Ang Pulong Sa Dios

Lucas 19

Si Zaqueo

1Misulod si Jesus sa Jerico tungod kay didto siya moagi padulong sa Jerusalem. May usa ka adunahan didto nga ang iyang ngalan si Zaqueo. Siya mao ang pangulo sa mga maniningil ug buhis. Gusto gayod niya nga makita kon kinsa gayod si Jesus. Apan mubo si Zaqueo ug tungod sa kadaghan sa mga tawo dili siya makakita kang Jesus. Busa midagan siya sa unahan ug misaka sa kahoy nga sikomoro aron makita niya si Jesus, kay didto gayod siya dapit moagi. Pag-abot ni Jesus didto mihangad siya ug miingon, “Zaqueo, dali! Kanaog dayon, kay karong adlawa kinahanglan nga adto ako modayon sa imong balay.” Busa nagdali-dali ug kanaog si Zaqueo, ug sa dakong kalipay giabiabi niya si Jesus. Sa dihang nakita sa mga tawo nga midayon si Jesus sa balay ni Zaqueo, nagbagulbol sila nga nagaingon, “Nganong diha man gayod siya modayon sa balay nianang tawo nga makasasala?” Didto sa iyang balay mitindog si Zaqueo ug miingon, “Ginoo, ihatag ko ngadto sa mga kabos ang katunga sa akong kabtangan. Ug kon may gilimbongan ako, ibalik ko kaniya sa upat ka pilo.” Miingon si Jesus kaniya, “Karon naluwas na kining panimalay, tungod kay kaliwat usab siya ni Abraham. 10 Kay ako nga Anak sa Tawo mianhi dinhi sa kalibotan aron sa pagpangita ug sa pagluwas sa tanan nga nahisalaag.”[a]

Ang Sambingay Mahitungod sa Tulo ka Sulugoon

11 Samtang naminaw pa ang mga tawo, gisultihan sila ni Jesus ug sambingay tungod kay duol na sila sa Jerusalem ug nagahunahuna ang mga tawo nga magsugod na gayod ang paghari sa Dios. 12 Miingon si Jesus kanila, “May usa ka dungganon nga tawo nga milakaw sa layong dapit aron sa pagdawat sa katungdanan isip hari sa iyang dapit, ug unya mopauli ra dayon siya. 13 Apan sa wala pa siya makagikan gipatawag niya ang iyang napulo ka mga sulugoon ug gipanghatagan ang matag usa kanila sa sama nga kantidad, ug miingon siya kanila, ‘Gamita ninyo sa negosyo ang akong gihatag kaninyo samtang wala ako.’

14 “Ang iyang katagilungsod wala makagusto kaniya. Busa sa dihang nakagikan na siya, nagpadala sila ug mga representante didto sa iyang giadtoan sa pagsulti nga dili nila gusto nga maghari siya kanila. 15 Apan gihimo gihapon siya nga hari. Pagbalik niya sa iyang dapit, gipatawag niya ang mga sulugoon nga iyang gipanghatagan ug kuwarta nga inegosyo, aron mahibaloan niya kon pila ang ilang ginansya. 16 Ang una nga miabot miingon kaniya, ‘Sir, ang imong gihatag nga kuwarta kanako nakaginansya ug napulo ka pilo.’ 17 Miingon ang hari, ‘Maayo gayod! Maayo ka nga sulugoon. Tungod kay kasaligan ka sa gagmay nga butang, padumalahon ko ikaw sa napulo ka siyudad.’ 18 Ang ikaduha nga sulugoon miabot usab ug miingon, ‘Sir, ang imong gihatag nga kuwarta kanako nakaginansya ug lima ka pilo.’ 19 Mitubag ang hari kaniya, ‘Padumalahon ko ikaw ug lima ka siyudad.’ 20 Ug miabot ang usa pa gayod ug miingon, ‘Sir, ania ang imong kuwarta. Giputos ko gayod kini ug gitagoan, 21 kay nahadlok ako kanimo tungod kay labihan ka kaestrikto. Nagapanguha ka sa ginansya nga gihagoan sa uban, ug nagapanguha ka usab sa ani bisan dili ikaw ang nagtanom.’ 22 Miingon ang hari kaniya, ‘Wala kay pulos nga sulugoon! Ang imong gisulti mao usab ang akong gamiton sa pagsentensya kanimo. Nahibaloan mo nga estrikto ako ug nagapanguha sa ginansya nga gihagoan sa uban, ug nagapanguha usab ako sa ani bisan dili ako ang nagtanom. 23 Apan nganong wala mo man ibutang ang akong kuwarta sa bangko aron nga sa akong pagbalik makuha ko ang akong kuwarta nga may tubo pa?’ 24 Ug miingon ang hari sa mga tawo nga nanindog didto, ‘Kuhaa ninyo kaniya ang kuwarta ug ihatag ngadto sa tawo nga nakaginansya ug napulo ka pilo.’ 25 Apan mitubag sila, ‘Sir, may napulo na siya ka pilo.’ 26 Mitubag ang hari, ‘Sultihan ko kamo, ang kasaligan hatagan pa. Apan ang dili kasaligan, bisan ang gamay nga gitugyan kaniya kuhaon pa. 27 Kon mahitungod niadtong mga tawo nga nakigbatok kanako ug dili gusto nga maghari ako kanila, dad-a ninyo sila dinhi kanako ug pamatya!’”

Ang Madaogon nga Pagsulod ni Jesus sa Jerusalem

28 Pagkahuman niya ug sulti niadto, mipadayon sila ni Jesus sa pagpanglakaw padulong sa Jerusalem. 29 Sa nagkaduol na sila sa mga baryo sa Betfage ug Betania, nga anaa sa bukid nga gitawag ug Bukid sa mga Olibo, gipauna ni Jesus ang duha sa iyang mga sumusunod. 30 Miingon siya kanila, “Pag-una kamo didto sa sunod nga baryo. Pagsulod ninyo, may makita kamo nga nating asno nga gihigot. Wala pa gayod kini kasakyi. Hubari ninyo ug dad-a dinhi. 31 Kon may mangutana kaninyo kon nganong ginahubaran ninyo ang asno, tubaga ninyo nga kinahanglanon kini sa Ginoo.” 32 Busa milakaw silang duha, ug ang gisulti ni Jesus kanila natuman gayod. 33 Sa dihang gihubaran nila ang nating asno gipangutana sila sa tag-iya, “Nganong gihubaran ninyo kana?” 34 Mitubag sila, “Gikinahanglan kini sa Ginoo.” 35 Gidala dayon nila kini ngadto kang Jesus. Pag-abot didto, gihapinan nila ang asno sa ilang mga kupo ug gipasakay si Jesus. 36 Samtang nagsakay siya padulong sa Jerusalem gibuklad sa mga tawo ang ilang mga kupo didto sa dalan nga iyang agian aron sa pagpasidungog kaniya. 37 Ug sa paglugsong na niya gikan sa Bukid sa mga Olibo, nalipay ang iyang mga sumusunod ug misinggit sa pagdayeg sa Dios tungod sa ilang nakita nga mga milagro. 38 Miingon sila, “Gipanalanginan sa Ginoo ang Hari nga iyang gipadala![b] Karon may kalinaw na gikan sa Dios. Dayegon ta ang Dios!”

39 Didto sa panon, may mga Pariseo nga miingon, “Magtutudlo, pahiloma ang imong mga sumusunod.” 40 Miingon si Jesus kanila, “Sa pagkatinuod, kon mohilom sila, ang mga bato mao ang mosinggit sa mga pagdayeg.”

Mihilak si Jesus Tungod sa mga Taga-Jerusalem

41 Sa nagkaduol na si Jesus sa Jerusalem, ug sa dihang nakita niya kini, mihilak siya. 42 Miingon siya, “Unta mahibaloan ninyo karong adlawa kon unsa ang makahatag kaninyo ug kalinaw! Apan nataptapan ang inyong pangisip. 43 Moabot ang adlaw nga alihan sa inyong mga kaaway ang palibot sa inyong siyudad aron dili na gayod kamo makaikyas, ug bisan asa kamo ila kamong atakihon. 44 Pamatyon nila kamo. Gub-on ug patagon ang inyong siyudad nga wala na gayoy mahibilin bisan ang mga bato nga nagpatongpatong. Kining tanan mahitabo kaninyo tungod kay wala kamo magtagad sa panahon nga luwason na unta kamo sa Dios.”

Misulod si Jesus sa Templo

45 Pag-abot nila sa Jerusalem, miadto dayon si Jesus sa templo ug giabog niya ang mga namaligya didto. 46 Miingon siya kanila, “Nag-ingon ang Dios sumala sa Kasulatan, ‘Ang akong balay dapit nga alampoanan.’[c] Apan gihimo ninyo kini nga tagoanan sa mga tulisan.[d]

47 Sukad niadto, nagtudlo na siya sa templo adlaw-adlaw. Ang kadagkoan sa mga pari, ang mga magtutudlo sa Kasugoan, ug ang mga opisyal sa lungsod nagtinguha sa pagpatay kaniya, 48 apan wala sila makahigayon sa paghimo niini tungod kay nawili ang mga tawo sa pagpaminaw sa iyang mga pagpanudlo.

Notas al pie

  1. Lucas 19:10 nahisalaag sa tinuod nga dalan, o sa relasyon sa Dios.
  2. Lucas 19:38 Tan-awa usab ang Salmo 118:26.
  3. Lucas 19:46 Tan-awa usab ang Isa. 56:7.
  4. Lucas 19:46 Tan-awa usab ang Jer. 7:11.

New American Standard Bible

Luke 19

Zaccheus Converted

1He entered Jericho and was passing through. And there was a man called by the name of Zaccheus; he was a chief tax collector and he was rich. Zaccheus was trying to see who Jesus was, and was unable because of the crowd, for he was small in stature. So he ran on ahead and climbed up into a [a]sycamore tree in order to see Him, for He was about to pass through that way. When Jesus came to the place, He looked up and said to him, “Zaccheus, hurry and come down, for today I must stay at your house.” And he hurried and came down and received Him [b]gladly. When they saw it, they all began to grumble, saying, “He has gone [c]to be the guest of a man who is a sinner.” Zaccheus stopped and said to the Lord, “Behold, Lord, half of my possessions I [d]will give to the poor, and if I have defrauded anyone of anything, I [e]will give back four times as much.” And Jesus said to him, “Today salvation has come to this house, because he, too, is a son of Abraham. 10 For the Son of Man has come to seek and to save that which was lost.”

Parable of Money Usage

11 While they were listening to these things, Jesus went on to tell a parable, because He was near Jerusalem, and they supposed that the kingdom of God was going to appear immediately. 12 So He said, “A nobleman went to a distant country to receive a kingdom for himself, and then return. 13 And he called ten of his slaves, and gave them ten [f]minas and said to them, ‘Do business with this [g]until I come back.’ 14 But his citizens hated him and sent [h]a delegation after him, saying, ‘We do not want this man to reign over us.’ 15 When he returned, after receiving the kingdom, he ordered that these slaves, to whom he had given the money, be called to him so that he might know what business they had done. 16 The first appeared, saying, ‘[i]Master, your [j]mina has made ten minas more.’ 17 And he said to him, ‘Well done, good slave, because you have been faithful in a very little thing, you are to be in authority over ten cities.’ 18 The second came, saying, ‘Your [k]mina, [l]master, has made five minas.’ 19 And he said to him also, ‘And you are to be over five cities.’ 20 Another came, saying, ‘Master, here is your mina, which I kept put away in a handkerchief; 21 for I was afraid of you, because you are an exacting man; you take up what you did not lay down and reap what you did not sow.’ 22 He *said to him, ‘[m]By your own words I will judge you, you worthless slave. Did you know that I am an exacting man, taking up what I did not lay down and reaping what I did not sow? 23 Then why did you not put my money in the bank, and having come, I would have collected it with interest?’ 24 Then he said to the bystanders, ‘Take the mina away from him and give it to the one who has the ten minas.’ 25 And they said to him, ‘Master, he has ten minas already.’ 26 I tell you that to everyone who has, more shall be given, but from the one who does not have, even what he does have shall be taken away. 27 But these enemies of mine, who did not want me to reign over them, bring them here and slay them in my presence.”

Triumphal Entry

28 After He had said these things, He was going on ahead, going up to Jerusalem.

29 When He approached Bethphage and Bethany, near the [n]mount that is called Olivet, He sent two of the disciples, 30 saying, “Go into the village ahead of you; there, as you enter, you will find a colt tied on which no one yet has ever sat; untie it and bring it here. 31 If anyone asks you, ‘Why are you untying it?’ you shall say, ‘The Lord has need of it.’” 32 So those who were sent went away and found it just as He had told them. 33 As they were untying the colt, its [o]owners said to them, “Why are you untying the colt?” 34 They said, “The Lord has need of it.” 35 They brought it to Jesus, and they threw their coats on the colt and put Jesus on it. 36 As He was going, they were spreading their coats on the road. 37 As soon as He was approaching, near the descent of the Mount of Olives, the whole crowd of the disciples began to praise God [p]joyfully with a loud voice for all the [q]miracles which they had seen, 38 shouting:

Blessed is the King who comes in the name of the Lord;
Peace in heaven and glory in the highest!”

39 Some of the Pharisees [r]in the crowd said to Him, “Teacher, rebuke Your disciples.” 40 But Jesus answered, “I tell you, if these become silent, the stones will cry out!”

41 When He approached Jerusalem, He saw the city and wept over it, 42 saying, “If you had known in this day, even you, the things which make for peace! But now they have been hidden from your eyes. 43 For the days will come upon you [s]when your enemies will throw up a [t]barricade against you, and surround you and hem you in on every side, 44 and they will level you to the ground and your children within you, and they will not leave in you one stone upon another, because you did not recognize the time of your visitation.”

Traders Driven from the Temple

45 Jesus entered the temple and began to drive out those who were selling, 46 saying to them, “It is written, ‘And My house shall be a house of prayer,’ but you have made it a robbers[u]den.”

47 And He was teaching daily in the temple; but the chief priests and the scribes and the leading men among the people were trying to destroy Him, 48 and they could not find [v]anything that they might do, for all the people were hanging on to [w]every word He said.

Notas al pie

  1. Luke 19:4 I.e. fig-mulberry
  2. Luke 19:6 Lit rejoicing
  3. Luke 19:7 Or to find lodging
  4. Luke 19:8 Lit am giving
  5. Luke 19:8 Lit am giving
  6. Luke 19:13 A mina is equal to about 100 days’ wages
  7. Luke 19:13 Lit while I am coming
  8. Luke 19:14 Or an embassy
  9. Luke 19:16 Lit Lord
  10. Luke 19:16 V 13, note 1
  11. Luke 19:18 V 13, note 1
  12. Luke 19:18 Lit lord
  13. Luke 19:22 Lit Out of your own mouth
  14. Luke 19:29 Or hill...Olive Grove; Mount of Olives
  15. Luke 19:33 Lit lords
  16. Luke 19:37 Lit rejoicing
  17. Luke 19:37 Or works of power
  18. Luke 19:39 Lit from
  19. Luke 19:43 Lit and
  20. Luke 19:43 I.e. a dirt wall or mound for siege purposes
  21. Luke 19:46 Lit cave
  22. Luke 19:48 Lit what they would do
  23. Luke 19:48 Lit Him, listening