Ang Pulong Sang Dios

Jeremias 2

Ginsikway sang Israel ang Dios

1Nagsiling ang Ginoo sa akon, “Lakat ka kag ihambal ini sa mga taga-Jerusalem: Nadumduman ko kon daw ano ang inyo katutom kag pagpalangga sa akon sang una pareho sang isa ka bataon nga babayi nga bag-o lang ginkasal. Nagsunod kamo sa akon bisan pa sa kamingawan nga wala sing mga tanom. Kamo nga mga Israelinhon ginseparar para sa akon. Kaangay kamo sa nahauna nga parte sang patubas nga ginahatag sa akon. Ang mga naghalit sa inyo ginsilutan ko, kag nalaglag sila. Ako, ang Ginoo, ang nagasiling sini.”

Kamo nga katawhan sang Israel nga mga kaliwat ni Jacob, pamatii ninyo ang ginasiling sang Ginoo. Amo ini ang iya ginasiling: “Ano bala nga sala ang nakita sang inyo mga katigulangan sa akon nga nagpalayo gid sila sa akon? Nagsunod sila sa mga dios-dios nga wala sing pulos, kag tungod sini nangin wala man sila sing pulos. Wala na sila nagpangita sa akon bisan ako pa ang nagpaguwa sa ila sa Egipto kag nagpanguna sa ila sa kamingawan nga wala sing mga tanom—ang duta nga desierto, may mga buho, mamala, delikado, kag wala sing tawo nga nagaestar ukon nagaagi. Gindala ko kamo sa maayo nga duta sa pagpulos sang maayo nga mga patubas sini. Pero pag-abot ninyo didto, ginhigkuan ninyo ang duta nga akon ginapanag-iyahan, kag ginhimo ninyo ini nga makangilil-ad. Bisan ang mga pari wala nagpangita sa akon. Ang mga nagatudlo sang kasuguan wala makakilala[a] sa akon. Ang mga pangulo nagrebelde kontra sa akon. Kag ang mga propeta naghambal sang mga mensahi sa ngalan ni Baal, kag nagsunod sa mga dios-dios nga wala sing pulos. Gani akusaron ko kamo liwat kag ang inyo mga kaliwat sa palaabuton. Ako, ang Ginoo, ang nagasiling sini.

10 “Magkadto kamo sa nakatundan, sa mga isla sang Kitim, kag magkadto man kamo sa sidlangan, sa duta sang Kedar. Usisaa ninyo kon may natabo nga pareho sini: 11 May nasyon bala nga nagbaylo sang iya dios, bisan pa nga indi ini matuod nga dios? Pero ang akon katawhan ginbaylo nila ako nga ila dungganon nga Dios sa mga dios nga wala sing pulos. 12 Naurungan ang kalangitan sa ginhimo sang akon katawhan; daw sa nagkurog ini tungod sa puwerte nga kahangawa. Ako, ang Ginoo, ang nagasiling sini.

13 “Ang akon katawhan nakahimo sang duha ka sala: Ginsikway nila ako, ang tuburan nga nagahatag sang kabuhi, kag ginsimba nila ang iban nga mga dios, nga daw pareho lang nga nagbuho sila sang pulunduhan sang tubig nga nagakahubas. 14 Ang Israel wala natawo nga ulipon. Ngaa nga ginabiktima siya sang mga kaaway? 15 Ang iya mga kaaway daw leon nga nagangurob sa iya. Ginlaglag nila ang iya duta, kag ginsunog ang iya mga banwa, kag wala na ini ginaestaran. 16 Ang mga tawo sang Memfis kag Tapanhes ang naglaglag sa iya.[b]

17 “Kamo mismo nga mga Israelinhon ang nagdala sang sini nga kalaglagan sa inyo. Kay ginsikway ninyo ako, ang Ginoo nga inyo Dios, sang ginpangunahan ko kamo sa dalanon. 18 Karon, ano ang inyo nakuha sa pagdangop ninyo sa Egipto kag sa Asiria? Ngaa nagakadto pa kamo sa Suba sang Nilo[c] kag sa Suba sang Eufrates? 19 Tungod sa inyo kalautan kag pagtalikod sa akon, silutan ko kamo. Hunahunaa ninyo sing maayo kon daw ano kalain kag kapait nga sikwayon ninyo ang Ginoo nga inyo Dios kag indi pagtahuron. Ako, ang Ginoong Dios nga Makagagahom, ang nagasiling sini.

20 “Sadto anay, sang gin-ulipon kamo, pareho kamo sa baka nga may gota ukon sa priso nga may kadena, pero sang ginhilway ko na kamo, indi kamo mag-alagad sa akon. Sa baylo, nagsimba kamo sa mga dios-dios sa tagsa ka mataas nga bukid kag sa idalom sang tagsa ka madabong nga kahoy. Pareho kamo sa babayi nga nagabaligya sang iya lawas. 21 Gintanom ko kamo pareho sang isa ka maayo gid nga klase sang ubas. Pero ngaa nangin isa kamo ka dunot kag wala sing pulos nga ubas? 22 Bisan magpaligo pa kamo kag magpanghabon sing tudo makita ko man gihapon ang higko sang inyo sala. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagasiling sini.

23 “Paano kamo makasiling nga wala kamo mahigkui kag wala kamo nagsimba sa mga imahen ni Baal? Hunahunaa ninyo kon ano nga pagpakasala ang ginhimo ninyo sa pulopatag sang Hinom. Talupangda ang sala nga inyo nahimo. Pareho kamo sa isa ka babayi nga kamelyo nga nagapahigal,[d] nga wala nagapahimunong. 24 Pareho man kamo sa isa ka babayi nga asno nga talunon nga nagaaliwasa kay gusto na gid magpakasta. Kon magpahigal siya wala sing may makapugong sa iya. Indi na mabudlayan sa pagpangita sa iya ang lalaki nga asno sa tion sang tigkalasta.

25 Mga Israelinhon, nagkalaupod na ang inyo mga sandalyas, kag nagmalala na ang inyo mga tutunlan sa pagsunod sa iban nga mga dios. Pero nagsiling kamo, ‘Indi mahimo nga talikdan namon ang iban nga mga dios. Ginahigugma namon sila kag magasunod kami sa ila.’

26 “Pareho sang isa ka kawatan nga mahuy-an kon siya madakpan, mahuy-an man kamo nga katawhan sang Israel. Huo, mahuy-an kamo kag ang inyo mga hari, mga opisyal, mga pari, kag mga propeta. 27 Nagasiling kamo nga ang kahoy inyo amay kag ang bato inyo iloy. Nagtalikod kamo sa akon, pero kon ara kamo sa kalisod nagapangayo kamo sing bulig sa akon. 28 Diin na ang mga dios nga inyo ginhimo para sa inyo kaugalingon? Palapita sila kon matuod nga maluwas nila kamo sa inyo kalisod. Kadamo gid sang inyo mga dios, pareho kadamo sang mga banwa sa Juda. 29 Ngaa magreklamo kamo sa akon? Indi bala nga kamo ang nagrebelde sa akon? 30 Ginsilutan ko ang inyo mga anak, pero wala ini sang maayo nga nahimo sa ila. Indi sila gusto nga disiplinahon. Kamo mismo ang nagpamatay sang inyo mga propeta, pareho sang pagpatay sang gutom nga leon sa iya biktima.

31 “Kamo nga katawhan sa sini nga henerasyon, pamatii ang akon ginasiling. Pareho bala ako sang isa ka desierto sa inyo nga mga taga-Israel, ukon pareho sang isa ka lugar nga tama kadulom? Ti, ngaa nagasiling kamo, ‘Pagusto na kami sa amon himuon. Indi na kami magpalapit sa Dios.’

32 “Malimtan bala sang isa ka dalaga ang iya alahas, ukon ang iya bayo sa kasal? Pero kamo nga akon katawhan, ginkalimtan ninyo ako sa malawig nga tion. 33 Maayo gid kamo maglagas sa inyo mga ginapalangga nga mga dios-dios. Bisan ang babayi nga hanas sa pagbaligya sang iya lawas makatuon sa inyo. 34 Ang inyo mga bayo may mantsa sang dugo sang inosente nga mga imol. Ginpamatay ninyo sila bisan wala sila nadakpan nga nagsulod sa inyo balay sa pagpangawat. Pero bisan ginhimo ninyo ini, 35 nagsiling pa kamo, ‘Wala kami sing sala. Ang Ginoo indi akig sa amon.’ Pero pagasilutan ko gid kamo tungod nga nagsiling kamo nga wala kamo sing sala.

36 “Ordinaryo lang sa inyo ang pagbaylo-baylo sang mga kadampig nga nasyon. Pero pakahuy-an gid kamo sang Egipto nga inyo kadampig pareho sang pagpakahuya sa inyo sang Asiria. 37 Pahalinon kamo sa sini nga duta[e] nga ang inyo mga kamot nagatungtong sa inyo mga ulo sa dako nga kasubo. Kay ginsikway ko ang mga nasyon nga inyo ginasaligan. Ini nga mga nasyon indi makabulig sa inyo.”

Notas al pie

  1. 2:8 makakilala: ukon, malapit nga relasyon.
  2. 2:16 naglaglag sa iya: sa Syriac, nagbuka sang iya ulo.
  3. 2:18 Nilo: sa Hebreo, Shihor, nga isa ka bahin sang Suba sang Nilo.
  4. 2:23 nagapahigal: buot silingon, gusto magpakasta.
  5. 2:37 Pahalinon kamo sa sini nga duta: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.

The Message

Jeremiah 2

Israel Was God’s Holy Choice

11-3 God’s Message came to me. It went like this:

“Get out in the streets and call to Jerusalem,
    God’s Message!
I remember your youthful loyalty,
    our love as newlyweds.
You stayed with me through the wilderness years,
    stuck with me through all the hard places.
Israel was God’s holy choice,
    the pick of the crop.
Anyone who laid a hand on her
    would soon wish he hadn’t!’”
        God’s Decree.

4-6 Hear God’s Message, House of Jacob!
    Yes, you—House of Israel!
God’s Message: “What did your ancestors find fault with in me
    that they drifted so far from me,
Took up with Sir Windbag
    and turned into windbags themselves?

It never occurred to them to say, ‘Where’s God,
    the God who got us out of Egypt,
Who took care of us through thick and thin, those rough-and-tumble
    wilderness years of parched deserts and death valleys,
A land that no one who enters comes out of,
    a cruel, inhospitable land?’

7-8 “I brought you to a garden land
    where you could eat lush fruit.
But you barged in and polluted my land,
    trashed and defiled my dear land.
The priests never thought to ask, ‘Where’s God?’
    The religion experts knew nothing of me.
The rulers defied me.
    The prophets preached god Baal
And chased empty god-dreams and silly god-schemes.

9-11 “Because of all this, I’m bringing charges against you”
        God’s Decree—
    “charging you and your children and your grandchildren.
Look around. Have you ever seen anything quite like this?
    Sail to the western islands and look.
Travel to the Kedar wilderness and look.
    Look closely. Has this ever happened before,
That a nation has traded in its gods
    for gods that aren’t even close to gods?
But my people have traded my Glory
    for empty god-dreams and silly god-schemes.

12-13 “Stand in shock, heavens, at what you see!
    Throw up your hands in disbelief—this can’t be!”
        God’s Decree.
“My people have committed a compound sin:
    they’ve walked out on me, the fountain
Of fresh flowing waters, and then dug cisterns—
    cisterns that leak, cisterns that are no better than sieves.

14-17 “Isn’t Israel a valued servant,
    born into a family with place and position?
So how did she end up a piece of meat
    fought over by snarling and roaring lions?
There’s nothing left of her but a few old bones,
    her towns trashed and deserted.
Egyptians from the cities of Memphis and Tahpanhes
    have broken your skulls.
And why do you think all this has happened?
    Isn’t it because you walked out on your God
    just as he was beginning to lead you in the right way?

18-19 “And now, what do you think you’ll get by going off to Egypt?
    Maybe a cool drink of Nile River water?
Or what do you think you’ll get by going off to Assyria?
    Maybe a long drink of Euphrates River water?
Your evil ways will get you a sound thrashing, that’s what you’ll get.
    You’ll pay dearly for your disloyal ways.
Take a long, hard look at what you’ve done and its bitter results.
    Was it worth it to have walked out on your God?”
        God’s Decree, Master God-of-the-Angel-Armies.

Addicted to Alien Gods

20-22 “A long time ago you broke out of the harness.
    You shook off all restraints.
You said, ‘I will not serve!’
    and off you went,
Visiting every sex-and-religion shrine on the way,
    like a common whore.
You were a select vine when I planted you
    from completely reliable stock.
And look how you’ve turned out—
    a tangle of rancid growth, a poor excuse for a vine.
Scrub, using the strongest soaps.
    Scour your skin raw.
The sin-grease won’t come out. I can’t stand to even look at you!”
    God’s Decree, the Master’s Decree.

23-24 “How dare you tell me, ‘I’m not stained by sin.
    I’ve never chased after the Baal sex gods’!
Well, look at the tracks you’ve left behind in the valley.
    How do you account for what is written in the desert dust—
Tracks of a camel in heat, running this way and that,
    tracks of a wild donkey in rut,
Sniffing the wind for the slightest scent of sex.
    Who could possibly corral her!
On the hunt for sex, sex, and more sex—
    insatiable, indiscriminate, promiscuous.

25 “Slow down. Take a deep breath. What’s the hurry?
    Why wear yourself out? Just what are you after anyway?
But you say, ‘I can’t help it.
    I’m addicted to alien gods. I can’t quit.’

26-28 “Just as a thief is chagrined, but only when caught,
    so the people of Israel are chagrined,
Caught along with their kings and princes,
    their priests and prophets.
They walk up to a tree and say, ‘My father!’
    They pick up a stone and say, ‘My mother! You bore me!’
All I ever see of them is their backsides.
    They never look me in the face.
But when things go badly, they don’t hesitate to come running,
    calling out, ‘Get a move on! Save us!’
Why not go to your handcrafted gods you’re so fond of?
    Rouse them. Let them save you from your bad times.
You’ve got more gods, Judah,
    than you know what to do with.

Trying Out Another Sin-Project

29-30 “What do you have against me,
    running off to assert your ‘independence’?”
        God’s Decree.
“I’ve wasted my time trying to train your children.
    They’ve paid no attention to me, ignored my discipline.
And you’ve gotten rid of your God-messengers,
    treating them like dirt and sweeping them away.

31-32 “What a generation you turned out to be!
    Didn’t I tell you? Didn’t I warn you?
Have I let you down, Israel?
    Am I nothing but a dead-end street?
Why do my people say, ‘Good riddance!
    From now on we’re on our own’?
Young women don’t forget their jewelry, do they?
    Brides don’t show up without their veils, do they?
But my people forget me.
    Day after day after day they never give me a thought.

33-35 “What an impressive start you made
    to get the most out of life.
You founded schools of sin,
    taught graduate courses in evil!
And now you’re sending out graduates, resplendent in cap and gown—
    except the gowns are stained with the blood of your victims!
All that blood convicts you.
    You cut and hurt a lot of people to get where you are.
And yet you have the gall to say, ‘I’ve done nothing wrong.
    God doesn’t mind. He hasn’t punished me, has he?’
Don’t look now, but judgment’s on the way,
    aimed at you who say, ‘I’ve done nothing wrong.’

36-37 “You think it’s just a small thing, don’t you,
    to try out another sin-project when the first one fails?
But Egypt will leave you in the lurch
    the same way that Assyria did.
You’re going to walk away from there
    wringing your hands.
I, God, have blacklisted those you trusted.
    You’ll get not a lick of help from them.”