Amplified Bible

Luke 7

Jesus Heals a Centurion’s Slave

1After He had finished all that He had to say in the hearing of the people, He went to Capernaum.

Now a [Roman] [a]centurion’s slave, who was highly regarded by him, was sick and on the verge of death. When the centurion heard about Jesus, he sent some Jewish elders to Him, asking Him to come and save the life of his slave. When they reached Jesus, they pleaded with Him earnestly [to come], saying, “He is worthy for You to do this for him, because he loves our nation and he built us our synagogue [at his own expense].” And Jesus went with them. But when He was near the house, the centurion sent friends to Him, saying, “Lord, do not trouble Yourself further, for I am not worthy for You to come under my roof. Therefore I did not even consider myself worthy to come to You. But just speak a word, and my slave will be healed. For I also am a man subject to authority, with soldiers under me; and I say to this one, ‘Go,’ and he goes, and to another, ‘Come,’ and he comes, and to my slave, ‘Do this,’ and he does it.” Now when Jesus heard this, He was amazed at him, and turned and said to the crowd that was following Him, “I say to you, not even in Israel have I found such great faith [as this man’s].” 10 When the messengers who had been sent returned to the house, they found the slave in good health.

11 Soon afterward Jesus went to a city called Nain [near Nazareth], and His disciples and a large crowd accompanied Him. 12 Now as He approached the city gate, a dead man was being carried out—the only son of his mother, and she was a widow. And a large crowd from the city was with her [in the funeral procession]. 13 When the Lord saw her, He felt [great] compassion for her, and said to her, “Do not weep.” 14 And He came up and touched the bier [on which the body rested], and the pallbearers stood still. And He said, “Young man, I say to you, arise [from death]!” 15 The man who was dead sat up and began to speak. And Jesus gave him back to his mother. 16 Fear and profound awe gripped them all, and they began glorifying and honoring and praising God, saying, “A great prophet has arisen among us!” and, “God has visited His people [to help and care for and provide for them]!” 17 This news about Him spread through all of Judea and in all the surrounding countryside.

A Delegation from John

18 John’s disciples brought word to him [in prison] of all these things. 19 John called two of his disciples and sent them to the Lord, saying, “Are You the [b]Expected One (the Messiah), or should we look for someone else?” 20 So the men came to Jesus and said, “John the Baptist sent us to You to ask, ‘Are You the Expected One (the Messiah), or should we look for someone else?’” 21 At that very hour Jesus healed many people of sicknesses and infirmities and evil spirits; and He gave [the gracious gift of] sight to many who were blind. 22 So He replied to them, “Go and tell John about everything you have seen and heard: the blind receive sight, the lame walk, the lepers are cleansed, the deaf hear, the dead are raised up, and the poor have the good news (gospel) preached to them. 23 Blessed [joyful, spiritually favored] is he who does not take offense at Me.”

24 When John’s messengers left, Jesus began speaking to the crowds about John: “What did you go out to the wilderness to see? [c]A reed shaken by the wind? 25 But what did you go out to see? A man dressed in soft clothing [entirely unsuited for the harsh wilderness]? Those who wear splendid clothing and live in luxury are in royal palaces! 26 But what did you [really] go out to see? A prophet? Yes, I say to you, and one [d]far more [eminent and remarkable] than a prophet [who foretells the future]. 27 This is the one of whom it is written [by the prophet Malachi],

Behold, I send My messenger ahead of You,
Who will prepare Your way before You.’

28 I tell you, among those born of women there is no one greater than John; yet he who is least in the kingdom of God is greater [in privilege] than he.” 29 All the people and the tax collectors who heard Jesus, acknowledged [the validity of] God’s justice, having been baptized with the baptism of John. 30 But the Pharisees and the lawyers [who were experts in the Mosaic Law] annulled and set aside God’s purpose for themselves, not having been baptized by John.

31 “To what then shall I compare the people of this generation [who set aside God’s plan], and what are they like? 32 They are like children sitting in the market place and calling to one another, and saying, ‘We played the flute for you [pretending to be at a wedding], and you did not dance; we sang a dirge [pretending to be at a funeral], and you did not weep [so nothing we did appealed to you].’ 33 For John the Baptist has come neither eating bread nor drinking wine, and you say, ‘He has a demon!’ 34 The Son of Man has come eating and drinking, and you say, ‘Look, a man who is a glutton and a [heavy] wine-drinker, a friend of tax collectors and sinners [including non-observant Jews].’ 35 Yet wisdom is vindicated and shown to be right by all her children [by the lifestyle, moral character, and good deeds of her followers].”

The Anointing in Galilee

36 One of the Pharisees asked Jesus to eat with him, and He went into the Pharisee’s house [in the region of Galilee] and reclined at the table. 37 Now there was a woman in the city who was [known as] a [e]sinner; and [f]when she found out that He was reclining at the table in the Pharisee’s house, she brought an alabaster vial of perfume; 38 and standing behind Him at His feet, weeping, she began wetting His feet with her tears, and wiped them with the hair of her head, and [respectfully] kissed His feet [as an act signifying both affection and submission] and [g]anointed them with the perfume. 39 Now when [Simon] the Pharisee who had invited Him saw this, he said to himself, “If this Man were a prophet He would know who and what sort of woman this is who is touching Him, that she is a [notorious] sinner [an outcast, devoted to sin].”

Parable of Two Debtors

40 Jesus, answering, said to the Pharisee, “Simon, I have something to say to you.” And he replied, “Teacher, say it.” 41 “A certain moneylender had two debtors: one owed him five hundred [h]denarii, and the other fifty. 42 When they had no means of repaying [the debts], he freely forgave them both. So which of them will love him more?” 43 Simon answered, “The one, I take it, for whom he forgave more.” Jesus said to him, “You have decided correctly.” 44 Then turning toward the woman, He said to Simon, “Do you see this woman? I came into your house [but you failed to extend to Me the usual courtesies shown to a guest]; you gave Me no water for My feet, but she has wet My feet with her tears and wiped them with her hair [demonstrating her love]. 45 You gave Me no [welcoming] kiss, but from the moment I came in, she has not ceased to kiss My feet. 46 You did not [even] anoint My head with [ordinary] oil, but she has anointed My feet with [costly and rare] perfume. 47 Therefore I say to you, her sins, which are many, are forgiven, for she loved much; but he who is forgiven little, loves little.” 48 Then He said to her, “Your sins are forgiven.” 49 Those who were reclining at the table with Him began saying among themselves, “Who is this who even forgives sins?” 50 Jesus said to the woman, “Your faith [in Me] has saved you; go in peace [free from the distress experienced because of sin].”

Notas al pie

  1. Luke 7:2 A Roman military officer commanding a hundred men.
  2. Luke 7:19 Lit Coming One.
  3. Luke 7:24 I.e. something too ordinary to be of any interest.
  4. Luke 7:26 John was unique among the prophets because he was sent to prepare the hearts of the people for the immediate disclosure of their Messiah.
  5. Luke 7:37 I.e. an immoral woman or prostitute.
  6. Luke 7:37 When a Rabbi (teacher) was visiting in someone’s home, it was acceptable for uninvited guests to come and listen to the conversation.
  7. Luke 7:38 There were apparently two anointings of Jesus. This one in the home of Simon the Pharisee (identified in v 40) in the area of Galilee by an unnamed woman, and the other in the home of Simon the Leper in Bethany, by Mary the sister of Martha and Lazarus. The anointing in Bethany preceded the triumphal entry into Jerusalem (Matt 26:6-13; Mark 14:3-9; John 12:1-8).
  8. Luke 7:41 A denarius was equivalent to a day’s wages.

Het Boek

Lukas 7

Jezus geneest, vergeeft en maakt levend

1Nadat Jezus was uitgesproken, ging Hij het plaatsje Kafarnaüm in. Een officier van het Romeinse leger had een knecht die veel voor hem betekende. Die knecht was ernstig ziek geworden en lag op sterven. Toen de officier over Jezus hoorde, stuurde hij enkele voorname Joodse burgers naar Hem toe met de vraag of Hij wilde komen om zijn knecht te genezen. Zij kwamen bij Jezus en vroegen Hem dringend of Hij wilde meegaan om de man te helpen. ‘Als er één is die verdient dat U hem helpt, is hij het wel!’ zeiden ze. ‘Hij houdt van ons volk en heeft zelfs op eigen kosten een synagoge voor ons laten bouwen.’ Jezus ging met hen mee. Maar toen Hij bijna bij het huis was, stuurde de officier een paar vrienden naar Hem toe met de boodschap: ‘Here, ik wil het U verder niet lastig maken. Ik ben het niet waard dat U in mijn huis komt. Daarom heb ik het ook niet gedurfd zelf naar U toe te komen. Eén woord van U is genoeg om mijn knecht te genezen. Want ik moet doen wat mijn commandant zegt. En mijn soldaten moeten doen wat ik zeg. Als ik tegen de één zeg: “Ga,” gaat hij. En tegen de ander: “Kom,” komt hij. En zeg ik tegen mijn knecht: “Doe dit,” dan doet hij het.’ Jezus was verbaasd. ‘Hebt u dat gehoord?’ zei Hij tegen de mensen die met Hem waren meegekomen. ‘Nergens in Israël heb Ik iemand ontdekt die zoveel geloof in Mij heeft!’ 10 De vrienden van de officier gingen het huis weer binnen en zagen dat de knecht helemaal genezen was.

11 De volgende dag ging Jezus met zijn leerlingen naar het dorp Naïn. 12 Zoals gewoonlijk liepen er drommen mensen achter Hem aan. Bij de poort van het dorp zag Hij een lange begrafenisstoet aankomen. De dode was de enige zoon van een vrouw die ook haar man al had verloren. 13 Toen Jezus de vrouw zag, kreeg Hij diep medelijden met haar. ‘Huil maar niet,’ zei Hij. 14 Hij liep naar de baar en legde zijn hand erop. De dragers bleven stil staan. ‘Jongen,’ zei Hij, ‘word weer levend.’ 15 De dode jongen ging zitten en begon te praten. Jezus zei tegen de moeder: ‘Hier is uw zoon weer.’ 16 Er ging een golf van ontzag door de mensen. Zij eerden en prezen God. ‘Wat een geweldige profeet heeft God naar ons toegestuurd! Vandaag hebben wij gezien wat God kan doen!’ zeiden zij. 17 Het nieuws over wat gebeurd was, ging door heel Judea en de omliggende streken.

18 De leerlingen van Johannes de Doper hoorden wat Jezus allemaal deed en vertelden het aan Johannes. 19 Die stuurde twee van hen naar Jezus toe met de vraag: ‘Bent U het op wie wij hebben gewacht? Of moeten wij uitkijken naar iemand anders?’ 20 Toen de twee mannen Jezus vonden, brachten zij Hem de vraag van Johannes over. 21 Jezus was juist bezig vele mensen te genezen van allerlei ziekten en kwalen. Uit verschillende mensen verjoeg Hij boze geesten en Hij genas de ogen van vele blinden. 22 ‘Ga terug naar Johannes,’ antwoordde Hij, ‘en vertel hem wat u hier hebt gezien en gehoord. Blinden kunnen weer zien, lammen lopen zonder hulp, melaatsen zijn genezen, doven kunnen horen, doden zijn weer levend geworden en arme mensen horen het goede nieuws. 23 Zeg Johannes vooral dit: u bent gelukkig als u Mij aanvaardt zoals Ik ben.’ 24 De mannen gingen naar Johannes terug. Jezus sprak met de mensen over Johannes. ‘Naar wat voor man zijn jullie gaan kijken daar in de woestijn? Was hij een rietstengel die door de wind heen en weer wordt bewogen? 25 Had hij dure kleren aan? Nee! Mensen met dure kleren en een luxe leven moet u in een paleis zoeken, niet in de woestijn. 26 Hebt u dan een profeet gezien? 27 Ja, zelfs meer dan een profeet. Over hem werd geschreven: “Ik stuur mijn boodschapper voor u uit om voor u een weg te banen.” 28 Onthoud dit: van alle mensen die ooit geboren zijn, is niemand groter dan Johannes. Toch is de kleinste in het Koninkrijk van God groter dan hij. 29 Allen die Johannes hoorden, zelfs de tolontvangers, hebben erkend dat Gods eisen juist waren en lieten zich dopen. 30 Behalve de Farizeeën en de bijbelgeleerden. Die keurden het plan van God af en wilden zich niet door Johannes laten dopen. 31 Wat moet men van zulke mannen zeggen? Waarmee kan men hen vergelijken? 32 Zij zijn net kinderen die op straat spelen en tegen de andere kinderen zeggen: “Wij hebben muziek gemaakt en jullie wilden niet dansen. Wij hebben begrafenisje gespeeld en jullie wilden niet treuren!” 33 Want Johannes de Doper leefde uiterst sober. Hij at geen brood en dronk geen druppel wijn. En u zei: “Hij heeft een boze geest.” 34 Ik, de Mensenzoon, eet en drink heel gewoon en u zegt: “Die Jezus is een veelvraat en een drinker! Mooie vrienden heeft Hij: tollenaars en slechte mensen!” 35 Maar de praktijk zal wel uitwijzen wat wijsheid is.’

36 Een van de Farizeeën nodigde Jezus uit bij hem thuis te komen eten. Jezus nam die uitnodiging aan en ging aan tafel. 37 Er was in die stad een vrouw met een slechte reputatie, die hoorde dat Jezus bij de Farizeeër aan tafel aanlag. 38 Ze ging naar Hem toe met een flesje kostbare parfum en knielde achter Hem neer bij zijn voeten. De tranen liepen haar over de wangen en zij vielen op de voeten van Jezus. Ze droogde zijn voeten met haar lange haren af, kuste ze en goot er de parfum over uit. 39 De Farizeeër zag dit allemaal aan en dacht bij zichzelf: ‘Nee, Jezus is geen profeet. Als Hij door God was gestuurd, zou Hij wel weten wat voor een slechte vrouw zij is. Dan zou Hij Zich niet door haar hebben laten aanraken.’ 40 Jezus gaf meteen antwoord op wat in de Farizeeër omging. ‘Simon,’ zei Hij, ‘Ik moet u iets zeggen.’ ‘Ja,’ antwoordde de Farizeeër. ‘Ik luister.’ 41 ‘Iemand gaf twee mannen geld te leen, de een vijfhonderd zilverstukken en de ander vijftig. 42 Maar geen van beiden kon hem terugbetalen. Daarom schold hij hun de schuld kwijt. Wie van de twee zal daarna het meeste van hem houden?’ 43 ‘Ik denk de man die hem het meeste geld schuldig was,’ antwoordde Simon. ‘Precies,’ zei Jezus. 44 Daarna keek Hij naar de vrouw en zei tegen Simon: ‘Ziet u deze vrouw? Toen Ik uw huis binnenkwam, hebt u niet de moeite genomen het stof van mijn voeten af te wassen. Maar deze vrouw heeft mijn voeten gewassen met haar tranen en afgedroogd met haar haren. 45 U hebt Mij niet begroet met een kus. Maar zolang Ik hier binnen ben, heeft deze vrouw mijn voeten gekust. 46 U hebt niet het gebruik in acht genomen mijn hoofd met olie te zalven. Maar deze vrouw heeft mijn voeten gezalfd. Met kostbare parfum nog wel. 47 Zij had veel zonden, maar die zijn haar vergeven. Dat blijkt wel uit haar grote liefde. Iemand die voor weinig zonden vergeving heeft gekregen, geeft ook weinig liefde.’ 48 Jezus zei daarop tegen de vrouw: ‘Uw zonden zijn u vergeven.’ 49 De andere mannen aan de tafel zeiden tegen elkaar: ‘Wie is Hij, dat Hij denkt zonden te kunnen vergeven?’ 50 Maar Jezus ging er niet op in en zei tegen de vrouw: ‘U bent gered door uw geloof. Ga in vrede.’