1Karon nagsiling si Ahitofel kay Absalom, “Tuguti ako nga magpili17:1 Tuguti ako nga magpili: ukon, Magapili ako. sang 12,000 ka tawo sa pagpangita kay David karon nga gab-i. 2Salakayon namon siya samtang ginakapoy siya kag ginaluyahan. Magasalasala siya kag magapalagyo ang tanan niya nga tinawo. Si David lang ang patyon ko, 3kag pabalikon ko sa imo ang tanan niya nga tinawo pareho sang pagbalik sang asawa sa iya bana.17:3 pareho sang pagbalik sang asawa sa iya bana: Amo ini sa Septuagint. Kon mapatay si David, ang iya mga tinawo indi na magpakig-away pa.” 4Ini nga plano daw maayo man para kay Absalom kag sa tanan nga manugdumala sang Israel.
5Pero nagsiling si Absalom, “Tawgon ta man si Hushai nga Arkhanon, agod mabatian ta man kon ano ang iya masiling.” 6Gani sang mag-abot si Hushai ginsugid sa iya ni Absalom ang ginlaygay ni Ahitofel. Nagsiling dayon si Absalom, “Himuon bala naton ang iya ginsiling? Kon indi, ano ang aton himuon?” 7Nagsabat si Hushai kay Absalom, “Sa karon, ang ginlaygay ni Ahitofel indi maayo. 8Kilala mo ang imo amay kag ang iya mga tinawo; mga maisog sila nga mangangaway kag mabangis sila pareho sa oso17:8 oso: sa English, bear. nga gin-agawan sang mga bata. Luwas pa sina, ang imo amay hanas nga mangangaway, kag wala siya nagaupod tulog sa iya mga tinawo. 9Ayhan sa sini nga tion nagapanago siya sa kuweba ukon sa iban nga lugar. Kon sa nahauna ninyo nga inaway magakalamatay ang iban mo nga mga soldado, ang makabati sini magasiling nga napierdi na ang imo mga soldado. 10Dayon bisan ang pinakamaisog mo nga mga soldado, nga daw pareho kaisog sa leon, mahadlok. Kay nahibaluan sang tanan nga Israelinhon nga ang imo amay hanas nga mangangaway kag maisog ang iya mga tinawo. 11Gani ginalaygayan ko ikaw nga tipuna gid ang tanan nga Israelinhon halin sa Dan hasta sa Beersheba,17:11 halin sa Dan hasta sa Beersheba: buot silingon, sa bug-os nga nasyon sang Israel. nga daw pareho kadamo sa balas sa baybayon. Kag ikaw mismo ang magpangulo sa ila sa pagpakig-away. 12Dayon pangitaon naton si David bisan diin man siya, kag likupan naton siya pareho sa tun-og nga nagalikop sa duta; kag siya kag ang iya mga tinawo maubos kalamatay. 13Kon magpalagyo siya sa isa ka banwa, higtan ta ang mga pader sini kag butungon pakadto sa ililigan sang tubig hasta nga marumpag ini kag wala na sing bato sini nga mabilin.” 14Nagsiling si Absalom kag ang tanan nga manugdumala sang Israel, “Mas maayo ang laygay ni Hushai nga Arkhanon sang sa kay Ahitofel.” Ang matuod, mas maayo ang laygay ni Ahitofel, pero ginbuot sang Ginoo nga indi ini pagsundon ni Absalom agod malaglag siya.
15Ginsugiran ni Hushai ang mga pari nga sila ni Zadok kag Abiatar parte sa ginlaygay ni Ahitofel kay Absalom kag sa mga manugdumala sang Israel, kag parte man sa iya nga ginlaygay. 16Dayon nagsiling siya sa ila, “Pahibalua gilayon si David nga indi siya magpabilin sa talabukan sang Suba sang Jordan sa kamingawan karon nga gab-i, kundi magtabok sila dayon sa suba agod indi sila tanan magkalamatay.”
17Sadto nga tion, nagahulat si Jonatan nga anak ni Abiatar kag si Ahimaaz nga anak ni Zadok sa En Rogel, kay indi sila gusto nga makita nga nagaguwa-pasulod sa Jerusalem. Ginapakadto lang nila ang isa ka suluguon nga babayi sa pagsugid sa ila sang nagakatabo, kag ginasugid dayon nila ini kay David. 18Pero karon, may nakakita sa ila nga isa ka pamatan-on nga lalaki, kag ginsugid sila kay Absalom. Gani nagdali-dali sila halin nga duha, kag nagkadto sa balay sang isa ka tawo sa Baruhim. Ini nga tawo may bubon sa iya lagwerta, kag nagpanaog sila ni Jonatan kag Ahimaaz sa sini nga bubon sa pagpanago. 19Nagkuha sang tabon ang asawa sang tawo kag gintabunan niya ang bubon kag ginbularan dayon sang mga uyas agod wala sing may makahunahuna nga may nagapanago didto. 20Sang magkadto ang mga tinawo ni Absalom sa balay sang tawo, ginpamangkot nila ang iya asawa, “Nakita bala ninyo si Ahimaaz kag si Jonatan?” Nagsabat ang asawa, “Nagtabok sila sa suba.” Ginpangita nila sila pero wala nila makita, gani nagbalik na lang sila sa Jerusalem.
21Sang makahalin na ang mga tinawo ni Absalom, nagguwa dayon si Jonatan kag si Ahimaaz sa bubon kag nagkadto kay David kag nagsiling, “Magtabok kamo gilayon sa suba, kay naglaygay si Ahitofel nga patyon ka.” 22Gani nagtabok si David kag ang iya mga tinawo sa Suba sang Jordan, kag sang kaagahon didto na sila tanan sa tabok.
23Sang mahibaluan ni Ahitofel nga wala ginsunod ang iya laygay, nagsakay siya sa iya asno kag nagpauli sa iya banwa. Nagpamilin-bilin siya sa iya panimalay kag dayon naghikog siya paagi sa pagbitay sang iya kaugalingon. Ginlubong siya sa ginlubngan man sang iya amay.
24Nakaabot na sila ni David sa Mahanaim sang magtabok si Absalom kag ang tanan niya nga tinawo sa Suba sang Jordan. 25Ginpili ni Absalom si Amasa sa pagbulos kay Joab bilang kumander sang mga soldado. Ining si Amasa anak ni Jeter nga Ishmaelinhon.17:25 Ishmaelinhon: Amo ini sa iban nga mga kopya sang Septuagint; sa Hebreo, Israelinhon. Ang iya iloy nga si Abigail, nga anak ni Nahash, utod sang iloy ni Joab nga si Zeruya. 26Nagkampo si Absalom kag ang mga Israelinhon sa Gilead.
27Sang pag-abot nila ni David sa Mahanaim, gin-abiabi sila ni Shobi nga anak ni Nahash nga Ammonhon, nga taga-Raba, ni Makir nga anak ni Amiel, nga taga-Lo Debar, kag ni Barzilai nga Gileadnon, nga taga-Rogelim. 28May mga dala sila nga mga hiligdaan, yahong, kolon, trigo, barley, harina, sinanlag nga mga uyas, mga liso nga ulutanon, balatong, 29dugos, mantikilya, karnero, kag keso. Ginhatag nila ini kay David kag sa iya mga tinawo, kay nahibaluan nila nga gutom, kapoy, kag uhaw gid sila sa ila nga pagpanglakaton sa desierto.
1وَقَالَ أَخِيتُوفَلُ لأَبْشَالُومَ: «دَعْنِي أَخْتَارُ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفَ رَجُلٍ لأَقُومَ وَأَتَعَقَّبَ بِهِمْ دَاوُدَ هَذِهِ اللَّيْلَةَ، 2فَأُهَاجِمَهُ وَهُوَ مُتْعَبٌ خَائِرُ الْقُوَى، فَأُثِيرُ الذُّعْرَ بَيْنَ رِجَالِهِ، فَيَنْفَضُّونَ مِنْ حَوْلِهِ، وَأَقْتُلُ الْمَلِكَ وَحْدَهُ. 3وَأَرُدُّ جَمِيعَ الشَّعْبِ إِلَيْكَ، لأَنَّ مَوْتَ الرَّجُلِ الَّذِي تَطْلُبُهُ مَعْنَاهُ رُجُوعُ الْجَمِيعِ لِلالْتِفَافِ حَوْلَكَ، ولا يَنَالُ الأَذَى أَيَّ وَاحِدٍ مِنَ النَّاسِ». 4فَاسْتَحْسَنَ أَبْشَالُومُ وَقَادَةُ بَنِي إِسْرَائِيلَ هَذَا الرَّأْيَ.
5غَيْرَ أَنَّ أَبْشَالُومَ قَالَ: «اسْتَدْعُوا حُوشَايَ الأَرْكِيَّ لِنَسْتَمِعَ إِلَى مَا يَرْتَئِي». 6فَلَمَّا أَقْبَلَ حُوشَايُ أَطْلَعَهُ أَبْشَالُومُ عَلَى رَأْيِ أَخِيتُوفَلَ ثُمَّ سَأَلَهُ: «أَنَعْمَلُ بِرَأْيِهِ أَمْ لا؟ تَكَلَّمْ أَنْتَ». 7فَأَجَابَ حُوشَايُ: «مَشُورَةُ أَخِيتُوفَلَ لَيْسَتْ صَائِبَةً هَذِهِ الْمَرَّةَ»، 8ثُمَّ أَضَافَ: «أَنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ أَبَاكَ وَرِجَالَهُ هُمْ أَبْطَالٌ يَعْصِفُ بِهِمْ غَضَبٌ جَامِحٌ كَدُبَّةٍ مُتَوَحِّشَةٍ مُثْكِلٍ، وَأَنَّ أَبَاكَ رَجُلُ قِتَالٍ مُتَمَرِّسٌ لَا يَبِيتُ مَعَ قُوَّاتِهِ. 9وَلَعَلَّهُ الآنَ مُخْتَبِئٌ فِي خَنْدَقٍ أَوْ مَكَانٍ آخَرَ. وَمَا إِنْ يُقْتَلُ بَعْضُ رِجَالِكَ فِي بَدْءِ الْحَرْبِ وَيَذِيعُ خَبَرُهُمْ حَتَّى يَشِيعَ أَنَّ جيْشَ أَبْشَالُومَ قَدْ كُسِرَ، 10فَيَذُوبُ قَلْبُ مَنْ هُوَ فِي شَجَاعَةِ الأَسَدِ مِنْ رِجَالِكَ، لأَنَّ جَمِيعَ بَنِي إِسْرَائِيلَ يَعْلَمُونَ أَنَّ أَبَاكَ جَبَّارُ حَرْبٍ، وَأَنَّ رِجَالَهُ أَبْطَالٌ أَقْوِيَاءُ. 11لِهَذَا أَقْتَرِحُ أَنْ تُجَنِّدَ جَيْشَ إِسْرَائِيلَ كُلَّهُ مِنْ دَانَ إِلَى بِئْرِ سَبْعٍ، فَيَكُونُ عَدَدُهُ كَرَمْلِ الْبَحْرِ فِي الْكَثْرَةِ، وَتَقُودُهُمْ أَنْتَ إِلَى الْمَعْرَكَةِ. 12ثُمَّ نُهَاجِمُ أَبَاكَ حَيْثُ هُوَ مُعَسْكِرٌ، وَنَسْقُطُ عَلَيْهِ كَتَسَاقُطِ النَّدَى عَلَى الأَرْضِ، فَنَقْضِي عَلَيْهِ وَعَلَى جَمِيعِ رِجَالِهِ وَلا يَسْلَمُ أَحَدٌ مِمَّنْ مَعَهُ. 13وَإذَا لَجَأَ إِلَى مَدِينَةٍ يُحَاصِرُ جَمِيعُ إِسْرَائِيلَ تِلْكَ الْمَدِينَةَ، وَيَجُرُّونَهَا بِحِبَالٍ إِلَى الْوَادِي حَتَّى لَا يَبْقَى لَهَا أَثَرٌ».
14فَقَالَ أَبْشَالُومُ وَسَائِرُ رِجَالِ إِسْرَائِيلَ: «إِنَّ رَأْيَ حُوشَايَ الأَرْكِيِّ أَفْضَلُ مِنْ رَأْيِ أَخِيتُوفَلَ». لأَنَّ الرَّبَّ أَرَادَ أَنْ يُبْطِلَ مَشُورَةَ أَخِيتُوفَلَ الصَّائِبَةَ لِكَيْ يَحُلَّ الشَّرُّ بِأَبْشَالُومَ.
15وَأَبْلَغَ حُوشَايُ صَادُوقَ وَأَبِيَاثَارَ الْكَاهِنَيْنِ مَا أَشَارَ بِهِ أَخِيتُوفَلُ عَلَى أَبْشَالُومَ وَعَلى شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ، كَمَا أَطْلَعَهُمَا عَلَى مَا أَشَارَ هُوَ بِهِ عَلَيْهِمْ وَقَالَ: 16«وَالآنَ أَسْرِعَا بِإِبْلاغِ دَاوُدَ وَقُولا لَهُ: لَا تَبِتِ اللَّيْلَةَ فِي سُهُولِ الصَّحْرَاءِ، بَلِ اعْبُرِ النَّهْرَ، لِئَلّا يَتِمَّ ابْتِلاعُ الْمَلِكِ وَجَمِيعِ الشَّعْبِ الَّذِي مَعَهُ». 17وَكَانَ يُونَاثَانُ وَأَخِيمَعَصُ مُنْتَظِرَيْنِ عِنْدَ رُوجَلَ مُتَوَارِيَيْنِ عَنْ أَعْيُنِ الرُّقَبَاءِ. فَانْطَلَقَتْ جَارِيَةٌ وَأَخْبَرَتْهُمَا بِمَا يَجْرِي. وَإِذْ كَانَا مَاضِيَيْنِ لإِبْلاغِ دَاوُدَ 18شَاهَدَهُمَا غُلامٌ وَأَخْبَرَ أَبْشَالُومَ، فَأَسْرَعَا يَخْتَبِئَانِ فِي بَيْتِ رَجُلٍ فِي بَحُورِيمَ فِي بِئْرٍ فِي فِنَاءِ دَارِهِ. 19وَأَخَذَتْ زَوْجَةُ الرَّجُلِ غِطَاءً وَوَضَعَتْهُ عَلَى فَمِ الْبِئْرِ، وَنَثَرَتْ عَلَيْهِ حُبُوباً لِتَجِفَّ، فَلَمْ يَشُكَّ أَحَدٌ أَنَّهُمَا فِي دَاخِلِ الْبِئْرِ. 20فَجَاءَ رِجَالُ أَبْشَالُومَ إِلَى الْبَيْتِ وَسَأَلُوا الْمَرْأَةَ: «أَيْنَ أَخِيمَعَصُ وَيُونَاثَانُ؟» فَأَجَابَتْ: «قَدِ اجْتَازَا الْجَدْوَلَ وَذَهَبَا». وَبَعْدَ أَنْ أَخْفَقُوا فِي الْعُثُورِ عَلَيْهِمَا رَجَعُوا إِلَى أُورُشَلِيمَ.
21وَبَعْدَ ذِهَابِ أَعْوَانِ أَبْشَالُومَ خَرَجَا مِنَ الْبِئْرِ وَمَضَيَا وَقَالا لِلْمَلِكِ دَاوُدَ: «قُومُوا مُسْرِعِينَ وَاجْتَازُوا النَّهْرَ، لأَنَّ هَكَذَا أَشَارَ أَخِيتُوفَلُ ضِدَّكُمْ». 22فَهَبَّ دَاوُدُ وَجَمِيعُ مَنْ مَعَهُ مِنَ الشَّعْبِ وَاجْتَازُوا نَهْرَ الأُرْدُنِّ. وَمَا إِنِ انْبَلَجَ الصَّبَاحُ حَتَّى كانَ الْجَمِيعُ قَدْ عَبَرُوا إِلَى ضَفَّةِ النَّهْرِ الأُخْرَى.
23وَعِنْدَمَا رَأَى أَخِيتُوفَلُ أَنَّ مَشُورَتَهُ لَمْ يُعْمَلْ بِها، رَكِبَ حِمَارَهُ وَتَوَجَّهَ إِلَى بَيْتِهِ فِي مَسْقَطِ رَأْسِهِ، ثُمَّ نَظَّمَ شُؤُونَ عَائِلَتِهِ، وَخَنَقَ نَفْسَهُ فَمَاتَ، وَدُفِنَ فِي قَبْرِ أَبِيهِ.
داود في محنايم
24فَوَصَلَ دَاوُدُ مَحَنَايِمَ، كَمَا اجْتَازَ أَبْشَالُومُ الأُرْدُنَّ مَعَ جَمِيعِ رِجَالِ إِسْرَائِيلَ. 25وَعَيَّنَ أَبْشَالُومُ عَمَاسَا بَدَلَ يُوآبَ قَائِداً لِلْجَيْشِ. وَكَانَ عَمَاسَا ابْنَ رَجُلٍ يُدْعَى يِثْرَا الإِسْرَائِيلِيَّ الَّذِي تَزوَّجَ مِنْ أَبِيجَايِلَ بِنْتِ نَاحَاشَ، أُخْتِ صُرُوِيَّةَ أُمِّ يُوآبَ. 26وَعَسْكَرَ أَبْشَالُومُ وَالإِسْرَائِيلِيُّونَ فِي أَرْضِ جِلْعَادَ 27وَمَا إِنْ وَصَلَ دَاوُدُ إِلَى مَحَنَايِمَ حَتَّى جَاءَ شُوبِي بْنُ نَاحَاشَ مِنْ رِبَّةِ بَنِي عَمُّونَ، وَمَاكِيرُ بْنُ عَمِّيئِيلَ مِنْ لُودَبَارَ، وَبَرْزَلايُ الْجِلْعَادِيُّ مِنْ رُوجَلِيمَ، 28وَقَدَّمُوا فَرْشاً وَطُسُوساً وَآنِيَةَ خَزَفٍ وَقَمْحاً وَشَعِيراً وَدَقِيقاً وَفَرِيكاً وَفُولاً وَعَدْساً وَحِمَّصاً مَشْوِيًّا، 29وَعَسَلاً وَزُبْدَةً وَغَنَماً وَجُبْنَ بَقَرٍ، لِدَاوُدَ وَلِلشَّعْبِ الَّذِي مَعَهُ لِيَأْكُلُوا قَائِلِينَ: «لابُدَّ أَنَّ الشَّعْبَ جَائِعٌ وَعَطْشَانُ وَخَائِرٌ فِي الصَّحْرَاءِ».