Słowo Życia

List św. Pawła do Rzymian 12

Żywe ofiary

1Przyjaciele! Ze względu na miłość, jaką okazał nam Bóg, wzywam was, abyście złożyli Mu swoje ciała jako żywą, świętą i podobającą się Mu ofiarę. Taka jest natura waszej służby. Nie naśladujcie tego świata i zmieńcie wasz sposób myślenia, abyście wiedzieli, jaka jest wola Boga: co jest dobre, co Mu się podoba i co jest doskonałe.

Jako sługa Boga, z Jego łaski, radzę każdemu z was: nie myślcie o sobie, że jesteście lepsi niż naprawdę jesteście, ale zachowujcie w tej kwestii rozsądek, zgodnie z miarą wyznaczoną wam przez Boga. Jako ludzie składamy się z wielu różnych części ciała, a żadna z nich nie spełnia tych samych funkcji, co inne. Tak samo stanowimy jedno ciało w Chrystusie i choć jest nas wielu, jesteśmy różnymi częściami tego samego ciała. Dzięki łaskawości Boga otrzymaliśmy też różne dary—do korzystania zgodnie z ich przeznaczeniem. Jeśli ktoś ma dar proroctwa, niech go wykorzystuje zgodnie z wiarą; jeśli ktoś ma dar służby—niech pomaga innym; jeśli ktoś ma dar nauczania—niech uczy; jeśli ktoś ma dar zachęcania—niech będzie dla innych zachętą; jeśli ktoś ma dar dawania—niech daje bezinteresownie; jeśli ktoś ma dar przewodzenia innym—niech sprawuje władzę z gorliwością; jeśli zaś ktoś ma dar miłości—niech okazuje ją z radością.

Miłość

Nie udawajcie miłości, ale naprawdę kochajcie innych ludzi. Brzydźcie się złem, a wybierajcie dobro. 10 Bądźcie dla siebie życzliwi i okazujcie sobie przyjacielską miłość oraz szacunek. 11 Niech wasza gorliwość nie słabnie i z całym zapałem służcie Panu. 12 Cieszcie się z darowanej wam nadziei, okazujcie cierpliwość w trudnościach i wytrwałość w modlitwie. 13 Pomagajcie innym wierzącym i prześcigajcie się w okazywaniu innym gościnności.

14 Dobrze życzcie tym, którzy was prześladują—nie przeklinajcie ich! 15 Cieszcie się z tymi, którzy doznają radości, a płaczcie ze smutnymi. 16 Żyjcie ze sobą w zgodzie. Nie bądźcie zarozumiali, ale zabiegajcie o przyjaźń prostych ludzi. I nie wywyższajcie się myśląc, że wszystko już wiecie.

17 Nie odpłacajcie złem za zło, ale dla wszystkich bądźcie dobrzy. 18 Jeśli to możliwe i od was to zależy, żyjcie w zgodzie ze wszystkimi ludźmi. 19 Kochani, sami nie wymierzajcie sprawiedliwości, ale pozostawcie to Bogu. Pismo mówi bowiem: „Ja wymierzam karę i Ja za wszystko odpłacam—mówi Pan”. Napisane jest również:

20 „Jeśli twój wróg jest głodny—nakarm go;
    jeśli jest spragniony—daj mu pić.
W ten sposób zawstydzisz go swoim postępowaniem”.

21 Nie daj się pokonać przez zło, lecz zwyciężaj je dobrem.

Священное Писание (Восточный Перевод)

Римлянам 12

Жизнь, угодная Всевышнему

1Поэтому я умоляю вас, братья, ради милости Всевышнего, принесите ваши тела в живую жертву, святую и угодную Всевышнему. Это и есть подобающее служение Ему. Не приспосабливайтесь к образу жизни этого грешного мира, но преображайтесь, обновляя ваш разум, чтобы вы сами могли постигать волю Всевышнего, благую, угодную и совершенную.

Как посланник Масиха,[a] я говорю каждому из вас: не воображайте о себе слишком много, судите о себе здраво, по мере той веры, которую Всевышний дал каждому. Как у человека одно тело, и в нём много членов, но у этих членов разное назначение, так и все мы в единении с Масихом составляем одно тело, и все мы принадлежим друг другу. И так как у нас есть различные дары, которые мы получили по благодати Всевышнего, то если у кого-то есть дар пророчества, пусть пророчествует в согласии с истинной верой[b]; если это дар служить другим, пусть служит; если это дар быть учителем, пусть учит; если это дар ободрять, пусть ободряет; если это дар помогать нуждающимся, пусть даёт щедро; если это дар начальствования, пусть будет усерден; если это дар милосердия, пусть проявляет его с весельем.

Пусть ваша любовь будет искренней. Ненавидьте зло и держитесь добра. 10 Любите друг друга братской любовью, стремитесь оказывать уважение друг другу. 11 Пусть ваше рвение не ослабевает, пламенейте духом в вашем служении Повелителю. 12 Радуйтесь в надежде, будьте терпеливы в страданиях, постоянны в молитве. 13 Помогайте братьям по вере, когда они в нужде, проявляйте гостеприимство.

14 Благословляйте тех, кто преследует вас, благословляйте, а не проклинайте. 15 Радуйтесь с радующимися, плачьте с плачущими. 16 Живите в согласии друг с другом. Не будьте заносчивы, общайтесь так же и с людьми скромного положения[c]. Не будьте о себе высокого мнения. 17 Никому не воздавайте злом за зло, а делайте только доброе перед всеми людьми. 18 Если возможно с вашей стороны, живите в мире со всеми. 19 Друзья мои, не мстите за себя, лучше оставьте место для гнева Всевышнего, ведь Вечный говорит в Писании: «Предоставьте месть Мне, Я воздам»[d].

20 Напротив:

«Если враг твой голоден – накорми его,
    если он хочет пить – дай ему напиться.
Поступая так, ты устыдишь его,
    и он будет сгорать со стыда»[e].

21 Не будь побеждён злом, но побеждай зло добром.

Footnotes

  1. 12:3 Букв.: «По данной мне благодати».
  2. 12:6 Или: «по мере веры». То есть пророк должен был возвещать лишь то, что открыл ему Всевышний, не добавляя ничего от себя.
  3. 12:16 Или: «не гнушайтесь скромных обязанностей».
  4. 12:19 Втор. 32:35.
  5. 12:20 Мудр. 25:21-22. Букв.: «Поступая так, ты соберёшь ему на голову горящие угли».