Bibelen på hverdagsdansk

1 Mosebog 49

Jakobs sidste ord til sine 12 sønner

1Derefter tilkaldte Jakob alle sine sønner, og de samlede sig omkring ham: „Nu skal jeg fortælle jer, hvordan det vil gå jer fremover.

Kom og hør, I Jakobs sønner,
    lyt til Israel, jeres far!

Ruben, du min ældste søn,
    det første skud på stammen,
ypperlig i rang og styrke,
    men uregerlig som havets bølger.
Du mistede din forret som førstefødt,
    for du gik i seng med din fars kone.
Hvilken skændig handling
    at vanære sin far sådan.

Simeon og Levi, to alen af ét stykke,
    mænd af vold og vrede ord.
Jeres planer og motiver kan jeg ikke acceptere,
    i galskab myrdede I mennesker og lemlæstede okser for sjov.
Forbandet være jeres hidsighed,
    forbandet jeres vrede og vold.
I bliver adskilt i Israel,
    spredt ud over landet.

Juda, dine brødre vil juble,
    når du tilintetgør dine fjender.
        Ja, dine brødre skal bøje sig for dig.
Juda er en løve, der vogter over sit bytte.
    Når han hviler sig, hvem tør da vække ham?
10 Scepteret skal tilhøre Juda,
    og han skal herske,
indtil den rette hersker kommer,[a]
    han, som alle folkeslag skal lyde.
11 Han binder sit æsel til en vinstok
    og vasker sit tøj i druesaft.
12 Hans øjne er mørkere end rødvin,
    hans tænder hvidere end mælk.

13 Zebulon vil havne ved havet,
    hans land bliver hjemsted for skibe,
        det strækker sig helt til Sidon.

14 Issakar er stærk som et æsel,
    han hviler sig mellem kvægfoldene.
15 Når han opdager, hvor godt et sted, han har fundet
    og hvor frugtbart landet er,
tager han villigt åget på skuldrene
    og arbejder hårdt for føden.

16 Dan skaffer sit folk deres ret
    så godt som nogen af Israels stammer.
17 Han er som en slange på stien,
    hugger i hestens hæl, så rytteren styrter.

18 Åh Gud, du er vores redning!

19 Gad bliver angrebet af omstrejfende bander,
    men han forfølger og udplyndrer dem.

20 Asher får en overflod af afgrøder
    og kan levere til kongens hof.

21 Naftali løber frit omkring,
    kommer gerne med smukke ord.[b]

22 Josef er som en vinstok, plantet ved kilden,
    hvis ranker spreder sig over muren.
23 Han blev beskudt med bitterheds pile,
    hans modstandere behandlede ham hårdt,
24 men han holdt sin bue med fasthed,
    hans stærke arme rystede ikke.
Han blev hjulpet af Jakobs mægtige Gud,
    og igennem det blev han en hyrde,
        en frelser for Israels folk.
25 Din fars Gud er din hjælper,
    og den Almægtige velsigner dig
med himlens velsignelser ovenfra
    og jordens velsignelser nedenfra,
med ægteskabelige glæder
    og med mange børn.
26 Den velsignelse, du får fra din far,
    overgår de ældgamle bjerges velsignelser
        og det, de evige høje kan tilbyde.
Må disse velsignelser hvile på Josefs hoved,
    på issen af fyrsten blandt brødre.

27 Benjamin er som en ulv på rov.
    Han æder af sit bytte om morgenen
        og deler ud af sit overskud om aftenen.”

28 Det var, hvad Jakob sagde til Israels 12 stammeoverhoveder. Hver især fik de deres særlige ord med på vejen.

Jakobs død og begravelse

29 Til sidst sagde Jakob til sine sønner: „Nu skal jeg dø. Begrav mig hos mine forfædre i Kanaʼans land i hulen på Makpela-marken øst for Mamre, den mark, som Abraham købte af hittitten Efron. 30-32 I den gravhule ligger Abraham og Sara begravet. Der ligger også Isak og Rebekka, og der har jeg selv begravet Lea.” 33 Med disse ord til sine sønner udtrykte Jakob sin sidste vilje. Så lagde han sig til rette i sengen og drog sit sidste åndedrag.

Notas al pie

  1. 49,10 Betydningen af det hebraiske shilo er omstridt, men det henviser nok til den Messiaskonge, der skulle komme fra Judas slægt.
  2. 49,21 Eller: „smukt afkom”. Oversættelsen er usikker i flere af disse korte, poetiske vers.

Het Boek

Genesis 49

Jakob zegent zijn zonen

1Toen riep Jakob al zijn zonen bij elkaar en zei: ‘Kom om mij heen staan, dan zal ik jullie vertellen wat met jullie zal gaan gebeuren. Luister naar mij, zonen van Jakob. Luister naar Israël, jullie vader.

Ruben, jij bent mijn oudste zoon, het kind van mijn mannelijke kracht. Jij bent de eerste van allen in positie en eer. Maar jij bent net zo onrustig als de golven van de zee en je zult niet langer de eerste zijn. Ik heb je je plaats ontnomen, omdat je met een van mijn vrouwen hebt geslapen en mij op die manier hebt onteerd.

Simeon en Levi zijn broeders, ze gebruiken geweld tegen hun bondgenoten. Blijf uit hun buurt. Moge ik nooit deel hebben aan hun slechte plannen. Want in hun woede doodden zij mannen en sneden runderen de pezen door, alleen voor hun plezier. Vervloekt zij hun woede, want die is hevig en wreed. Daarom zal ik hun nakomelingen door heel Israël verspreiden.

8,9 Juda, je broers zullen jou prijzen. Je zult je vijanden vernietigen. Juda heeft zich als een leeuw neergelegd en wie zal hem durven opjagen? 10 De heersersstaf zal Juda niet worden ontnomen, totdat hij komt die er recht op heeft en aan wie alle mensen zullen gehoorzamen. 11 Hij heeft zijn rijdier aan de wijnstok vastgebonden en zijn kleren in wijn gewassen. 12 Zijn ogen zijn donkerder dan wijn en zijn tanden zijn witter dan melk.

13 Zebulon zal aan de kusten wonen en een haven voor de schepen zijn. Zijn gebied zal aan Sidon grenzen.

14 Issachar is een sterk lastdier dat ligt te rusten tussen de pakken op zijn rug. 15 Toen hij zag hoe goed het land was en hoe mooi het er uitzag, boog hij gewillig zijn schouder en diende zijn meester.

16 Mijn zoon Dan zal zijn mensen overheersen als elke andere stam in Israël. 17 Hij zal een slang op de weg zijn die het paard in de hiel bijt, zodat de berijder achterover valt. 18 Ik wacht op uw heil, o Here.

19 Een woeste bende zal het op Gad voorzien hebben, maar uiteindelijk zal hij terugslaan en haar vernietigen!

20 Aser zal uitstekend voedsel produceren, waarvoor koningen zich niet zouden schamen.

21 Naftali is een losgelaten hert en laat schone woorden horen.

22 Jozef is een vruchtbare boom, die naast een bron staat. Zijn takken steken boven de muur uit. 23 De boogschutters hebben hem zwaar verwond en verdrukt, 24 maar hun wapens werden vernietigd door de Machtige van Jakob, de Herder, de Rots van Israël. 25 Moge de God van je vaderen, de Almachtige, je zegenen met de zegeningen van de hemel hierboven en de aarde hier beneden, zegeningen van de borsten en de moederschoot, 26 van het graan en de bloemen, zegeningen die reiken tot de uiterste grenzen van de eeuwige heuvels. Dit zullen de zegeningen op het hoofd van Jozef zijn. Zo zal hij boven zijn broers uitsteken.

27 Benjamin is een levensgevaarlijke wolf. Hij vernietigt zijn vijanden in de ochtend en verdeelt de buit in de avond.’ 28 Dit zijn de zegeningen waarmee Israël zijn twaalf zonen zegende.

29 Toen zei hij tegen hen: ‘Ik ga binnenkort sterven. Jullie moeten mij begraven bij mijn voorouders, 30 in het land Kanaän in de grot van Machpela, die tegenover Mamre ligt, het veld dat Abraham als begraafplaats van de Hethiet Efron kocht. 31 Daar begroeven ze Abraham en zijn vrouw Sara, daar begroeven ze Isaak en zijn vrouw Rebekka en daar begroef ik Lea. 32 Het is de grot die Abraham van de Hethieten kocht.’

33 Na deze profetieën aan zijn zonen te hebben doorgegeven, ging Jakob weer achterover liggen in bed, blies de laatste adem uit en stierf.