King James Version

Psalm 102

1Hear my prayer, O Lord, and let my cry come unto thee.

Hide not thy face from me in the day when I am in trouble; incline thine ear unto me: in the day when I call answer me speedily.

For my days are consumed like smoke, and my bones are burned as an hearth.

My heart is smitten, and withered like grass; so that I forget to eat my bread.

By reason of the voice of my groaning my bones cleave to my skin.

I am like a pelican of the wilderness: I am like an owl of the desert.

I watch, and am as a sparrow alone upon the house top.

Mine enemies reproach me all the day; and they that are mad against me are sworn against me.

For I have eaten ashes like bread, and mingled my drink with weeping.

10 Because of thine indignation and thy wrath: for thou hast lifted me up, and cast me down.

11 My days are like a shadow that declineth; and I am withered like grass.

12 But thou, O Lord, shall endure for ever; and thy remembrance unto all generations.

13 Thou shalt arise, and have mercy upon Zion: for the time to favour her, yea, the set time, is come.

14 For thy servants take pleasure in her stones, and favour the dust thereof.

15 So the heathen shall fear the name of the Lord, and all the kings of the earth thy glory.

16 When the Lord shall build up Zion, he shall appear in his glory.

17 He will regard the prayer of the destitute, and not despise their prayer.

18 This shall be written for the generation to come: and the people which shall be created shall praise the Lord.

19 For he hath looked down from the height of his sanctuary; from heaven did the Lord behold the earth;

20 To hear the groaning of the prisoner; to loose those that are appointed to death;

21 To declare the name of the Lord in Zion, and his praise in Jerusalem;

22 When the people are gathered together, and the kingdoms, to serve the Lord.

23 He weakened my strength in the way; he shortened my days.

24 I said, O my God, take me not away in the midst of my days: thy years are throughout all generations.

25 Of old hast thou laid the foundation of the earth: and the heavens are the work of thy hands.

26 They shall perish, but thou shalt endure: yea, all of them shall wax old like a garment; as a vesture shalt thou change them, and they shall be changed:

27 But thou art the same, and thy years shall have no end.

28 The children of thy servants shall continue, and their seed shall be established before thee.

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 102

نوێژی هەژارێکی ورەڕووخاو، کە هاواری دەباتە بەردەم یەزدان.

1ئەی یەزدان، گوێ لە نوێژم بگرە،
    با هاوارم بگاتە لات.
لە ڕۆژی تەنگانەدا ڕووی خۆتم لێ مەشارەوە،
    لەو ڕۆژەی کە هاوارت بۆ دەکەم گوێم بۆ شل بکە،
    زوو وەڵامم بدەوە.

ڕۆژگارم وەک دووکەڵ ڕەوییەوە،
    ئێسکم وەک پشکۆ گڕی گرتووە.
هەڵپڕووکاوە، دڵم وشک بووەتەوە،
    نانخواردنم لەبیر نەماوە.
لە دەنگی ناڵەم
    ئێسکم بە پێستمەوە نووساوە.
وەک کوندەپەپووی بیابانی چۆڵەوانیم لێهاتووە،
    وەک کوندەپەپووی کەلاوەم لێهاتووە.
ڕادەکشێم و
    وەک چۆلەکەیەکی تەنهای سەربانم لێهاتووە.
بە درێژایی ڕۆژ دوژمنەکانم سووکایەتیم پێ دەکەن،
    ئەوانەی لە دژی منن وەک شێتیان لێ هاتووە، نەفرەتم لێدەکەن.
بۆیە خۆڵەمێش دەخۆم وەک نان،
    فرمێسکم تێکەڵ بە خواردنەوەم بووە.
10 لەبەر تووڕەیی و نەفرەتی تۆ،
    چونکە هەڵتگرتم و فڕێتدام.
11 ڕۆژگارم وەک سێبەری خوارە،
    خۆشم وەک گیا وشک دەبمەوە.

12 تۆش ئەی یەزدان، هەتاهەتایە لەسەر تەختی،
    نەوە دوای نەوە یادت دەکەنەوە.
13 تۆ هەڵدەستیت و بەزەییت بە سییۆن دێتەوە،
    چونکە ماوەی میهرەبانییە، چونکە کاتی هاتووە.
14 چونکە خزمەتکارەکانت بە تاسەوەن بۆ بەردەکانی،
    دڵیان دەسووتێ بۆ خۆڵەکەی.
15 هەموو نەتەوەکان لە ناوی یەزدان دەترسن،
    هەموو پاشاکانی زەویش لە شکۆمەندیت.
16 چونکە کە یەزدان سییۆن بنیاد دەنێتەوە،
    بە شکۆمەندی خۆی دەبینرێت.
17 ئاوڕ لە نوێژی ڕووتوڕەجاڵەکان دەداتەوە،
    نوێژەکانیان بە کەم نازانێت.

18 ئەمە بۆ نەوەی داهاتوو دەنووسرێت،
    تاکو ئەو نەوەیە ستایشی یەزدان بکەن، کە هێشتا لەدایک نەبوونە:
19 «یەزدان لە بەرزایی پیرۆزگای خۆیەوە دەڕوانێتە خوارێ،
    لە ئاسمانەوە سەیری زەوی دەکات،
20 بۆ ئەوەی گوێی لە ناڵەی دیلەکان بێت،
    ئەوانە ئازاد بکات کە دراونەتە دەست مردن.»
21 جا لە سییۆن ناوی یەزدان ڕادەگەیەنرێت،
    لە ئۆرشەلیم ستایشی،
22 کاتێک گەلان و پاشایەتییەکان
    پێکەوە بۆ پەرستنی یەزدان کۆدەبنەوە.

23 لە ناوەڕاستی تەمەنم هێزی کزکردم،
    ڕۆژگاری کورتکردم.
24 گوتی: «ئەی خودای من، لە ناوەڕاستی ڕۆژگارم لام مەدە،
    ساڵانی تۆ بۆ نەوە دوای نەوەیە.
25 لە سەرەتاوە بناغەی زەویت دانا،
    ئاسمانیش دەستکردی تۆیە.
26 ئەوان لەناودەچن، بەڵام تۆ دەمێنیت،
    هەموو وەک کراس کۆن دەبن،
    وەک جلوبەرگ دەیانگۆڕیت و دەگۆڕدرێن.
27 بەڵام تۆ هەروەک خۆتی،
    ساڵانی تۆ کۆتایی نایەت.
28 کوڕی خزمەتکارەکانت نیشتەجێ دەبن و
    نەوەکانیان لەبەردەمت دەچەسپێن.»