Ang Pulong Sa Dios

Mateo 27

Gidala si Jesus kang Pilato

1Sayo pa kaayo sa sunod nga adlaw naghisgot ang tanan nga kadagkoan sa mga pari ug ang mga pangulo sa mga Judio kon unsaon nila pagpapatay si Jesus. Gigapos nila siya ug gidala didto kang Pilato nga gobernador aron itugyan ngadto kaniya.

Ang Kamatayon ni Judas

Sa pagkasayod ni Judas nga maluibon nga si Jesus gihukman na nga patyon, gibasol niya ang iyang kaugalingon. Miadto siya sa kadagkoan sa mga pari ug sa mga pangulo sa mga Judio aron iuli ang 30 ka buok kuwarta nga pilak. Miingon siya, “Nakasala ako tungod kay gitugyan ko kaninyo ang tawo nga walay sala.” Mitubag sila, “Unsay among labot? Imo kana nga tulubagon!” Giitsa ni Judas ang kuwarta didto sa sulod sa templo. Unya migawas siya ug naghikog pinaagi sa pagbitay sa iyang kaugalingon.

Gipamunit sa kadagkoan sa mga pari ang kuwarta ug miingon, “Kini nga kuwarta dili isulod sa panudlanan sa templo kay supak kini sa atong kasugoan tungod kay mao kini ang kuwarta nga gibayad aron ipapatay ang usa ka tawo.” Nagkauyon sila nga ang kuwarta ipalit sa yuta niadtong magbubuhat ug kolon aron buhaton nilag lubnganan alang sa mga langyaw. Mao kana nga hangtod karon ang mao nga yuta gitawag nga “Yuta sa Dugo.”

Niadtong hitaboa natuman ang panagna ni propeta Jeremias nga nagaingon, “Gikuha nila ang 30 ka buok kuwarta nga pilak, ang kantidad nga gikasabotan sa mga kaliwat ni Israel nga ipalit kaniya, 10 ug ang kuwarta gipalit nila sa yuta niadtong magbubuhat ug kolon, sumala sa gisugo kanako sa Ginoo.”[a]

Giimbistigar ni Pilato si Jesus

11 Unya, sa dihang didto na si Jesus atubangan ni Pilato gipangutana siya ni Pilato, “Ikaw ba ang hari sa mga Judio?” Mitubag si Jesus, “Giingon mo na.” 12 Apan wala siya motubag sa mga sumbong sa kadagkoan sa mga pari ug sa mga pangulo sa mga Judio. 13 Busa miingon si Pilato kaniya, “Ngano bang dili ka man motubag sa ilang mga sumbong batok kanimo?” 14 Apan sa gihapon wala gayod motubag si Jesus, busa natingala kaayo ang gobernador.

Gihukman si Jesus nga Patyon

15 Nabatasan sa gobernador nga sa matag Pista sa Paglabay sa Anghel hatagan niya ug kagawasan ang usa ka piniriso nga hangyoon sa mga tawo nga pabuhian. 16 Niadtong panahona may usa ka inila nga piniriso nga ginganlag Barabas. 17 Sa dihang nagkatigom ang mga tawo, nangutana si Pilato, “Kinsa ang inyong gusto nga akong hatagan ug kagawasan, si Barabas ba o si Jesus nga gitawag nga Cristo?” 18 Nasayod si Pilato nga nasina lang ang mga kadagkoan sa relihiyon kang Jesus, mao nga gisumbong nila si Jesus kaniya.

19 Samtang naglingkod si Pilato sa lingkoranan diin siya maghukom, gipasugoan siya sa iyang asawa nga paingnan, “Ayaw pagpanghilabot nianang matarong nga tawo, kay kagabii nasamok gayod ako tungod sa akong damgo mahitungod kaniya.”

20 Apan ang gibuhat sa kadagkoan sa mga pari ug sa mga pangulo sa mga Judio, gihulhogan nila ang mga tawo nga si Barabas ang ilang ihangyo nga buhian ug ipapatay si Jesus. 21 Busa nangutana pag-usab ang gobernador, “Kinsa niining duha ang inyong gusto nga akong hatagan ug kagawasan?” Mitubag sila, “Si Barabas!” 22 Miingon si Pilato, “Nan unsa man karon ang akong buhaton kang Jesus nga gitawag nga Cristo?” Mitubag silang tanan, “Ilansang siya sa krus!” 23 Nangutana si Pilato kanila, “Ngano, unsa ba ang sala nga iyang nabuhat?” Apan gipakusgan pa gayod nilag singgit, “Ilansang siya sa krus!” 24 Sa pagkakita ni Pilato nga wala na siyay mahimo kay basin masamok ang mga tawo, nagpakuha siya ug tubig ug nanghunaw siya atubangan sa mga tawo. Miingon siya, “Wala akoy kalabotan sa kamatayon niini nga tawo. Inyo kanang tulubagon!” 25 Mitubag ang mga tawo, “Kami ug ang among mga anak mao ang manubag sa iyang kamatayon!” 26 Unya gibuhian ni Pilato si Barabas. Apan si Jesus iyang gipalatos ug gitugyan ngadto sa iyang mga sundalo aron ilansang sa krus.

Gibugalbugalan sa mga Sundalo si Jesus

27 Unya gidala sa mga sundalo si Jesus sulod sa palasyo sa gobernador, ug nagtigom didto kaniya ang tibuok batalyon sa mga sundalo. 28 Gihuboan nila siya ug gisul-oban ug kapa nga pulahon. 29 Ug unya nagbuhat silag korona nga tunokon ug gibutang nila kini sa ulo ni Jesus. Gipakuptan nila sa iyang tuo nga kamot ang kahoy isip iyang baston. Unya nagluhod-luhod sila sa iyang atubangan sa pagbugalbugal kaniya. Miingon sila, “Mabuhay ang Hari sa mga Judio!” 30 Giluwaan nila siya ug gikuha ang gikuptan niyang kahoy ug gibunal-bunalan ang iyang ulo. 31 Human sa ilang pagbugalbugal, gihubo nila ang kapa ug gisul-oban nila siya pag-usab sa iyang bisti. Unya gidala nila siya sa gawas aron ilansang sa krus.

Gilansang si Jesus sa Krus

32 Sa dihang pagawas pa lang sila sa siyudad, may natagboan sila nga tawo nga ginganlag Simon nga taga-Cyrene. Gipugos nila siya sa pagpas-an sa krus ni Jesus. 33 Sa pag-abot nila sa lugar nga gitawag ug Golgota (nga buot ipasabot lugar sa bagolbagol),[b] 34 gihatagan nila si Jesus ug bino nga may sagol nga pait. Apan sa pagtilaw niya niini, wala niya imna.

35 Unya gilansang nila siya sa krus, ug gibahin-bahin nila ang iyang mga bisti pinaagi sa pagripa. 36 Human niadto nanglingkod sila ug nagbantay kaniya. 37 Diha sa ibabaw sa iyang ulo nagbutang sila ug karatula. Gisulat nila didto ang sumbong batok kaniya nga nagaingon, “Mao kini si Jesus, ang Hari sa mga Judio.” 38 May duha usab didto ka tulisan nga gilansang uban kang Jesus. Ang usa dapit sa tuo ni Jesus ug ang usa sa wala.

39 Ang mga tawo nga nangagi didto nagpanglingo nga nanginsulto ug nagbugalbugal kang Jesus. 40 Miingon sila, “Ikaw nga nagaingon nga gub-on mo ang templo, ug sulod sa tulo ka adlaw patindogon mo pag-usab, luwasa ang imong kaugalingon! Kon ikaw ang Anak sa Dios, kanaog diha sa krus!” 41 Sa samang pamaagi nagbugalbugal usab ang kadagkoan sa mga pari, mga magtutudlo sa Kasugoan, ug mga pangulo sa mga Judio. 42 Miingon sila, “Giluwas niya ang uban, apan dili siya makaluwas sa iyang kaugalingon! Dili ba hari kuno siya sa Israel? Kon makakanaog siya sa krus, motuo kita kaniya. 43 Miingon siya nga nagsalig siya sa Dios. Nan, tan-awon nato kon luwason ba siya sa Dios, kay matod niya Anak kuno siya sa Dios!” 44 Ug sama usab niana ang pagbiaybiay kaniya sa mga tulisan nga gilansang uban kaniya.

Ang Pagkamatay ni Jesus

45 Gikan sa alas dose sa udto, mingitngit ang kalibotan sulod sa tulo ka oras. 46 Pagka-alas tres sa hapon misinggit si Jesus sa makusog, “Eli, Eli, lema sabactani?” nga ang buot ipasabot, “Dios ko, Dios ko, nganong gipasagdan mo ako?” 47 Ang uban nga nagtindog didto nga nakadungog sa iyang pagsinggit miingon, “Gitawag niya si Elias!” 48 May usa ka tawo didto nga midagan ug mikuha ug espongha. Gituslob niya kini sa aslom nga bino ug gibutang niya sa tumoy sa kahoy ug gipataas ngadto sa baba ni Jesus aron iyang masupsop. 49 Apan ang uban miingon, “Pasagdi siya! Tan-awon nato kon moabot ba si Elias aron sa pagluwas kaniya.” 50 Misinggit pag-usab si Jesus sa makusog ug diha-diha nabugto ang iyang gininhawa.

51 Sa mao usab nga oras, napikas ang tabil sulod sa templo sa Jerusalem gikan sa ibabaw paubos. Milinog, ug ang mga bato nangabuak, 52 bisan ang mga lubnganan nangaabre. Daghang patay na nga katawhan sa Dios ang nangabanhaw. 53 Human mabanhaw si Jesus, nanggawas sila sa ilang mga lubnganan ug nangadto sila sa balaan nga siyudad sa Jerusalem ug daghan nga mga tawo ang nakakita kanila.

54 Ang kapitan ug ang iyang kauban nga mga sundalo nga nagbantay kang Jesus nahadlok gayod sa dihang nabati nila ang paglinog ug sa dihang nakita nila ang nahitabo. Miingon sila, “Tinuod gayod diay nga Anak siya sa Dios!” 55 Didto sa layo dunay daghang mga babaye nga nanglantaw sa nahitabo. Kini sila ang nagsunod ug nag-atiman kang Jesus gikan pa sa Galilea. 56 Kauban nila si Maria nga taga-Magdala, si Maria nga inahan ni Santiago ug ni Jose, ug ang asawa ni Zebede.

Ang Paglubong kang Jesus

57 Nianang pagkahapon may miabot nga usa ka adunahan nga tawo nga taga-Arimatea. Jose ang iyang ngalan ug sumusunod usab siya ni Jesus. 58 Giadtoan niya si Pilato ug gipangayo ang patay nga lawas ni Jesus. Unya mimando si Pilato nga ihatag kini kang Jose. 59 Gikuha ni Jose ang patay nga lawas ni Jesus ug gibuliboran niya sa bag-ong panapton nga puti. 60 May bag-o nga lubnganan si Jose nga gikabhang didto sa bakilid nga iyang gipabuhat alang sa iyang kaugalingon. Didto niya gipahimutang ang patay nga lawas ni Jesus. Unya giligid niya ang dako nga bato aron sa pagsira sa pultahan sa lubnganan. Human niini milakaw siya. 61 Nagpabilin didto si Maria nga taga-Magdala ug ang usa pa gayod ka Maria. Nanglingkod sila nga nag-atubang sa lubnganan.

Gipaguwardyahan ang Lubnganan

62 Sa sunod nga adlaw, adlaw kadto nga Sabado, miadto ang kadagkoan sa mga pari ug ang mga Pariseo kang Pilato. 63 Miingon sila, “Halangdon nga Gobernador, nahinumdom kami nga sa buhi pa kadtong tigpahisalaag, miingon siya nga mabanhaw kuno siya paglabay sa tulo ka adlaw. 64 Busa maayo tingali nga imong pabantayan ang iyang lubnganan sulod sa tulo ka adlaw, kay basin kon kawaton sa iyang mga sumusunod ang iyang patay nga lawas ug unya ipanugilon nila sa mga tawo nga nabanhaw siya. Ug kon mahitabo kini, ang ilang pagpanglimbong mahimong mas daotan pa kaysa una.” 65 Miingon si Pilato kanila, “May mga guwardya kamo. Lakaw, pabantayi ninyo sumala sa inyong nahibaloan.” 66 Busa nangadto sila sa lubnganan, ug gibutangan nila ug timaan ang sira sa lubnganan aron mahibaloan nila kon may moabre niini. Unya gipaguwardyahan nila kini.

Notas al pie

  1. Mateo 27:10 Tan-awa usab ang Zac. 11:12-13.
  2. Mateo 27:33 lugar sa bagolbagol: posible lugar nga morag bagolbagol sa tawo o tungod tingali kay daghan ang gipamatay didto.

The Message

Matthew 27

Thirty Silver Coins

11-2 In the first light of dawn, all the high priests and religious leaders met and put the finishing touches on their plot to kill Jesus. Then they tied him up and paraded him to Pilate, the governor.

3-4 Judas, the one who betrayed him, realized that Jesus was doomed. Overcome with remorse, he gave back the thirty silver coins to the high priests, saying, “I’ve sinned. I’ve betrayed an innocent man.”

They said, “What do we care? That’s your problem!”

Judas threw the silver coins into the Temple and left. Then he went out and hung himself.

6-10 The high priests picked up the silver pieces, but then didn’t know what to do with them. “It wouldn’t be right to give this—a payment for murder!—as an offering in the Temple.” They decided to get rid of it by buying the “Potter’s Field” and use it as a burial place for the homeless. That’s how the field got called “Murder Meadow,” a name that has stuck to this day. Then Jeremiah’s words became history:

They took the thirty silver pieces,
The price of the one priced by some sons of Israel,
And they purchased the potter’s field.

And so they unwittingly followed the divine instructions to the letter.

Pilate

11 Jesus was placed before the governor, who questioned him: “Are you the ‘King of the Jews’?”

Jesus said, “If you say so.”

12-14 But when the accusations rained down hot and heavy from the high priests and religious leaders, he said nothing. Pilate asked him, “Do you hear that long list of accusations? Aren’t you going to say something?” Jesus kept silence—not a word from his mouth. The governor was impressed, really impressed.

15-18 It was an old custom during the Feast for the governor to pardon a single prisoner named by the crowd. At the time, they had the infamous Jesus Barabbas in prison. With the crowd before him, Pilate said, “Which prisoner do you want me to pardon: Jesus Barabbas, or Jesus the so-called Christ?” He knew it was through sheer spite that they had turned Jesus over to him.

19 While court was still in session, Pilate’s wife sent him a message: “Don’t get mixed up in judging this noble man. I’ve just been through a long and troubled night because of a dream about him.”

20 Meanwhile, the high priests and religious leaders had talked the crowd into asking for the pardon of Barabbas and the execution of Jesus.

21 The governor asked, “Which of the two do you want me to pardon?”

They said, “Barabbas!”

22 “Then what do I do with Jesus, the so-called Christ?”

They all shouted, “Nail him to a cross!”

23 He objected, “But for what crime?”

But they yelled all the louder, “Nail him to a cross!”

24 When Pilate saw that he was getting nowhere and that a riot was imminent, he took a basin of water and washed his hands in full sight of the crowd, saying, “I’m washing my hands of responsibility for this man’s death. From now on, it’s in your hands. You’re judge and jury.”

25 The crowd answered, “We’ll take the blame, we and our children after us.”

26 Then he pardoned Barabbas. But he had Jesus whipped, and then handed over for crucifixion.

The Crucifixion

27-31 The soldiers assigned to the governor took Jesus into the governor’s palace and got the entire brigade together for some fun. They stripped him and dressed him in a red toga. They plaited a crown from branches of a thornbush and set it on his head. They put a stick in his right hand for a scepter. Then they knelt before him in mocking reverence: “Bravo, King of the Jews!” they said. “Bravo!” Then they spit on him and hit him on the head with the stick. When they had had their fun, they took off the toga and put his own clothes back on him. Then they proceeded out to the crucifixion.

32-34 Along the way they came on a man from Cyrene named Simon and made him carry Jesus’ cross. Arriving at Golgotha, the place they call “Skull Hill,” they offered him a mild painkiller (a mixture of wine and myrrh), but when he tasted it he wouldn’t drink it.

35-40 After they had finished nailing him to the cross and were waiting for him to die, they whiled away the time by throwing dice for his clothes. Above his head they had posted the criminal charge against him: this is jesus, the king of the jews. Along with him, they also crucified two criminals, one to his right, the other to his left. People passing along the road jeered, shaking their heads in mock lament: “You bragged that you could tear down the Temple and then rebuild it in three days—so show us your stuff! Save yourself! If you’re really God’s Son, come down from that cross!”

41-44 The high priests, along with the religion scholars and leaders, were right there mixing it up with the rest of them, having a great time poking fun at him: “He saved others—he can’t save himself! King of Israel, is he? Then let him get down from that cross. We’ll all become believers then! He was so sure of God—well, let him rescue his ‘Son’ now—if he wants him! He did claim to be God’s Son, didn’t he?” Even the two criminals crucified next to him joined in the mockery.

45-46 From noon to three, the whole earth was dark. Around midafternoon Jesus groaned out of the depths, crying loudly, “Eli, Eli, lama sabachthani?” which means, “My God, my God, why have you abandoned me?”

47-49 Some bystanders who heard him said, “He’s calling for Elijah.” One of them ran and got a sponge soaked in sour wine and lifted it on a stick so he could drink. The others joked, “Don’t be in such a hurry. Let’s see if Elijah comes and saves him.”

50 But Jesus, again crying out loudly, breathed his last.

51-53 At that moment, the Temple curtain was ripped in two, top to bottom. There was an earthquake, and rocks were split in pieces. What’s more, tombs were opened up, and many bodies of believers asleep in their graves were raised. (After Jesus’ resurrection, they left the tombs, entered the holy city, and appeared to many.)

54 The captain of the guard and those with him, when they saw the earthquake and everything else that was happening, were scared to death. They said, “This has to be the Son of God!”

55-56 There were also quite a few women watching from a distance, women who had followed Jesus from Galilee in order to serve him. Among them were Mary Magdalene, Mary the mother of James and Joseph, and the mother of the Zebedee brothers.

The Tomb

57-61 Late in the afternoon a wealthy man from Arimathea, a disciple of Jesus, arrived. His name was Joseph. He went to Pilate and asked for Jesus’ body. Pilate granted his request. Joseph took the body and wrapped it in clean linens, put it in his own tomb, a new tomb only recently cut into the rock, and rolled a large stone across the entrance. Then he went off. But Mary Magdalene and the other Mary stayed, sitting in plain view of the tomb.

62-64 After sundown, the high priests and Pharisees arranged a meeting with Pilate. They said, “Sir, we just remembered that that liar announced while he was still alive, ‘After three days I will be raised.’ We’ve got to get that tomb sealed until the third day. There’s a good chance his disciples will come and steal the corpse and then go around saying, ‘He’s risen from the dead.’ Then we’ll be worse off than before, the final deceit surpassing the first.”

65-66 Pilate told them, “You will have a guard. Go ahead and secure it the best you can.” So they went out and secured the tomb, sealing the stone and posting guards.