Amplified Bible

Luke 22

Preparing the Passover

1Now the Festival of Unleavened Bread, which is called the Passover, was approaching. The chief priests and the scribes were looking for a way to put Him to death; for they were afraid of the people [who listened devotedly to His teaching, and who respected His spiritual wisdom].

Then Satan entered Judas, the one called Iscariot, who was one of the twelve [disciples]. And he went away and discussed with the chief priests and officers how he might betray Him and hand Him over to them. They were delighted and agreed with him to give him money. So he consented, and began looking for a good opportunity to betray Jesus to them [at a time when He was] separated from the crowd [because the people might riot or stop them from seizing Him].

Then came the preparation day of [a]Unleavened Bread on which the Passover lamb had to be sacrificed. So Jesus sent Peter and John, saying, “Go and prepare the Passover meal for us, so that we may eat it.” They asked Him, “Where do You want us to prepare it?” 10 He replied, “When you have entered the city, a [b]man carrying an earthen jar of water will meet you; follow him into the house that he enters. 11 And say to the owner of the house, ‘The Teacher asks, “Where is the guest room in which I may eat the Passover with My disciples?”’ 12 Then he will show you a large upstairs room, furnished [with carpets and dining couches]; prepare the meal there.” 13 They left and found it just as He had told them; and they prepared the Passover.

The Lord’s Supper

14 When the hour [for the meal] had come, Jesus reclined at the table, and the apostles with Him. 15 He said to them, “I have earnestly wanted to eat this Passover with you before I suffer; 16 for I say to you, I will not eat it again until it is fulfilled in the kingdom of God.” 17 And when He had taken a cup and [c]given thanks, He said, “Take this and share it among yourselves; 18 for I say to you, I will not drink of the fruit of the vine from now on until the kingdom of God comes.” 19 And when He had taken bread and given thanks, He broke it and gave it to them, saying, “This is My body which is given for you; do this in remembrance of Me.” 20 And in the same way He took the cup after they had eaten, saying, “This cup, which is poured out for you, is the new covenant [ratified] in My blood. 21 But listen, the hand of the one betraying Me is with Mine on the table. 22 For indeed, the Son of Man is going as it has been determined; but woe (judgment is coming) to that man by whom He is betrayed and handed over!” 23 And they began to discuss among themselves which one of them it might be who was going to do this.

Who Is Greatest?

24 Now a dispute also arose among them as to which of them was regarded to be the greatest. 25 Jesus said to them, “The kings of the Gentiles have absolute power and lord it over them; and those in authority over them are called ‘Benefactors.’ 26 But it is not to be this way with you; on the contrary, the one who is the greatest among you must become like the youngest [and least privileged], and the [one who is the] leader, like the servant. 27 For who is the greater, the one who reclines at the table or the one who serves? Is it not the one who reclines at the table? But I am among you as the one who serves.

28 “You are those who have remained and have stood by Me in My trials; 29 and just as My Father has granted Me a kingdom, I grant you [the privilege] 30 that you may eat and drink at My table in My kingdom, and you will sit on thrones judging the twelve tribes of Israel.

31 “Simon, Simon (Peter), listen! Satan has demanded permission to sift [all of] you like grain; 32 but I have prayed [especially] for you [Peter], that your faith [and confidence in Me] may not fail; and you, once you have turned back again [to Me], strengthen and support your brothers [in the faith].” 33 And Peter said to Him, “Lord, I am ready to go with You both to prison and to death!” 34 Jesus said, “I say to you, Peter, before the rooster crows today, you will [utterly] deny three times that you know Me.”

35 And He said to them, “When I sent you out without a money belt and [provision] bag and [extra] sandals, did you lack anything?” They answered, “Nothing.” 36 Then He said to them, “But now, he who has a money belt is to take it along, and also his [provision] bag, and he who has no sword is to sell his coat and buy one. 37 For I tell you that this [Scripture] which is written must be completed and fulfilled in Me: ‘And He was counted with the criminals’; for that which refers to Me has its fulfillment [and is settled].” 38 They said, “Lord, look, here are two swords.” And He said to them, “It is enough.”

The Garden of Gethsemane

39 And He came out and went, as was His habit, to the Mount of Olives; and the disciples followed Him. 40 When He arrived at the place [called Gethsemane], He said to them, “Pray continually that you may not fall into temptation.” 41 And He withdrew from them about a stone’s throw, and knelt down and prayed, 42 saying, “Father, if You are willing, remove this cup [of divine wrath] from Me; yet not My will, but [always] Yours be done.” 43 [d]Now an angel appeared to Him from heaven, strengthening Him. 44 And being in agony [deeply distressed and anguished; almost to the point of death], He prayed more intently; and His [e]sweat became like drops of blood, falling down on the ground. 45 When He rose from prayer, He came to the disciples and found them sleeping from sorrow, 46 and He said to them, “Why are you sleeping? Get up and pray that you may not fall into temptation.”

Judas Betrays Jesus

47 While He was still speaking, a crowd came, and the man called Judas, one of the twelve [disciples], was leading the way for them. He approached Jesus to [f]kiss Him. 48 And Jesus said to him, “Judas, are you betraying the Son of Man with a kiss?” 49 When those who were around Him saw what was about to happen, they said, “Lord, should we strike with the sword?” 50 And [g]one of them struck the slave of the high priest and cut off his right ear. 51 But Jesus replied, “Stop! No more of this.” And He touched the ear and healed him. 52 Then Jesus said to the chief priests and officers of the temple and elders [of the Sanhedrin] who had come out against Him, “Have you come out with swords and clubs as you would against a robber? 53 Day after day when I was with you in the temple, you did not lay hands on Me; but this hour and the power and authority of darkness are yours.”

Peter’s Denials

54 Then they seized Him, and led Him away and brought Him to the [elegant] house of the [Jewish] [h]high priest. And Peter was following at a [safe] distance. 55 After they had kindled a fire in the middle of the courtyard and had sat down together, Peter sat among them. 56 And a servant-girl, seeing him as he sat in the firelight and looking intently at him, said, “This man was with Him too.” 57 But Peter denied it, saying, “Woman, I do not know Him!” 58 A little later someone else saw him and said, “You are one of them too.” But Peter said, “Man, I am not!” 59 After about an hour had passed, another man began to insist, “This man was with Him, for he is a Galilean too.” 60 But Peter said, “Man, I do not know what you are talking about.” Immediately, while he was still speaking, a rooster crowed. 61 The Lord turned and looked at Peter. And Peter remembered the word of the Lord, how He had told him, “Before a rooster crows today, you will deny Me three times.” 62 And he went out and wept bitterly [deeply grieved and distressed].

63 Now the men who were holding Jesus in custody were mocking and ridiculing Him [and treating Him with contempt] and beating Him. 64 They blindfolded Him and asked, “Prophesy, who is it that struck You?” 65 And they were saying many other [evil and slanderous] things against Him, blaspheming [speaking sacrilegiously and abusively about] Him.

Jesus before the Sanhedrin

66 When day came, the Council of the elders of the people (Sanhedrin, Jewish High Court) assembled, both chief priests and scribes; and they led Jesus away to the council chamber, saying, 67 “If You are the Christ (the Messiah, the Anointed), tell us.” But He said to them, “If I tell you, you will not believe [what I say], 68 and if I ask a question, you will not answer. 69 But from now on, the Son of Man will be seated at the right hand of the power of God.” 70 And they all said, “Are You the Son of God, then?” He replied, [i]It is just as you say.” 71 Then they asked, “What further need of testimony do we have? For we ourselves have heard it from His own mouth.”

Notas al pie

  1. Luke 22:7 This remembrance lasted eight days. The Passover lambs were selected on the tenth of Nisan (March/April) and sacrificed on the fourteenth of Nisan (the first day of the feast). The Passover meal was eaten that same night (15 Nisan). This was immediately followed by the Feast of Unleavened Bread (15-21 Nisan). The terms “Passover” and “The Feast of Unleavened Bread” were used interchangeably.
  2. Luke 22:10 It would have been unusual to see a manservant carrying a jar of water, because that was considered a woman’s task.
  3. Luke 22:17 Giving thanks consisted of two benedictions, one over the wine (Blessed are You, Lord our God, who has created the fruit of the vine!) and one for the return of the Feast Day with all it implied, as well as being allowed once more to witness it.
  4. Luke 22:43 This particular encounter between Jesus and the ministering angel is found only in Luke’s gospel. Most early mss do not contain vv 43, 44.
  5. Luke 22:44 A potentially life-threatening physical response to extreme physical or mental stress, hematidrosis.
  6. Luke 22:47 A kiss on either the hand or cheek was usually an act of homage and a common gesture of greeting and reverence given to a rabbi by his disciples, but done here to identify Jesus.
  7. Luke 22:50 John names Peter as the assailant and Malchus as the victim.
  8. Luke 22:54 See note 3:2.
  9. Luke 22:70 Lit You say that I am.

Het Boek

Lukas 22

Het laatste Paasmaal

1Ondertussen was het bijna Pesach, het Joodse Paasfeest, geworden. Tijdens dat feest eten de Joden alleen brood dat zonder gist gebakken is. De leidende priesters en bijbelgeleerden probeerden een manier te vinden om Jezus uit de weg te ruimen, zonder het risico te lopen dat het volk zich tegen hen zou keren. Satan kwam in Judas Iskariot, een van de groep van twaalf. Daarop ging Judas naar de leidende priesters en de tempelwachters om met hen te overleggen hoe hij hen kon helpen Jezus gevangen te nemen. Die waren daar natuurlijk blij mee. Zij besloten hem er geld voor te geven. Judas vond dat best en begon uit te kijken naar een gelegenheid om Jezus te laten gevangennemen zonder dat de mensen er iets van zouden merken.

Op de eerste dag van Pesach, het Joodse Paasfeest, moest in ieder gezin een lam of een geitje worden geslacht. Toen die dag aanbrak, stuurde Jezus Petrus en Johannes erop uit om het Paasmaal klaar te maken. ‘Waar moeten we dat doen?’ vroegen ze. 10 ‘Zodra jullie de stad binnenkomen,’ antwoordde Hij, ‘zul je een man zien die een kruik water draagt. Volg hem en ga hetzelfde huis binnen als hij. 11 Zeg tegen de huiseigenaar: “De Meester vraagt of u ons de kamer wilt laten zien waar Hij en zijn leerlingen het Paasmaal kunnen eten.” 12 Hij zal jullie meenemen naar boven, naar een grote, compleet ingerichte kamer. Maak daar het Paasmaal klaar.’ 13 Ze gingen naar de stad en alles was precies zoals Jezus had gezegd. Daar maakten ze het eten klaar.

14 ʼs Avonds kwam Jezus met de andere apostelen en ze gingen allemaal aan tafel. 15 Hij zei: ‘Ik heb er geweldig naar verlangd dit Paasmaal met jullie te eten. Nog even en dan breekt voor Mij een tijd van groot lijden aan. 16 Ik zeg jullie dat Ik het Paasmaal beslist niet meer zal eten tot het Koninkrijk van God volle werkelijkheid is geworden.’ 17 Hij nam een beker wijn, dankte God ervoor en zei tegen zijn leerlingen: ‘Neem deze beker en drink er allemaal uit, 18 want Ik zal geen wijn meer drinken tot het Koninkrijk van God is gekomen.’ 19 Daarna nam Hij een brood, dankte God ervoor, brak het in stukken en gaf het zijn leerlingen. ‘Dit is mijn lichaam dat voor jullie wordt gegeven,’ zei Hij. ‘Eet het ter herinnering aan Mij.’ 20 Na het eten gaf Hij hun de beker en zei: ‘Deze beker wijn is het teken van Gods nieuwe verbond met jullie. Een verbond dat wordt bekrachtigd door mijn bloed, dat zal vloeien als een offer voor jullie. 21 Maar hier bij ons aan tafel zit de man die Mij zal uitleveren. 22 Het is duidelijk dat Ik, de Mensenzoon, moet sterven. Het is een onderdeel van Gods plan. Maar het lot van de man die de Mensenzoon uitlevert, is afschuwelijk.’ 23 De leerlingen vroegen zich af wie van hen zoiets zou kunnen doen.

24 Zij kregen ook een meningsverschil over de vraag wie van hen de belangrijkste in het Koninkrijk van God zou zijn. 25 Jezus kwam tussenbeide en zei: ‘In deze wereld doen de koningen en heersers met hun onderdanen wat ze willen. En de onderdanen moeten het maar goed vinden. 26 Maar onder jullie mag dat niet zo zijn. 27 Wie van jullie het meeste dient, zal je leider zijn. In de wereld zit de meester aan tafel en laat zich door zijn knechten bedienen. Maar hier is het anders. Ik ben jullie Dienaar. 28 Jullie zijn Mij in deze vreselijk moeilijke dagen altijd trouw gebleven. 29 Daarom zullen jullie mogen eten en drinken aan mijn tafel in het koninkrijk dat mijn Vader Mij heeft gegeven. 30 Jullie zullen op tronen zitten om recht te spreken over de twaalf stammen van Israël. 31 Simon, Simon, let op. Satan heeft gesmeekt of hij jullie door elkaar mag schudden als tarwe in een zeef. 32 Maar Ik heb gebeden dat je geloof je niet in de steek zal laten. Wanneer je van je verkeerde weg bent teruggekomen, sterk dan je broeders in hun geloof.’ 33 Simon zei: ‘Here, ik ben bereid met U de gevangenis in te gaan en zelfs de dood.’ 34 Maar Jezus antwoordde: ‘Ik wil je één ding zeggen, Petrus: voordat de haan kraait, zul je drie keer hebben gezegd dat je Mij niet kent.’

35 Daarna vroeg Jezus zijn leerlingen: ‘Ik heb jullie er eens zonder geld, tas of extra kleren op uit gestuurd om de mensen het goede nieuws te brengen. Kwamen jullie toen iets tekort?’ ‘Nee, niets,’ antwoordden ze. 36 ‘Maar,’ ging Hij verder, ‘neem nu een beurs mee als je er één hebt en een tas. Als je geen zwaard hebt, verkoop dan je mantel. Dan kun je een zwaard kopen. 37 Want het is bijna zover dat deze profetie zal uitkomen: “Hij werd beschouwd als een misdadiger.” Alles wat de profeten over Mij hebben geschreven, zal uitkomen.’ 38 ‘Meester, kijk,’ zeiden ze. ‘We hebben hier twee zwaarden.’ ‘Dat is genoeg!’ antwoordde Hij.

De arrestatie van Jezus

39 Jezus en zijn leerlingen verlieten de kamer en gingen zoals gewoonlijk naar de Olijfberg. 40 Daar zei Hij tegen hen: ‘Bid God dat jullie niet in verleiding komen.’ 41 Hij ging een meter of dertig bij hen vandaan en liet Zich op de knieën vallen. 42 ‘Vader,’ bad Hij, ‘neem deze beker alstublieft van Mij weg. 43 Maar wat U wilt zal gebeuren en niet wat Ik wil.’ Op dat moment kwam een engel uit de hemel om Hem kracht te geven. 44 En Hij begon vuriger te bidden. Hij was zo verschrikkelijk bang geworden dat het zweet Hem uitbrak en als grote druppels bloed op de grond viel. 45 Ten slotte stond Hij op en ging terug naar zijn leerlingen. Hij zag dat ze in slaap waren gevallen, uitgeput van verdriet. 46 ‘Hoe is het mogelijk?’ zei Hij. ‘Slapen jullie? Bid God dat jullie niet in verleiding komen.’

47 Hij was nog niet uitgesproken of er kwam een troep mannen aan. Judas, een van de groep van twaalf, ging voor hen uit. Hij liep op Jezus toe en groette Hem met een kus. 48 ‘Judas,’ zei Jezus. ‘Hoe kun je dit doen? Mij verraden met een kus!’ 49 Toen de andere leerlingen zagen wat er ging gebeuren, riepen ze: ‘Meester, zullen we erop los slaan? We hebben zwaarden bij ons!’ 50 Een van hen zwaaide met zijn zwaard en sloeg de knecht van de hogepriester het rechteroor af. 51 ‘Houd op!’ zei Jezus. Hij raakte het gewonde oor aan en genas het. 52 Daarna zei Hij tegen de leidende priesters, de tempelwachters en de voorname burgers die met Judas waren meegekomen: ‘Ben Ik een misdadiger? Waarom hebt u die zwaarden en stokken meegenomen? 53 Had u Mij niet in de tempel kunnen oppakken? Daar was Ik elke dag. Maar dit is uw moment. De kans van de duivelse macht.’

54 Nadat ze Hem hadden gegrepen, brachten zij Hem naar het paleis van de hogepriester. Petrus volgde Hem op een afstand. 55 De soldaten maakten op de binnenplaats een vuur en gingen er omheen zitten. Petrus kwam er ook bij. 56 Een dienstmeisje zag hem in het licht van het vuur zitten en keek hem eens goed aan. ‘Kijk eens,’ zei ze, ‘die man hoorde ook bij Jezusʼ leerlingen!’

57 ‘Hoe kom je erbij,’ antwoordde Petrus. ‘Ik ken Hem niet eens.’ 58 Even later keek iemand hem aan en zei: ‘U bent wel een van zijn leerlingen!’ ‘Welnee, man!’ was Petrusʼ antwoord. 59 Ongeveer een uur daarna begon er weer iemand over. ‘Die man is een leerling van Jezus. Absoluut! Hij komt ook uit Galilea.’ 60 Maar Petrus antwoordde: ‘Man, ik weet niet waar je het over hebt.’ Op dat moment kraaide ergens een haan. 61 Jezus keerde Zich om en keek Petrus aan. Petrus herinnerde zich wat Hij had gezegd: ‘Voordat de haan kraait, zul je drie keer hebben gezegd dat je Mij niet kent.’ 62 Huilend liep Petrus de binnenplaats af. Hij was er kapot van.

63 De soldaten die Jezus moesten bewaken, begonnen een gemeen spel met Hem te spelen. 64 Zij blinddoekten Hem, sloegen Hem met hun vuisten en zeiden spottend: ‘Wel, profeet, zeg eens: wie heeft U geslagen?’ 65 Zij beledigden Hem op de meest grove manier.

66 Bij het aanbreken van de dag kwam de Hoge Raad bijeen. Jezus werd voorgeleid 67 en moest zeggen of Hij de Christus was of niet. Hij antwoordde: ‘Als Ik het u zeg, gelooft u Mij toch niet. 68 U wilt zelfs geen antwoord geven op mijn vragen. 69 Maar vanaf nu zal Ik, de Mensenzoon, zitten aan de rechterhand van de almachtige God.’ 70 ‘U bent dus de Zoon van God?’ vroeg de Hoge Raad. Hij antwoordde: ‘Nu u het zelf zegt: ja, dat ben Ik.’ 71 ‘Waarom zouden we er nu nog getuigen bij halen?’ schreeuwden ze. ‘We hebben het uit zijn eigen mond gehoord!’