Kanta 7 – HLGN & AKCB

Ang Pulong Sang Dios

Kanta 7:1-13

1O babayi nga dungganon, daw ano katahom sang imo mga tiil nga may sandalyas. Maayo gid ang korte sang imo mga paa. Daw pareho ini sa mga alahas nga ginhimo sang hanas nga manug-obra. 2Ang imo pusod daw pareho sa kupa nga wala nagakawad-an sang manamit nga bino. Ang imo hawak daw pareho sa binugkos nga trigo nga napalibutan sang mga liryo. 3Ang imo mga titi daw pareho sa kapid nga tinday sang usa. 4Ang imo liog daw pareho sa tore nga hinimo halin sa mga bangkil sang elepante. Ang imo mga mata daw pareho katin-aw sa palaligusan sang Heshbon, sa may puwertahan sang Bat Rabim. Ang imo ilong daw pareho katahom sa tore sang Lebanon nga nagaatubang sa Damascus. 5Ang imo ulo daw pareho katahom sa Bukid sang Carmel. Ang imo buhok daw pareho kahining sa harianon nga panapton. Nabihag ang hari sa katahom sini.

6Daw ano katahom sa imo, palangga ko, daw ano ka kamakawiwili. 7Ang imo tindog daw pareho sa kahoy nga palma, kag ang imo mga titi daw pareho sa pinungpong nga bunga sini. 8Nagsiling ako, “Masaka ako sa palma kag magauyat sa iya mga bunga.” O, ang imo mga titi daw pareho sa pinungpong nga ubas kag ang kahamot sang imo ginhawa daw pareho sa mansanas. 9Ang imo halok pareho katam-is sa pinakamaayo nga bino. Ini nga bino nagailig sing hinay-hinay sa mga bibig kag ngipon sang akon hinigugma.

Babayi

10Iya ako sang akon hinigugma kag ako lang ang iya ginahandom. 11Dali, palangga ko, makadto kita sa uma, kag didto kita matulog sa may mga bulak nga henna.7:11 may mga bulak nga henna: ukon, mga baryo. 12Aga pa kita mabangon kag tan-awon ta kon nagapamukol kag nagapamukadkad na ang ubas. Tan-awon ta man kon nagapamulak na ang pomegranata. Kag didto ipabatyag ko sa imo ang akon gugma. 13Mapanimahuan ang kahamot sang tanom nga mandragora, kag malapit sa aton puwertahan ara ang tanan nga maayo nga mga prutas, ang daan kag ang bag-o. Kay gintigana ko ini sa imo, palangga ko.

Akuapem Twi Contemporary Bible

Nnwom Mu Dwom 7:1-13

1Wo nan ne mpaboa yɛ fɛ,

Ɔdehye babea!

Wʼanantu a wugyina so te sɛ abohemaa,

odwumfo nsa ano adwuma.

2Wo funuma yɛ kuruwa a enni nsa

a nsa pa wɔ mu bere biara.

Wo sisi yɛ atoko a wɔaboa ano

na sukooko atwa ho ahyia.

3Wo nufu te sɛ atwemma abien,

atwemma nta.

4Wo kɔn te sɛ asonse abantenten.

Wʼaniwa aba te sɛ Hesbon ntade

a ɛwɔ Bat Rabim pon nkyɛn.

Wo hwene te sɛ Lebanon abantenten

a ɛkyerɛ Damasko no.

5Wo ti si so sɛ Karmel Bepɔw.

Wo tinwi te sɛ adehyetam a wɔadi mu adwinni;

wo tinwi atenten no kyere ɔhene dommum.

6Wo ho yɛ fɛ, ɔdɔ,

wo ho yɛ anigye na ɛma ahomeka ara!

7Wo sibea te sɛ abɛ dua,

na wo nufu te sɛ aduaba kasiaw.

8Mekae se, “Mɛforo abɛ dua no;

na maso nʼaba mu.”

Wo nufu nyɛ sɛ bobe kasiaw,

na wo home mu hua nyɛ sɛ aprɛ.

9Na wʼanom hua nyɛ sɛ bobesa papa.

Ababaa:

Ma bobesa no nkɔ me dɔfo hɔ tee,

ɛnsen mfa nʼanofafa ne ne se no so brɛoo.

10Meyɛ me dɔfo de,

na nʼapɛde ne me.

11Bra, me dɔfo; ma yɛnkɔ akuraa,

ma yɛnkɔda akuraa anadwo baako.

12Ma yɛnkɔ bobeturo mu ntɛm

nkɔhwɛ sɛ bobe no agu nhwiren,

sɛ nhwiren no apaapae,

anaasɛ ntunkum no ayɛ frɔmfrɔm.

Ɛhɔ na mede me dɔ bɛma wo.

13Adesaa yi ne hua,

na akɔnnɔduan nyinaa begu yɛn pon ano,

foforo ne dedaw,

a mede asie ama wo, me dɔfo.