Amplified Bible

Luke 5

The First Disciples

1Now it happened that while Jesus was standing by the Lake of Gennesaret (Sea of Galilee), with the people crowding all around Him and listening to the word of God; that He saw two boats lying at the edge of the lake, but the fishermen had gotten out of them and were washing their nets. He got into one of the boats, which was Simon’s, and asked him to put out a little distance from the shore. And He sat down and began teaching the crowds from the boat. When He had finished speaking, He said to Simon [Peter], “Put out into the deep water and lower your nets for a catch [of fish].” Simon replied, “Master, we worked hard all night [to the point of exhaustion] and caught nothing [in our nets], but at Your word I will [do as you say and] lower the nets [again].” When they had done this, they caught a great number of fish, and their nets were [at the point of] breaking; so they signaled to their partners in the other boat to come and help them. And they came and filled both of the boats [with fish], so that they began to sink. But when Simon Peter saw this, he fell down at Jesus’ knees, saying, “Go away from me, for I am a sinful man, O Lord!” For he and all his companions were completely astounded at the catch of fish which they had taken; 10 and so were James and John, sons of Zebedee, who were partners with Simon [Peter]. Jesus said to Simon, “Have no fear; from now on you will be catching men!” 11 After they had brought their boats to land, they left everything and [a]followed Him [becoming His disciples, believing and trusting in Him and following His example].

The Leper and the Paralytic

12 While Jesus was in one of the cities, there came a man covered with [an advanced case of] leprosy; and when he saw Jesus, he fell on his face and begged Him, saying, “Lord, if You are willing, You can make me clean and well.” 13 And Jesus reached out His hand and touched him, saying, “I am willing; be cleansed.” And immediately the leprosy left him. 14 Jesus ordered him to tell no one [that he might happen to meet], “But go and show yourself to the priest, and make an offering for your purification, just as Moses commanded, as a testimony (witness) to them [that this is a work of Messiah].” 15 But the news about Him was spreading farther, and large crowds kept gathering to hear Him and to be healed of their illnesses. 16 But Jesus Himself would often slip away to the wilderness and pray [in seclusion].

17 One day as He was teaching, there were Pharisees and teachers of the Law sitting there who had come from every village of Galilee and Judea and from Jerusalem. And the power of the Lord was present with Him to heal. 18 Some men came carrying on a stretcher a man who was paralyzed, and they tried to bring him in and lay him down in front of Jesus. 19 But finding no way to bring him in because of the crowd, they went up on the [b]roof [and removed some tiles to make an opening] and lowered him through the tiles with his stretcher, into the middle of the crowd, in front of Jesus. 20 When Jesus saw their [active] faith [springing from confidence in Him], He said, “Man, your sins are forgiven.” 21 The scribes and the Pharisees began to consider and question [the implications of what He had said], saying, “Who is this man who speaks blasphemies [by claiming the rights and prerogatives of God]? Who can forgive sins [that is, remove guilt, nullify sin’s penalty, and assign righteousness] except God alone?” 22 But Jesus, knowing their [hostile] thoughts, answered them, “Why are you questioning [these things] in your hearts? 23 Which is easier, to say, ‘Your sins are forgiven you,’ or to say, ‘Get up and walk’? 24 But, in order that you may know that the Son of Man (the Messiah) has authority and power on earth to forgive sins”—He said to the paralyzed man, “I say to you, get up, pick up your stretcher and go home.” 25 He immediately stood up before them, picked up his stretcher, and went home glorifying and praising God. 26 They were all astonished, and they began glorifying God; and they were filled with [reverential] fear and kept saying, “We have seen wonderful and incredible things today!”

Call of Levi (Matthew)

27 After this Jesus went out and noticed a tax collector named Levi (Matthew) sitting at the tax booth; and He said to him, “Follow Me [as My disciple, accepting Me as your Master and Teacher and walking the same path of life that I walk].” 28 And he left everything behind and got up and began to follow Jesus [as His disciple].

29 Levi (Matthew) gave a great banquet for Him at his house; and there was a large crowd of tax collectors and others who were reclining at the table with them. 30 The Pharisees and their scribes [seeing those with whom He was associating] began murmuring in discontent to His disciples, asking, “Why are you eating and drinking with the tax collectors and sinners [including non-observant Jews]?” 31 And Jesus replied to them, “It is not those who are healthy who need a physician, but [only] those who are sick. 32 I did not come to call the [self-proclaimed] righteous [who see no need to repent], but sinners to repentance [to change their old way of thinking, to turn from sin and to seek God and His righteousness].”

33 Then they said to Him, “The disciples of John [the Baptist] often practice fasting and offer prayers [of special petition], and so do the disciples of the Pharisees; but Yours eat and drink.” 34 Jesus said to them, “Can you make the wedding guests of the bridegroom fast while he is with them? 35 But days [for mourning] will come when the bridegroom is [forcefully] taken away from them. They will fast in those days.” 36 He also told them a parable: “No one tears a piece of cloth from a new garment and puts it on an old one; otherwise he will both tear the new, and the piece from the new will not match the old. 37 And no one puts new wine into old [c]wineskins; otherwise the new [fermenting] wine will [expand and] burst the skins and it will be spilled out, and the skins will be ruined. 38 But new wine must be put into fresh wineskins. 39 And no one, after drinking old wine, wishes for new; for he says, ‘The old is fine.’”

Notas al pie

  1. Luke 5:11 The concept of “follow” can represent three separate possibilities: (1) walking with Him (literally), that is merely being in His presence regardless of personal belief or commitment; (2) accepting and identifying with the salvation He offered; and (3) being identified with Him by being subject to the scorn and rejection of unbelievers because of personal belief and commitment to Him.
  2. Luke 5:19 The roof of a typical home was composed of clay tiles which were laid on a mat of branches and grass supported by wooden beams.
  3. Luke 5:37 See note Matt 9:17.

Thai New Contemporary Bible

ลูกา 5


1วันหนึ่งขณะพระเยซูทรงยืนอยู่ริมทะเลสาบเยนเนซาเรท[a]โดยมีประชาชนกำลังรุมล้อมพระองค์เพื่อฟังพระวจนะของพระเจ้า พระองค์ทรงเห็นเรือสองลำจอดอยู่ริมน้ำ ส่วนชาวประมงขึ้นจากเรือแล้วกำลังซักอวนอยู่ พระองค์จึงเสด็จลงเรือลำหนึ่งซึ่งเป็นเรือของซีโมนและทรงขอให้เขาถอยเรือไปจากฝั่งเล็กน้อย จากนั้นทรงนั่งลงและทรงสอนประชาชนจากบนเรือ

หลังจากพระองค์ทรงสอนจบ พระองค์ตรัสกับซีโมนว่า “จงถอยออกไปที่น้ำลึก แล้วจงหย่อน[b]อวนลงจับปลา”

ซีโมนทูลตอบว่า “พระอาจารย์เจ้าข้า พวกข้าพระองค์ตรากตรำมาทั้งคืนแต่จับปลาไม่ได้เลย แต่เพราะพระองค์ทรงสั่งเช่นนั้น ข้าพระองค์ก็จะหย่อนอวนลง”

เมื่อพวกเขาหย่อนอวนลงก็จับปลาได้มากมายจนอวนของพวกเขาเริ่มจะขาด ดังนั้นพวกเขาจึงส่งสัญญาณให้เพื่อนร่วมงานในเรืออีกลำมาสมทบ พวกเขาก็มาช่วยและได้ปลาเต็มเรือทั้งสองลำจนเรือเริ่มจะจม

เมื่อซีโมนเปโตรเห็นเช่นนี้ก็กราบลงที่เข่าของพระเยซูและทูลว่า “พระองค์เจ้าข้า เสด็จไปจากข้าพระองค์เถิด ข้าพระองค์เป็นคนบาป!” เพราะเขากับเพื่อนพ้องประหลาดใจที่จับปลาได้มากขนาดนั้น 10 เพื่อนของซีโมนคือยากอบและยอห์นบุตรชายของเศเบดีก็ประหลาดใจเช่นกัน

แล้วพระเยซูตรัสกับซีโมนว่า “อย่ากลัวเลย ตั้งแต่นี้ไปท่านจะเป็นผู้จับคน” 11 ดังนั้นพวกเขาจึงลากเรือขึ้นฝั่ง แล้วละทิ้งทุกสิ่งและติดตามพระองค์ไป


12 ขณะพระเยซูทรงอยู่ในเมืองแห่งหนึ่ง มีคนเป็นโรคเรื้อน[c]ทั้งตัวเดินมาตามทาง เมื่อเขาเห็นพระองค์ เขาก็หมอบซบหน้าลงกับพื้นทูลวิงวอนพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า พระองค์ทรงรักษาข้าพระองค์ให้หายได้ถ้าพระองค์เต็มใจ”

13 พระเยซูทรงยื่นพระหัตถ์แตะต้องเขาและตรัสว่า “เราเต็มใจจะรักษา จงหายโรคเถิด!” ทันใดนั้นโรคเรื้อนที่เขาเป็นอยู่ก็หายไป

14 แล้วพระเยซูทรงกำชับเขาว่า “อย่าบอกผู้ใดเลย แต่จงไปแสดงตัวต่อปุโรหิตและถวายเครื่องบูชาสำหรับการที่เจ้าหายจากโรคเรื้อนตามที่โมเสสสั่งไว้ เพื่อเป็นพยานแก่คนทั้งหลายว่าเจ้าหายโรคแล้ว”

15 ถึงกระนั้นกิตติศัพท์ของพระองค์กลับเลื่องลือออกไปมากยิ่งขึ้นจนฝูงชนมากมายพากันมาฟังพระองค์และรับการรักษาโรค 16 แต่พระเยซูมักจะทรงปลีกตัวไปอยู่ในที่สงบและอธิษฐาน


17 วันหนึ่งขณะพระองค์ทรงสอนอยู่ พวกฟาริสีกับธรรมจารย์จากทุกหมู่บ้านแถบกาลิลี และจากแคว้นยูเดีย และกรุงเยรูซาเล็มมานั่งอยู่ที่นั่นด้วย ฤทธิ์อำนาจขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับพระองค์เพื่อรักษาผู้ป่วย 18 มีผู้หามคนเป็นอัมพาตมาบนที่นอน พยายามจะเข้ามาในบ้านเพื่อวางเขาลงต่อหน้าพระเยซู 19 แต่เมื่อหมดช่องทางเพราะคนแน่นมาก พวกเขาจึงขึ้นไปบนหลังคาบ้านแล้วหย่อนที่นอนซึ่งคนเป็นอัมพาตนอนอยู่ผ่านช่องหลังคาลงมากลางฝูงชน ตรงหน้าพระเยซูพอดี

20 เมื่อพระเยซูทรงเห็นความเชื่อของพวกเขาก็ตรัสว่า “เพื่อนเอ๋ย บาปของท่านได้รับการอภัยแล้ว”

21 พวกฟาริสีกับธรรมาจารย์คิดในใจว่า “คนที่พูดหมิ่นประมาทพระเจ้าคนนี้เป็นใครกัน? นอกจากพระเจ้าแล้วใครจะอภัยบาปได้?”

22 พระเยซูทรงทราบว่าพวกเขาคิดอะไรอยู่และตรัสถามพวกเขาว่า “ทำไมพวกท่านจึงคิดในใจเช่นนั้น? 23 ที่จะพูดว่า ‘บาปของท่านได้รับการอภัยแล้ว’ กับ ‘จงลุกขึ้นเดินไป’ อย่างไหนจะง่ายกว่ากัน? 24 แต่ทั้งนี้เพื่อให้พวกท่านรู้ว่าบุตรมนุษย์มีสิทธิอำนาจในโลกที่จะอภัยบาป” แล้วพระองค์ตรัสกับคนเป็นอัมพาตว่า “เราสั่งเจ้าว่าลุกขึ้น จงแบกที่นอนของเจ้าและกลับบ้านไปเถิด” 25 ทันใดนั้นเขาก็ลุกขึ้นต่อหน้าคนทั้งปวงแล้วแบกที่นอนและเดินร้องสรรเสริญพระเจ้ากลับบ้านไป 26 ทุกคนพากันตื่นเต้นและสรรเสริญพระเจ้า พวกเขาเกรงกลัวจนกล่าวว่า “วันนี้เราได้เห็นเรื่องเหลือเชื่อ”


27 จากนั้นพระเยซูเสด็จออกไปและทรงเห็นคนเก็บภาษีชื่อเลวีนั่งอยู่ที่ด่านเก็บภาษี พระองค์จึงตรัสกับเขาว่า “จงตามเรามา” 28 เลวีก็ลุกขึ้นและละทิ้งทุกสิ่งแล้วติดตามพระองค์ไป

29 แล้วเลวีก็จัดงานเลี้ยงใหญ่ถวายพระเยซูที่บ้านของเขา มีคนเก็บภาษีกลุ่มใหญ่และคนอื่นๆ มาร่วมรับประทานอาหารกับพวกเขา 30 ฝ่ายพวกฟาริสีกับธรรมาจารย์ของพวกเขาบ่นติเตียนกับเหล่าสาวกของพระองค์ว่า “ทำไมท่านจึงกินและดื่มกับคนเก็บภาษีและ ‘คนบาป’?”

31 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า “คนสุขภาพดีไม่ต้องการหมอ แต่คนป่วยต้องการ 32 เราไม่ได้มาเพื่อเรียกคนชอบธรรม แต่มาเพื่อเรียกคนบาปให้กลับใจใหม่”


33 พวกเขาทูลพระองค์ว่า “ศิษย์ของยอห์นมักถืออดอาหารและอธิษฐานอยู่เสมอ ศิษย์ของพวกฟาริสีก็เช่นกัน แต่ศิษย์ของท่านทั้งกินทั้งดื่ม”

34 พระเยซูทรงตอบว่า “ท่านจะให้แขกของเจ้าบ่าวอดอาหารขณะเจ้าบ่าวอยู่ด้วยได้หรือ? 35 แต่สักวันหนึ่งเจ้าบ่าวจะถูกนำตัวไปจากเขาและในวันนั้นพวกเขาจะอดอาหาร”

36 พระองค์ตรัสคำอุปมานี้ให้เขาฟังว่า “ไม่มีใครฉีกผ้าจากเสื้อใหม่ไปปะเสื้อเก่า ถ้าทำเช่นนั้นเขาจะทำให้เสื้อใหม่ฉีกขาด ทั้งเศษผ้าใหม่ก็เข้ากับเสื้อเก่าไม่ได้ 37 และไม่มีใครเทเหล้าองุ่นใหม่ใส่ถุงหนังเก่า ถ้าทำเช่นนั้นเหล้าองุ่นใหม่จะทำให้ถุงนั้นปริขาด เหล้าองุ่นจะไหลออกมาและถุงหนังก็จะเสียหาย 38 ไม่หรอก เหล้าองุ่นใหม่จะต้องใส่ในถุงหนังใหม่ 39 และไม่มีใครดื่มเหล้าองุ่นเก่าแล้วอยากได้เหล้าหมักใหม่เพราะเขากล่าวว่า ‘ของเก่าดีกว่า’ ”

Notas al pie

  1. 5:1 คือทะเลกาลิลี
  2. 5:4 ในภาษากรีกคำกริยาเป็นพหูพจน์
  3. 5:12 คำภาษากรีกอาจหมายถึงโรคผิวหนังต่างๆ ไม่จำเป็นต้องหมายถึงโรคเรื้อนเท่านั้น