La Parola è Vita

Giuda 1:1-25

1Questa lettera è scritta da Giuda, servo di Gesù Cristo e fratello di Giacomo, a tutti i cristiani che sono amati da Dio Padre e protetti da Gesù Cristo. 2A voi auguro misericordia, pace e amore in abbondanza.

In difesa della verità

3Carissimi, avevo in mente di scrivervi a proposito della salvezza che Dio ci ha dato, ma ora mi trovo nella necessità di mandarvi questa lettera per incoraggiarvi a difendere con tutte le vostre forze la fede che Dio ha dato ai veri credenti, una volta per sempre. 4Vi dico questo perché si sono intrufolati fra voi certi individui, i quali sostengono che, una volta diventati cristiani, possiamo fare tutto quello che ci pare e piace, senza timore della punizione di Dio. La condanna per le persone di questo genere è già scritta da tempo, perché rinnegano il nostro unico padrone e Signore, Gesù Cristo.

5Per quanto ci riguarda, ricordatevi, anche se già lo sapete, che il Signore, dopo aver salvato un intero popolo, Israele, dal paese dʼEgitto, in seguito fece morire tutti quelli che non gli credettero né vollero obbedirgli. 6Voglio ricordarvi anche quegli angeli che non rimasero nei limiti della loro giusta autorità, ma abbandonarono la propria dimora. Dio li incatenò nelle prigioni delle tenebre, ed è là che li tiene in attesa del giorno del giudizio. 7E non dimenticate neppure Sòdoma e Gomorra e le città vicine che, come loro, si erano abbandonate ai vizi di ogni specie, inclusa lʼomosessualità. Quelle città furono distrutte dal fuoco e ci servono dʼesempio per ricordarci che cʼè un inferno in cui sono puniti i peccatori. 8Nonostante ciò, questi falsi maestri si comportano allo stesso modo. Come allucinati, continuano a vivere in modo immorale e malvagio, degradando il loro corpo e disprezzano tutte le autorità, beffandosi perfino della maestà di Cristo. 9E pensare che neppure Michele, uno degli angeli più potenti, osò fare come loro. Infatti, quando si trovò a discutere con Satana per avere il corpo di Mosè, non osò accusarlo, né offenderlo, ma disse semplicemente: «Ti sgridi il Signore!» 10Questi individui, invece, dicono male di ciò che non conoscono e, come animali, fanno tutto per istinto, rovinando così la propria anima. 11Guai a loro! Perché seguono lʼesempio di Caino, che uccise suo fratello. Per amore del denaro sono caduti negli stessi errori di Balaam e sono periti nella ribellione di Kore. 12Quando si uniscono a voi per la Cena del Signore sono come tante macchie vergognose. Vengono per gozzovigliare, senza pensare ad altro che a riempirsi la pancia senza ritegno. Sono come nuvole senzʼacqua, portate qua e là dal vento: promettono molto, ma non danno niente. Sono come alberi senza frutto al momento della raccolta, morti due volte, sradicati per essere bruciati. 13Lasciano dietro di sé vergogna e disgrazia, come la schiuma sporca che le onde del mare depositano sulla spiaggia. Vagano qua e là, splendenti come stelle, ma per loro Dio ha preparato un posto nelle tenebre più profonde, dove resteranno per sempre.

14Enoc, che visse sette generazioni dopo Adamo, sapeva di questi uomini e fece questa profezia in proposito: «Ecco, il Signore viene con milioni dei suoi santi. 15Egli viene per giudicare tutta la gente del mondo; e metterà i malvagi a confronto con tutte le malvagità che hanno commesso e con le offese che, da peccatori impenitenti quali sono, hanno lanciato contro di lui». 16Costoro non fanno che lamentarsi: sempre scontenti della propria sorte, vivono in preda delle loro passioni; le loro parole sono piene di superbia e, per interesse, sono pronti alla più sfacciata adulazione.

«Costruite su buone fondamenta»

17Ma voi, miei cari, ricordate ciò che vi hanno predetto gli apostoli del nostro Signore, Gesù Cristo: 18che negli ultimi tempi ci sarebbero stati degli individui beffardi, il cui unico scopo nella vita sarebbe stato quello di vivere secondo i propri istinti peggiori. 19Sono costoro che provocano divisioni, questa gente depravata che non possiede lo Spirito di Dio. 20Ma voi, carissimi, continuate a costruire la vostra vita sempre più saldamente sulle fondamenta della vostra santa fede, e pregate con la potenza dello Spirito Santo.

21Mantenetevi nellʼamore di Dio, aspettando la misericordia del nostro Signore Gesù Cristo che ci dà la vita eterna. 22Abbiate pietà di quelli che sono nel dubbio: 23salvateli, strappandoli dalle fiamme dellʼinferno. E per quanto riguarda gli altri, aiutateli a trovare il Signore con il vostro amore, ma anche con prudenza, facendo attenzione di non essere trascinati anche voi nel loro peccato. Pur mostrandovi pietosi nei loro confronti, dovete odiare anche la più piccola traccia del loro peccato.

24-25Ed ora, tutta la gloria vada a lui, che è il solo Dio che ci salva, per mezzo del nostro Signore Gesù Cristo. Tutta la maestà, la potenza e lʼautorità appartengono a lui fin dal principio; sono e saranno sue per sempre. Egli può aiutarvi a non cadere nel peccato, e portarvi perfetti e senza peccato alla sua gloriosa presenza, esultanti di eterna gioia. Amen. Giuda.

Persian Contemporary Bible

يهودا 1:1-25

سلام و درود از يهودا

1از طرف «يهودا»، خدمتگزار عيسی مسيح و برادر يعقوب،

به مسيحيانی كه محبوب و برگزيدهٔ خدای پدر هستند و در عيسی مسيح محفوظ می‌باشند.

2از درگاه خدا، برای شما طالب رحمت و آرامش و محبت روزافزون می‌باشم.

گناه و هلاكت بی‌دينان

3ای عزيزان، در نظر داشتم دربارهٔ نجاتی كه خداوند به ما عطا فرموده، مطالبی برايتان بنويسم. اما اكنون لازم می‌بينم، مطلب ديگری به جای آن بنويسم تا شما را ترغيب نمايم از آن حقيقتی كه خدا يكبار برای هميشه به مقدسين خود عطا كرد، با جديت تمام دفاع كنيد. 4زيرا عده‌ای خدانشناس با نيرنگ وارد كليسا شده‌اند و تعليم می‌دهند كه ما پس از مسيحی شدن، می‌توانيم هر چه دلمان می‌خواهد انجام دهيم بدون آنكه از مجازات الهی بترسيم. عاقبت هولناک اين معلمين دروغين و گمراه از مدتها پيش تعيين شده است، زيرا با سرور و خداوند يگانهٔ ما عيسی مسيح، سر به مخالفت برداشته‌اند.

5گرچه اين حقايق را به خوبی می‌دانيد، اما می‌خواهم برخی نكات را بار ديگر يادآوری نمايم. همانگونه كه می‌دانيد، خداوند پس از آنكه قوم اسرائيل را از سرزمين مصر رهايی بخشيد، تمام كسانی را كه بی‌ايمان شده بودند و از خدا سرپيچی می‌كردند، هلاک ساخت. 6همچنين يادآوری می‌كنم كه خدا فرشتگانی را كه زمانی پاک و مقدس بودند، ولی خود را به گناه آلوده ساختند، در تاريكی مطلق محبوس فرموده تا روز داوری فرا برسد. 7در ضمن، شهرهای «سدوم» و «عموره» را نيز به ياد داشته باشيد. اهالی آنجا و شهرهای مجاور، به انواع شهوات و انحرافات جنسی آلوده بودند. بنابراين، همهٔ آنها نابود شدند تا برای ما درس عبرتی باشند و بدانيم كه آتش ابدی وجود دارد كه در آنجا گناهكاران مجازات می‌شوند.

8با وجود همهٔ اينها، اين معلمين گمراه به زندگی فاسد و بی‌بند و بار خود ادامه می‌دهند، و بدن خود را آلوده می‌سازند؛ در ضمن مطيع هيچ مرجع قدرتی نيز نيستند و موجودات آسمانی را به باد مسخره می‌گيرند. 9در حالی که «ميكائيل»، رئيس فرشتگان، وقتی با شيطان بر سر جسد موسی بحث می‌كرد، به خود اجازه نداد به او تهمت بزند و اهانت كند؛ بلكه فقط گفت: «خداوند تو را توبيخ فرمايد!» 10اما اين اشخاص هر چه را كه نمی‌فهمند مسخره می‌كنند و ناسزا می‌گويند؛ ايشان همچون حيوانات بی‌فهم، دست به هر كاری كه دلشان می‌خواهد می‌زنند، و به اين ترتيب، به سوی نابودی و هلاكت می‌شتابند.

11وای به حال آنان، زيرا از «قائن» سرمشق می‌گيرند كه برادرش را كشت؛ مانند «بلعام» رفتار می‌كنند كه به خاطر پول، دست به هر كاری می‌زد؛ مانند «قورح» عمل می‌كنند كه از دستور خدا سرپيچی كرد. به همين دليل، دچار لعنت الهی شده، هلاک خواهند شد.

12اين اشخاص كه در ضيافتهای كليسايی، به جمع شما می‌پيوندند، لكه‌های ناپاكی هستند كه شما را آلوده می‌كنند. با بی‌شرمی می‌خندند و شكم خود را سير می‌كنند، بدون آنكه رعايت حال ديگران را بنمايند. همچون ابرهايی هستند كه از زمينهای خشک عبور می‌كنند، بدون آنكه قطره‌ای باران ببارانند. قولهای آنان اعتباری ندارد. درختانی هستند كه در موسم ميوه، ثمر نمی‌دهند. اينان دو بار طعم مرگ را چشيده‌اند؛ يک بار زمانی كه در گناه بودند، و بار ديگر وقتی از مسيح روگردان شدند. از این رو، بايد منتظر داوری خدا باشند. 13تنها چيزی كه از خود برجای می‌گذارند، ننگ و رسوايی است، درست مانند كف ناپاک دريا كه از موجهای خروشان بر ساحل باقی می‌ماند. درخشان همچون ستارگان، اما سرگردان هستند و به سوی ظلمت و تاريكی ابدی می‌شتابند.

14«خنوخ» كه هفت نسل بعد از حضرت آدم زندگی می‌كرد، از وضع اين افراد آگاه بود و فرمود: «بنگريد، خداوند با هزاران هزار از مقدسين خود می‌آيد، 15و مردم دنيا را داوری می‌فرمايد، تا مشخص شود چه اعمال وحشتناكی برخلاف خواست خدا انجام داده‌اند و چه سخنان زشتی عليه او گفته‌اند؛ آنگاه ايشان را به سزای اعمالشان خواهد رساند.» 16ايشان دائماً گله و شكايت می‌كنند و هرگز به چيزی قانع نيستند. هر كار زشتی كه به فكرشان خطور كند، انجام می‌دهند؛ جسور و خودنما هستند و فقط به كسی احترام می‌گذارند كه بدانند سودی از او عايدشان می‌شود.

دعوت به پايداری

17ای عزيزان، سخنان رسولان خداوند ما عيسی مسيح را به ياد آوريد. 18ايشان می‌گفتند كه در زمانهای آخر اشخاصی پيدا خواهند شد كه مطابق اميال ناپاک خود رفتار خواهند كرد و حقيقت را مسخره خواهند نمود. 19همين اشخاصند كه بين شما تفرقه و جدايی ايجاد می‌كنند. آنان فقط به دنبال هوسهای خود هستند و روح خدا در وجود ايشان ساكن نيست.

20اما شما ای عزيزان، زندگی خود را بر پايهٔ ايمان بنا نماييد، و به ياری روح‌القدس عبادت كنيد. 21به محبتی كه خدا در حق شما كرده، وفادار بمانيد و با صبر منتظر آن زندگی جاودان باشيد كه خداوند ما عيسی مسيح، از روی رحمت خود به شما عنايت خواهد فرمود. 22به كمک كسانی بشتابيد كه در ترديد به سر می‌برند، تا بر شک خود غلبه كنند. 23گمراهان را از آتش مجازات رهايی دهيد، اما مراقب باشيد كه خودتان نيز به سوی گناه كشيده نشويد. در همان حال كه دلتان بر اين گناهكاران می‌سوزد، از اعمال گناه‌آلود ايشان متنفر باشيد.

دعای تجليل

24‏-25تمام جلال و عزت، برازندهٔ خدای يگانه‌ای است كه بوسيلهٔ خداوند ما عيسی مسيح ما را نجات می‌دهد. بلی، شكوه و عظمت و تمام قدرت و اقتدار از ازل تا به ابد از آن خداوند باد كه قادر است شما را از لغزش و سقوط محفوظ دارد و بی‌عيب و بی‌گناه، با شادی عظيم در پيشگاه باشكوه خود حاضر سازد. آمين.