La Bible du Semeur

Apocalypse 7

Les cent quarante-quatre mille marqués du sceau de Dieu[a]

1Après cela, je vis quatre anges; ils se tenaient debout aux quatre coins de la terre. Ils retenaient les quatre vents de la terre pour qu’aucun vent ne souffle ni sur la terre, ni sur la mer, ni sur aucun arbre.

Et je vis un autre ange monter du côté de l’orient. Il tenait le sceau du Dieu vivant. Il cria d’une voix forte aux quatre anges auxquels Dieu avait donné le pouvoir de ravager la terre et la mer. Il leur dit: Ne faites pas de mal à la terre, à la mer, ni aux arbres, tant que nous n’avons pas marqué du sceau le front des serviteurs de notre Dieu[b].

J’entendis le nombre de ceux qui furent ainsi marqués: ils étaient cent quarante-quatre mille de toutes les tribus du peuple d’Israël à porter cette marque: douze mille de la tribu de Juda marqués du sceau, douze mille de la tribu de Ruben, douze mille de la tribu de Gad, douze mille de la tribu d’Aser, douze mille de la tribu de Nephtali, douze mille de la tribu de Manassé, douze mille de la tribu de Siméon, douze mille de la tribu de Lévi, douze mille de la tribu d’Issacar, douze mille de la tribu de Zabulon, douze mille de la tribu de Joseph, douze mille de la tribu de Benjamin, marqués du sceau.

L’Eglise triomphante

Après cela, je vis une foule immense, que nul ne pouvait dénombrer. C’étaient des gens de toute nation, de toute tribu, de tout peuple, de toute langue. Ils se tenaient debout devant le trône et devant l’Agneau, vêtus de tuniques blanches et ils avaient à la main des branches de palmiers[c]. 10 Ils proclamaient d’une voix forte: Le salut appartient à notre Dieu qui siège sur le trône, et à l’Agneau.

11 Et tous les anges se tenaient debout tout autour du trône, des représentants du peuple de Dieu et des quatre êtres vivants. Ils se prosternèrent face contre terre devant le trône et ils adorèrent Dieu en disant:

12 Amen!
A notre Dieu soient la louange,
la gloire et la sagesse,
la reconnaissance et l’honneur,
la puissance et la force
pour toute éternité!
Amen!

13 Alors l’un des représentants du peuple de Dieu prit la parole et me demanda: Ces gens vêtus d’une tunique blanche, qui sont-ils et d’où sont-ils venus?

14 Je lui répondis: Mon seigneur, c’est toi qui le sais.

Il reprit: Ce sont ceux qui viennent de la grande détresse. Ils ont lavé et blanchi leurs tuniques dans le sang de l’Agneau. 15 C’est pourquoi ils se tiennent devant le trône de Dieu et lui rendent un culte nuit et jour dans son temple. Et celui qui siège sur le trône les abritera sous sa Tente[d].

16 Ils ne connaîtront plus ni la faim, ni la soif; ils ne souffriront plus des ardeurs du soleil, ni d’aucune chaleur brûlante[e]. 17 Car l’Agneau qui est au milieu du trône prendra soin d’eux comme un berger, il les conduira vers les sources d’eaux vives, et Dieu lui-même essuiera toute larme de leurs yeux[f].

Notas al pie

  1. 7 titre Voir Ez 9.
  2. 7.3 Scène inspirée d’Ez 9.4.
  3. 7.9 Lors de la fête des Cabanes, les Israélites entraient en cortège dans le Temple en chantant le Ps 118 et en agitant des branches de palmiers en signe de joie et de victoire.
  4. 7.15 Es 4.6.
  5. 7.16 Es 49.10.
  6. 7.17 Es 25.8.

Thai New Contemporary Bible

วิวรณ์ 7

ประทับตรา 144,000 คน

1หลังจากนั้นข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์สี่องค์ยืนอยู่ที่สี่มุมโลก ห้ามลมทั้งสี่ทิศไม่ให้พัดบนบก บนทะเล หรือบนต้นไม้ใดๆ แล้วข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์อีกองค์ขึ้นมาจากทางตะวันออกถือดวงตราของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ ทูตนั้นร้องบอกเสียงดังแก่ทูตสวรรค์ทั้งสี่ซึ่งได้รับอำนาจให้ทำอันตรายแก่แผ่นดินและทะเลว่า “อย่าทำอันตรายแก่แผ่นดิน ทะเล หรือต้นไม้จนกว่าเราจะได้ประทับตราบนหน้าผากบรรดาผู้รับใช้ของพระเจ้าของเราเสียก่อน” แล้วข้าพเจ้าได้ยินว่าจำนวนผู้รับการประทับตราคือ 144,000 คนจากทุกเผ่าของอิสราเอล

จากเผ่ายูดาห์ 12,000 คน ได้รับการประทับตรา

จากเผ่ารูเบน 12,000 คน

จากเผ่ากาด 12,000 คน

จากเผ่าอาเชอร์ 12,000 คน

จากเผ่านัฟทาลี 12,000 คน

จากเผ่ามนัสเสห์ 12,000 คน

จากเผ่าสิเมโอน 12,000 คน

จากเผ่าเลวี 12,000 คน

จากเผ่าอิสสาคาร์ 12,000 คน

จากเผ่าเศบูลุน 12,000 คน

จากเผ่าโยเซฟ 12,000 คน

จากเผ่าเบนยามิน 12,000 คน

ผู้คนมากมายสวมชุดสีขาว

หลังจากนั้นข้าพเจ้ามองไปและตรงหน้าข้าพเจ้ามีผู้คนมากมายนับไม่ถ้วนจากทุกชาติ ทุกเผ่า ทุกหมู่ชน และทุกภาษายืนอยู่หน้าพระที่นั่งและต่อหน้าพระเมษโปดก พวกเขาสวมชุดสีขาวและถือทางอินทผลัม 10 และพวกเขาร้องเสียงดังว่า

“ความรอดมาจากพระเจ้าของเรา
ผู้ประทับบนพระที่นั่ง
และมาจากพระเมษโปดก”

11 ทูตสวรรค์ทั้งปวงยืนอยู่รอบพระที่นั่ง รอบเหล่าผู้อาวุโสและสิ่งมีชีวิตทั้งสี่ พวกเขาหมอบกราบซบหน้าลงต่อหน้าพระที่นั่งและนมัสการพระเจ้า 12 ร้องว่า

“อาเมน!
ขอให้คำสรรเสริญ พระสิริ
ปัญญา คำขอบพระคุณ พระเกียรติ
เดชานุภาพ และกำลัง
มีแด่พระเจ้าของเราสืบๆ ไปเป็นนิตย์
อาเมน!”

13 จากนั้นผู้อาวุโสคนหนึ่งถามข้าพเจ้าว่า “คนเหล่านี้ที่สวมชุดสีขาวคือใครและพวกเขามาจากไหน?”

14 ข้าพเจ้าตอบว่า “ท่านเจ้าข้า ท่านย่อมทราบอยู่แล้ว”

และเขาพูดว่า “คนเหล่านี้คือผู้ที่มาจากความทุกข์ลำเค็ญครั้งใหญ่ พวกเขาได้ชำระล้างเสื้อผ้าของตนในพระโลหิตของพระเมษโปดกจนขาวสะอาดแล้ว 15 เหตุฉะนั้น

“พวกเขาอยู่หน้าพระที่นั่งของพระเจ้า
และรับใช้พระองค์ทั้งกลางวันกลางคืนในพระวิหารของพระองค์
และพระองค์ผู้ประทับบนพระที่นั่งจะทรงกางเต็นท์ของพระองค์เหนือพวกเขา
16 พวกเขาจะไม่หิวโหยอีก
พวกเขาจะไม่กระหายอีกแล้ว
ทั้งดวงอาทิตย์และความร้อนแรงกล้า
จะไม่แผดเผาพวกเขาอีกเลย
17 เพราะพระเมษโปดกผู้ทรงอยู่กลางพระที่นั่งนั้นจะเป็นพระผู้เลี้ยงของเขา
พระองค์จะทรงนำพวกเขาไปยังน้ำพุแห่งชีวิต
และพระเจ้าจะทรงเช็ดน้ำตาทุกหยดจากตาของเขา”