Het Boek

Psalmen 79:1-13

1Een psalm van Asaf.

O God, ongelovigen zijn bij ons binnengedrongen

en hebben uw heiligdom, de tempel, onteerd.

Zij hebben Jeruzalem vernield.

2De dode lichamen van uw dienaren

hebben zij als voedsel aan de vogels gegeven.

De wilde dieren hebben de lijken

van uw volgelingen te eten gekregen.

3Zij hebben hun bloed als water laten weglopen rondom Jeruzalem.

Niemand heeft hen begraven.

4De omwonenden spreken smalend over ons.

Onze buren bespotten ons en maken ons belachelijk.

5Hoelang moet dit nog duren, Here?

Hoelang zal uw toorn op ons blijven?

Uw jaloezie branden als een vuur?

6Vier uw toorn maar bot op de volken die U niet willen kennen,

over de landen waar men U niet eert en aanroept.

7Die hebben uw volk onder de voet gelopen

en Jeruzalem verwoest.

8Laat de zonden van onze voorouders

niet op onze hoofden neerkomen,

kom naar ons toe met uw vergeving en liefde,

wij zijn zo zwak geworden.

9O God die ons bevrijdt,

help ons toch ter wille van U Zelf.

Verlos ons

en doe onze zonden weg ter wille van uw naam.

10Dan kunnen de heidenen tenminste niet zeggen:

‘Waar blijft hun God nu?’

Toon ons hoe U wraak neemt op deze heidenen

wegens de dood van uw volgelingen.

11Luister naar het zuchten van de gevangenen,

red hen die ten dode zijn opgeschreven,

red hen door uw sterke arm.

12Straf de buurlanden zevenvoudig

voor de spot die zij met U dreven, Here.

13En wij—uw volk, dat door U wordt geleid—

zullen U altijd loven en prijzen.

Onze kinderen en kleinkinderen

zullen spreken over uw grootheid.

Tagalog Contemporary Bible

Salmo 79:1-13

Salmo 7979 Salmo 79 Ang unang mga salita sa Hebreo: Ang awit na isinulat ni David.

Panalangin para sa Kalayaan ng Bansa

1O Dios, sinalakay ng mga dayuhan ang lupaing pag-aari ninyo.

Nilapastangan nila ang inyong banal na templo at winasak ang Jerusalem.

2Ipinakain nila sa mababangis na ibon at hayop ang bangkay ng inyong tapat na mga lingkod.

3Ibinuhos nila ang dugo ng inyong mga mamamayan na parang tubig sa buong Jerusalem,

at wala ni isa mang natira sa kanila upang ilibing ang mga namatay.

4Kinukutya kami at inilalagay sa kahihiyan ng mga bansang nasa palibot namin.

5Panginoon, hanggang kailan kayo magagalit sa amin?

Wala na ba itong katapusan?

Hanggang kailan mag-aapoy ang inyong panibugho?

6Doon nʼyo ibuhos ang inyong galit,

sa mga bansa at kaharian na ayaw kumilala at sumamba sa inyo.

7Dahil pinatay nila ang mga mamamayan79:7 ang mga mamamayan: sa literal, si Jacob. nʼyo at winasak ang kanilang mga lupain.

8Huwag nʼyo kaming parusahan dahil sa kasalanan ng aming mga ninuno.

Sa halip ay iparating nʼyo agad ang inyong habag sa amin dahil kami ay lugmok na.

9O Dios na aming Tagapagligtas, tulungan nʼyo kami,

para sa kapurihan ng inyong pangalan.

Iligtas nʼyo kami at patawarin sa aming mga kasalanan,

alang-alang sa inyong pangalan.

10Huwag nʼyo pong hayaan na sabihin sa amin ng ibang mga bansa,

“Nasaan na ang inyong Dios?”

Habang kami ay nakatingin, ipaunawa nʼyo sa mga bansang ito na maghihiganti kayo sa kanila dahil sa pagpatay nila sa inyong mga lingkod.

11Pakinggan nʼyo ang hinaing ng mga mamamayan nʼyo na binihag nila.

Nakatakda silang patayin kaya palayain nʼyo sila sa pamamagitan ng inyong kapangyarihan.

12O Panginoon, gantihan nʼyo ng pitong ulit ang mga kalapit naming bansa dahil sa ginawa nilang pangungutya sa inyo.

13At kaming mga mamamayan, na inyong inaalagaan na gaya ng mga tupa sa inyong pastulan ay magpapasalamat sa inyo magpakailanman.

Purihin kayo ng walang hanggan.