Isaias 2 – APSD-CEB & NSP

Ang Pulong Sa Dios

Isaias 2:1-22

Kalinaw sa Kalibotan

(Micas 4:1-3)

1Mao kini ang mensahe sa Dios nga nakita ni Isaias nga anak ni Amos bahin sa Juda ug Jerusalem:

2Sa umaabot nga mga adlaw, ang bukid nga gitukoran sa templo sa Ginoo mahimong pinakaimportante sa mga bukid ug sa mga bungtod. Ug modagsa niini nga bukid ang mga tawo nga naggikan sa tanang nasod.

3Moingon sila, “Dali, motungas kita sa bukid sa Ginoo, didto sa templo sa Dios ni Jacob.

Kay tudloan kita niya sa iyang mga pamaagi aron magkinabuhi kita sumala niini.”

Busa mopauli ang mga tawo gikan sa Jerusalem2:3 Jerusalem: Sa Hebreo makita usab ang pulong nga Zion, nga mao ang laing ngalan sa Jerusalem. dala ang mga balaod sa Ginoo.

4Ug pinaagi sa iyang kasugoan, husayon niya ang mga panagbingkil sa daghang mga nasod.

Busa dili na mag-away ang mga nasod, ug dili na usab sila magbansay ug mga tawo aron sa pagpakiggira. Himuon na lang nilang punta sa mga daro ang ilang mga espada ug himuon na lang nilang mga sundang ang ilang mga bangkaw.

5Dali, kamong mga kaliwat ni Jacob, magkinabuhi kita diha sa kamatuoran2:5 kamatuoran: sa literal, kahayag. nga gihatag sa Ginoo kanato.

Sa Adlaw sa Pagsilot

6Tinuod nga gisalikway mo, Ginoo, ang imong katawhan, ang mga kaliwat ni Jacob, kay daghan silag mga tinuohan nga gikan sa sidlakan ug naghimo usab silag mga pagpanagna sama sa mga Filistihanon. Nakig-uyon sila sa mga kinaiya sa mga langyaw. 7Abunda sa pilak ug bulawan ang ilang yuta, ug walay pagkahurot ang ilang bahandi. Daghan kaayo ang ilang mga kabayo, ug walay pagkahurot ang ilang mga karwahe. 8Daghan silag mga dios-dios. Nagasimba sila niining mga butang nga hinimo lang nila. 9Busa ipaubos ang matag usa kanila ug pakaulawi sila. Ayaw silag pasayloa, Ginoo!

10Mga Israelinhon, panago kamo sa mga langub o sa mga bangag aron makalikay kamo sa kapungot sa Ginoo ug sa iyang dakong gahom. 11Moabot ang adlaw nga ang Ginoo lang gayod ang pagadaygon. Ipaubos niya ang mga mapasigarbohon ug mapahitas-on. 12Kay may adlaw nga gitagana ang Ginoo nga labing gamhanan sa pagpaubos sa tanang mga mapasigarbohon, mga mapahitas-on, ug sa mga nagaila sa ilang kaugalingon nga gamhanan. 13Putlon niya ang tanang tag-as nga mga sidro sa Lebanon, ug ang tanang mga tugas sa Basan. 14Patagon niya ang tanang habog nga kabukiran ug mga bungtod. 15Gub-on niya ang tanang tag-as nga mga tore ug mga paril. 16Lunoron niya ang tanang mga barko nga iya sa Tarshish ug ang matahom nga mga sakayan. 17Nianang adlawa, ang Ginoo lamang maoy pasidunggan. Ipaubos niya ang mga mapasigarbohon ug ang mga mapahitas-on. 18Ug mahanaw sa hingpit ang mga dios-dios.

19Manago ang mga tawo sa mga langub sa bakilid ug sa mga bangag sa yuta aron makalikay sa kapungot sa Ginoo ug sa iyang dakong gahom sa panahon nga uyogon na niya ang kalibotan. 20Nianang adlawa, ipanglabay nila ngadto sa mga ilaga ug sa mga kabog ang ilang gisimba nga mga dios-dios nga hinimo nila gikan sa plata ug bulawan. 21Manago sila sa mga langub sa bakilid ug sa mga bangag sa dagkong mga bato aron makalikay sa kapungot sa Ginoo ug sa iyang dakong gahom sa panahon nga uyogon na niya ang kalibotan.

22Ayaw na kamo pagsalig sa tawo—kay mamatay ra siya. Unsa ba gayod ang iyang matabang?

New Serbian Translation

Књига пророка Исаије 2:1-22

Мир неуздрмани

1Виђење Исаије сина Амоцова за Јуду и Јерусалим.

2Догодиће се у последње дане

и гора Дома Господњег

биће постављена врх гора,

и узвишена изнад брегова.

Сви пуци према њој ће се стицати.

3Многи народи ће ходати и говорити:

„Хајде, попнимо се на гору Господњу,

у Дом Бога Јаковљева,

те да нас он научи путевима својим,

и да ми ходамо стазама његовим.“

Јер ће поучење изаћи са Сиона,

и реч Господња из Јерусалима.

4Па ће он бити судија међу пуцима,

и он ће бити меродаван за народе многе;

те ће они мачеве прековати у раонике,

а копља у српове.

Неће више народ против народа подизати мачеве,

нити ће се више учити ратовању.

5Доме Јаковљев, хајдемо,

у светлости Господњој да ходамо!

Долазак Господњи

6Та, ти си напустио свој народ,

дом Јаковљев.

Зато што су пуни врачања са истока

и гатара као Филистејци,

и деци туђинаца они се умиљавају.

7Његова земља је сребра и злата пуна,

и ризницама његовим нема броја;

његова земља је коња пуна,

и колима његовим нема броја.

8Његова је земља идола пуна,

и пред делом руку својих они ничице падају,

пред оним што прсти њихови начинише.

9Ипак, човек ће се савити,

и муж ће се понизити,

а ти им нећеш опростити.

10Уђи у стену, сакриј се у прашину

пред страхом Господњим,

пред сјајем величанства његова.

11Охоли човеков поглед биће скрхан

и бахатост људска понижена.

Господ ће бити узвишен, он једини – у дан онај.

12Јер биће то дан Господа над војскама

против свих поноситих и надмених,

против свих што се узвисише

да их он обори;

13против свих кедрова ливанских, високих и уздигнутих,

и против свих храстова васанских,

14и против свих гора високих,

и свих брегова уздигнутих;

15и против сваке куле високе,

и против свих зидина утврђених;

16против свега бродовља тарсиског,

и против свих бродова раскошних.

17Охолост људска биће скршена,

и надменост људска понижена.

Господ ће бити узвишен,

он једини – у дан онај,

18а идоли ће нестати потпуно.

19Нека уђу у пећине стеновите,

и у земунице у прашини,

пред страхом Господњим,

пред сјајем величанства његова,

кад устане да потресе земљу.

20У дан онај човек ће побацати

своје идоле сребрне и своје идоле златне,

што су их њему начинили,

да се клања ничице

кртицама и слепим мишевима.

21Улазиће у пећинске шупљине

и у распуклине у стенама

пред страхом Господњим,

пред сјајем величанства његова,

кад устане да потресе земљу.

22Чувајте се, дакле, од човека!

Он дах има у ноздрвама.

Та, шта он вреди?