Amplified Bible

Luke 23

Jesus before Pilate

1Then the whole assembly got up and brought Him before Pilate. They began to accuse Jesus, asserting, “We found this Man misleading and perverting our nation and forbidding us to pay taxes to Caesar, and claiming that He Himself is Christ (the Messiah, the Anointed), a King.” So Pilate asked Him, “Are You the King of the Jews?” And He answered him, It is just as you say.” Then Pilate said to the chief priests and the crowds, “I find no guilt in this Man.” But they were insistent and said, “He stirs up the people [to rebel], teaching throughout Judea, starting from Galilee even as far as here [in Jerusalem].”

When Pilate heard it, he asked whether the man was a Galilean. And when he learned that He belonged to the jurisdiction of [a]Herod [Antipas, the tetrarch of Galilee], he sent Him to Herod, who was also in Jerusalem at that time.

Jesus before Herod

When Herod saw Jesus, he was exceedingly pleased. He had wanted to see Him for a long time because of what he had heard about Him, and was hoping to see some [miraculous] sign [even something spectacular] done by Him. And he questioned Him at some length, but Jesus made no reply. 10 The chief priests and the scribes were standing there, continually accusing Him heatedly. 11 And Herod with his soldiers, after treating Him with contempt and mocking and ridiculing Him, dressed Him in a gorgeous robe and sent Him back to Pilate. 12 Now that very day Herod and Pilate became friends with each other—before this they had been enemies.

Pilate Seeks Jesus’ Release

13 Pilate summoned the chief priests and the rulers and the people, 14 and said to them, “You brought this man before me as one who corrupts and incites the people to rebellion. After examining Him before you, I have found no guilt in this Man regarding the charges which you make against Him. 15 No, nor has Herod, for he sent Him back to us; and indeed, He has done nothing to deserve death. 16 Therefore I will punish Him [to teach Him a lesson] and release Him.” 17 [b][Now he was obligated to release to them one prisoner at the Feast.]

18 But they [loudly] shouted out all together, saying, “Away with this Man, and release Barabbas to us!” 19 (He was one who had been thrown into prison for an insurrection that happened in the city, and for murder.) 20 Pilate addressed them again, wanting to release Jesus, 21 but they kept shouting out, “Crucify, crucify Him!” 22 A third time he said to them, “Why, what wrong has He done? I have found no guilt [no crime, no offense] in Him demanding death; therefore I will punish Him [to teach Him a lesson] and release Him.” 23 But they were insistent and unrelenting, demanding with loud voices that Jesus be crucified. And their voices began to prevail and accomplish their purpose. 24 Pilate pronounced sentence that their demand be granted. 25 And he released the man they were asking for who had been thrown into prison for insurrection and murder, but he handed over Jesus to their will.

Simon Bears the Cross

26 When they led Him away, they seized a man, [c]Simon of [d]Cyrene, who was coming in [to the city] from the country, and [e]placed on him the cross to carry behind Jesus.

27 Following Him was a large crowd of the people, including women who were mourning and wailing for Him. 28 But Jesus, turning toward them, said, “Daughters of Jerusalem, do not weep for Me, but weep for yourselves and for your children. 29 For behold, the days are coming when they will say, ‘Blessed are the barren, and the wombs that have not given birth, and the breasts that have never nursed.’ 30 Then they will begin to say to the mountains, ‘Fall on us!’ and to the hills, ‘Cover us!’ 31 [f]For if they do these things when the tree is green, what will happen when it is dry?”

32 Two others also, who were criminals, were being led away to be executed with Him.

The Crucifixion

33 When they came to the place called [g]The Skull, there they crucified Him and the criminals, one on the right and one on the left. 34 [h]And Jesus was saying, “Father, forgive them; for they do not know what they are doing.” And they cast lots, dividing His clothes among themselves. 35 Now the people stood by, watching; but even the rulers ridiculed and sneered at Him, saying, “He saved others [from death]; let Him save Himself if He is the Christ (the Messiah, the Anointed) of God, His Chosen One.” 36 The soldiers also mocked Him, coming up to Him and [cruelly] offering Him sour wine, 37 and sarcastically saying, “If you are [really] the King of the Jews, save Yourself [from death]!” 38 Now there was also an inscription above Him: “THIS IS THE KING OF THE JEWS.”

39 One of the criminals who had been hanged [on a cross beside Him] kept hurling abuse at Him, saying, “Are You not the Christ? Save Yourself and us [from death]!” 40 But the other one rebuked him, saying, “Do you not even fear God, since you are under the same sentence of condemnation? 41 We are suffering justly, because we are getting what we deserve for what we have done; but this Man has done nothing wrong.” 42 And he was saying, “Jesus, [please] remember me when You come into Your kingdom!” 43 Jesus said to him, “I assure you and most solemnly say to you, today you will be with Me in [i]Paradise.”

44 It was now about the sixth hour (noon), and darkness came over the whole land until the ninth hour (3:00 p.m.), 45 because the sun was [j]obscured; and the veil [of the Holy of Holies] of the temple was [k]torn in two [from top to bottom]. 46 And Jesus, crying out with a loud voice, said, “Father, into Your hands I commit My spirit!” Having said this, He breathed His last. 47 Now when the centurion saw what had taken place, he began praising and honoring God, saying, “Certainly this Man was innocent.” 48 All the crowds who had gathered for this spectacle, when they saw what had happened, began to return [to their homes], beating their breasts [as a sign of mourning or repentance]. 49 And all His acquaintances and the women who had accompanied Him from Galilee were standing at a distance, watching these things.

Jesus Is Buried

50 A man named Joseph, who was a member of the Council (Sanhedrin, Jewish High Court), a good and honorable man 51 (he had not consented to the Council’s plan and action) a man from Arimathea, a city of the Jews, who was waiting for and expecting the kingdom of God; 52 this man went to Pilate and asked for the body of Jesus. 53 And [after receiving permission] he took it down and wrapped it in a linen [burial] cloth and laid Him in a tomb cut into the rock, where no one had yet been laid. 54 It was the day of preparation [for the Sabbath], and the Sabbath was dawning. 55 Now the women who had come with Him from Galilee followed [closely], and saw the tomb and how His body was laid. 56 Then they went back and prepared spices and ointments and sweet-smelling herbs.

And on the Sabbath they rested in accordance with the commandment [forbidding work].

Notas al pie

  1. Luke 23:7 See note Matt 22:17.
  2. Luke 23:17 Most early mss do not contain this verse.
  3. Luke 23:26 The father of Alexander and Rufus, disciples in Rome.
  4. Luke 23:26 A port city in north Africa.
  5. Luke 23:26 The crossbeam was usually placed on the nape of the neck like a yoke.
  6. Luke 23:31 A proverb meaning if the innocent has to suffer what will happen to the guilty.
  7. Luke 23:33 Latin: Calvarius; or Calvary; Aram: Golgotha; Greek: Kranion.
  8. Luke 23:34 Some early mss do not contain the words “And Jesus was saying...doing.”
  9. Luke 23:43 I.e. possibly the third heaven, the special place or “garden” (Gen 2:8-10) between death and resurrection.
  10. Luke 23:45 Lit failing. The language that Luke uses is found elsewhere in Greek literature to describe an eclipse.
  11. Luke 23:45 The tearing of the veil established the institution of a new, direct way of communication between God and mankind. The sacrificial death of Christ nullified the need for priestly intervention between God and man, and abolished the need for animal sacrifice.

Het Boek

Lukas 23

De veroordeling en kruisiging van Jezus

1Ze stonden op en brachten Hem met zʼn allen naar gouverneur Pilatus. Ze begonnen Hem meteen te beschuldigen. ‘Deze man hitst ons volk op tegen de Romeinse bezetters. Hij zegt dat we de keizer geen belasting hoeven te betalen. Hij beweert dat Hij de Christus is, de koning.’ Pilatus vroeg Hem: ‘Bent U de koning van de Joden?’ En Jezus antwoordde: ‘U zegt het!’ ‘Wel,’ zei Pilatus tegen de leidende priesters en de andere mensen, ‘dat is toch geen misdaad!’ Maar zij protesteerden: ‘Met zijn toespraken heeft Hij de mensen opgehitst, eerst in Galilea, daarna in Judea en nu zelfs hier in Jeruzalem.’ ‘Komt Hij dan uit Galilea?’ vroeg Pilatus. Toen Pilatus hoorde dat Jezus daar inderdaad vandaan kwam, stuurde hij Hem door naar Herodes, die juist in Jeruzalem was. Want als Galileeër viel Jezus onder het gezag van Herodes.

Herodes was erg blij Jezus te zien. Hij had al veel over Hem gehoord en hoopte reeds lang dat Jezus eens een wonder zou doen waar hij zelf bij was. Hij vroeg Jezus van alles en nog wat, maar kreeg geen antwoord. 10 Ondertussen stonden de leidende priesters en de bijbelgeleerden fanatiek allerlei beschuldigingen te schreeuwen. 11 Ten slotte begonnen Herodes en zijn soldaten Jezus te bespotten en uit te lachen. Ze deden Hem een schitterende koningsmantel om en stuurden Hem naar Pilatus terug.

12 Herodes en Pilatus waren altijd elkaars vijanden geweest, maar op die dag werden ze de beste vrienden.

13 Pilatus riep de Joodse leiders en de andere mensen weer bij elkaar en zei: 14 ‘U hebt deze man bij mij gebracht op beschuldiging van opruiende activiteiten tegen de staat. Ik heb Hem daarover duidelijk ondervraagd en ben tot de conclusie gekomen dat Hij onschuldig is. 15 Herodes vond dat blijkbaar ook en heeft Hem naar ons teruggestuurd. Nee, de man heeft niets gedaan waarop de doodstraf staat. 16 Ik zal Hem zweepslagen laten geven en daarna in vrijheid stellen.’

17 Hij was namelijk verplicht iemand vrij te laten op het feest. 18 Maar de mensen begonnen allemaal luidkeels te schreeuwen: ‘Hij moet dood! 19 Laat Barabbas vrij!’ Barabbas zat in de gevangenis, omdat hij in Jeruzalem een opstand tegen de regering had geleid en daarbij een moord had gepleegd. 20 Pilatus ging er tegenin. Hij wilde Jezus vrijlaten. 21 Maar zij schreeuwden: ‘Kruisigen! U moet Hem kruisigen!’ 22 ‘Maar waarom dan?’ vroeg Pilatus voor de derde keer. ‘Wat voor kwaad heeft Hij gedaan? Ik zie niet in waarom Hij ter dood veroordeeld moet worden. Ik zal Hem zweepslagen laten geven en in vrijheid stellen.’

23 Maar zij bleven schreeuwen dat Jezus moest sterven. Zij hielden gewoon niet op. 24 Ten einde raad besloot Pilatus hun maar hun zin te geven. 25 Hij liet Barabbas, de moordenaar, vrij. Maar Jezus leverde hij aan hen uit. Ze mochten Hem laten kruisigen.

26 Zij brachten Jezus naar de plaats van terechtstelling. Onderweg dwongen de soldaten een zekere Simon van Cyrene, die net van het land kwam, het kruis achter Hem aan te dragen. 27 Er liep een hele massa mensen achter Jezus aan. De vrouwen huilden en weeklaagden. 28 Jezus keerde Zich om en zei tegen hen: ‘Vrouwen van Jeruzalem, huil niet om Mij. 29 Huil om uzelf en om uw kinderen. Er komt een tijd dat de vrouwen die geen kinderen hebben gehad, benijd zullen worden. 30 In die dagen zullen de mensen tegen bergen roepen: “Val op ons neer,” en tegen de heuvels: “Bedek ons.” 31 Want als ze dit Mij, het groene hout, aandoen, wat zal er dan wel niet met het dorre hout gebeuren?’

32 Twee misdadigers werden samen met Hem naar de plaats van terechtstelling gebracht. 33 Schedel of Golgotha heette die plaats. Daar werden ze alle drie gekruisigd. Jezus in het midden en de twee misdadigers aan weerszijden van Hem. 34 ‘Vader,’ zei Jezus, ‘vergeef het deze mensen. Zij weten niet wat ze doen.’ De soldaten verdeelden zijn kleren onder elkaar door erom te loten. 35 De mensen stonden toe te kijken. En de Joodse leiders deden niets dan Hem bespotten en uitlachen. ‘Hij heeft anderen gered,’ hoonden ze. ‘Laten we nu eens kijken of Hij Zichzelf kan redden, of Hij werkelijk de Christus is.’ 36 De soldaten lachten Hem ook uit en gaven Hem zure wijn te drinken. 37 Ze zeiden: ‘Zeg, koning van de Joden! Red Uzelf!’

38 Boven zijn hoofd hing een bordje met de woorden: ‘Dit is de Koning van de Joden.’ 39 Een van de misdadigers die naast Hem hing, zei spottend: ‘Zo, U bent dus de Christus? Bewijs dat eens. Red Uzelf en ons.’ 40 Maar de ander snoerde hem de mond. ‘Heb je geen ontzag voor God, terwijl je hetzelfde vonnis hebt gekregen? 41 En wij krijgen ons verdiende loon, maar deze man heeft niets verkeerds gedaan.’ 42 Hij zei tegen Jezus: ‘Jezus, denk aan mij als U in uw koninkrijk komt.’ 43 Jezus antwoordde: ‘Vandaag zult u met Mij in het paradijs zijn. Daar kunt u zeker van zijn.’

44 Tegen de middag werd het in het hele land donker. Dat duurde tot een uur of drie. 45 Het zonlicht was weg. Plotseling scheurde het zware gordijn in de tempel doormidden. 46 Op dat moment riep Jezus: ‘Vader, in uw handen leg ik mijn geest!’ En met die woorden blies Hij zijn laatste adem uit.

47 De Romeinse officier begreep dat God de hand in dit alles had en zei vol ontzag: ‘Deze mens was werkelijk rechtvaardig.’ 48 De vele mensen die naar de kruisiging waren komen kijken, gingen naar huis nadat ze dit allemaal hadden gezien. Ze sloegen zich op de borst van berouw en verdriet. 49 Jezusʼ vrienden en ook de vrouwen die met Hem uit Galilea waren meegekomen, stonden op een afstand te kijken.

50 Een zekere Jozef, die lid was van de Hoge Raad en uit de stad Arimathea kwam, 51 was het helemaal niet eens geweest met de beslissing en het optreden van de andere Joodse leiders. Hij was een goed en rechtvaardig man, die verwachtte dat het Koninkrijk van God zou komen. 52 Hij ging naar Pilatus en vroeg of hij het lichaam van Jezus mocht hebben. 53 Nadat hij het lichaam van het kruis had afgenomen, wikkelde hij het in een lang stuk linnen. Daarna legde hij het in een nog niet eerder gebruikt graf dat in de rotsen was uitgehakt.

54 De vrijdagmiddag was bijna voorbij. De sabbat zou beginnen. 55 De vrouwen die met Jezus uit Galilea waren meegekomen, gingen mee naar het graf en zagen hoe het lichaam erin werd gelegd. 56 Daarna gingen ze naar huis en maakten speciale kruiden en olie klaar om Hem te balsemen. Op de sabbat namen ze rust. Dat is volgens de Joodse wet verplicht.