Ang Pulong Sang Dios

Salmo 129

Pangamuyo Batok sa mga Kaaway sang Israel

1Mga taga-Israel, ihambal ninyo kon daw ano ang pagpaantos sa inyo sang inyo mga kaaway halin sang pagsugod sang inyo nga nasyon.
“Puwerte gid ang ila nga pagpaantos sa amon halin sang pagsugod sang amon nga nasyon.
Pero wala gid nila kami malaglag.
Ginpilasan nila sing madalom ang amon mga likod;
daw pareho ini sa inarado nga duta.
Pero matarong ang Ginoo, kay ginhilway niya kami sa pag-ulipon sa amon sang mga malaot.”

Kabay pa nga magpalalagyo sa kahuya ang tanan nga nagadumot sa Zion.[a]
Kabay pa nga mangin pareho sila sa hilamon nga nagatubo sa atop sang balay, nga sang pag-ulhot nalaya dayon.
Wala sing may nagatipon sa sini nga hilamon ukon nagadala sini nga nabugkos.
Kabay pa nga wala sing may nagaagi nga magasiling sa ila,
“Kabay pa nga bendisyunan kamo sang Ginoo!
Ginabendisyunan namon kamo sa ngalan sang Ginoo.”

Notas al pie

  1. 129:5 Zion: ukon, Jerusalem.

Nueva Versión Internacional

Salmos 129

Cántico de los peregrinos.

1Mucho me han angustiado desde mi juventud
    —que lo repita ahora Israel—,
mucho me han angustiado desde mi juventud,
    pero no han logrado vencerme.
Sobre la espalda me pasaron el arado,
    abriéndome en ella profundos[a] surcos.
Pero el Señor, que es justo,
    me libró de las ataduras de los impíos.

Que retrocedan avergonzados
    todos los que odian a Sión.
Que sean como la hierba en el techo,
    que antes de crecer se marchita;
que no llena las manos del segador
    ni el regazo del que cosecha.
Que al pasar nadie les diga:
    «La bendición del Señor sea con ustedes;
    los bendecimos en el nombre del Señor».

Notas al pie

  1. 129:3 profundos. Lit. largos.