O Livro

Gênesis 28

11/2 Assim Isaque chamou Jacob, abençoou­o e disse­lhe: “Não cases com uma destas raparigas cananitas. Vai antes para Padan­Arã, para a casa do teu avô Betuel, e casa com uma das tuas primas, as filhas do teu tio Labão. 3/4 Que Deus, ilimitadamente poderoso, te abençoe e te conceda muitos filhos; e que possas tornar­te uma grande nação, com milhões de descendentes! Que Deus te dê, a ti e aos teus descendentes, as ricas bênçãos que prometeu a Abraão. Que venhas a possuir esta terra em que agora somos estrangeiros, pois que também já a tinha prometido a Abraão.”

Desta forma foi Jacob mandado pelo pai a Padan­Arã, à casa do seu tio Labão, irmão da sua mãe e filho de Betuel, o arameu.

6/9 Esaú deu­se conta de que seu pai não tinha em boa conta as raparigas da região, e de que por isso tinham, o pai e a mãe, mandado Jacob a Padan­Arã, com a bênção do pai, procurar lá uma moça para casar, com o aviso severo de que nunca procurasse, em nenhum caso, uma cananita. E constatou assim que Jacob tinha estado de acordo e tinha partido para Padan­Arã. Então Esaú foi­se à terra do seu tio Ismael, e casou lá com mais duas mulheres, além das que já tinha. Uma dessas novas mulheres foi Maalate, irmã de Nabaiote, filha mesmo de Ismael, o filho de Abraão.

O sonho de Jacob em Betel

10/11 Jacob partira pois de Berseba a caminho de Harã. Ao anoitecer, procurou um sítio onde passar a noite; procurou uma pedra que lhe servisse de cabeceira para descançar a cabeça, e adormeceu. 12/14 A dormir, sonhou com uma escada que ia da terra até ao céu, e os anjos de Deus subiam e desciam por ela. No cimo das escadas estava o Senhor, que lhe disse: “Eu sou o Senhor, o Deus de Abraão e do teu pai Isaque. Essa terra em que estás deitado é tua. Dar­ta­ei a ti e aos teus descendentes. Porque terás tantos descendentes como o pó da terra; hão­de cobrir a Terra do Oriente ao Ocidente, e do Norte ao Sul. E todas as nações da Terra serão abençoadas por intermédio de ti e deles. 15 E mais ainda, eu estou contigo e te protegerei onde quer que fores; hei­de tornar a trazer­te com segurança a esta terra. Serei contigo a todo o momento, a fim de te dar tudo quanto te estou a prometer.”

16/17 Jacob acordou: “Deus vive aqui, e eu não sabia!”, exclamou. E teve medo. “Que lugar tremendo! Isto é mesmo a própria entrada no céu!”

18/22 Na manhã seguinte levantou­se cedo, pegou na pedra sobre a qual tinha dormido, ergueu­a e colocou­a em forma de pilar, em sinal comemorativo, derramando azeite sobre ela. E chamou àquele sítio Betel, ainda que o nome da localidade próxima dali fosse Luz. E formulou assim este voto: “Se Deus me ajudar e me proteger nesta viagem, se me der comida e roupa, e me trouxer em segurança de novo para os meus pais, então o Senhor será o meu Deus. E este pilar tornar­se­á um local de adoração, compromentendo­me a dar­lhe a décima parte de tudo quanto ele me der.”

Thai New Contemporary Bible

ปฐมกาล 28

1ดังนั้นอิสอัคจึงเรียกยาโคบมาและอวยพรเขา[a]แล้วสั่งว่า “อย่าแต่งงานกับหญิงชาวคานาอัน จงรีบไปที่ปัดดานอารัม ไปยังบ้านของเบธูเอลผู้เป็นบิดาของแม่เจ้า แล้วหาภรรยาให้ตัวเจ้าเองจากที่นั่น จากบรรดาลูกสาวของลาบันพี่ชายของแม่เจ้า ขอพระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์อวยพรเจ้า และให้เจ้ามีลูกหลานมากมายทวีขึ้นจนเป็นประชาคมของชนชาติทั้งหลาย ขอพระองค์ประทานพรที่ประทานแก่อับราฮัมให้กับเจ้าและลูกหลานของเจ้า เพื่อเจ้าจะได้กรรมสิทธิ์ในดินแดนที่บัดนี้เจ้าอาศัยอยู่อย่างคนต่างด้าว ดินแดนที่พระเจ้าได้ประทานแก่อับราฮัม” แล้วอิสอัคก็ส่งยาโคบให้ออกเดินทางไป และเขาก็ไปยังปัดดานอารัม ไปหาลาบันบุตรชายของเบธูเอลชาวอารัม ลาบันเป็นพี่ชายของเรเบคาห์ผู้เป็นมารดาของยาโคบและเอซาว

ฝ่ายเอซาวรู้ว่าอิสอัคได้อวยพรยาโคบและส่งเขาไปที่ปัดดานอารัม ให้ไปหาภรรยาจากที่นั่น และเมื่ออวยพรยาโคบแล้ว ก็ได้สั่งเขาว่า “อย่าแต่งงานกับหญิงชาวคานาอัน” ทั้งได้ยินว่ายาโคบก็เชื่อฟังพ่อแม่และออกเดินทางไปปัดดานอารัม เอซาวก็ตระหนักว่าอิสอัคผู้เป็นบิดาของเขาไม่ชอบหญิงชาวคานาอันมากเพียงใด เอซาวจึงไปหาอิชมาเอลแล้วแต่งงานกับนางมาหะลัทน้องสาวของเนบาโยท บุตรสาวของอิชมาเอล บุตรชายของอับราฮัม นอกเหนือจากภรรยาที่มีอยู่แล้ว

ความฝันของยาโคบที่เบธเอล

10 ยาโคบออกจากเบเออร์เชบาเดินทางไปยังฮาราน 11 เขาหยุดพักแรมในที่แห่งหนึ่งเพราะดวงอาทิตย์ลับฟ้าไปแล้ว ยาโคบเอาหินก้อนหนึ่งจากที่นั่นมาหนุนศีรษะและนอนที่นั่น 12 เขาฝันเห็นบันไดทอดจากโลกขึ้นไปถึงสวรรค์และมีเหล่าทูตของพระเจ้ากำลังขึ้นลงบันไดนั้น 13 เหนือบันไดนั้น[b]องค์พระผู้เป็นเจ้าประทับยืนอยู่ และพระองค์ตรัสว่า “เราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของอับราฮัมและพระเจ้าของอิสอัคบิดาของเจ้า เราจะยกแผ่นดินที่เจ้านอนอยู่นี้ให้กับเจ้าและลูกหลานของเจ้า 14 และลูกหลานของเจ้าจะมากมายเหมือนธุลีดินของโลกนี้ และดินแดนของเจ้าจะขยายออกไปทั่วทุกสารทิศ ชนชาติทั้งมวลทั่วโลกจะได้รับพรผ่านทางเจ้าและวงศ์วานของเจ้า 15 เราอยู่กับเจ้า และจะดูแลปกป้องเจ้าไม่ว่าเจ้าไปที่ไหน และเราจะนำเจ้ากลับมายังดินแดนนี้ เราจะไม่ทิ้งเจ้าจนกว่าเราจะได้ทำสิ่งที่เราได้สัญญาไว้กับเจ้าแล้ว”

16 เมื่อยาโคบตื่นขึ้น เขาคิดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน แต่เราไม่รู้เลย” 17 เขาก็กลัวและกล่าวว่า “ที่นี่เป็นที่ศักดิ์สิทธิ์! เป็นพระนิเวศของพระเจ้า เป็นประตูสวรรค์”

18 เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ยาโคบเอาหินที่หนุนศีรษะตั้งขึ้นเป็นเสาและเทน้ำมันลงบนยอดของหินนั้น 19 เขาจึงเรียกที่นั่นว่าเบธเอล[c] ถึงแม้ว่าเมืองนั้นเคยมีชื่ออยู่แล้วว่าลูส

20 แล้วยาโคบก็ปฏิญาณว่า “ถ้าพระเจ้าสถิตกับข้าพระองค์และดูแลปกป้องข้าพระองค์ตลอดการเดินทางครั้งนี้ ทั้งประทานอาหารให้ข้าพระองค์รับประทาน และประทานเสื้อผ้าให้ข้าพระองค์สวมใส่ 21 เพื่อข้าพระองค์จะกลับมาบ้านบิดาของข้าพระองค์อย่างปลอดภัย แล้วพระยาห์เวห์[d]จะเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ 22 และ[e]หินที่ข้าพระองค์ตั้งขึ้นเป็นเสานี้จะเป็นพระนิเวศของพระเจ้า และทุกสิ่งที่พระองค์ประทานแก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะถวายหนึ่งในสิบแก่พระองค์”

Footnotes

  1. 28:1 หรือทักทายเขา
  2. 28:13 หรือข้างๆ เขานั้น
  3. 28:19 แปลว่าพระนิเวศของพระเจ้า
  4. 28:20,21 หรือแล้วยาโคบก็ปฏิญาณว่า “เพราะพระเจ้า…บ้านบิดาของข้าพระองค์อย่างปลอดภัย พระยาห์เวห์ จะเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์
  5. 28:21,22 หรืออย่างปลอดภัย และพระยาห์เวห์จะเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ 22 แล้ว