Amplified Bible

Psalm 78

God’s Guidance of His People in Spite of Their Unfaithfulness.

A skillful song, or a didactic or reflective poem, of Asaph.

1Listen, O my people, to my teaching;
Incline your ears to the words of my mouth [and be willing to learn].

I will open my mouth in a parable [to instruct using examples];
I will utter dark and puzzling sayings of old [that contain important truth]—

Which we have heard and known,
And our fathers have told us.

We will not hide them from their children,
But [we will] tell to the generation to come the praiseworthy deeds of the Lord,
And [tell of] His great might and power and the wonderful works that He has done.


For He established a testimony (a specific precept) in Jacob
And appointed a law in Israel,
Which He commanded our fathers
That they should teach to their children [the great facts of God’s transactions with Israel],

That the generation to come might know them, that the children still to be born
May arise and recount them to their children,

That they should place their confidence in God
And not forget the works of God,
But keep His commandments,

And not be like their fathers—
A stubborn and rebellious generation,
A generation that did not prepare its heart to know and follow God,
And whose spirit was not faithful to God.


The sons of Ephraim were armed as archers and carrying bows,
Yet they turned back in the day of battle.
10 
They did not keep the covenant of God
And refused to walk according to His law;
11 
And they forgot His [incredible] works
And His miraculous wonders that He had shown them.
12 
He did marvelous things in the sight of their fathers
In the land of Egypt, in the field of Zoan [where Pharaoh resided].
13 
He divided the [Red] Sea and allowed them to pass through it,
And He made the waters stand up like [water behind] a dam.
14 
In the daytime He led them with a cloud
And all the night with a light of fire.
15 
He split rocks in the wilderness
And gave them abundant [water to] drink like the ocean depths.
16 
He brought streams also from the rock [at Rephidim and Kadesh]
And caused waters to run down like rivers.

17 
Yet they still continued to sin against Him
By rebelling against the Most High in the desert.
18 
And in their hearts they put God to the test
By asking for food according to their [selfish] appetite.
19 
Then they spoke against God;
They said, “Can God prepare [food for] a table in the wilderness?
20 
“Behold, He struck the rock so that waters gushed out
And the streams overflowed;
Can He give bread also?
Or will He provide meat for His people?”

21 
Therefore, when the Lord heard, He was full of wrath;
A fire was kindled against Jacob,
And His anger mounted up against Israel,
22 
Because they did not believe in God [they did not rely on Him, they did not adhere to Him],
And they did not trust in His salvation (His power to save).
23 
Yet He commanded the clouds from above
And opened the doors of heaven;
24 
And He rained down manna upon them to eat
And gave them the grain of heaven.
25 
Man ate the bread of angels;
God sent them provision in abundance.
26 
He caused the east wind to blow in the heavens
And by His [unlimited] power He guided the south wind.
27 
He rained meat upon them like the dust,
And winged birds (quail) like the sand of the seas.
28 
And He let them fall in the midst of their camp,
Around their tents.
29 
So they ate and were well filled,
He gave them what they craved.
30 
Before they had satisfied their desire,
And while their food was in their mouths,
31 
The wrath of God rose against them
And killed some of the strongest of them,
And subdued the choice young men of Israel.
32 
In spite of all this they still sinned,
For they did not believe in His wonderful and extraordinary works.
33 
Therefore He consumed their days like a breath [in emptiness and futility]
And their years in sudden terror.

34 
When He killed [some of] them, then those remaining sought Him,
And they returned [to Him] and searched diligently for God [for a time].
35 
And they remembered that God was their rock,
And the Most High God their Redeemer.
36 
Nevertheless they flattered Him with their mouths
And lied to Him with their tongues.
37 
For their heart was not steadfast toward Him,
Nor were they faithful to His covenant.
38 
[a]But He, the source of compassion and lovingkindness, forgave their wickedness and did not destroy them;
Many times He restrained His anger
And did not stir up all His wrath.
39 
For He [graciously] remembered that they were mere [human] flesh,
A wind that goes and does not return.

40 
How often they rebelled against Him in the wilderness
And grieved Him in the desert!
41 
Again and again they tempted God,
And distressed the Holy One of Israel.
42 
They did not remember [the miracles worked by] His [powerful] hand,
Nor the day when He redeemed them from the enemy,
43 
How He worked His miracles in Egypt
And His wonders in the field of Zoan [where Pharaoh resided],
44 
And turned their rivers into blood,
And their streams, so that they could not drink.
45 
He sent among them swarms of flies which devoured them,
And frogs which destroyed them.
46 
He also gave their crops to the grasshopper,
And the fruit of their labor to the locust.
47 
He destroyed their vines with [great] hailstones
And their sycamore trees with frost.
48 
He gave over their cattle also to the hailstones,
And their flocks and herds to thunderbolts.
49 
He sent upon them His burning anger,
His fury and indignation and distress,
A band of angels of destruction [among them].
50 
He leveled a path for His anger [to give it free run];
He did not spare their souls from death,
But turned over their lives to the plague.
51 
He killed all the firstborn in Egypt,
The first and best of their strength in the tents [of the land of the sons] of Ham.
52 
But God led His own people forward like sheep
And guided them in the wilderness like [a good shepherd with] a flock.
53 
He led them safely, so that they did not fear;
But the sea engulfed their enemies.

54 
So He brought them to His holy land,
To this mountain [Zion] which His right hand had acquired.
55 
He also drove out the nations before the sons of Israel
And allotted their land as an inheritance, measured out and partitioned;
And He had the tribes of Israel dwell in their tents [the tents of those who had been dispossessed].
56 
Yet they tempted and rebelled against the Most High God
And did not keep His testimonies (laws).
57 
They turned back and acted unfaithfully like their fathers;
They were twisted like a warped bow [that will not respond to the archer’s aim].
58 
For they provoked Him to [righteous] anger with their high places [devoted to idol worship]
And moved Him to jealousy with their carved images [by denying Him the love, worship, and obedience that is rightfully and uniquely His].
59 
When God heard this, He was filled with [righteous] wrath;
And utterly rejected Israel, [greatly hating her ways],
60 
So that He abandoned the tabernacle at Shiloh,
The tent in which He had dwelled among men,
61 
And gave up His strength and power (the ark of the covenant) into captivity,
And His glory into the hand of the enemy (the Philistines).
62 
He also handed His people over to the sword,
And was infuriated with His inheritance (Israel).
63 
The fire [of war] devoured His young men,
And His [bereaved] virgins had no wedding songs.
64 
His priests [Hophni and Phinehas] fell by the sword,
And His widows could not weep.

65 
Then the Lord awakened as from sleep,
Like a [mighty] warrior who awakens from the sleep of wine [fully conscious of his power].
66 
He drove His enemies backward;
He subjected them to lasting shame and dishonor.
67 
Moreover, He rejected the tent of Joseph,
And did not choose the tribe of Ephraim [in which the tabernacle stood].
68 
But He chose the tribe of Judah [as Israel’s leader],
Mount Zion, which He loved [to replace Shiloh as His capital].
69 
And He built His sanctuary [exalted] like the heights [of the heavens],
Like the earth which He has established forever.
70 
He also chose David His servant
And took him from the sheepfolds;
71 
[b]From [c]tending the ewes with nursing young He brought him
To shepherd Jacob His people,
And Israel His inheritance.
72 
So David shepherded them according to the integrity of his heart;
And guided them with his skillful hands.

Notas al pie

  1. Psalm 78:38 The ancient Sopherim, the Jewish scholars whose responsibility it was to do counts of all the letters, words, and verses of the OT, said that this verse marks the halfway point in Psalms.
  2. Psalm 78:71 The first impression one might receive from this passage is that God elevated David from the lowliest position in Israel to the highest. But the ancient rabbis said that God tested David’s skills and wisdom as a shepherd. For example, it is said that David held back the bigger sheep from the pasture and brought out the smaller ones first to graze on the tender grass. The rabbis represented God as saying, “He who knows how to shepherd the sheep, each one in proportion to its strength, shall come and shepherd My people.”
  3. Psalm 78:71 Lit following.

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 78

هۆنراوەیەکی ئاساف.

1ئەی گەلی من، گوێ بدەنە فێرکردنم،
    گوێ شل بکەن بۆ قسەکانی دەمم.
بە نموونە دەمم دەکەمەوە،
    مەتەڵی ڕۆژگاری کۆن دەردەبڕم.
ئەو شتانەی بیستوومانە و زانیومانە،
    ئەوەی باوباپیرانمان پێیان گوتووین.
ئەو شتانە لە منداڵەکانیان ناشارینەوە،
    بەڵکو بە نەوەی داهاتوو،
ستایشی یەزدان ڕادەگەیەنین،
    هێزی و کارە سەرسوڕهێنەرەکانی کە کردوویەتی.
لەناو بنەماڵەی یاقوب شەریعەتی[a] دامەزراند،
    لەناو ئیسرائیل تەورات،
کە باوباپیرانی ئێمەی ڕاسپارد
    کە فێری منداڵانی خۆیانی بکەن،
بۆ ئەوەی نەوەی داهاتوو بیانزانێت،
    ئەو منداڵانەی لەدایک دەبن،
    ئەوانیش هەستن و بۆ منداڵانی خۆیانی باس بکەن.
ئینجا هیوایان بە خودا دەبێت،
    کردارەکانی خودایان لە یاد ناچێ،
    بەڵکو ڕاسپاردەکانی بەجێدەگەیەنن.
بۆ ئەوەی وەک باوباپیرانیان نەبن،
    نەوەیەکی یاخی و کەللەڕەق،
نەوەیەک جگەرسۆز نەبوو بۆ خودا،
    ڕۆحیشیان دڵسۆزی ئەو نەبوو.

ئەفرایمییەکان کە چەکیان تیروکەوان بوو،
    لە ڕۆژی جەنگدا گەڕانەوە.
10 پەیمانی خودایان شکاند،
    بەپێی فێرکردنی نەجوڵانەوە.
11 کردارەکانی خودایان لەبیر کرد،
    ئەو کارە سەرسوڕهێنەرانەی کە پیشانی دابوون.
12 لەبەرچاوی باوباپیرانیان پەرجووی کرد،
    لە خاکی میسر، لە وڵاتی چۆعەن[b].
13 دەریای شەقکرد و پەڕاندنیەوە،
    وەک بەربەست ئاوی ڕاگرت.
14 بە ڕۆژ بەهۆی هەورەوە ڕێبەری کردن،
    بە درێژایی شەویش بە ڕووناکی ئاگر.
15 لە بیابان تاشەبەردی شەقکرد و ئاوی پێدان،
    ئەوەندە زۆر وەک لە دەریاوە بێت.
16 جۆگەی لەناو تاشەبەرد هەڵقوڵاند،
    وەک ڕووبار ئاوی بەردایەوە.

17 بەڵام بەردەوام بوون لە گوناهکردن لە دژی،
    لە یاخیبوون لە دژی هەرەبەرز لە بیابان.
18 لە دڵی خۆیاندا خودایان تاقی کردەوە
    بە داواکردنی ئەو خواردنەی دڵیان پێوەی بوو.
19 لە دژی خودا دوان، گوتیان:
    «ئایا خودا دەتوانێت لە چۆڵەوانی مێزێک بڕازێنێتەوە؟
20 ئەوەتا لە تاشەبەردەکەی دا و ئاوی لێ هێنا،
    جۆگەکان ئاویان لێ ڕژا!
ئایا دەتوانێت نانیش بدات و
    گۆشت بۆ گەلەکەی دابین بکات؟»
21 کە یەزدان ئەمەی بیست زۆر تووڕە بوو،
    ئاگری داگیرسا لە دژی یاقوب،
    هەروەها تووڕەیی هەستا لە ئیسرائیل،
22 چونکە بڕوایان بە خودا نەهێنا و
    پشتیان بە ڕزگاریی ئەو نەبەست.
23 جا فەرمانی دا بە هەورەکان لە بەرزایی،
    دەرگای ئاسمانی کردەوە،
24 مەنی بەسەریاندا باراند بۆ خواردن و
    دانەوێڵەی ئاسمانی پێدان.
25 مرۆڤ نانی فریشتەکانیان خوارد،
    ئازووقەی بۆ ناردن هەتا تێربوون.
26 لە ئاسمانەوە بای ڕۆژهەڵاتی هەڵکرد،
    بە هێزیشی بای باشووری بەرەو پێش برد.
27 وەک خۆڵ گۆشتی بەسەریاندا باراند،
    وەک لمی دەریاکان پەلەوەڕی باڵدار.
28 باراندییە ناو ئۆردوگاکەیان،
    لە دەوروبەری چادرەکانیان.
29 خواردیان و زۆر تیر بوون،
    ئەوەی دڵیان پێوەی بوو بۆی هێنان.
30 بەڵام بەر لەوەی ئەوەی حەزیان لێی بوو بەجێی بهێڵن،
    هێشتا خواردنەکەیان لەناو دەم بوو،
31 تووڕەیی خودا لێیان هەستا،
    هەرە بەهێزەکانی کوشتن و
    باشترین گەنجەکانی ئیسرائیلی خست.

32 لەگەڵ ئەمەشدا گوناهیان کردەوە،
    بڕوایان بە کارە سەرسوڕهێنەرەکانی نەکرد.
33 بە فووێک ڕۆژگاری لەناوبردن،
    بە تۆقاندن ساڵانیان.
34 ئەگەر بیانکوژێت بەدوای دەکەون،
    بە پەرۆشەوە دەگەڕێنەوە لای.
35 بەبیریان دێتەوە کە خودا تاشەبەردیانە،
    خودای هەرەبەرزیشە کە دەیانکڕێتەوە[c].
36 بەڵام بە دەم فێڵ دەکەن،
    بە زمان درۆی لەگەڵ دەکەن.
37 دڵیان لەلای ناچەسپێت،
    دڵسۆز نین لەگەڵ پەیمانەکەی.
38 ئەویش بەزەییدارە و
    لە گوناه خۆشدەبێت و نافەوتێنێت.
زۆر جار تووڕەیی خۆی دەگێڕێتەوە،
    هەموو هەڵچوونی خۆی دەرنابڕێت.
39 بەبیری دێتەوە ئەمانە مرۆڤن،
    بایەکن هەڵدەکەن و ناگەڕێنەوە.

40 چەند جار لە چۆڵەوانی لێی یاخیبوون،
    لە بیابان دڵتەنگیان کرد.
41 جار لەدوای جار خودایان تاقی کردەوە،
    خودا پیرۆزەکەی ئیسرائیلیان ئەزیەت دا.
42 دەستی ئەویان لەبیرچوو،
    ئەو ڕۆژەی ئەوانی لە دوژمن کڕییەوە.
43 ئەو ڕۆژەی لە میسر نیشانەی پیشاندا،
    لە وڵاتی چۆعەن پەرجووی کرد.
44 ڕووبار و جۆگەکانیانی گۆڕی بۆ خوێن،
    بۆ ئەوەی نەخۆنەوە.
45 مێشومەگەزی نارد پێوەیان دان،
    بۆقی نارد بۆگەنیان کردن.
46 بەروبوومی ئەوانی دا بە سن،
    بەری ماندووبوونیان بە کوللە.
47 بە تەرزە ڕەزەمێوەکانی کوتان و
    بە زوقم دار هەنجیرەکانی وشککردن.
48 گاوگۆتاڵی ئەوانی خستنە بەر تەرزە و
    ئاژەڵی ماڵی دانە بەر بروسکە.
49 گڕی هەڵچوونی خۆی ڕژاندە سەریان، تووڕەیی و تۆڵە و بەڵا،
    بە فریشتەی لەناوبەر ناردی.
50 ڕێگای بۆ تووڕەیی خۆی خۆشکرد،
    مردنی لێ نەگێڕانەوە،
    ژیانیانی تووشی دەرد کرد.
51 لە هەموو نۆبەرەکانی میسری دا،
    یەکەمین بەرهەمی پیاوەتی وڵاتی حام[d].
52 ئینجا وەک مەڕ گەلەکەی بەپێشدا،
    وەک ڕان لە چۆڵەوانی ڕابەرایەتی کردن.
53 بەبێ ترس بەرەو ئاسوودەیی ڕێنمایی کردن،
    بەڵام دەریا دوژمنەکانی داپۆشین.
54 بردنی بۆ سنووری خاکی پیرۆز،
    ئەو چیایەی بە دەستی ڕاستەی بەدەستیهێنا.
55 نەتەوەکانی لەبەردەم دەرکردن،
    میراتی بە گوریس بۆ دابەش کردن،
    هۆزەکانی ئیسرائیلی لە خێوەتەکانیان نیشتەجێ کرد.

56 بەڵام خودای هەرەبەرزیان تاقی کردەوە و یاخی بوون،
    یاساکەیان شکاند.
57 هەڵگەڕانەوە و فێڵبازییان کرد،
    وەک باپیرانیان لەڕێ لایاندا، وەک کەوانێکی ناڕێک.
58 بە نزرگەکانیان لەسەر بەرزاییەکان پەستیان کرد،
    بە بتەکانیان ئیرەیی[e] ئەویان جۆشاند.
59 خودا ئەمەی بیست، پڕ تووڕەیی بوو،
    بە تەواوی ئیسرائیلی ڕەتکردەوە.
60 چادری پەرستنی شیلۆی[f] بەجێهێشت،
    ئەو چادرەی لەناو مرۆڤ هەڵیدابوو.
61 سندوقی پەیمانی خۆی دایە دەست،
    هێمای هێز و شکۆی خۆی دایە دەست ناحەزەکانی.
62 گەلی خۆی خستە بەردەمی شمشێر،
    لە میراتەکەی تووڕە بوو.
63 گەنجەکانیان ئاگر هەڵیلووشین،
    کچەکانیان هەلهەلەیان لێ نەدا.
64 کاهینەکانیان بە شمشێر کەوتن،
    بێوەژنەکانیان شیوەنیان نەگێڕا.

65 ئەوسا پەروەردگار وەک خەوتووێک هەستا،
    وەک پاڵەوانێک لە سەرخۆشی بەهۆش بێتەوە.
66 لە دوژمنەکانی دا بۆ دواوە،
    کردنی بە ڕیسوایی هەمیشەیی.
67 خێوەتەکانی یوسفی ڕەتکردەوە،
    هۆزی ئەفرایمی هەڵنەبژارد،
68 بەڵکو هۆزی یەهودای هەڵبژارد،
    کێوی سییۆن کە خۆشی دەوێت.
69 وەک بەرزاییەکان پیرۆزگای خۆی بنیاد نا،
    وەک زەوی هەتاهەتایە چەسپاندی.
70 داودی بە خزمەتکاری خۆی هەڵبژارد و
    لەناو پشتیری مەڕ دەریهێنا.
71 لەدوای مەڕە شیردەرەکانەوە هێنای،
    بۆ ئەوەی ببێتە شوانی یاقوبی گەلی خۆی،
    ئیسرائیلی میراتگری خۆی.
72 ئەویش بە دڵپاکییەوە شوانایەتی کردن،
    بە دەستێکی کارامە ئاراستەی کردن.

Notas al pie

  1. 78‏:5 بڕوانە دەرچوون 16‏:31‏-34.‏‏
  2. 78‏:12 شارێکی میسرییە دەکەوتە ڕۆژهەڵاتی دەلتای نیلەوە.‏
  3. 78‏:35 عیبری: بە واتای خوێنگر دێت، بۆ تێگەیشتن لەم دەربڕینە بڕوانە ڕائووس 4‏‏.‏
  4. 78‏:51 مەبەست وڵاتی میسرە.‏
  5. 78‏:58 ئیرەیی: واتای هەڵوێستی توندی خودا بەرامبەر بە بتپەرستی، چونکە خودا دەیەوێت تەنها ئەو بپەرسترێت.‏
  6. 78‏:60 شارێک بوو لە باکووری بێت ئێل. یهۆشع ئەو شوێنەی هەڵبژارد بۆ ئەوەی سندوقی پەیمان و چادری چاوپێکەوتنی تێدا دابنێن.‏