Ang Pulong Sang Dios

Isaias 15

Ang Mensahi Parte sa Moab

1Ini nga mensahi parte sa Moab:

Sa isa lang ka gab-i naguba ang mga banwa sang Ar kag Kir nga sakop sang Moab. Nagtaklad ang mga taga-Dibon sa ila templo kag sa ila mga simbahan sa mataas nga mga lugar agod maghibi didto. Ginahibian sang mga taga-Moab ang Nebo kag Medeba. Kada isa sa ila nagpakalbo kag nagpabarbas sang ila mga burangos sa pagpakita sang ila pagpangasubo. Nagasuksok sila sang sako samtang nagalakat sa karsada. Nagahinibi sila sing tudo sa atop sang ila mga balay kag sa mga plasa. Nagahinibi ang mga taga-Heshbon kag ang mga taga-Eleale, kag mabatian ini hasta sa Jahaz. Gani ang mga soldado sang Moab nagasinggit sa kahadlok.

Nasubuan gid ako sa natabo sa Moab. Nagpalalagyo ang iya katawhan sa Zoar hasta sa Eglat Shelishiya. Nagahinibi sila nga nagataklad sa Luhit. Ang iban sa ila nagagurahab pakadto sa Horonaim tungod sa ila nga nadangatan. Nagmala ang sapa[a] sang Nimrim kag nalaya ang mga hilamon. Wala na sing may nagatubo nga tanom. Gani gindala nila sa tabok sang ililigan sang tubig sang Arabim ang mga pagkabutang nga ila ginpangabudlayan kag ang ila mga natipon. Mabatian ang ila paghinibi sa dulunan sang Moab hasta sa Eglaim kag sa Beer Elim. Nagpula sa dugo ang tubig sang Dibon,[b] pero may ipadala pa ako nga sobra pa gid sa sina: isa ka leon nga magatukob sa mga nagpalalagyo halin sa Moab kag sa mga nagkalabilin dira.

  1. 15:6 sapa: ukon, mga sapa.
  2. 15:9 Dibon: ukon, Dimon.

Amplified Bible

Isaiah 15

Judgment on Moab

1The [mournful, inspired] oracle ([a]a burden to be carried) concerning Moab:

Because in a night Ar of Moab is devastated and ruined;
Because in a night Kir of Moab is devastated and ruined.

They have gone up to the temple and to Dibon, to the high places to weep.
Moab wails over Nebo and over Medeba;
Everyone’s head is shaved, and every beard is cut off [in mourning].

In their streets they have wrapped themselves with sackcloth;
On their [flat] housetops and in their open squares
Everyone is wailing, dissolved in tears.

Heshbon and Elealeh [cities claimed by Moab] cry out;
Their voice is heard as far as Jahaz.
Therefore the armed men of Moab cry out;
Moab’s soul trembles within him.

My heart cries out for Moab;
His fugitives are [fleeing] as far as Zoar and Eglath-shelishiyah.
For they go up the ascent of Luhith weeping;
For on the road to Horonaim they raise a cry of distress over their destruction.

For the waters of Nimrim are desolate.
Indeed the grass is withered, the new growth dies;
There is no green thing.

Therefore the abundance which they have acquired and stored away
They carry off over the Brook of the Willows.

For the cry of distress has echoed around the territory of Moab;
The wailing goes as far as Eglaim and the mournful cry to Beer-elim.

For the waters of Dimon are full of blood;
Yet I will bring even more woes on Dimon—
A lion upon those of Moab who escape and upon the remnant of the land.

  1. Isaiah 15:1 I.e. an urgent message the prophet is under compulsion to proclaim.