Het Boek

Psalmen 42:1-12

1Een leerzaam gezang van de Korachieten voor de koordirigent.

2Zoals een hert naar water snakt,

zo verlang ik naar U, God.

3Mijn hele innerlijk verlangt naar de levende God,

wanneer zou ik voor Hem mogen verschijnen?

4Dag en nacht huil ik, ik proef alleen maar tranen,

omdat men voortdurend aan mij vraagt waar mijn God is.

5Eens ging ik aan het hoofd van een grote menigte

op weg naar het Huis van God.

Het was een feestvierende menigte.

Overal klonk gejuich en lofprijzing.

Daar zal ik aan terugdenken en mijzelf mee opbeuren.

6Waarom ben ik toch zo onrustig en terneergeslagen?

Ik moet alles alleen van God verwachten.

Ik zal Hem zeker weer lofprijzen, mijn Bevrijder en mijn God!

7Steeds opnieuw ben ik terneergeslagen.

Daarom dwing ik mijzelf aan U te denken

en aan het land bij de Jordaan en het Hermongebergte.

8Zoals het water klinkt en het bruisen van de rivieren,

zo treffen mij uw beproevingen.

9Overdag zal de goedheid en liefde van de Here bij mij zijn

en ʼs nachts zal ik tot Hem zingen,

bidden tot de God van mijn leven.

10Ik zal God, mijn rots, vragen:

‘Waarom vergeet U mij?

Waarom moet ik terneergeslagen rondlopen,

onderdrukt door mijn tegenstanders?’

11Mijn vijanden bespotten mij

en brengen mij de doodsteek toe

door de hele dag maar te zeggen:

‘Waar is uw God nu?’

12Waarom ben ik toch zo onrustig en terneergeslagen?

Ik wil op God vertrouwen,

eens zal ik Hem zeker weer loven,

want Hij is mijn bevrijder en mijn God!

Nova Versão Internacional

Salmos 42:1-11

SEGUNDO LIVRO

Salmo 4242 Os salmos 42 e 43 constituem um único poema em muitos manuscritos do Texto Massorético.

Para o mestre de música. Um poema dos coraítas.

1Como a corça anseia por águas correntes,

a minha alma anseia por ti, ó Deus.

2A minha alma tem sede de Deus, do Deus vivo.

Quando poderei entrar para apresentar-me a Deus?

3Minhas lágrimas têm sido o meu alimento

de dia e de noite,

pois me perguntam o tempo todo:

“Onde está o seu Deus?”

4Quando me lembro dessas coisas,

choro angustiado.

Pois eu costumava ir com a multidão,

conduzindo a procissão à casa de Deus,

com cantos de alegria e de ação de graças

em meio à multidão que festejava.

5Por que você está assim tão triste, ó minha alma?

Por que está assim tão perturbada dentro de mim?

Ponha a sua esperança em Deus!

Pois ainda o louvarei;

ele é o meu Salvador e 6o meu Deus42.5,6 Conforme alguns manuscritos do Texto Massorético, a Septuaginta e a Versão Siríaca. A maioria dos manuscritos do Texto Massorético diz louvarei por teu auxílio salvador. 6 Ó meu Deus..

A minha alma está profundamente triste;

por isso de ti me lembro desde a terra do Jordão,

das alturas do Hermom,

desde o monte Mizar.

7Abismo chama abismo

ao rugir das tuas cachoeiras;

todas as tuas ondas e vagalhões

se abateram sobre mim.

8Conceda-me o Senhor o seu fiel amor de dia;

de noite esteja comigo a sua canção.

É a minha oração ao Deus que me dá vida.

9Direi a Deus, minha Rocha:

“Por que te esqueceste de mim?

Por que devo sair vagueando e pranteando,

oprimido pelo inimigo?”

10Até os meus ossos sofrem agonia mortal

quando os meus adversários zombam de mim,

perguntando-me o tempo todo:

“Onde está o seu Deus?”

11Por que você está assim tão triste, ó minha alma?

Por que está assim tão perturbada dentro de mim?

Ponha a sua esperança em Deus!

Pois ainda o louvarei;

ele é o meu Salvador e o meu Deus.