Het Boek

Jesaja 1

Een opstandig volk

1Dit zijn de boodschappen die Jesaja, de zoon van Amoz, kreeg in visioenen tijdens de regeringsperiodes van de Judese koningen Uzzia, Jotham, Achaz en Hizkia. In deze boodschappen liet God Jesaja zien wat er zou gebeuren met Juda en Jeruzalem.

Luister, hemel en aarde, naar wat de Here zegt: de kinderen die Ik heb opgevoed en voor wie Ik zo lang en liefdevol heb gezorgd, hebben zich van Mij afgekeerd. Het rund en de ezel kennen hun eigenaar en zijn dankbaar als hij hun eten geeft, maar bij mijn volk Israël is daar geen sprake van. Zij zien niet in dat Ik voor hen zorg. Wat een zondig volk is het! De Israëlieten lopen krom onder de zware last van hun schuld. Zij zijn net zulke boosdoeners als hun voorouders. Van jongs af aan zijn ze slecht geweest en hebben zij de Here de rug toegekeerd en de Heilige, de God van Israël, links laten liggen. Zij hebben zich afgekeerd en zich zo van Mij vervreemd. O mijn volk, hebt u nog niet genoeg straf gehad? Waarom dwingt u Mij steeds weer u te slaan? Blijft u dan altijd opstandig? U bent van top tot teen ziek en verzwakt, overdekt met wonden, striemen en builen, die niet zijn verbonden of met zalf zijn verzacht. Uw land is één grote puinhoop, uw steden zijn platgebrand. Terwijl u toekijkt, vernietigen en plunderen buitenlanders alles wat ze tegenkomen. U staat daar hulpeloos en verlaten als een hutje van een bewaker op het land, nadat de oogst is binnengehaald. Even machteloos als een omsingelde stad.

Als de Here van de hemelse legers niet had ingegrepen om enkelen van ons in leven te laten, dan zouden wij vernietigd zijn als Sodom en Gomorra. 10 Ja, dat is een goede vergelijking! Luister, leiders van Israël, mannen van Sodom en Gomorra, naar wat de Here te zeggen heeft. Zet uw oren goed open!

11 Ik heb genoeg van al uw offers, stop er maar mee. Ik wil uw rammen en het vet van uw gemeste kalveren niet meer. Het bloed van uw stieren, schapen en bokken doet Mij geen genoegen meer. 12 Waarom brengt u Mij offers als u toch geen berouw hebt over uw zonden? 13 Ik walg van de geur van het reukwerk dat u voor Mij verbrandt. Uw heilige vieringen van de nieuwe maan en de sabbat en uw speciale vastendagen, ja, al uw bijeenkomsten zijn huichelachtige vertoningen! Ik wil daar niets mee te maken hebben. 14 Ik haat ze uit de grond van mijn hart. Ik kan ze niet meer zien! 15 Vanaf nu luister Ik niet meer als u met opgeheven handen bidt. Hoe vaak u dat ook doet, Ik luister niet, want uw handen zijn de handen van moordenaars, aan die handen kleeft het bloed van onschuldige slachtoffers. 16 Ga u wassen, maak u schoon! Maak een eind aan uw misdaden, ga het kwaad uit de weg! 17 Leer goed te doen, wees rechtvaardig en help de armen, de wezen en de weduwen. 18 Kom en laten we kijken wie er gelijk heeft, zegt de Here. Al waren uw zonden rood als scharlaken, Ik maak ze wit als sneeuw. Al waren ze vuurrood, ze zullen worden als witte wol. 19 Laat Mij u helpen en gehoorzaam Mij, dan zal het land u volop te eten geven! 20 Maar als u Mij de rug blijft toekeren en weigert naar Mij te luisteren, zullen uw vijanden u doden. Ik, de Here, heb gesproken. 21 Jeruzalem, u was eens mijn trouwe echtgenote! En nu pleegt u overspel met vreemde goden! Eens was u een stad die bekend was om gerechtigheid en rechtvaardigheid, maar nu zijn uw inwoners moordenaars geworden! 22 Eens was u een stuk puur zilver, maar nu is het zilver vermengd met onzuivere bestanddelen. Eens was u als een edele wijn, maar nu is die wijn met water vermengd. 23 Uw leiders zijn opstandelingen en gaan om met dieven! Zij zijn omkoopbaar en hebzuchtig, rechtvaardigheid tegenover wezen en weduwen is er niet meer bij. 24 Daarom zegt God, de Here van de hemelse legers, de Machtige van Israël: Ik zal mijn toorn over u, mijn vijand, uitgieten! 25 Ik zal u in een smeltoven omsmelten en de slakken die daarvan overblijven, zal Ik met bijtend loog zuiveren! 26 En daarna zal Ik u weer goede raadgevers en eerlijke rechters geven, zoals u die vroeger had. Dan zal uw stad weer ‘stad van de gerechtigheid’ en ‘trouwe burcht’ worden genoemd. 27 Zij die naar de Here terugkeren, zullen door recht worden verlost. 28 Maar overtreders en zondaars zullen worden verpletterd en zij die de Here verlaten, zullen sterven. 29 U zult zich diep schamen en blozen als u denkt aan al die keren dat u in uw tuinen met de ‘heilige’ eiken offers bracht aan de afgoden. 30 U zult zich voelen als een boom die zijn bladeren verliest en als een tuin zonder water. 31 De sterksten onder u zullen verdwijnen als stro dat verbrand wordt, uw slechte daden zijn de vonk die het stro aansteekt en er zal niemand zijn die het vuur blust.

Священное Писание (Восточный Перевод)

Исаия 1

1Видение об Иудее и Иерусалиме, которое Исаия, сын Амоца, видел во времена правления Уззии, Иотама, Ахаза и Езекии, царей Иудеи.[a]

Грех народа

Слушайте, небеса! Внимай, земля!
    Так говорит Вечный[b]:
– Я воспитал и вырастил сыновей,
    а они восстали против Меня.
Знает вол хозяина своего,
    и осёл – своё стойло,
а Исраил не знает,
    народ Мой не понимает.

О грешное племя,
    отягчённый грехом народ,
потомство злодеев,
    сыновья растления!
Оставили Вечного,
    презрели святого Бога Исраила,
    повернулись к Нему спиной.

Зачем вы так упорны в своём отступничестве?
    Хотите, чтобы вас били ещё?
Вся голова ваша в ранах,
    всё сердце изнурено.
С головы до пят
    нет у вас живого места,
только раны, рубцы
    и открытые язвы –
не промытые, не перевязанные,
    не смягчённые маслом.

В запустении ваша страна,
    сожжены дотла города.
Чужаки грабят вашу землю у вас на глазах;
    в запустении всё, как после разорения чужими.
Остался Иерусалим[c],
    как шатёр в винограднике,
словно шалаш на бахче,
    точно город в осаде.
Если бы Вечный, Повелитель Сил,
    не сохранил нам нескольких уцелевших,
то мы уподобились бы Содому,
    стали бы как Гоморра[d].

10 Слушайте слово Вечного,
    вожди «Содома»;
внимай Закону нашего Бога,
    народ «Гоморры»!
11 – Что Мне множество ваших жертв? –
    говорит Вечный. –
Я пресыщен всесожжениями овец,
    жиром откормленного скота;
крови телят, ягнят и козлят
    Я не хочу.
12 Когда вы приходите,
    чтобы предстать предо Мной,
кто вас об этом просит?
    Не топчите Мои дворы;
13 не приносите больше бессмысленных даров;
    благовония Мне противны.
Ваши Новолуния, субботы, созывы собраний[e] не терплю –
    это праздники с беззаконием.
14 Новолуния ваши и праздники
    ненавидит душа Моя.
Они стали для Меня бременем,
    Я устал его нести.
15 Когда вы поднимаете свои руки в молитве,
    Я прячу от вас глаза,
и когда умножаете ваши молитвы,
    Я не слышу.
Ваши руки полны крови;
16     омойтесь, очиститесь.
Удалите свои злодеяния
    с глаз Моих долой!
Перестаньте творить зло,
17     научитесь делать добро!
Ищите справедливости,
    обличайте угнетателя,[f]
защищайте сироту,
    заступайтесь за вдову.

18 Придите же, и вместе рассудим, –
    говорит Вечный. –
Пусть грехи ваши как багрянец, –
    убелю их, как снег;
пусть красны они, словно пурпур, –
    они будут как белая шерсть.
19 Если захотите и послушаетесь,
    будете есть блага земные,
20 но если будете упрямыми и мятежными,
    вас поглотит меч, –
        так сказали уста Вечного.

21 Как же это стала блудницей
    некогда верная столица?!
Она была полна правосудия,
    обитала в ней правда,
    а теперь вот – убийцы!
22 Серебро твоё стало окалиной,
    вино твоё разбавлено водой.
23 Твои правители – изменники
    и сообщники воров;
все они любят взятки
    и гоняются за подарками.
Не защищают они сироту,
    дело вдовы до них не доходит.

24 Поэтому Владыка Вечный, Повелитель Сил,
    могучий Бог Исраила, возвещает:
– О, как Я избавлюсь от врагов,
    отомщу за Себя Своим недругам!
25 Руку Мою на тебя обращу;
    отчищу окалину твою, точно щёлоком,
    отделю от тебя все примеси.
26 Я верну тебе судей, как в прежние времена,
    твоих советников, как в начале.
И тогда тебя назовут
    «Городом правды»,
    «Столицей верной».

27 Сион будет выкуплен правосудием,
    раскаявшиеся жители его – праведностью.
28 Но мятежники и грешники будут сокрушены,
    и оставившие Вечного погибнут.

29 – Вам будет стыдно из-за священных дубов,
    под которыми вы желали поклоняться идолам;
вы покраснеете за священные сады,
    которые вы избрали вместо Меня.
30 Будете как дуб с увядшими листьями,
    как сад без воды.
31 Сильные станут паклей,
    дело их – искрой:
вспыхнут они вместе,
    и никто не потушит.

Notas al pie

  1. 1:1 Уззия, Иотам, Ахаз и Езекия правили Иудеей в период с 792 по 686 гг. до н. э. Об их правлении см. 4 Цар. 15:1-7, 32–16:20; 18–20; 2 Лет. 26–32.
  2. 1:2 Вечный   – на языке оригинала: «Яхве». Под этим именем Всевышний открылся Мусе и народу Исраила (см. Исх. 3:13-15). См. пояснительный словарь.
  3. 1:8 Букв.: «дочь Сиона» – это олицетворение Иерусалима.
  4. 1:9 См. Нач. 18:20–19:29.
  5. 1:13 Праздник Новолуния   – исраильтяне, пользовавшиеся лунным календарём, праздновали начало каждого месяца, которое совпадало с новолунием (см. Чис. 28:11-15). Суббота   – седьмой день недели у иудеев, день, посвящённый Вечному. В этот день, согласно повелению Вечного, исраильский народ должен был отдыхать и совершать ритуальные приношения (см. Исх. 31:12-17; Чис. 28:9-10). См. также таблицу «Праздники в Исраиле» на странице хх.
  6. 1:17 Или: «поддерживайте угнетённого».