Het Boek

Psalmen 39

1Een psalm van David voor de koordirigent. Voor Jeduthun.

Ik was van plan zorgvuldig te leven
en ook in mijn spreken niet te zondigen.
Ik wilde mijzelf in bedwang houden,
zolang ongelovigen op mij letten.
Ik zweeg en sprak geen woord,
ik hield mijn mond en zei zelfs geen goede dingen.
Mijn zorgen en problemen werden alleen maar groter.
Het verteerde mij van binnen.
Als ik zuchtte, laaide alles weer op.
Toen sprak ik wel.
Here, laat mij toch zien hoe het met mij afloopt,
hoelang ik nog te leven heb.
Toon mij maar dat ik eigenlijk niets voorstel.
Want voor U is mijn leven niet langer dan enkele decimeters.
Mijn leven stelt in uw ogen niets voor.
Ieder mens is maar een ademtocht.
Een mens gaat voorbij als een schaduw,
als een zuchtje wind vliegt zijn leven weg.
Mensen verzamelen van alles,
maar beseffen niet dat anderen het na hun dood zullen nemen.
Maar wat heb ik te verwachten, Here?
Ik vertrouw geheel op U.
Vergeef mij al mijn zonden,
laten de dwazen niet over mij spotten.
10 Ik kan niet spreken, ik zeg niets.
Want U hebt alles voor mij gedaan.
11 Neem al dit lijden van mij af,
ik zal sterven als U Zich tegen mij verzet.
12 Als U iemand straft voor zijn zonden,
vergaat alles wat hem tot aanzien bracht,
net zoals een mot een kledingstuk vernielt.
Een mens is immers niets meer dan een ademtocht.
13 Here, luister toch naar mijn bidden
en hoor mijn smeken om hulp.
Blijf niet zwijgen als ik moet huilen,
want dan voel ik mij een vreemde bij U.
Ver van U zoals mijn voorouders.
14 Neem uw straf van mij af,
zodat ik weer blij door het leven kan gaan,
voor ik sterf en niet meer zal bestaan.

Amplified Bible

Psalm 39

The Vanity of Life.

To the Chief Musician; for Jeduthun. A Psalm of David.

1I said, “I will guard my ways
That I may not sin with my tongue;
I will muzzle my mouth
While the wicked are in my presence.”

I was mute and silent [before my enemies],
I refrained even from good,
And my [a]distress grew worse.

My heart was hot within me.
While I was musing the fire burned;
Then I spoke with my tongue:

Lord, let me know my [life’s] end
And [to appreciate] the extent of my days;
Let me know how frail I am [how transient is my stay here].

“Behold, You have made my days as [short as] hand widths,
And my lifetime is as nothing in Your sight.
Surely every man at his best is a mere breath [a wisp of smoke, a vapor that vanishes]! Selah.

“Surely every man walks around like a shadow [in a charade];
Surely they make an uproar for nothing;
Each one builds up riches, not knowing who will receive them.


“And now, Lord, for what do I expectantly wait?
My hope [my confident expectation] is in You.

“Save me from all my transgressions;
Do not make me the scorn and reproach of the [self-righteous, arrogant] fool.

“I am mute, I do not open my mouth,
Because it is You who has done it.
10 
“Remove Your plague from me;
I am wasting away because of the conflict and opposition of Your hand.
11 
“With rebukes You discipline man for sin;
You consume like a moth what is precious to him;
Surely every man is a mere breath [a wisp of smoke, a vapor that vanishes]. Selah.

12 
“Hear my prayer, O Lord, and listen to my cry;
Do not be silent at my tears;
For I am Your temporary guest,
A sojourner like all my fathers.
13 
“O look away from me, that I may smile and again know joy
Before I depart and am no more.”

Notas al pie

  1. Psalm 39:2 Lit pain.