Amplified Bible

Ruth 2

Ruth Gleans in Boaz’ Field

1Now Naomi had a relative of her husband, a man of great wealth and influence, from the family of Elimelech, whose name was Boaz. And Ruth the Moabitess said to Naomi, “Please let me go to the field and [a]glean among the ears of grain after one [of the reapers] in whose sight I may find favor.” Naomi said to her, “Go, my daughter.” So Ruth went and picked up the leftover grain in a field after the reapers; and she happened to stop at the plot of land belonging to Boaz, who was of the family of Elimelech. It was then that Boaz came back from Bethlehem and said to the reapers, “The Lord be with you!” And they answered him, “The Lord bless you!” Then Boaz said to his servant who was in charge of the reapers, “Whose young woman is this?” The servant in charge of the reapers answered, “She is the young Moabite woman who came back with Naomi from the country of Moab. And she said, ‘Please let me glean and gather after the reapers among the [b]sheaves.’ So she came and has continued [gathering grain] from early morning until now, except when she sat [resting] for a little while in the [field] house.”

Then Boaz said to Ruth, “Listen carefully, my daughter. Do not go to glean in another field or leave this one, but stay here close by my maids. Watch which field they reap, and follow behind them. I have commanded the servants not to touch you. And when you are thirsty, go to the [water] jars and drink from what the servants draw.” 10 Then she kneeled face downward, bowing to the ground, and said to him, “Why have I found favor in your eyes that you should notice me, when I am a foreigner?” 11 Boaz answered her, “I have been made fully aware of everything that you have done for your mother-in-law since the death of your husband, and how you have left your father and mother and the land of your birth, and have come to a people that you did not know before. 12 May the Lord repay you for your kindness, and may your reward be full from the Lord, the God of Israel, under whose wings you have come to take refuge.” 13 Then she said, “Let me find favor in your sight, my lord, for you have comforted me and have spoken kindly to your maidservant, though I am not as one of your maidservants.”

14 At mealtime Boaz said to her, “Come over here and eat some bread and dip your bread in the vinegar.” So she sat beside the reapers; and he served her roasted grain, and she ate until she was satisfied and she had some left [for Naomi]. 15 When she got up to glean, Boaz ordered his servants, “Let her glean even among the sheaves, and do not insult her. 16 Also you shall purposely pull out for her some stalks [of grain] from the sheaves and leave them so that she may collect them, and do not rebuke her.”

17 So she gleaned in the field until evening. Then she beat out what she had gleaned, and it was about an [c]ephah of barley. 18 She picked it up and went into the city, and her mother-in-law saw what she had gleaned. Ruth also took out and gave to Naomi what she had saved after she [had eaten and] was satisfied. 19 Her mother-in-law said to her, “Where did you glean today? Where did you work? Blessed be the man who took notice of you.” So she told her mother-in-law with whom she had worked and said, “The name of the man with whom I worked today is Boaz.” 20 Naomi said to her daughter-in-law, “May he be blessed of the Lord who has not ceased His kindness to the living and to the dead.” Again Naomi said to her, “The man is one of our closest relatives, one who has the right to [d]redeem us.” 21 Then Ruth the Moabitess said, “He also said to me, ‘Stay close to my servants until they have harvested my entire crop.’” 22 Naomi said to Ruth, “It is good, my daughter, for you to go out [to work] with his maids, so that others do not assault you in another field.” 23 So she stayed close to the maids of Boaz, gleaning until the end of the barley and wheat harvests. And she lived with her mother-in-law.

Notas al pie

  1. Ruth 2:2 Gleaning was a right granted to the poor and to strangers by God—a kind of divinely-appointed welfare system. Farmers were instructed not to glean their fields or vineyards, that is, not to collect the excess stalks of grain or grapes left over by reapers, and not to have the extremities of their fields reaped (Lev 19:9, 10).
  2. Ruth 2:7 I.e. bundles of stalks bound together for transport to the threshing floor where the grain would be separated.
  3. Ruth 2:17 This was about one bushel, enough food for several days.
  4. Ruth 2:20 According to OT law (Lev 25:25), if an Israelite became so impoverished that he sold his property, his closest relative was to buy it back, so that the land would remain within the family. Such a person was called a redeemer. Another law stated that if a married man died childless, his brother was obligated to marry his widow and raise a son in the deceased brother’s name, so that the name would be carried on in Israel (Deut 25:5-10; cf Gen 38:8-10). Being aware of these laws and their applications by the scholars of that time, Naomi conceived of a plan (see ch 3:1-4) that might bring Ruth and Boaz together by having Boaz serve as a redeemer both to purchase a field that Naomi owned, and to fulfill the obligation of Deut 25:5 ff by marrying Ruth.

Thai New Contemporary Bible

นางรูธ 2


1นาโอมีนั้นมีญาติฝ่ายสามีผู้หนึ่งซึ่งมีฐานะดีอยู่ในตระกูลเดียวกับเอลีเมเลค เขาชื่อโบอาส

ฝ่ายรูธหญิงสาวชาวโมอับกล่าวกับนาโอมีว่า “ให้ลูกเข้าไปคอยเก็บรวงข้าวตกในนาเถิด คงจะมีคนยอมให้ลูกเก็บบ้าง”

นาโอมีตอบว่า “ไปเถิดลูก” รูธก็ออกไปเก็บรวงข้าวที่ตกเรี่ยรายหลังคนเกี่ยว ปรากฏว่าที่นาซึ่งรูธเข้าไปนั้นเป็นของโบอาสซึ่งเป็นคนตระกูลเดียวกับเอลีเมเลค

ขณะนั้นโบอาสกลับมาจากเบธเลเฮมและกล่าวทักทายคนเกี่ยวข้าวว่า “ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าสถิตกับพวกเจ้าเถิด!”

พวกเขาตอบว่า “ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอวยพรท่านเถิด!”

โบอาสถามหัวหน้าคนงานเกี่ยวข้าวว่า “หญิงสาวคนนั้นเป็นใคร?”

หัวหน้าคนงานตอบว่า “นางคือหญิงชาวโมอับที่มาจากโมอับพร้อมนาโอมี นางกล่าวว่า ‘โปรดอนุญาตให้ฉันเก็บรวงข้าวตกที่หลงเหลือจากคนเกี่ยวด้วยเถิด’ แล้วนางก็เก็บมาเรื่อยๆ ตั้งแต่เช้าและหยุดพักใต้ร่มเงาบ้างเพียงครู่เดียว”

โบอาสจึงกล่าวกับรูธว่า “ลูกเอ๋ย ฟังเถิด ไม่ต้องไปเก็บข้าวในนาอื่นหรอก อยู่ที่นี่แหละ ไม่ต้องไปไหน อยู่กับคนงานหญิงของฉัน ดูที่นาซึ่งคนเก็บเกี่ยวอยู่ คอยตามหลังพวกผู้หญิง ฉันสั่งพวกหนุ่มๆ ไว้แล้วไม่ให้มายุ่มย่ามกับเธอ ถ้าหิวน้ำก็เชิญตามสบาย มาดื่มจากหม้อน้ำที่คนงานของฉันตักไว้เถิด”

10 รูธจึงหมอบลงซบหน้ากับพื้น และกล่าวว่า “ทำไมท่านจึงเมตตากรุณาต่อดิฉันเช่นนี้ ทั้งๆ ที่ดิฉันเป็นเพียงคนต่างชาติ?”

11 โบอาสตอบว่า “ฉันได้ยินทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ ที่ได้แสดงความรักและน้ำใจต่อแม่สามีตั้งแต่สามีของเธอตายจากไป ทั้งรู้ถึงการที่เธอจากพ่อแม่ จากบ้านเกิดเมืองนอนมาอาศัยอยู่กับผู้คนซึ่งเธอไม่เคยรู้จักมาก่อน 12 ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตอบแทนเธอที่ได้ทำเช่นนั้น และขอพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลผู้ซึ่งเธอเข้ามาลี้ภัยอยู่ใต้ร่มบารมี[a]ประทานรางวัลอันอุดมแก่เธอ”

13 รูธจึงกล่าวว่า “เจ้านายของดิฉัน ขอให้ดิฉันเป็นที่โปรดปรานของท่านต่อไป ท่านได้ปลอบใจและพูดกับดิฉันซึ่งเป็นผู้รับใช้ของท่านอย่างกรุณา ทั้งๆ ที่ดิฉันก็ไม่ได้เป็นคนงานของท่าน”

14 เมื่อถึงเวลาอาหาร โบอาสกล่าวกับนางว่า “มาเถิด มากินขนมปังจิ้มเหล้าองุ่นกับเราเถิด”

ขณะที่นางนั่งร่วมวงกับคนเกี่ยวข้าว โบอาสยื่นข้าวคั่วให้ นางรับประทานจนอิ่มและเหลือไว้บ้าง 15 เมื่อนางกลับไปเก็บข้าวอีก โบอาสสั่งคนงานของเขาว่า “แม้นางจะเก็บข้าวจากฟ่อนข้าว ก็อย่าทำให้นางอึดอัดใจ 16 จงดึงรวงข้าวจากมัดทิ้งลงบ้างเพื่อให้นางเก็บ และอย่าตำหนินางเลย”

17 ฉะนั้นรูธจึงเก็บข้าวบาร์เลย์อยู่ในนาจนถึงเย็น จากนั้นนางนวดข้าวที่เก็บมาและได้ข้าวประมาณ 22 ลิตร[b] 18 นางนำข้าวกลับไปในเมืองและแม่สามีก็เห็นว่านางเก็บได้มากเพียงใด รูธยังได้นำอาหารมื้อกลางวันที่เหลือมาให้แม่สามีด้วย

19 นาโอมีถามว่า “ไปเก็บมาจากไหนกันวันนี้? เจ้าไปทำงานที่ไหน? ขอพระเจ้าทรงอวยพรคนนั้นที่ใจดีต่อลูก”

รูธจึงเล่าให้แม่สามีฟังโดยตลอด และบอกว่า “เจ้าของนาที่ฉันไปทำงานวันนี้ชื่อโบอาส”

20 นาโอมีพูดกับลูกสะใภ้ว่า “ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอวยพรเขาด้วยเถิด พระองค์ทรงเมตตากรุณา ทั้งต่อคนที่ยังมีชีวิตอยู่และคนที่ตายจากไปอย่างไม่หยุดยั้ง คนคนนี้เป็นญาติสนิทคนหนึ่งของเราซึ่งจะช่วยไถ่ได้”

21 รูธหญิงสาวชาวโมอับจึงกล่าวว่า “เขายังกล่าวกับลูกว่า ‘จงอยู่กับคนงานของฉันจนกว่าพวกเขาจะเก็บเกี่ยวข้าวของฉันเสร็จ’ ”

22 นาโอมีกล่าวกับรูธลูกสะใภ้ของเธอว่า “ลูกไปกับคนงานหญิงของเขานั่นแหละดีแล้ว เพราะถ้าไปอยู่ในนาของคนอื่น ลูกอาจได้รับอันตราย”

23 ดังนั้นรูธจึงเก็บข้าวอยู่กับคนงานหญิงของโบอาสจนสิ้นสุดการเก็บเกี่ยวข้าวบาร์เลย์และข้าวสาลี และนางอาศัยอยู่กับแม่สามี

Notas al pie

  1. 2:12 หรือใต้ร่มปีก
  2. 2:17 ภาษาฮีบรูว่า ราว 1 เอฟาห์