Ang Pulong Sang Dios

Salmo 10

Pangamuyo para sa Bulig sang Ginoo

1Ginoo, ngaa bala kalayo sa imo?
Ngaa bala nagapanago ka sa tion sang kalisod?
Tungod sang pagkamatinaas-taason sang mga malaot, ginapaantos nila ang mga kubos.
Kabay pa nga matabo sa ila mismo ang ila ginaplano nga malain sa iban.
Kay ginapabugal nila ang ila malaot nga mga handom.
Sila nga mga dalok nagapakamalaot kag nagayaguta sa imo, Ginoo.[a]
Tungod sang pagkahambog nila nga mga malaot, wala sila nagadangop sa imo.
Wala gid sila nagahunahuna parte sa imo.
Mauswagon sila permi, kag ginabaliwala lang nila ang imo paghukom.
Ginahikayan pa nila ang tanan nila nga kaaway.
Nagahunahuna sila nga indi gid sila matublag,
kundi mangin malipayon sila permi kag wala sing malain nga matabo sa ila.
Ang ila ginahambal puro pagpasipala, binutig, kag pamahog.
Nagahambal man sila sing malain nga mga pulong nga makahalit sa iban.
Sa mga banwa nagahulat sila sa ila palanaguan nga nagabantay sa mga inosente nga magaagi agod patyon nila.
Nagahulat sila nga nagapalipod pareho sa leon agod dakpon ang mga kubos,
kag kon madakop na gani nila ginaguyod nila dayon.
10 Paagi sa ila kusog ginadugmok nila ang mga makaluluoy hasta nga indi na ini makabangon.
11 Nagahunahuna sila nga wala nagasapak ang Dios kag wala gid niya makita ang ila ginahimo.

12 Sige na Ginoong Dios, siluti na ang mga malaot!
Indi pagpabay-i ang mga kubos.
13 O Dios, ngaa nga ginayaguta ka sang mga malaot?
Nagasiling pa sila nga indi mo kuno sila pagsilutan.
14 Pero nakita mo ang mga nagaantos kag ang mga nalisdan,
kag handa ka sa pagbulig sa ila.
Nagadangop sa imo ang mga makaluluoy nga pareho sa mga ilo,
kag ginabuligan mo sila.
15 Dulaa ang kusog sang malaot nga mga tawo.
Siluti sila sa ila mga kalautan hasta nga untatan na nila ini.
16 Ginoo, hari ka sa wala sing katapusan.
Madula ang malaot nga mga nasyon sa kalibutan nga imo gintuga.
17 Nabatian mo, Ginoo, ang pangamuyo sang mga kubos.
Sabta ang ila pangamuyo kag palig-una sila.
18 Hatagi sang hustisya ang mga ilo kag mga ginapigos,
agod indi na sila pagpahugon sang tawo nga halin man lang sa duta.

Notas al pie

  1. 10:3 Sila… Ginoo: ukon, Ginapakamaayo nila ang mga dalok, pero ginayaguta ka nila, Ginoo.

The Message

Psalm 10

11-2 God, are you avoiding me?
    Where are you when I need you?
Full of hot air, the wicked
    are hot on the trail of the poor.
Trip them up, tangle them up
    in their fine-tuned plots.

3-4 The wicked are windbags,
    the swindlers have foul breath.
The wicked snub God,
    their noses stuck high in the air.
Their graffiti are scrawled on the walls:
    “Catch us if you can!” “God is dead.”

5-6 They care nothing for what you think;
    if you get in their way, they blow you off.
They live (they think) a charmed life:
    “We can’t go wrong. This is our lucky year!”

7-8 They carry a mouthful of hexes,
    their tongues spit venom like adders.
They hide behind ordinary people,
    then pounce on their victims.

They mark the luckless,
    then wait like a hunter in a blind;
When the poor wretch wanders too close,
    they stab him in the back.

10-11 The hapless fool is kicked to the ground,
    the unlucky victim is brutally axed.
He thinks God has dumped him,
    he’s sure that God is indifferent to his plight.

12-13 Time to get up, God—get moving.
    The luckless think they’re Godforsaken.
They wonder why the wicked scorn God
    and get away with it,
Why the wicked are so cocksure
    they’ll never come up for audit.

14 But you know all about it—
    the contempt, the abuse.
I dare to believe that the luckless
    will get lucky someday in you.
You won’t let them down:
    orphans won’t be orphans forever.

15-16 Break the wicked right arms,
    break all the evil left arms.
Search and destroy
    every sign of crime.
God’s grace and order wins;
    godlessness loses.

17-18 The victim’s faint pulse picks up;
    the hearts of the hopeless pump red blood
    as you put your ear to their lips.
Orphans get parents,
    the homeless get homes.
The reign of terror is over,
    the rule of the gang lords is ended.