە دەورمدان و

ناچار تەماشای کێشمەکێشیان بکەم.

3«تکایە لەلای خۆت ببە پشتگیرم،

بێجگە لە تۆ کێ هەیە ببێتە کەفیلم؟

4تێگەیشتنت لە مێشکیان شاردووەتەوە،

لەبەر ئەوە بەرزیان ناکەیتەوە.

5ئەوەی لە پێناوی پارە پەنجەی تاوان بۆ هاوڕێیەکانی ڕادەکێشێت،

نەبوونی چاوی منداڵەکانی دەپوکێنێتەوە.

6«منی کردە پەندی گەلان و

بووم بەوەی تف لە ڕووم بکرێت.

7چاوەکانم لەبەر خەم کز بوون،

هەموو ئەندامەکانم زۆر لاواز بوون.

8ئەوانەی ڕاستن بەمە سەرسام دەبن و

بێتاوان بەسەر خوانەناسدا ڕادەپەڕێت.

9کەسی ڕاستودروست ڕێگای خۆی دەگرێت و

ئەوەی دەست پاکە هێزی بۆ زیاد دەکرێت.

10«ئێستا وەرنەوە، دووبارە هەوڵ بدەن،

بەڵام من هیچ دانایەکتان تێدا نادۆزمەوە.

11ڕۆژگارم بەسەرچوو، مەبەستەکانم هەڵکەنران.

لەگەڵ ئەوەشدا ئارەزووەکانی دڵم

12شەو دەکەن بە ڕۆژ،

لە تاریکیدا ڕووناکی بە نزیک دەبینن.

13ئەگەر هیوا بخوازم جیهانی مردووان ببێت بە ماڵم و

لە تاریکیدا نوێنەکەم ڕابخەم،

14ئەگەر بە گۆڕم گوت: ”تۆ باوکی منیت،“

بە کرمیش: ”تۆ دایکی منیت“ یان ”خوشکی منیت،“

15ئیتر ئومێدم کوا؟

کێ تەماشای ئومێدم دەکات؟

16ئایا بەرەو قووڵایی جیهانی مردووان دەچێتە خوارەوە؟

ئایا پێکەوە لەناو خۆڵ شۆڕدەبینەوە؟»

La Bible du Semeur

Job 17:1-16

Les propos des amis de Job ne sont pas justes

1Ah ! Mon souffle s’épuise,

mes jours s’éteignent :

le sépulcre m’attend.

2Je suis entouré de moqueurs

dont l’insolence ╵tient mes yeux en éveil.

3Porte-toi donc toi-même ╵garant auprès de toi

car, en dehors de toi, ╵qui me cautionnerait ?

4Car tu as fermé leur esprit ╵à la raison ;

c’est pourquoi tu ne peux ╵les laisser l’emporter.

5« Celui qui livre ses amis ╵pour qu’on les pille,

condamne ses enfants ╵à la misère17.5 Au lieu de : Celui qui… la misère, on pourrait traduire : on invite des amis au partage, mais on a des fils qui voient la misère.. »

6Oui, Dieu a fait de moi ╵celui dont tous se moquent17.6 Autre traduction : il m’avait établi pour dominer les peuples. ;

on me crache au visage.

7A force de chagrin, ╵mes yeux se sont ternis,

mon corps n’est plus qu’une ombre.

8Les hommes droits sont atterrés ╵par la façon dont on me traite,

et l’innocent s’indigne ╵contre l’impie.

9Le juste17.9 Il s’agit certainement de Job., malgré tout, ╵persiste dans sa voie ;

l’homme aux mains pures ╵redouble d’énergie.

10Et quant à vous ╵revenez à la charge :

je ne trouverai pas ╵de sage parmi vous !

11Mes jours sont écoulés, ╵mes projets sont anéantis,

les désirs de mon cœur ╵ont avorté.

12Ils prétendent que la nuit c’est le jour,

que la lumière est proche, ╵alors que les ténèbres règnent.

13Mais que puis-je espérer ? ╵C’est le séjour des morts ╵que j’attends pour demeure,

dans les ténèbres, ╵je dresserai ma couche.

14J’ai crié au sépulcre : ╵« C’est toi qui es mon père ! »

J’ai dit à la vermine : ╵« Vous, ma mère et mes sœurs ! »

15Où donc est mon espoir ?

Mon espérance, qui l’aperçoit ?

16Elle va descendre ╵derrière les barreaux ╵dans le séjour des morts

quand nous irons ensemble ╵dormir dans la poussière.