New Living Translation

Ezekiel 9

The Slaughter of Idolaters

1Then the Lord thundered, “Bring on the men appointed to punish the city! Tell them to bring their weapons with them!” Six men soon appeared from the upper gate that faces north, each carrying a deadly weapon in his hand. With them was a man dressed in linen, who carried a writer’s case at his side. They all went into the Temple courtyard and stood beside the bronze altar.

Then the glory of the God of Israel rose up from between the cherubim, where it had rested, and moved to the entrance of the Temple. And the Lord called to the man dressed in linen who was carrying the writer’s case. He said to him, “Walk through the streets of Jerusalem and put a mark on the foreheads of all who weep and sigh because of the detestable sins being committed in their city.”

Then I heard the Lord say to the other men, “Follow him through the city and kill everyone whose forehead is not marked. Show no mercy; have no pity! Kill them all—old and young, girls and women and little children. But do not touch anyone with the mark. Begin right here at the Temple.” So they began by killing the seventy leaders.

“Defile the Temple!” the Lord commanded. “Fill its courtyards with corpses. Go!” So they went and began killing throughout the city.

While they were out killing, I was all alone. I fell face down on the ground and cried out, “O Sovereign Lord! Will your fury against Jerusalem wipe out everyone left in Israel?”

Then he said to me, “The sins of the people of Israel and Judah are very, very great. The entire land is full of murder; the city is filled with injustice. They are saying, ‘The Lord doesn’t see it! The Lord has abandoned the land!’ 10 So I will not spare them or have any pity on them. I will fully repay them for all they have done.”

11 Then the man in linen clothing, who carried the writer’s case, reported back and said, “I have done as you commanded.”

Thai New Contemporary Bible

เอเสเคียล 9

คนไหว้รูปเคารพถูกฆ่า

1แล้วข้าพเจ้าได้ยินพระองค์เปล่งพระสุรเสียงอันดังว่า “จงนำผู้รักษาการณ์ประจำกรุงนี้มาที่นี่ ให้แต่ละนายถืออาวุธของตนมาด้วย” และข้าพเจ้าเห็นชายหกคนมาจากทางประตูด้านบนซึ่งหันไปทางทิศเหนือ แต่ละคนถืออาวุธพิษสงร้ายกาจมาด้วย พวกเขามาพร้อมกับชายคนหนึ่งนุ่งห่มผ้าลินิน ผู้มีหีบเครื่องเขียนอยู่ข้างกาย พวกเขาเข้ามายืนอยู่ข้างแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์

พระเกียรติสิริของพระเจ้าแห่งอิสราเอลเคลื่อนขึ้นจากเหนือเครูบที่เคยสถิตมายังธรณีประตูพระวิหาร แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสเรียกชายที่นุ่งห่มผ้าลินินและมีหีบเครื่องเขียนอยู่ข้างกายนั้น พระองค์ตรัสกับเขาว่า “จงไปทั่วกรุงเยรูซาเล็ม กาเครื่องหมายบนหน้าผากของบรรดาผู้ที่เศร้าโศกและคร่ำครวญเพราะสิ่งที่น่าเกลียดชิงชังทั้งสิ้นซึ่งคนทั้งหลายทำกันในกรุงนี้”

ขณะที่ข้าพเจ้าฟังอยู่ ก็ได้ยินพระองค์ตรัสกับคนอื่นๆ ว่า “จงตามเขาไปทั่วกรุงและเข่นฆ่าทุกคน อย่าได้สงสารหรือเมตตาปรานีเลย จงฆ่าทั้งคนแก่ หนุ่มสาว ผู้หญิง และเด็ก แต่อย่าแตะต้องผู้ที่มีเครื่องหมายนั้น จงเริ่มต้นตั้งแต่สถานนมัสการของเรานี้เลย” คนเหล่านั้นจึงตั้งต้นฆ่าตั้งแต่ผู้อาวุโสซึ่งอยู่ที่หน้าพระวิหาร

แล้วพระองค์ตรัสว่า “จงทำให้พระวิหารเป็นมลทิน และทิ้งร่างผู้ที่ถูกประหารไว้ให้เกลื่อนลาน จงไปเถิด!” พวกเขาจึงออกไปและตั้งต้นฆ่าคนทั่วกรุง ขณะที่พวกเขากำลังฆ่าคนอยู่นั้น ข้าพเจ้าก็อยู่แต่ลำพัง ข้าพเจ้าก็ซบหน้าลงร้องทูลว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิต! พระองค์จะทรงทำลายล้างคนหยิบมือที่เหลืออยู่ในอิสราเอลไปหมดด้วยพระพิโรธที่ทรงระบายเหนือเยรูซาเล็มครั้งนี้หรือ?”

พระองค์ตรัสตอบว่า “บาปของพงศ์พันธุ์อิสราเอลและยูดาห์ใหญ่หลวงนัก แผ่นดินเต็มไปด้วยการนองเลือดและความอยุติธรรม พวกเขากล่าวว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงละทิ้งดินแดนนี้ไปเสียแล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ทรงเห็น’ 10 ฉะนั้นเราจะไม่เอ็นดูสงสารหรือไว้ชีวิตเขา แต่เราจะให้สิ่งที่พวกเขาทำไว้นั้นย้อนกลับมาตกแก่พวกเขาเอง”

11 แล้วชายที่นุ่งห่มผ้าลินินซึ่งมีหีบเครื่องเขียนอยู่ข้างกายนั้นก็กลับมาทูลรายงานว่า “ข้าพระองค์ได้ทำตามพระบัญชาเรียบร้อยแล้ว”