Ang Pulong Sang Dios

Juan 5

Gin-ayo ni Jesus ang Tawo sa Betsaida

1Pagkatapos sadto, nagpa-Jerusalem naman si Jesus sa pagtambong sa isa ka piesta sang mga Judio. Sa isa ka puwertahan sang pader sang Jerusalem, nga alagyan sang mga karnero, may tubig nga palaligusan nga kon sa Hebreo nga pulong ginatawag nila nga Betesda.[a] Sa palibot sang tubig may lima ka palasilungan nga sa diin nagahiligda ang madamo nga mga masakiton nga mga tawo—mga bulag, mga piang kag mga paralitiko. [Nagahulat sila nga maghulag ang tubig. Kay kon kaisa, may anghel sang Dios nga nagapanaog didto kag ginaukay niya ang tubig. Ang makauna lusong sa tubig sa tapos ini maukay sang anghel nagaayo bisan ano pa ang iya masakit.] Karon, may isa ka tawo didto nga ang iya masakit 38 na ka tuig. Nakita siya ni Jesus nga nagahigda didto, kag nahibaluan ni Jesus nga ang iya masakit amo na sadto kadugay. Gani nagsiling si Jesus sa iya, “Gusto mo bala nga mag-ayo?” Nagsabat ang masakiton, “Kuntani, sir, pero wala sing tawo nga magdala sa akon sa tubig kon ginaukay na. Samtang nagapakadto pa lang ako sa tubig ginaunahan ako permi sang iban.” Nagsiling si Jesus sa iya, “Bangon, dal-a ang imo banig kag maglakat.” Sa gilayon nag-ayo ang tawo sa iya masakit, kag gindala niya ang iya banig kag naglakat.

Natabo ini sang Adlaw nga Inugpahuway. 10 Gani nagsiling ang mga lider sang mga Judio sa tawo nga gin-ayo, “Indi bala Adlaw ini nga Inugpahuway, kag suno sa aton kasuguan indi puwede mag-obra, bisan pa sa pagdala sang imo banig?” 11 Nagsiling ang tawo nga gin-ayo. “Ang tawo nga nag-ayo sa akon amo ang nagsiling sa akon nga dal-on ko ang akon banig kag maglakat.” 12 Gani ginpamangkot nila siya kon sin-o bala nga tawo ang nagsugo sa iya nga magdala sang iya banig kag maglakat. 13 Pero wala siya makakilala kon sin-o ang nag-ayo sa iya, kay nadula man lang si Jesus tungod sa kadamuon sang mga tawo.

14 Sang ulihi nakita liwat ni Jesus ang tawo nga iya gin-ayo nga didto sa templo, kag nagsiling si Jesus sa iya, “Ti maayo ka na subong. Indi ka na magpakasala, kay basi mas malain pa gid ang matabo sa imo.” 15 Naglakat dayon ang tawo kag nagkadto sa mga lider sang mga Judio. Ginsugiran niya sila nga si Jesus ang nag-ayo sa iya. 16 Gani halin sadto ang mga lider sang mga Judio nag-umpisa na nga maghingabot kay Jesus, tungod kay nagpang-ayo siya sa Adlaw nga Inugpahuway.

17 Pero may rason si Jesus, siling niya sa ila, “Ang akon Amay nagapadayon sa pag-obra, gani ako nagaobra man.” 18 Tungod sa sining ginhambal ni Jesus nagtinguha pa gid gani ang mga lider sang mga Judio nga patyon siya, tungod kay indi lang nga ginlapas niya ang kasuguan parte sa Adlaw nga Inugpahuway, kundi nagsiling pa gid siya nga ang Dios amo ang iya gid mismo nga Amay, nga nagakahulugan nga nagapakigtupong siya sa Dios.

Ang Awtoridad sang Anak sang Dios

19 Gani nagsiling si Jesus sa ila, “Sa pagkamatuod, ginasugid ko sa inyo nga ako nga Anak sang Dios wala gid sing may mahimo kon sa akon lang, kundi kon ano ang akon nakita nga ginahimo sang akon Amay amo man ina ang akon ginahimo. Gani kon ano ang ginahimo sang akon Amay, amo man ina ang akon ginahimo bilang Anak. 20 Palangga sang Amay ang Anak, gani ginapakita niya sa akon nga iya Anak ang tanan nga iya ginahimo. Kag sobra pa gid sa sini nga mga butang ang ipakita sang Amay sa akon nga akon himuon agod matingala kamo tanan. 21 Kon ang Amay nagabanhaw sang mga patay kag nagahatag sa ila sing kabuhi, ako nga iya Anak nagahatag man sing kabuhi sa kay bisan sin-o nga akon gusto hatagan. 22 Indi ang Amay ang magahukom sa mga tawo; kundi ako nga iya Anak amo ang ginhatagan sang awtoridad nga maghukom, 23 agod ang tanan magpadungog sa Anak pareho sang ila pagpadungog sa Amay. Gani ang wala nagapadungog sa akon wala man nagapadungog sa Amay nga nagpadala sa akon.

24 “Sa pagkamatuod, ginasugid ko sa inyo nga ang tawo nga nagatuman sang akon mga pulong kag nagatuo sa nagpadala sa akon may kabuhi nga wala sing katapusan. Indi na siya pagsilutan tungod kay ginsaylo na siya halin sa kamatayon pakadto sa kabuhi. 25 Sa pagkamatuod, ginasugid ko sa inyo nga magaabot ang tiyempo, kag nag-abot na gani, nga ang mga patay[b] makabati sang pulong sang Anak sang Dios, kag ang magbaton sang iya pulong[c] hatagan sang kabuhi. 26 Tungod nga ang Amay may gahom sa paghatag sang kabuhi, ako nga iya Anak makahatag man sang sina nga kabuhi, kay ginhatagan man niya ako sing gahom sa paghatag sina sa mga tawo. 27 Ginhatagan man niya ako sing awtoridad nga maghukom tungod kay ako amo ang Anak sang Tawo. 28 Indi kamo matingala sa sini nga mga butang, kay magaabot ang tion nga ang tanan nga patay makabati sang akon pulong, 29 kag magaguwa sila sa ila lulubngan. Ang mga tawo nga naghimo sing maayo banhawon kag hatagan sing kabuhi nga wala sing katapusan, kag ang mga tawo nga naghimo sing malain banhawon man pero silutan.”

Ang mga Nagapamatuod Parte kay Jesus

30 Nagsiling pa gid si Jesus, “Wala ako sing sarang mahimo kon ako lang. Nagahukom ako matuod, pero ang akon paghukom suno sa ginsugid sang Dios sa akon. Gani ang akon paghukom matarong tungod kay wala ako nagahimo sang akon gusto, kundi ang gusto sang nagpadala sa akon. 31 Karon, kon ako lang gid ang nagasugid parte sa akon kaugalingon makaduda kamo sa akon ginahambal. 32 Pero may isa nga nagapamatuod parte sa akon, kag nahibaluan ko nga ang iya ginahambal masaligan. 33 Nagpamatuod man si Juan nga manugbautiso parte sa akon. Indi bala may mga ginsugo kamo kay Juan agod pamangkuton siya? Kag nagsugid siya sang matuod. 34 Kon sa bagay wala ako nagakinahanglan sang pagpamatuod sang tawo parte sa akon. Ginasambit ko lang si Juan agod nga magtuo kamo sa akon kag maluwas. 35 Ang halimbawa ni Juan pareho sang suga nga nagasiga kag nagasanag; kag indi bala nalipay kamo, bisan dali lang, sa iya mga ginpasanag sa inyo? 36 Pero may nagapamatuod pa gid parte sa akon nga sobra pa kay Juan. Ini wala sing iban kundi ang mga butang nga ginahimo ko nga ginapahimo sang Amay sa akon. Nagapamatuod ini nga ang Amay amo ang nagpadala sa akon. 37 Kag ang Amay nga nagpadala sa akon amo man mismo ang nagpamatuod parte sa akon. Pero wala gid ninyo siya nakita ukon nabatian nga nagahambal, 38 kag wala man ninyo ginbaton ang iya pulong, tungod kay wala kamo nagapati sa akon nga iya ginpadala. 39 Ginatun-an ninyo sing maayo ang Kasulatan kay nagahunahuna kamo nga sa sini nga paagi maangkon ninyo ang kabuhi nga wala sing katapusan. Ang Kasulatan mismo nagapamatuod parte sa akon. 40 Pero indi man gihapon kamo magpalapit sa akon agod maangkon ninyo ang kabuhi nga wala sing katapusan.

41 “Wala ko ginapangita nga dayawon ako sang mga tawo. 42 Kilala ko gid kamo kag nahibaluan ko nga sa inyo mga tagipusuon wala kamo sing paghigugma sa Dios. 43 Nagkadto ako diri nga may awtoridad halin sa Amay, pero wala kamo nagabaton sa akon. Pero kon may iban nga mag-abot nga nagagamit sang iya kaugalingon nga awtoridad, amo ang inyo batunon. 44 Paano ang inyo pagtuo sa akon kon ang pagdayaw sang inyo mga kapareho amo lang ang inyo ginapangita kag wala ninyo ginapangita ang pagdayaw nga halin sa Dios, nga amo lang ang matuod nga Dios? 45 Indi kamo maghunahuna nga ako ang magaakusar sa inyo sa Amay. Si Moises mismo nga inyo ginasaligan amo ang magaakusar sa inyo. 46 Kon matuod nga nagapati kamo kay Moises, kuntani magpati man kamo sa akon, tungod nga si Moises mismo nagsulat parte sa akon. 47 Pero tungod kay wala kamo nagapati sa iya mga ginsulat, amo ina nga indi man kamo magpati sa akon ginasiling sa inyo.”

Notas al pie

  1. 5:2 Betesda: sa iban nga mga kopya sang Griego, Betzata; sa iban pa gid nga mga kopya, Betsaida.
  2. 5:25 Sa panulok sang Dios ang tanan nga tawo patay na tungod sang ila mga sala.
  3. 5:25 pulong: sa literal, tingog.

The Message

John 5

Even on the Sabbath

11-6 Soon another Feast came around and Jesus was back in Jerusalem. Near the Sheep Gate in Jerusalem there was a pool, in Hebrew called Bethesda, with five alcoves. Hundreds of sick people—blind, crippled, paralyzed—were in these alcoves. One man had been an invalid there for thirty-eight years. When Jesus saw him stretched out by the pool and knew how long he had been there, he said, “Do you want to get well?”

The sick man said, “Sir, when the water is stirred, I don’t have anybody to put me in the pool. By the time I get there, somebody else is already in.”

8-9 Jesus said, “Get up, take your bedroll, start walking.” The man was healed on the spot. He picked up his bedroll and walked off.

9-10 That day happened to be the Sabbath. The Jews stopped the healed man and said, “It’s the Sabbath. You can’t carry your bedroll around. It’s against the rules.”

11 But he told them, “The man who made me well told me to. He said, ‘Take your bedroll and start walking.’”

12-13 They asked, “Who gave you the order to take it up and start walking?” But the healed man didn’t know, for Jesus had slipped away into the crowd.

14 A little later Jesus found him in the Temple and said, “You look wonderful! You’re well! Don’t return to a sinning life or something worse might happen.”

15-16 The man went back and told the Jews that it was Jesus who had made him well. That is why the Jews were out to get Jesus—because he did this kind of thing on the Sabbath.

17 But Jesus defended himself. “My Father is working straight through, even on the Sabbath. So am I.”

18 That really set them off. The Jews were now not only out to expose him; they were out to kill him. Not only was he breaking the Sabbath, but he was calling God his own Father, putting himself on a level with God.

What the Father Does, the Son Does

19-20 So Jesus explained himself at length. “I’m telling you this straight. The Son can’t independently do a thing, only what he sees the Father doing. What the Father does, the Son does. The Father loves the Son and includes him in everything he is doing.

20-23 “But you haven’t seen the half of it yet, for in the same way that the Father raises the dead and creates life, so does the Son. The Son gives life to anyone he chooses. Neither he nor the Father shuts anyone out. The Father handed all authority to judge over to the Son so that the Son will be honored equally with the Father. Anyone who dishonors the Son, dishonors the Father, for it was the Father’s decision to put the Son in the place of honor.

24 “It’s urgent that you listen carefully to this: Anyone here who believes what I am saying right now and aligns himself with the Father, who has in fact put me in charge, has at this very moment the real, lasting life and is no longer condemned to be an outsider. This person has taken a giant step from the world of the dead to the world of the living.

25-27 “It’s urgent that you get this right: The time has arrived—I mean right now!—when dead men and women will hear the voice of the Son of God and, hearing, will come alive. Just as the Father has life in himself, he has conferred on the Son life in himself. And he has given him the authority, simply because he is the Son of Man, to decide and carry out matters of Judgment.

28-29 “Don’t act so surprised at all this. The time is coming when everyone dead and buried will hear his voice. Those who have lived the right way will walk out into a resurrection Life; those who have lived the wrong way, into a resurrection Judgment.

30-33 “I can’t do a solitary thing on my own: I listen, then I decide. You can trust my decision because I’m not out to get my own way but only to carry out orders. If I were simply speaking on my own account, it would be an empty, self-serving witness. But an independent witness confirms me, the most reliable Witness of all. Furthermore, you all saw and heard John, and he gave expert and reliable testimony about me, didn’t he?

34-38 “But my purpose is not to get your vote, and not to appeal to mere human testimony. I’m speaking to you this way so that you will be saved. John was a torch, blazing and bright, and you were glad enough to dance for an hour or so in his bright light. But the witness that really confirms me far exceeds John’s witness. It’s the work the Father gave me to complete. These very tasks, as I go about completing them, confirm that the Father, in fact, sent me. The Father who sent me, confirmed me. And you missed it. You never heard his voice, you never saw his appearance. There is nothing left in your memory of his Message because you do not take his Messenger seriously.

39-40 “You have your heads in your Bibles constantly because you think you’ll find eternal life there. But you miss the forest for the trees. These Scriptures are all about me! And here I am, standing right before you, and you aren’t willing to receive from me the life you say you want.

41-44 “I’m not interested in crowd approval. And do you know why? Because I know you and your crowds. I know that love, especially God’s love, is not on your working agenda. I came with the authority of my Father, and you either dismiss me or avoid me. If another came, acting self-important, you would welcome him with open arms. How do you expect to get anywhere with God when you spend all your time jockeying for position with each other, ranking your rivals and ignoring God?

45-47 “But don’t think I’m going to accuse you before my Father. Moses, in whom you put so much stock, is your accuser. If you believed, really believed, what Moses said, you would believe me. He wrote of me. If you won’t take seriously what he wrote, how can I expect you to take seriously what I speak?”